คอมโบแรกตบหน้ารองหัวหน้ากิลด์

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอายความตายที่ลอยอบอวลอยู่เบื้องล่าง ไม่ได้ทำให้จังหวะการเต้นของหัวใจใต้หน้าอกด้านซ้ายของลิซ่าเปลี่ยนไปแม้แต่น้อย ดวงตาสีเทาเข้มคู่นั้นยังคงเรียบนิ่ง ราวกับผิวน้ำในบึงลึกที่ไร้แรงกระเพื่อมจากสายลม "รองหัวหน้ากิลด์แห่งสมาคมบูรพา... ดูท่าทางคุณจะว่างงานมากนะคะ ถึงได้มีเวลามายืนขวางทางเดินของคนอื่นในยามวิกาลแบบนี้" น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความหวาดหวั่นใดๆ เอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ท่ามกลางความมืดมิดของตึกสูงระฟ้า เบื้องหน้าของลิซ่าคือ "ก오" (กู) รองหัวหน้ากิลด์ผู้เรืองอำนาจ ร่างหนาใหญ่ในชุดเกราะเวทมนตร์ชั้นดีกำลังย ט่ มยิ้มเหี้ยมเกรียม มือข้างหนึ่งกุมด้ามดาบยาวที่มีออร่าสีแดงฉานแผ่พุ่งออกมาด้วยความกระหายเลือด "นังเด็กไม่สิ้นกลิ่นน้ำนม กล้าดียังไงมาพูดจาก반말 (แบญมัล-พูดจาไม่ให้เกียรติ) กับข้า!" กูแค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยวที่ถูกท้าทาย "แกคิดว่าแค่ชนะดันเจี้ยนระดับ E กระจอกๆ มาได้ แล้วจะปีนขึ้นมาเทียบชั้นกับฮันเตอร์ระดับ B อย่างข้าได้งั้นเหรอ? ส่งการ์ดและไอเทมทั้งหมดที่แกเก็บได้จากรอยแยกมิติเมื่อครู่มาซะดีๆ ไม่งั้น... ข้าจะหั่นแกเป็นชิ้นๆ แล้วโยดลงไปเป็นอาหารให้พวกมอนสเตอร์ข้างล่าง!" คีย์ที่ยืนประกบอยู่ด้านข้างขยับตัวเล็กน้อย มือหนากระชับดาบในฝักแน่น เส้นเลือดที่ข้อมือปูดโปนด้วยความโกรธ "ปากดีนักนะไอ้แก่ตัณหากลับ แกต่างหากที่ควรจะไสหัวไปก่อนที่ฉันจะหมดความอดทน!" คีย์สวนกลับเสียงกร้าว ดวงตาวาวโรจน์ด้วยจิตสังหาร "ใจเย็นก่อนสคะ... คีย์" ลิซ่าเอื้อมมือไปแตะแขนของสหายคู่ใจเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม แม้ใบหน้าจะยังคงความเรียบเฉยไร้ความรู้สึก แต่ปลายนิ้วเรียวกลับกำลังสะบัดเบาๆ กลางอากาศอย่างไร้สุ้มเสียง พรึบ! การ์ดเวทมนตร์สามใบปรากฏขึ้นบนปลายนิ้วราวกับเล่นกล แสงเรืองรองสีฟ้าครามส่องสว่างตัดกับความมืดมิดรอบกาย ในโลกแห่งระบบฮันเตอร์และการ์ดกลยุทธ์นี้ มีกฎเหล็กอยู่ข้อหนึ่งที่พวกโง่เขลามักจะลืมเลือนไป... นั่นคือ *อำนาจที่แท้จริง ไม่ได้วัดกันที่ขนาดของกล้ามเนื้อ แต่วัดกันที่จำนวนเงินและเด็คการ์ดในมือ* "หึ! คิดจะใช้การ์ดขยะพวกนั้นมาสู้กับข้าเนี่ยนะ? สมองฝ่อไปแล้วหรือไง!" กูหัวเราะลั่นอย่างได้ใจ พุ่งทะยานร่างเข้ามาด้วยความเร็วสูง ประกายไฟจากดาบเวทมนตร์กรีดกรายผ่านอากาศเกิดเสียงดังหวีดหิวหวาดเสียว เป้าหมายคือการผ่าร่างของลิซ่าออกเป็นสองซีกในดาบเดียว ความเร็วนั้นรวดเร็วจนคนธรรมดาแทบมองไม่ทัน แต่ไม่ใช่สำหรับลิซ่า "คอมโบแรก... เริ่มต้นกันเลยนะคะ" ลิซ่าพึมพำเบาๆ ดวงตาสีเทาเข้มหรี่ลงเล็กน้อย การ์ดใบแรกถูกดีดออกไปข้างหน้า *[การ์ดเวทมนตร์: โซ่ตรึงดารา (Star Binding Chain)]* แคร้ง! โซ่ตรึงสีทองอร่ามพุ่งทะยานออกจากความว่างเปล่า พัวพันเข้าที่ข้อเท้าและแขนของกูอย่างแม่นยำ แรงปะทะมหาศาลทำให้ร่างใหญ่โตที่กำลังพุ่งเข้ามาต้องชะงักกึกกลางอากาศ แรงเหวี่ยงกระชากจนกูเสียหลักหน้าคะมำเกือบล้มลงไปกองกับพื้น รองหัวหน้ากิลด์หน้าตาเหเกด้วยความตกใจ รีบระเบิดพลังมานาเพื่อทำลายโซ่ทิ้ง "แก... นังสารเลว!" แต่สายเกินไปแล้ว... "การ์ดใบที่สอง... [กับดักจิตวิทยา: กระจกสะท้อนเงา (Psychological Trap: Mirror Reflection)]" ลิซ่าขยับริมฝีปากพูดต่อด้วยน้ำเสียงราบเรียบ การ์ดใบที่สองสลายกลายเป็นละอองแสงสีเงินปกคลุมร่างของกู ทันใดนั้น ภาพหลอนนับร้อยก็ปรากฏขึ้นรอบตัวรองหัวหน้ากิลด์ ภาพของหนี้สินมหาศาล ภาพของชื่อเสียงที่กำลังพังทลาย และภาพของความพ่ายแพ้ต่อคนที่ตนดูถูกเหยียดหยาม จิตใจที่มั่นคงของฮันเตอร์ระดับ B สั่นคลอนอย่างรุนแรงในเสี้ยววินาทีนั้น กูแสดงสีหน้าหวาดผวาโดยไม่รู้ตัว ใบหน้าบิดเบี้ยวด้วยความหวาดกลัวต่อภาพหลอนที่ระบบสร้างขึ้นจากจิตใต้สำนึกของเขาเอง ช่องโหว่ขนาดมหึมาเกิดขึ้นกลางการป้องกัน! "คีย์ค่ะ... จัดการส่งเขากลับหลุมไปซะที" ลิซ่าเอ่ยสั้นๆ ไม่ต้องรอให้บอกซ้ำสอง คีย์พุ่งทะยานผ่านร่างของลิซ่าไปราวกับสายฟ้าแลบ ดาบในมือฟันฉับเข้าที่จุดตายอย่างไร้ความปรานี แรงกระแทกอันรุนแรงซัดร่างของรองหัวหน้ากิลด์ผู้ยิ่งใหญ่กระเด็นลอยละลิ่ว กระแทกเข้ากับกำแพงตึกฝั่งตรงข้ามจนเศษปูนกระจายเกลื่อน ร่างของกูแน่นิ่งหมดสติไปทันทีโดยไม่มีโอกาสได้แม้แต่จะกรีดร้อง ความเงียบสงบเข้าปกคลุมพื้นที่อีกครั้ง มีเพียงเสียงลมหายใจหอบถี่ของคีย์และเศษฝุ่นที่ค่อยๆ ร่วงหล่นลงสู่พื้นเบื้องล่าง ลิซ่าก้มมองร่างที่หมดสติของรองหัวหน้ากิลด์ด้วยหางตา เธอยกมือขึ้นปัดฝุ่นบนไหล่เบาๆ ราวกับเพิ่งจัดการกับแมลงตัวเล็กๆ น่ารำคาญเท่านั้น "ฮันเตอร์ระดับ B ก็แค่ชื่อเสียงจอมปลอม... สิ้นเปลืองเวลาเสียจริงนะคะ" เธอกล่าวสรุปสั้นๆ ก่อนจะหมุนตัวกลับเพื่อเตรียมเดินจากไป แต่ทว่า... ในวินาทีนั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากระบบสีแดงฉานก็สว่างวาบขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับร้อยที่กำลังพุ่งตรงขึ้นมาทางบันไดหนีไฟของดาดฟ้าตึกนี้อย่างรวดเร็ว ไม่เพียงแค่นั้น... ท้องฟ้ายามวิกาลที่เคยเงียบสงบ กลับถูกแหวกออกด้วยแสงไฟสปอตไลท์สีขาวนวลนับสิบลำจากเฮลิคอปเตอร์รบหุ้มเกราะหรูหราถึงสามลำที่บินเข้ามาล้อมรอบตึกระฟ้าแห่งนี้ไว้ทุกด้าน สัญลักษณ์ตราประจำตระกูลขุนนางเก่าแก่ที่สลักอยู่ข้างลำเครื่องบินทำให้ลิซ่าต้องชะงักฝีเท้าลงอีกครั้ง ประตูทางขึ้นดาดฟ้าถูกถีบกระเด็นหลุดออกจากวงกบเสียงดังสนั่นหวั่นไหว ร่างของชายปริศนาในชุดสูทสั่งตัดพิเศษชั้นดี ก้าวออกมาพร้อมกับรอยยิ้มเย็นเยียบที่มุมปาก สายตาคมกริบมองตรงมาที่ลิซ่าราวกับราชسสีห์ที่กำลังจ้องมองเหยื่อในกำมือ "ในที่สุดก็เจอตัวสักที... ผู้จัดการหนี้ผู้กุมความลับของพระเจ้า การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" ชายคนนั้นเอ่ยชื่อเธอออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความเย้ยหยันและอำนาจมืด ลิซ่าหรี่ตาลงเล็กน้อย หัวใจเต้นแรงขึ้นจังหวะหนึ่งอย่างผิดวิสัย แต่วินาทีต่อมา รอยยิ้มมุมปากที่เยือกเย็นและทรงเสน่ห์ที่สุดเท่าที่ใครเคยเห็นก็ผุดขึ้นบนใบหน้าเรียบเฉยนั้น เธอยื่นมือซ้ายออกไปข้างหน้าอย่างไร้ความเกรงกลัว พร้อมกับเสียงปลดล็อกหน้าจอระบบที่ดังขึ้นชัดเจนในความเงียบ... *ติ๊ง! ยืนยันตัวตนสำเร็จ: วงเงินบัตรเครดิตพระเจ้า ถูกปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุด "Infinity" เรียบร้อยแล้วค่ะ* -------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่ร่วมเดินทางมาสัมผัสความสะใจในบทนี้นะคะ