เส้นกราฟสีฟ้าครามบนจอโฮโลแกรมไม่ได้กำลังเต้นระบำอย่างที่มันควรจะเป็น
รินกะพริบตาถี่เพื่อขับไล่ความอ่อนล้าที่เกาะกุมเปลือกตา ปลายนิ้วเรียวยาวชะงักค้างอยู่เหนือคีย์บอร์ดเรืองแสง อากาศภายในห้องปฏิบัติการชั้นใต้ดินของสถาบันคำนวณมหานครนิว-เทอร์ราเย็นเยียบจนลมหายใจกลายเป็นไอจางๆ เสียงฮัมทุ้มต่ำของคอมเพรสเซอร์ระบายความร้อนระบบประมวลผลควอนตัมดังก้องอยู่ในโสตประสาทราวกับเสียงหัวใจของจักรวาลที่กำลังเต้นผิดจังหวะ
"ความน่าจะเป็นในการสลายตัวของสสารมืดที่พิกัดเซกเตอร์ 7... ยังคงนิ่งสนิท"
เสียงทุ้มนุ่มเอ่ยขึ้นท่ามกลางความเงียบ รินไม่จำเป็นต้องหันไปมองก็รู้ว่าเป็น ดร.เอเลน่า อาจารย์สาวผู้กุมความลับของกลไก Time Loop ที่เขาต้องพัวพันด้วยมานับครั้งไม่ถ้วน ร่างเพรียวในชุดกาวน์สีขาวสะอาดตากำลังก้าวเข้ามาใกล้ แววตาของเธอยังคงสะท้อนความซับซ้อนที่อ่านไม่ออกเช่นเคย มือเรียวบางยื่นแก้วกาแฟอุ่นๆ มาวางไว้ข้างศอกของเขา
"คุณโหมงานติดต่อกันมาสามสิบหรอบاص (Time Loop) แล้วนะครับ ริน" เอเลน่าเตือนด้วยน้ำเสียงเจือความห่วงใยที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความเยือกเย็น "ระบบความเสถียรของจักรวาลไม่ได้ถูกสร้างขึ้นมาให้มนุษย์ฝืนแก้ด้วยตัวคนเดียวในรอบเดียวหรอกนะ"
"ผมไม่ได้ฝืนครับ อาจารย์" รินตอบเสียงเรียบ สายตายังไม่ละไปจากหน้าจอ "แต่ผมกำลังมองเห็นบางอย่าง... บางสิ่งที่สมการหลักพยายามซ่อนไว้"
เขาเลื่อนหน้าต่างข้อมูลย่อยขึ้นมาซ้อนทับกันถึงเจ็ดชั้น ชุดตัวเลขยาวเหยียดนับล้านบรรทัดไหลผ่านเรตินาของเขา รินมีความสามารถพิเศษในการอ่านกระแสข้อมูลแบบ Real-time ตั้งแต่เด็ก สมองของเขาสามารถประมวลผลความสัมพันธ์เชิงสาเหตุและผลลัพธ์ได้เร็วกว่าหน่วยประวผลควอนตัมรุ่นเก่าถึงสามเท่า นั่นคือเหตุผลว่าทำไมเขาจึงถูกเลือกให้มานั่งอยู่ตรงนี้ เคียงข้างผู้หญิงที่รู้ความลับเบื้องหลังการล่มสลายของโลก
รินขยายสเกลการคำนวณลงไปในระดับมหภาค เจาะลึกถึงโครงสร้างพื้นฐานของอัลกอริทึมหลักที่คอยขับเคลื่อนทุกสรรพสิ่งในจักรวาลนี้ ระบบที่ถูกออกแบบมาให้สมบูรณ์แบบไร้ที่ติ ระบบที่มนุษย์ชาติเคารพราวกับศาสนา
ทว่า... รินนิ่วหน้า
"อาจารย์ลองดูตรงนี้สิครับ" รินใช้นิ้วแตะเบาๆ ที่กลางอากาศ ลากเส้นโค้งสีแดงส้มขึ้นมาเชื่อมโยงกับกลุ่มก้อนข้อมูลความน่าจะเป็น
เอเลน่าโน้มตัวลงมาใกล้ กลิ่นหอมจางๆ ของดอกไลแลคผสมผสานกับกลิ่นโอโซนจากเครื่องจักรลอยเข้าจมูก สายตาคมกวาดมองตามปลายนิ้วของเขา
"ทศนิยมตำแหน่งที่ร้อย... ของอัตราการขยายตัวจักรวาล?" เสียงของเอเลน่าแผ่วลงเล็กน้อย ความนิ่งสงบในแววตาของเธอดูลด
"ใช่ครับ" รินกล่าวต่อ น้ำเสียงจริงจังขึ้น "มันไม่ใช่ความผิดพลาดจากการปัดเศษของซอฟต์แวร์ และไม่ใช่ความผันผวนทางควอนตัมปกติ ค่าความเบี่ยงเบนนี้มีรูปแบบที่ถูกเขียนขึ้นมาอย่างจงใจ... เหมือนกับรอยต่อของจิ๊กซอว์ที่ถูกวางไว้ผิดช่อง เพื่อรอให้ใครบางคนสังเกตเห็น"
รินกดคำสั่งรันโปรแกรมจำลองสถานการณ์ย้อนหลังไปถึงจุดเริ่มต้นของไทม์ไลน์นี้ หน้าจอโฮโลแกรมพลันเปลี่ยนเป็นสีแดงฉาน กราฟเส้นตรงที่ควรจะมั่นคงกลับเกิดรอยหยักเล็กๆ ขึ้นอย่างน่าประหลาด รอยหยักนั้นเล็กเสียจนอัลกอริทึมตรวจจับความปลอดภัยของระบบมองข้ามมันไป แต่สำหรับริน รอยร้าวเล็กๆ นี้เปรียบเสมือนรอยร้าวบนเขื่อนกั้นน้ำขนาดมหึมา ที่ไม่ช้าก็เร็วน้ำมหาศาลจะทะลักออกมาทำลายทุกสิ่ง
"ถ้าค่านี้เคลื่อนไปอีกเพียงแค่ 0.0000000001 เปอร์เซ็นต์..." รินพึมพำ วิเคราะห์ผลลัพธ์ที่กำลังประมวลผลด้วยความรวดเร็ว
"โครงสร้างของมิติเวลาทั้งหมดจะเกิดการยุบตัว" เอเลน่าพูดต่อจากเขา น้ำเสียงของอาจารย์สาวสั่นน้อยๆ เป็นครั้งแรกที่รินเห็นความหวาดหวั่นฉายชัดในดวงตาคู่นั้น "และนั่นหมายถึง... การรีเซ็ตจักรวาลที่สมบูรณ์แบบ ไทม์ไลน์ทั้งหมดที่เราพยายามปกป้องจะหายไปอย่างถาวร ไม่มีโอกาสได้วนกลับมาแก้ไขอีกเป็นครั้งที่ห้าสิบเอ็ด"
บรรยากาศในห้องปฏิบัติการตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนที่ยังคงทำงานอย่างบ้าคลั่ง รินสูดหายใจเข้าลึกเพื่อตั้งสติ เขารู้ดีว่าความลับนี้อันตรายเพียงใด การพบรอยร้าวนี้หมายความว่าพวกเขากำลังเล่นอยู่กับอำนาจที่เหนือกว่าพระเจ้า และใครบางคน... หรือบางสิ่ง... กำลังจ้องมองพวกเขาจากอีกฟากหนึ่งของข้อมูล
ในขณะที่รินกำลังจะเอื้อมมือไปกดบันทึกข้อมูลเพื่อแยกส่วนวิเคราะห์ โคมไฟเพดานเหนือศีรษะก็กะพริบไหวสามครั้งติดต่อกัน เสียงสัญญาณเตือนภัยระดับต่ำที่ดังเป็นประจำถูกตัดขาดอย่างไร้ร่องรอย
*ติ๊ด... ติ๊ด... ติ๊ด...*
หน้าจอโฮโลแกรมหลักทั้งหมดดับวูบลง ก่อนจะถูกแทนที่ด้วยหน้าต่างสีดำสนิท ไร้ข้อความ ไร้สัญลักษณ์ มีเพียงจุดแสงสีแดงกะพริบช้าๆ อยู่ตรงกลางจอราวกับดวงตาที่กำลังลืมตื่นขึ้นมามองพวกเขา
และก่อนที่รินจะได้ขยับตัว เสียงสังเคราะห์จากระบบที่ถูกปิดตายไปแล้วก็ดังสะท้อนก้องกังวานไปทั่วห้องปฏิบัติการ เป็นเสียงที่เย็นเยียบและคุ้นเคยอย่างน่าประหลาด...
*[ ตรวจพบผู้บุกรุกนอกเหนือขอบเขตการคำนวณ... เริ่มต้นกระบวนการลบข้อมูลเป้าหมาย ณ บัดนี้ ]*
ขอบพระคุณที่ร่วมเดินทางไปกับก้าวแรกในโลกไซไฟนี้นะครับ ไอม์ไลน์ข้างหน้าจะมีอะไรรออยู่ โปรดติดตามตอนต่อไปด้วยกันนะครับ
อัลกอริทึมแห่งอนาคตกับสมการที่ไม่สมบูรณ์•ตอนที่ 1
ความผิดพลาดในทศนิยมตำแหน่งที่ร้อย
ผลงานโดย ควอนตัมคอร์
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ควอนตัมคอร์)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมแห่งอนาคตกับสมการที่ไม่สมบูรณ์ นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
