วิญญาณใหม่ในร่างสะใภ้รันทด

“ถ้าแกยังกล้าหยิบแป้งขาวห่อนี้ไปอีกแม้แต่นิดเดียว อย่าหาว่าฉันไม่สั่งสอน! สะใภ้ไร้ประโยชน์อย่างแก มีหน้ามาเก็บของดีๆ ไว้กินเองรึไง!” เสียงแหลมสูงบาดแก้วหูของ 'แม่เฒ่าจาง' ดังก้องอยู่ในมโนภาพ พร้อมกับแรงกระชากที่ไหล่ซ้ายจนร่างของหลินฟางเซถลาไปกระแทกกับขอบเตียงไม้แข็งๆ ความเจ็บปวดแล่นริ้วขึ้นมายังสมอง ราวกับมีใครเอาค้อนปอนด์มาทุบซ้ำที่จุดเดิม หลินฟางสูดลมหายใจเข้าลึกจนเจ็บหน้าอก กลิ่นอับชื้นของบ้านดินและกลิ่นเหม็นหืนจากข้าวต้มก้นหม้อเตะเข้าจมูกอย่างรุนแรง เธอค่อยๆ ลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาไม่ใช่ห้องครัวระดับมิชลินสตาร์ในศตวรรษที่ 21 ที่เธอคุ้นเคย แต่เป็นห้องแคบๆ ผนังดินที่ดูเหมือนจะพังทลายลงมาได้ทุกเมื่อ ภาพความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมหลั่งไหลเข้ามาดุจเขื่อนแตก... ร่างนี้มีชื่อว่า 'หลินฟาง' เช่นเดียวกับเธอ เป็นสะใภ้ตระกูลจางที่ถูกกดขี่สารพัด เงินเดือนทหารของสามีที่ส่งมาให้ทุกเดือนกลับถูกแม่สามีและพี่สะใภ้จอมโลภยึดไปจนหมดเกลี้ยง แม้แต่แป้งสาลีหนึ่งกำมือที่เธอแอบซื้อมาเพื่อทำหมั่นโถวประทังชีวิต ก็ยังถูกแย่งไปต่อหน้าต่อตาในวันที่เธอป่วยหนัก “นังตัวดี! ยังจะแกล้งตายอีกรึ? ลุกขึ้นไปตักน้ำเดี๋ยวนี้! ถ้าถังน้ำในครัวไม่เต็ม แกก็ไม่ต้องกินข้าวเย็น!” แม่เฒ่าจางยังคงยืนเท้าสะเอวอยู่ข้างเตียง ดวงตาเรียวเล็กจ้องมองมาด้วยความเกลียดชัง ราวกับเธอมิใช่คนในครอบครัว แต่เป็นก้อนกรวดในรองเท้าที่อยากเขี่ยทิ้งให้พ้นทาง หลินฟางแค่นยิ้มในใจ มุมปากยกขึ้นเพียงเล็กน้อย ความเจ็บปวดเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความเย็นชาที่ไหลเวียนไปทั่วร่าง วิญญาณแม่ครัวมือหนึ่งที่ผ่านการเคี่ยวกรำจากโลกเชฟระดับโลกมานับสิบปี ไม่มีวันยอมถูกรังแกจนตายในบ้านดินผุๆ นี่แน่ เธอยันกายขึ้นจากเตียงอย่างช้าๆ สายตาคมกริบกวาดมองหญิงชราตรงหน้า ก่อนจะขยับกายยืนเต็มความสูง แม้ร่างกายจะซูบผอมจนเห็นกระดูก แต่แววตาที่จ้องกลับไปนั้นกลับทำให้แม่เฒ่าจางชะงักไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว “แม่ครับ...” หลินฟางเอ่ยขึ้น เสียงของเธอแม้จะแหบพร่าแต่กลับมีความกังวานที่หนักแน่น “แม่บอกว่าแป้งห่อนี้เป็นของแม่ แต่ถ้าผมจำไม่ผิด เงินที่ซื้อแป้งนี้คือเงินที่จางเหว่ยส่งมาให้เพื่อเป็นค่ารักษาพยาบาลของผม... ถ้าแม่ยังฝืนจะแย่งเอาไปอีก แม่คิดว่าจางเหว่ยที่กลับมาจากกองทัพคราวนี้ เขาจะรู้สึกอย่างไรที่รู้ว่าเมียรักเกือบตายเพราะแม่แย่งข้าวกิน?” ความเงียบเข้าปกคลุมห้องเล็กๆ ทันที แม่เฒ่าจางหน้าเปลี่ยนสี กัดฟันกรอดด้วยความโกรธที่ถูกจี้จุดตาย เพราะสามีของหลินฟางคือ 'จางเหว่ย' นายทหารหนุ่มผู้เงียบขรึมที่แม้จะพูดน้อย แต่ความเด็ดขาดของเขานั้นเป็นที่เลื่องลือในหมู่บ้าน แม้แต่แม่แท้ๆ อย่างนางยังเกรงใจอยู่หลายส่วน “แก... แกกล้าขู่ฉันงั้นรึ!” “เปล่าครับ ผมแค่พูดความจริง” หลินฟางเดินผ่านร่างหญิงชราไปที่โต๊ะไม้เก่าๆ หยิบถุงแป้งที่วางอยู่บนนั้นขึ้นมาถือไว้ในมืออย่างถือสิทธิ์ “และตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป ของที่จางเหว่ยส่งมา จะต้องถูกนำมาใช้เพื่อเลี้ยงดูร่างกายนี้ให้หายดี ส่วนเรื่องงานหนักในบ้าน... ถ้าผมหายดีเมื่อไหร่ เราค่อยมาแบ่งตารางงานกันใหม่นะแม่” พูดจบ หลินฟางก็เดินออกจากห้องไป ทิ้งให้แม่เฒ่าจางยืนอ้าปากค้างด้วยความตื่นตะลึง มือที่สั่นเทาด้วยความโกรธชี้ตามหลังเธอไปอย่างทำอะไรไม่ได้ ในห้องครัวที่เงียบเชียบ หลินฟางวางถุงแป้งลง เธอรู้ดีว่านี่เป็นเพียงก้าวแรกของการเอาตัวรอด ในหัวของเธอเริ่มคำนวณวัตถุดิบที่มีอยู่เพียงน้อยนิด มันฝรั่งแห้ง ผักกาดก้นครัว และแป้งสาลีที่เพิ่งแย่งคืนมาได้ ความหิวโหยในท้องเริ่มส่งสัญญาณเตือน แต่นั่นคือโอกาสที่เธอจะรังสรรค์มื้ออาหารแรกในยุค 70 นี้ด้วยฝีมือของเธอเอง เธอปิดประตูครัวแน่นหนา ก่อนจะรวบรวมสมาธิ... จู่ๆ ในใจก็สัมผัสได้ถึง 'พื้นที่มิติ' ที่ซ่อนอยู่ ความเย็นสบายวูบผ่านหน้าอก พร้อมกับภาพชั้นวางของที่บรรจุเครื่องปรุงนานาชนิดจากโลกเดิมของเธอ นี่คือสมบัติล้ำค่าที่ติดตามเธอมา และมันคืออาวุธสำคัญที่จะทำให้เธอเปลี่ยนจาก 'สะใภ้รันทด' ให้กลายเป็นเจ้าของชีวิตที่สุขสบายที่สุดในยุคนี้! ทันใดนั้น เสียงฝีเท้าหนักๆ ของใครบางคนก็ดังขึ้นที่หน้าประตูบ้าน เสียงของชายหนุ่มที่คุ้นเคยในความทรงจำของร่างเดิม... จางเหว่ย! เขามาถึงเร็วกว่ากำหนด และดูเหมือนเขาจะเห็นเหตุการณ์ที่เธอเพิ่งต่อปากต่อคำกับแม่สามีไปเมื่อครู่นี้ ร่างสูงใหญ่ในชุดเครื่องแบบทหารยืนนิ่งอยู่หน้าประตู สายตาคมดุดันจ้องมองมายังเธอที่ยังคงถือถุงแป้งไว้ในมือแน่น หัวใจของหลินฟางเต้นรัว ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เพราะเธอรู้ว่าสามีคนนี้คือตัวแปรสำคัญที่เธอต้องสยบ... หรือไม่ก็ต้องร่วมมือให้สำเร็จ! “เกิดอะไรขึ้น?” เสียงทุ้มต่ำของเขาก้องกังวาน ทำให้บรรยากาศในบ้านที่ตึงเครียดอยู่แล้วยิ่งกดดันหนักขึ้นไปอีก หลินฟางสบตากับเขา แววตาของเธอไม่มีความหวาดกลัว แต่กลับมีความท้าทายปนหยอกเย้า “ถ้าผมบอกว่าแม่กำลังจะแย่งข้าวผมกิน คุณจะทำอย่างไรครับ... คุณสามี?” ใบชาหอมหมื่นลี้หวังว่าทุกท่านจะเพลิดเพลินไปกับรสชาติแห่งความเปลี่ยนแปลงที่กำลังจะเกิดขึ้นนะครับ ขอบคุณที่ติดตามอ่านครับ!