ถูกทิ้งในดันเจี้ยนและระบบรูดบัตรตื่นขึ้น

“ถ้าฉันไม่ทิ้งนายที่นี่ นายก็ไม่มีวันรู้หรอกว่าความอ่อนแอของตัวเองมันน่าสมเพชแค่ไหน คิน” เสียงหวานใสที่เคยกระซิบคำรักข้างหู บัดนี้กลับเย็นชาจนบาดลึกเข้าถึงกระดูก คินกระอักเลือดออกมาคำโต ร่างกายของเขาถูกตรึงไว้กับกำแพงหินของดันเจี้ยนระดับ B ด้วยโซ่เวทมนตร์สีม่วงเข้มที่สลักลวดลายตระกูลขุนนางผู้สูงศักดิ์ ตรงหน้าของเขาคือ ‘เอลีน่า’ หญิงสาวที่เขาเคยยอมทำทุกอย่างให้ แม้กระทั่งการเป็นเพียงเบี้ยล่างในกลุ่มปาร์ตี้เพื่อส่งเสริมให้เธอได้เลื่อนระดับเป็นฮันเตอร์แรงค์ A ในวันนี้ “ทำไม...” คินเค้นเสียงผ่านลำคอที่แห้งผาก แววตาของเขาสั่นไหวไม่ใช่ด้วยความกลัว แต่ด้วยความแตกสลายที่เพิ่งตระหนักได้ว่า ตลอดสามปีที่ผ่านมา เขาเป็นเพียงบันไดที่ถูกเหยียบขึ้นไปเพียงเท่านั้น “ถามหาเหตุผลจากขยะที่ไม่มีค่าอะไรอีกแล้วเนี่ยนะ?” เอลีน่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ เธอหันไปพยักหน้าให้ชายหนุ่มร่างใหญ่ข้างกาย “จัดการมันให้จบๆ ไปเถอะค่ะ กลิ่นคาวเลือดในดันเจี้ยนนี้เริ่มทำให้ฉันเวียนหัวแล้ว” ชายร่างยักษ์ผู้เป็นคนรักใหม่ของเอลีน่าเงื้อดาบยักษ์ขึ้นเหนือหัว รอยยิ้มเย้ยหยันฉายชัดบนใบหน้าก่อนที่คมดาบจะตวัดลงมา— *ฉัวะ!* ทว่ามันไม่ได้ลงที่คอของคิน แต่มันคือเสียงของมอนสเตอร์ระดับต่ำที่พุ่งเข้ามาหมายจะฉีกกระชากแขนของคินที่ถูกปล่อยทิ้งไว้ลำพังกลางดงอสูรกาย เอลีน่าและกลุ่มขุนนางหันหลังเดินจากไปโดยไม่แม้แต่จะเหลียวกลับมามอง เสียงฝีเท้าของพวกเขาก้องสะท้อนไปตามทางเดินหินที่มืดมิด ทิ้งคินไว้ในความเงียบงันที่มีเพียงเสียงลมหายใจรวยรินและเสียงคำรามที่ใกล้เข้ามาเรื่อยๆ “จบแค่นี้สินะ...” คินหลับตาลง ภาพใบหน้าของ ‘ริน’ เด็กสาวเจ้าของร้านขายไอเทมเล็กๆ ที่มักจะยื่นขวดยาฟื้นพลังสภาพเก่าๆ ให้เขาพร้อมรอยยิ้มจริงใจลอยเข้ามาในหัว ‘พี่คินคะ... ถ้าวันไหนพี่เหนื่อย ไม่ต้องไปกับพวกเขาก็ได้นะ หนูจะรอพี่ที่ร้านเสมอ’ คำพูดนั้นย้อนกลับมาทิ่มแทงหัวใจ เขาโง่... โง่ที่ทิ้งคนที่เห็นค่าของเขาไปคว้าดอกไม้พิษที่มีแต่หนามคม ทันใดนั้น ความเจ็บปวดทั่วร่างก็พลันดับวูบลง แทนที่ด้วยกระแสพลังงานประหลาดที่ไหลทะลักเข้ามาในสมอง ไม่ใช่พลังเวทมนตร์ ไม่ใช่พลังปราณ แต่มันคือเสียงสัญญาณที่คุ้นเคยราวกับเสียงแจ้งเตือนจากโลกดิจิทัล [ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤตของผู้ถูกทรยศ] [ระบบ ‘รูดบัตรล้างแค้น’ ได้ทำการติดตั้งเสร็จสมบูรณ์] [สถานะผู้ถือบัตร: คิน] [วงเงินคงเหลือ: อนันต์ (Infinity) - เงื่อนไข: ใช้เพื่อการชำระแค้นและยกระดับตนเองเท่านั้น] คินลืมตาขึ้น ดวงตาของเขาไม่ได้ว่างเปล่าอีกต่อไป แต่มันกลับเปล่งประกายสีทองอร่ามราวกับดวงตาของเทพเจ้าที่กำลังมองลงมายังมดปลวก เขามองเห็นหน้าต่างโปร่งใสลอยอยู่ตรงหน้า ในนั้นมีรายชื่อสกิลระดับตำนานที่เขาเคยเห็นเพียงในตำราเรียนฮันเตอร์ สกิลที่ราคาแพงหูฉี่จนแม้แต่ขุนนางระดับสูงยังต้องใช้เวลาทั้งชีวิตเพื่อสะสมเงินซื้อ แต่ตอนนี้... เพียงแค่เขากดคำสั่งซื้อ รายการเหล่านั้นก็พร้อมจะเป็นของเขา [ท่านต้องการซื้อสกิล: 'เนตรราชันย์พิพากษา' (ระดับ SSS) หรือไม่? ราคา: 10,000,000,000 เครดิต] [ยืนยันการทำรายการ] คินเหยียดยิ้มที่มุมปาก ในมือของเขาปรากฏบัตรสีดำทมิฬที่ทำจากวัสดุที่ไม่รู้จัก มันสัมผัสได้ถึงความเย็นเยียบและอำนาจที่แผ่ซ่านออกมาจนอากาศรอบข้างสั่นสะเทือน มอนสเตอร์ฝูงหนึ่งกระโจนเข้าหาเขาด้วยความหิวโหย คินไม่ได้หลบหรือป้องกัน เขาเพียงแค่ชูบัตรใบนั้นขึ้นไปในอากาศราวกับกำลังจะรูดชำระเงินค่าความตายให้แก่พวกมัน *ติ๊ด!* เสียงสัญญาณรูดบัตรดังชัดเจนก้องไปทั่วโถงดันเจี้ยน ราวกับเสียงมัจจุราชที่ประกาศจุดจบของโชคชะตาที่เน่าเฟะ “ยอดเงินคงเหลือ อนันต์งั้นเหรอ...” คินพึมพำ น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนไปจนดูเยือกเย็นและทรงอำนาจ “ในเมื่อพวกมันอยากให้ฉันเป็นขยะที่ถูกทิ้ง ฉันก็จะใช้เงินในกระเป๋านี้แหละ... ซื้อนรกมาวางไว้ตรงหน้าพวกมันให้ดู” ทว่าก่อนที่รัศมีพลังงานมหาศาลจะระเบิดออก เสียงเครื่องยนต์ที่ทรงพลังดังสนั่นมาจากด้านบนของเพดานดันเจี้ยนที่พังทลายลงมา เศษหินฝุ่นควันฟุ้งกระจายไปทั่ว เฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำหรูติดตราสัญลักษณ์ประหลาดที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อนร่อนลงจอดอย่างสง่างามท่ามกลางฝูงมอนสเตอร์ที่กำลังหวาดกลัว ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก ร่างของหญิงสาวในชุดเมดสีดำสนิทที่ดูเย็นชาและเปี่ยมไปด้วยทักษะการต่อสู้ระดับสูงก้าวลงมา เธอโค้งคำนับให้คินอย่างนอบน้อมที่สุด “นายท่านคินคะ... เครื่องบินส่วนตัวและกองกำลังสำรองเตรียมพร้อมเรียบร้อยแล้วค่ะ สั่งการมาได้เลยค่ะว่าต้องการให้คนของตระกูลขุนนางพวกนั้น... หายไปจากแผนที่โลกภายในกี่นาทีดีคะ?” การ์ดมาสเตอร์ลิซ่าหวังว่าคุณรี้ดจะชื่นชอบการเริ่มต้นของความแค้นอันหอมหวานนี้นะคะ!