กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของห้องใต้ดินสถานีตำรวจนครบาลไม่ได้ทำให้ "ลีลาวดี" รู้สึกสะดุ้งสะเทือนแม้แต่น้อย ดวงตาเรียวสวยภายใต้กรอบแว่นสายตาทรงเหลี่ยมกวาดมองร่างไร้วิญญาณที่ถูกจัดแต่งท่าทางอย่างจงใจบนพื้นกระเบื้องเย็นเฉียบ ตัวเลขบนหน้าปัดนาฬิกาข้อมือบอกเวลาตีสามสิบห้านาที และสำหรับนักสถิติผู้ยึดถือความสมเหตุสมผลเป็นสรณะอย่างเธอ การถูกปลุกให้มาดูศพสภาพพิสดารกลางดึกเช่นนี้ ไม่ใช่เรื่องน่ารื่นรมย์เอาเสียเลย
"ศพที่สามในรอบสัปดาห์ รูปแบบการจัดวางตัวเลขด้วยรอยแผลบนหน้าอกตรงกับฟังก์ชันเลขคณิตแบบวนซ้ำ... ฆาตกรไม่ได้แค่ฆ่า แต่กำลังท้าทายระบบตรรกะของตำรวจไทยอย่างพวกคุณอยู่ต่างหากล่ะครับ... อ้อ ขอโทษที ผมลืมไปว่าแถวนี้คนที่มีตรรกะมันหายากกว่าใบเสร็จภาษีของนักการเมืองเสียอีก"
น้ำเสียงติดจะเยาะหยันเล็กน้อยหลุดออกมาจากริมฝีปากอิ่มที่เคลือบด้วยลิปสติกสีนู้ดธรรมชาติ ลีลาวดีไม่ได้หันไปมองเจ้าของเสียงทุ้มต่ำที่ยืนกอดอกพิงกรอบประตูอยู่ห่างไปไม่ถึงสามเมตร เพราะเธอจำกลิ่นน้ำหอมกลิ่นไม้จันทน์ผสมความเย็นเยียบของบุรุษเพศผู้นี้ได้แม่นยำยิ่งกว่าสูตรคำนวณความน่าจะเป็นเสียอีก
"ถ้าการใช้ปากพ่นวาจาไร้สาระมันช่วยไขคดีได้ ป่านนี้คุณคงเลื่อนขั้นไปนั่งเก้าอี้ผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติแล้วมั้งครับ คุณลีลาวดี"
สารวัตรภูวดลผละออกจากกรอบประตู สาวเท้าเข้ามาใกล้ด้วยก้าวที่มั่นคงและทรงพลัง ร่างสูงโปร่งในชุดสูทสีเข้มที่ไม่ได้ติดกระดุมเม็ดบนเผยให้เห็นลำคอแกร่งและผิวเนื้อคมเข้มตามแบบฉบับชายหนุ่มผู้ผ่านงานภาคสนามมาอย่างโชกโชน ดวงตาคมกริบราวกับพยัคฆ์จ้องเหยื่อกวาดมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความดูแคลนระคนหงุดหงิด
"ปากจัดไม่เปลี่ยนเลยนะครับ สารวัตร... หวังว่าฝีมือการทำงานคงจะเฉียบคมกว่าฝีปากนะครับ ไม่อย่างนั้นคดีนี้คงกลายเป็นแค่เศษขยะสถิติที่ปิดไม่ลงอีกตามเคย"
ลีลาวดีหันขวับกลับไปเผชิญหน้า ความสูงของเธอที่ไล่เลี่ยกันเมื่อสวมรองส้นสูงทำให้เธอไม่ต้องแหงนมองเขาให้เสียศักดิ์ศรี แววตาสองคู่ปะทะกันกลางอากาศราวกับมีประกายไฟแลบแปล๊บ บรรยากาศรอบตัวอุณหภูมิลดฮวบลงจนหมวดกรที่ยืนหลบมุมอยู่ข้างเสาต้องรีบยกมือขึ้นเกาหัวด้วยความอึดอัด
"ผมจะเก่งหรือไม่อย่างไร คงไม่ต้องให้ผู้เชี่ยวชาญนอกคอกอย่างคุณมาวิจารณ์หรอกครับ หน้าที่ของคุณคือวิเคราะห์พฤติกรรมโรคจิตนี่ แล้วบอกผมทีว่าไอ้ฆาตกรสติเฟื่องนี่มันจะเล่นตลกอะไรเป็นศพต่อไป ไม่ใช่มายืนลอยหน้าลอยตาอวดภูมิปัญญาชาวบ้านแถวนี้"
ภูวดลโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกแทบจะชนกัน กลิ่นบุหรี่จางๆ เจือจางอยู่ในลมหายใจอุ่นที่ปะทะแก้มเนียน ลีลาวดีชะงักไปชั่วเสี้ยววินาที หัวใจเจ้ากรรมดันเต้นผิดจังหวะไปหนึ่งจังหวะอย่างไม่รักดี แต่ด้วยความที่เป็นคนฟอร์มจัด เธอจึงเชิดคางขึ้นรอยยิ้มเยาะผุดขึ้นที่มุมปากทันที
"ใกล้เกินไปแล้วครับ สารวัตร... หรือว่ากลัวผมจนต้องหาที่พึ่งทางใจกันแน่" เธอกระซิบเสียงเบาแต่บาดลึกถึงขั้วหัวใจ "ถอยออกไปสhะ ถ้าไม่อยากให้ผมคำนวณความน่าจะเป็นที่หมัดขวาของผมจะกระแทกเข้าเบ้าตาคมๆ ของคุณตอนนี้"
ภูวดลแค่นหัวเราะในลำคอ ดวงตาคมวาววับขึ้นด้วยความท้าทาย เขายิ่งขยับเข้ามาใกล้กว่าเดิมจนแผ่นหลังบางชนเข้ากับโต๊ะโลหะชันสูตรศพอย่างไร้ทางหนี มือหนายื่นไปค้ำขอบโต๊ะกักขังเธอไว้ในวงแขนอย่างถือวิสาสะ
"เอาสิครับ ลองดูสักตั้งไหมล่ะ ว่าปากเก่งๆ ของคุณกับหมัดน้อยๆ อันนั้น จะสู้แรงผู้ชายอกสามศอกอย่างผมได้สักกี่น้ำ"
"คุณมัน..."
"สารวัตรครับ! คือว่า..." เสียงหอบแฮกของหมวดกรที่วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาขัดจังหวะการสงครามประสาททำให้ทั้งคู่ต้องผละออกจากกันอย่างเสียดาย (หรือโล่งใจ?) ภูวดลถอยหลังไปสองก้าว ใบหน้าหล่อเหลายังคงเรียบเฉยแต่หูทั้งสองข้างกลับขึ้นสีแดงระเรื่ออย่างเห็นได้ชัดในความสลัว ส่วนลีลาวดีรีบจัดเสื้อผ้าให้เข้าที่แล้วสะบัดหน้าหนีไปอีกทางเพื่อซ่อนร่องรอยความปั่นป่วนในอก
"มีอะไร หมวดกร หน้าตาตื่นมาเชียว" ภูวดลปรับน้ำเสียงให้กลับมาเป็นทางการอย่างรวดเร็ว แม้ลมหายใจจะยังไม่ค่อยสม่ำเสมอนัก
"คือ... ผลตรวจดีเอ็นเอจากคราบเลือดบนศพที่สามเพิ่งส่งตรงมาจากแล็บครับสารวัตร... และผลมัน... มันไม่ได้ตรงกับฐานข้อมูลอาชญากรคนไหนเลยครับ" หมวดกรกลืนน้ำลายลงคออกเสียงดังเอือก ก่อนจะหันไปมองหน้าลีลาวดีแล้วพูดต่อด้วยเสียงสั่นๆ "แต่... แต่มันดันไปตรงกับฐานข้อมูลลับของบุคคลสำคัญระดับประเทศ... ท่านรองผู้บัญชาการตำรวจแห่งชาติครับ!"
บรรยากาศในห้องใต้ดินนิ่งสนิทลงทันที ลีลาวดีหันขวับกลับมาสบตากับสารวัตรภูวดลอีกครั้ง แววตากวนประสาทเมื่อครู่อันตรธานหายไปอย่างไร้ร่องรอย แทนที่ด้วยความตื่นตะลึงและจริงจังขั้นสุด
ก่อนที่ใครจะได้เอ่ยปากพูดอะไร ประตูเหล็กบานใหญ่ด้านหลังห้องก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล เสียงฝเท้าหนักแน่นหลายคู่ก้าวเข้ามา พร้อมกับร่างของชายในชุดสูตรสากลเนี้ยบกริบและบอดี้การ์ดอีกสี่นายที่เดินตรงดิ่งเข้ามาด้วยใบหน้าถมึงทึง
"สารวัตรภูวดล... ใครอนุญาตให้คุณพาคนนอกเข้ามายุ่มย่ามในพื้นที่ควบคุมคดีนี้!"
---
ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่แวะมาสัมผัสความระทึกและเคมีเดือดๆ ในตอนนี้นะครับ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ!
สูตรความลับใต้ตัวเลข กับคดีฆาตกรรมร้อยเล่ห์•ตอนที่ 1
สมการที่ไม่ลงตัว
ผลงานโดย ฟีนิกซ์สีทอง
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ฟีนิกซ์สีทอง)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง สูตรความลับใต้ตัวเลข กับคดีฆาตกรรมร้อยเล่ห์ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
