บุกทะลวงป้อมปราการ

เสียงคำรามต่ำจากเครื่องกำเนิดพลังงานมานา-ควอนตัมสะเทือนสะท้านผ่านพื้นรองเท้าบูทหนังเทียมจนถึงกระดูกสันหลัง เรย์กวาดสายตามองหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าครามที่ลอยวนอยู่เบื้องหน้า อัตราการเต้นของหัวใจเขาถูกควบคุมให้อยู่ในโซนความสงบด้วยสติปัญญาอันเฉียบคม แม้ว่าเบื้องหลังประตูโลหะผสมไทเทเนียมหนาห้านิ้วจะมีกองกำลังหุ่นยนต์พิทักษ์ระบบรุ่น 'เซนทินอล-เอ็กซ์' นับร้อยตัวยืนเรียงรายอยู่ในห้องควบคุมหลักก็ตาม "ความน่าจะเป็นในการเจาะเกราะแม่เหล็กไฟฟ้าของประตูด้วยกระแสพัลส์ระลอกแรกอยู่ที่สามสิบสี่เปอร์เซ็นต์ครับ ดร.ลีอาห์" เรย์เอ่ยขึ้น เสียงของเขาเรียบสนิทยามนิ้วเรียวยาวรัวลงบนแผงควบคุมขนาดพกพาเพื่อปรับเทียบความถี่ของคลื่นสั่นสะเทือน ดร.ลีอาห์ปรายตามองลูกศิษย์หนุ่มผู้เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็วผ่านห้วงเวลาอันยาวนานและวนซ้ำ เธอยกมือขึ้นทัดปอยผมสีเงินยวงที่คลอเคลียข้างแก้ม แววตาคมกริบภายใต้กรอบแว่นไร้ขอบฉายแววพึงพอใจอย่างปิดไม่มิด "ตัวเลขต่ำเกินไป เรย์ ถ้าเราปล่อยให้ระลอกแรกชนกับเกราะตรงๆ ระบบป้องกันจะรีเซ็ตตัวเองภายในเจ็ดวินาที... เธอรู้นี่ว่าเราไม่มีเวลาเหลือให้ล้มเหลวอีกแล้วในลูปนี้" "ทราบครับ" เรย์พยักหน้ารับอย่างนุ่มนวล รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปาก "ผมไม่ได้ตั้งใจจะใช้มันพังประตูตั้งแต่แรกหรอกครับ... ผมแค่ใช้มันเป็นเหยื่อล่อให้อัลกอริทึมป้องกันของป้อมปราการดึงพลังงานไปทุ่มไว้ที่แนวหน้า" สิ้นคำพูดของเรย์ เสียงหวาดระแวงของระบบรักษาความปลอดภัยก็ดังขึ้น *'Warning: Energy redistribution detected.'* แสงไฟสีแดงฉานสลับเขียวภายในอุโมงค์ทางเดินสั่นกระพริบ ดร.ลีอาห์ไม่รอช้า เธอชักดาบเร่งความร้อนทรงเรียวยาวออกจากฝักข้างเอว ลวดลายอักขระควอนตัมบนคมดาบส่องแสงเรืองรองรับกับไอความร้อนที่แผ่ออกมา "จัดการเปิดทางให้ฉัน สามวินาทีก็พอ" เสียงหวานทุ้มเอ่ยสั่งด้วยความเด็ดเดี่ยว "รับทราบครับ อาจารย์ระวังตัวด้วยนะครับ" เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อเรียกสมาธิ ศาสตร์แห่งการคำนวณความน่าจะเป็นถูกปลดปล่อยออกมาเต็มกำลัง สมองของเขาราวกับประมวลผลล้านล้านครั้งต่อวินาทีเพื่อคำนวณหาจุดอ่อนโครงสร้างทางกายภาพของประตูบานยักษ์ เขาส่งสัญญาณมือบอกจังหวะ จากนั้นนิ้วชี้ก็กดสวิตช์ส่งกระแสพัลส์ความถี่สูงระลอกที่สองพุ่งตรงเข้าสู่รอยต่อของบานพับไฮดรอลิกทันที ตู้ม! แรงระเบิดย่อมๆ ทำให้ม่านควันคลุ้งกระจายไปทั่ว แต่ก่อนที่ระบบป้องกันจะทันได้ตั้งตัว ดร.ลีอาห์ก็พุ่งทะยานผ่านกลุ่มควันเข้าไปดั่งเงาร่างของพายุหมุน คมดาบเรืองแสงกวาดฟันเข้าใส่กลไกการล็อกทั้งสี่มุมด้วยความแม่นยำราวจจับวาง เสียงเหล็กกล้ากรีดร้องและเศษประกายไฟพวยพุ่งราวกับดอกไม้ไฟในความมืด บานประตูยักษ์นับตันค่อยๆ เคลื่อนตัวเปิดออกเผยให้เห็นห้องควบคุมส่วนกลางที่กว้างใหญ่ไพศาลราวกับมหาวิหารแห่งเทคโนโลยี ทว่า สิ่งที่รอพวกเขาอยู่ภายในหาใช่ความเงียบงัน... แต่เป็นกองทัพหุ่นยนต์เซนทินอล-เอ็กซ์นับร้อยคู่ที่ดวงตาส่งแสงสีแดงฉานพร้อมกันเป็นตาเดียว "มากันเร็วกว่าที่คิดนะเด็กน้อย" เสียงทุ้มต่ำอันคุ้นเคยดังสะท้อนก้องมาจากเบื้องบนของแท่นควบคุมหลัก เรย์และดร.ลีอาห์เงמוนขึ้นมองพร้อมกัน พบกับร่างของชายในชุดสูทสีดำสนิทผู้ยืนกอดอกมองลงมาด้วยรอยยิ้มเยียบเย็น—บุคคลที่ควรจะถูกลบหายไปจากลูปเวลานี้ตั้งแต่สามสัปดาห์ก่อนตามการคำนวณของเรย์ ปมปัญหาที่ซับซ้อนกว่าเดิมกำลังเปิดฉากขึ้นอย่างดุเดือด และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าของเรย์ก็ปรากฏข้อความเตือนสีเลือดสว่างวาบขึ้นมาพร้อมเสียงแจ้งเตือนที่เย็นเยียบ [ระบบตรวจพบภารกิจลับระดับ SSS: "ผู้แทรกแซงกาลเวลาตัวจริง" ปลดล็อกเงื่อนไขพิเศษอัตโนมัติ] ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางผ่านกาลเวลาและร่วมลุ้นระทึกไปกับเรย์และดร.ลีอาห์เสมอนะครับ โดยควอนตัมคอร์ครับ