ความผิดพลาดในตำราเรียน

กลิ่นฉุนของเกลือสะท้อนแสงจันทร์และคราบเขม่าสีดำที่ติดอยู่บนปลายนิ้ว คือเครื่องยืนยันว่าการทดลองบทที่สิบสองของค่ำคืนนี้ล้มเหลวไม่เป็นท่าอีกแล้ว เซนถอนหายใจยาว ดวงตาสสีเข้มกวาดมองแผ่นกระดาษเวทมนตร์นับสิบแผ่นที่กองระเกะระกะอยู่บนโต๊ะไม้โอ๊กตัวใหญ่ ในห้องสมุดใต้ดินของหอพักปีสอง กลิ่นอายของกระดาษเก่าและหมึกเวทมนตร์ลอยอบอวลปะปนไปกับความเงียบงันยามวิกาล นิ้วเรียวยาวของเขายังคงเคาะลงบนโต๊ะเป็นจังหวะสม่ำเสมอ—สัญชาตญาณการวิเคราะห์แบบไร้ความรู้สึกกำลังทำงานอย่างเงียบเชียบ สำหรับคนอื่น ตำราเวทขั้นสูงของสถาบันอาร์เคเดียคือคัมภีร์ศักดิ์สิทธิ์ที่ห้ามแตะต้องหรือตั้งคำถาม แต่นั่นไม่ใช่สำหรับเซน เขามองเวทมนตร์ไม่ต่างอะไรกับภาษาโปรแกรมมิ่ง ทุกคาถา ทุกอักขระรูน และทุกวงจรมานา ล้วนมีตรรกะ มีจุดเริ่มต้น และที่สำคัญที่สุด... มันมีจุดบกพร่องที่ซ่อนอยู่ "ลำดับการไหลของมานาในบทที่สี่... ถ้าเขียนแบบนี้ วงจรการสะท้อนพลังจะต้องเกิดการลัดวงจรในวินาทีที่สามอย่างแน่นอน" เซนพึมพำกับตัวเองเบาๆ พลางหยิบปากกาขนนกขึ้นมาจดบันทึกข้อผิดพลาดลงในสมุดปกหนังสีดำส่วนตัวของเขา สมุดเล่มนี้ผ่านการแก้ไขทฤษฎีของอาจารย์ชื่อดังมาแล้วหลายสำนัก และวันนี้ เหยื่อรายล่าสุดคือศาสตราจารย์สาวผู้ขึ้นชื่อเรื่องความเคี่ยวและไร้ความปรานีที่สุดในสถาบัน—อลิซ เวนเดอร์ ความเงียบในห้องสมุดถูกทำลายลงด้วยเสียงฝีเท้าเบาๆ ที่ก้าวเข้ามาอย่างมั่นคง กลิ่นหอมจางๆ ของชาสมุนไพรเอลderberry และความกดดันอันเป็นเอกลักษณ์ที่แผ่ออกมาจากตัวตนของผู้มาเยือน ทำให้เซนไม่ต้องเงยหน้าขึ้นมองก็รู้ทันทีว่าใครยืนอยู่หลังโต๊ะทำงานของเขา "ดึกป่านนี้แล้ว นักเรียนเซน ทำไมยังไม่กลับไปนอน หรือว่าเนื้อหาในตำราเรียนขั้นสูงมันยากเกินกว่าสมองของเธอจะประมวลผลเสร็จภายในเวลาปกติ?" น้ำเสียงราบเรียบแต่เย็นเยียบเอ่ยขึ้น อลิซยืนกอดอกมองลงมาที่กองกระดาษด้วยแววตาคมกริบ เรือนผมสีเงินยาวสลวยสะท้อนกับแสงตะเกียงเวทมนตร์ ชุดคลุมสีดำสนิทขับเน้นให้เธอดูราวกับผู้พิพากษาแห่งความตาย มากกว่าจะเป็นอาจารย์สอนวิชาปรัชญาเวท เซนวางปากกาลงอย่างใจเย็น เขาเงยหน้าขึ้นสบตากับดวงตาสสีฟ้าใสราวกับน้ำแข็งคู่นั้นโดยไม่หลบเลี่ยง "ผมไม่ได้กำลังเรียนรู้ครับ อาจารย์อลิซ... แต่ผมกำลังแก้ไขมัน" คิ้วเรียวสวยของอาจารย์สาวกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเยาะหยันปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างรวดเร็วจนแทบสังเกตไม่เห็น เธอก้าวเข้ามาใกล้โต๊ะมากขึ้น ใช้ปลายนิ้วเรียวแตะลงบนตำราเวทเล่มหนาที่กางอยู่ "ความมั่นใจเกินเหตุมักจะเป็นหลุมพรางแรกของคนที่ล้มเหลว เธอกล้าดียังไงถึงใช้คำว่า 'แก้ไข' กับตำราที่ผ่านการตรวจสอบจากสภาเวทมนตร์มาแล้วสามสมัย?" "เพราะทฤษฎีการผสานธาตุในบทที่แปด หน้าหนึ่งร้อยเจ็ดสิบสี่ของอาจารย์... มีข้อผิดพลาดทางตรรกะที่รุนแรงมากครับ" เซนไม่ปล่อยให้จังหวะนี้หลุดมือ เขาเลื่อนกระดาษบันทึกแผ่นหนึ่งไปตรงหน้าเธอ นิ้วชี้ไปยังสมการเวทที่เขาเพิ่งคำนวณใหม่ อลิซชะงักไปชั่วขณะ ดวงตาคู่คมกวาดมองตัวเลขและผังวงจรมานาที่เซนร่างขึ้นใหม่อย่างรวดเร็ว จากท่าทีเย่อหยิ่งและเย็นชาในตอนแรก รัศมีรอบตัวของเธอกลับเปลี่ยนไปทีละน้อย บรรยากาศภายในห้องเริ่มตึงเครียดขึ้นจนเซนรู้สึกได้ถึงแรงกดดันจากมานาบริสุทธิ์ที่รั่วไหลออกมาจากตัวอาจารย์โดยไม่รู้ตัว นี่ไม่ใช่ความโกรธ... แต่นี่คือความตกใจ "เธอ..." อลิซเงยหน้าขึ้นมองเขา แววตาสีฟ้าคู่นั้นไหววูบไปชั่วเสี้ยววินาที "เธอค้นพบสมการนี้ด้วยวิธีไหน? การหักล้างมานาในจุดนี้... มันขัดกับกฎพื้นฐานที่ใช้กันมานานนับร้อยปี!" "กฎไม่ได้แปลว่าเป็นความจริงเสมอไปครับอาจารย์" เซนตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "ถ้าเรามองว่ามานาคือกระแสไฟฟ้า การต่อวงจรแบบที่อาจารย์เขียนไว้ในตำราจะทำให้เกิดความร้อนสะสมในแกนกลาง และนั่นคือสาเหตุที่นักเรียนส่วนใหญ่ร่ายคาถานี้แล้วเกิดอาการสำรองพลังงานตีกลับ... เหมือนที่ผมเจอเมื่อสัปดาห์ก่อนไงครับ" อลิซนิ่งเงียบ เธอกลับไปจ้องมองกระดาษแผ่นนั้นอีกครั้งอย่างไร้คำพูด สมองอันปราดเปรื่องของเธอกำลังประมวลผลทฤษฎีใหม่ที่เด็กหนุ่มตรงหน้าเสนอขึ้นมา ซึ่งมันปฏิเสธไม่ได้เลยว่า... มันสมบูรณ์แบบกว่าต้นฉบับเสียด้วยซ้ำ ความเงียบงันปกคลุมห้องสมุดอยู่ครู่ใหญ่ ก่อนที่อาจารย์สาวจะยื่นมือออกไปหยิบสมุดบันทึกสีดำของเซนขึ้นมาพลิกดูหน้าอื่นๆ ช้าๆ ความตึงเครียดในแววตาของเธอถูกแทนที่ด้วยความสนใจอย่างลึกซึ้ง "เด็กปีสองอย่างเธอ... ซ่อนอะไรไว้ใต้ความเงียบขรึมพวกนี้กันแน่ เซน" อลิซพึมพำเบาๆ ราวกับไม่ได้ตั้งใจจะให้เขาได้ยิน ก่อนที่เซนจะได้เอ่ยปากตอบอะไร บรรยากาศรอบตัวก็พลันเปลี่ยนไปอย่างกะทันหัน แสงไฟจากตะเกียงเวทมนตร์กะพริบถี่และเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน อากาศในห้องเย็นยะเยือกจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว *ติ๊ง!* เสียงแจ้งเตือนใสๆ ที่คุ้นเคยดังขึ้นในหัวของเซน พร้อมกับหน้าต่างโปร่งแสงสีทองที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศต่อหน้าต่อตาเขาและอาจารย์อลิซ โดยที่หญิงสาวเองก็ชะงักและกวาดสายตามองไปยังพื้นที่ว่างเปล่าตรงหน้าด้วยความประหลาดใจเช่นกัน [ระบบตรวจพบความผิดปกติระดับอันตราย!] [เงื่อนไขลับถูกปลดล็อก: ผู้ใช้ได้ค้นพบ "รอยแยกแห่งความจริง" ในตำราเวทโบราณ] [ภารกิจระดับ SSS: "ความลับใต้เงาของอลิซ" เริ่มต้นขึ้นแล้ว... จงเปิดโปงอดีตของอาจารย์สาวก่อนที่อักขระต้องห้ามจะลุกไหม้!] เซนยังไม่ทันได้ขยับตัว เสียงฝีเท้าหนักๆ หลายคู่ก็ดังขึ้นที่ทางเดินด้านนอก พร้อมกับแรงสั่นสะเทือนที่ทำให้ฝุ่นบนชั้นหนังสือร่วงกราวลงมา... และก่อนที่ใครจะทันตั้งตัว ประตูไม้บานใหญ่ของห้องสมุดก็ถูกกระชากให้เปิดออกอย่างไร้ความปรานี! --- *ขอบคุณที่ติดตามอ่านตอนแรกของ "สูตรลับฉบับปรุงเวทกับอาจารย์สาวจอมเข้มงวด" แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ*