"ความเงียบ... บางครั้งก็มีเสียงดังกว่าที่คิดนะคะ"
น้ำเสียงทุ้มต่ำที่เจือแววเย้าแหย่ดังขึ้นเคล้ากับเสียงฝיเท้าที่หยุดลงพอดิบพอดี เรนไม่แม้แต่จะหันหลังกลับทันที อัลกอริทึมในหัวของเธอทำงานด้วยความเร็วสูงเกินพิกัดเพื่อประเมินสถานการณ์ ความน่าจะเป็นที่ผู้บุกรุกจะเข้ามาถึงจุดอับสายตาโดยระบบเรดาร์ของเกมไม่แจ้งเตือนมีเพียงร้อยละ 0.03 เท่านั้น เว้นเสียแต่ว่า... อีกฝ่ายจะใช้ไอเทมระดับตำนานที่บล็อกสัญญาณทั้งหมด หรือไม่ก็มีสิทธิ์ระดับผู้ดูแลระบบ
"คุณ..." เอน่าหลุดปากอุทานออกมาเบาๆ ขณะที่มือเรียวรีบคว้าข้อมือของเรนไว้โดยสัญชาตญาณ เม็ดเหงื่อกาฬผุดซึมขึ้นตามไรผมของสตรีมเมอร์สาว แม้หน้าจอสตรีมจะมืดสนิทไปแล้ว แต่ประสาทสัมผัสของทั้งคู่กลับตื่นตัวถึงขีดสุด
ร่างสูงโปร่งในชุดคลุมสีดำสนิทก้าวล่วงผ่านเงาไม้ลงมา แสงจันทร์สลัวสาดกระทบใบหน้าครึ่งซีกเผยให้เห็นรอยยิ้มมุมปากที่เปี่ยมด้วยความมั่นใจเกินร้อย — กิลเบิร์ต อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งผู้ขึ้นชื่อเรื่องการคำนวณความเสียหายแบบแม่นยำราวจักรกล และเป็นคนที่เรนพยายามหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ามากที่สุดในเวลานี้
"ตกใจขนาดนั้นเลยเหรอคะ คุณนักวางแผนคนเก่ง?" กิลเบิร์ตเอ่ยทักด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าแฝงความกดดันมหาศาลไว้ในทุกพยางค์ "นึกว่าจะดีใจเสียอีกที่เราอุตส่าห์ตามมาส่งอาฟเตอร์การ์ดถึงที่นี่"
เรนสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการเต้นของหัวใจให้กลับสู่ภาวะปกติ ดวงตาสอบคมกวาดมองสำรวจรอบกายอย่างรวดเร็วเพื่อหาทางหนีทีไล่ ก่อนจะหันกลับไปเผชิญหน้ากับอีกฝ่ายตรงๆ ใบหน้าของเธอนิ่งสงบราวกับผิวน้ำในบึงใหญ่ ไร้ซึ่งร่องรอยความตื่นตระหนกให้เห็นแม้แต่น้อย
"การมาเยือนอย่างไร้รอยต่อแบบนี้ คงไม่ได้มาแค่เพื่อทักทายลมฟ้าอากาศหรอกนะคะ กิลเบิร์ต" เรนตอบกลับด้วยน้ำเสียงเยือกเย็นและรักษาระยะห่างอย่างระมัดระวัง "ถ้าความตั้งใจของคุณคือการเจรจา ฉันเกรงว่าวิธีการของคุณค่อนข้างจะรุนแรงเกินไปหน่อยสำหรับคนที่เป็นแขกไม่ได้รับเชิญ"
กิลเบิร์ตหัวเราะในลำคอเบาๆ ดวงตาคมกริบจ้องมองตรงมาที่เรนราวกับเสือดาวที่กำลังพิจารณาเหยื่ออันโอชะ "เจรจ้างั้นเหรอ? สำหรับคนระดับคุณ เรน... คำว่าเจรจามันหมดอายุไปตั้งแต่ตอนที่คุณปฏิเสธข้อเสนอของเราเมื่อสัปดาห์ก่อนแล้วล่ะค่ะ"
บรรยากาศรอบตัวลดฮวบลงจนแทบติดลบ แรงกดดันมหาศาลจากยศและสเตตัสของผู้เล่นระดับท็อปแผ่ขยายออกมารอบทิศทางจนเอน่าต้องก้าวถอยหลังไปหนึ่งก้าวเพื่อตั้งหลัก แม้สตรีมเมอร์สาวจะมีความยืดหยุ่นในการแก้ปัญหาเฉพาะหน้าเป็นเลิศ แต่ในสถานการณ์ที่ถูกปิดตายพื้นที่แบบนี้ การปะทะกันตรงๆ ดูจะเป็นทางเลือกที่แย่ที่สุด
"ถ้าเช่นนั้น..." เรนหรี่ตาลงเล็กน้อย สมองกำลังประมวลผลตัวเลือกนับพันในเสี้ยววินาที "คุณก็คงไม่ได้มาเพื่อเจรจา แต่ตั้งใจจะมาบังคับให้ฉันเลือกเส้นทางอื่นสินะคะ"
"ฉลาดมากค่ะ" กิลเบิร์ตดีดนิ้วเสียงดังสนั่น ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานก็เด้งขึ้นตรงหน้าของเรนและเอน่าพร้อมกัน เสียงแจ้งเตือนระบบดังขึ้นอย่างต่อเนื่องจนน่าปวดหัว
*[ระบบประกาศ: ผู้เล่นกิลเบิร์ต ได้ส่งคำท้าประลองส่วนตัว (Duel Request) แบบเดิมพันขั้นเด็ดขาด]*
*[เงื่อนไข: หากผู้เล่นเรนเป็นฝ่ายพ่ายแพ้ สิทธิ์การถือครองแผนผังดันเจี้ยนทั้งหมดจะถูกโอนย้ายไปยังกิลด์เดธลีเจียนโดยอัตโนมัติ และบัญชีจะถูกระงับการเข้าถึงพื้นที่เขตเหนือเป็นเวลา 72 ชั่วโมง]*
เอน่าเบิกตากว้างด้วยความโกรธ เผลอก้าวออกไปบังด้านหน้าเรนโดยไม่คิดชีวิต "นี่มันเอาเปรียบกันชัดๆ! การประลองส่วนตัวบีบบังคับเงื่อนไขแบบนี้มันผิดกฎกติกาของลานประลองกลางนะ!"
"กฎเหรอคะ?" กิลเบิร์ตยิ้มเยาะ สายตาคมกวาดมองเอน่าด้วยความดูแคลนเล็กน้อย "ในดินแดนแห่งนี้ อำนาจและกำลังพลต่างหากคือเครื่องชี้วัดกฎเกณฑ์ คุณหนูลอยลมอย่างเธอไม่มีสิทธิ์มาต่อรองอะไรทั้งนั้น... เว้นแต่ว่า ตัวของคุณเรนเองจะกล้าพอที่จะก้าวลงสนามประลองนี้ด้วยตัวเอง"
สายตาทุกคู่พุ่งตรงมาที่เรน ความกดดันพุ่งสูงขึ้นจนแทบหายใจไม่ออก เอน่าหันกลับมามองเพื่อนร่วมทางด้วยแววตาเป็นห่วงระคนกังวล "เรน... อย่ารับคำท้านะคะ มันคือกับดัก สเตตัสสายซัพพอร์ตและนักวางแผนแบบเธอเสียเปรียบระยะประชิดเห็นๆ!"
เรนเงียบไปชั่วขณะ นิ้วเรียวแตะเบาๆ ที่หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงที่ยังคงกะพริบเตือนสติ เธอไม่ได้แสดงความลังเลออกมาให้เห็นแม้แต่น้อย ในทางกลับกัน แววตาของเธอกลับฉายประกายความเยือกเย็นและเฉียบคมยิ่งกว่าเดิม
อัลกอริทึมในหัวไม่ได้มองเห็นแค่ "ความพ่ายแพ้" หรือ "กับดัก" อย่างที่อีกฝ่ายวางแผนไว้ แต่มันกำลังคำนวณช่องโหว่... ช่องโหว่เล็กๆ ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ความมั่นใจอันเปี่ยมล้นของกิลเบิร์ต
เรนค่อยๆ ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มจางๆ รอยยิ้มที่ทำให้กิลเบิร์ตชะงักไปชั่วขณะโดยไม่รู้ตัว
"การดวลเดือดที่ไม่มีใครคาดคิดสินะคะ..." เรนเอ่ยทวนคำเบาๆ ก่อนจะกดปุ่มยอมรับคำท้าด้วยปลายนิ้วที่มั่นคงไร้ความสั่นเทา "ในเมื่อคุณอุตส่าห์เตรียมเวทีมาให้ต้อนรับขนาดนี้แล้ว... ถ้าฉันปฏิเสธก็คงเสียมารยาทแย่เลยใช่ไหมล่ะคะ"
สิ้นเสียงของเรน พื้นที่รอบตัวก็ถูกอาบย้อมด้วยแสงสีฟ้าเข้มจากระบบเขตแดนประลอง อารมณ์ความตึงเครียดพุ่งทะยานถึงขีดสุดเมื่อบาตรอนสนามประลองส่วนตัวปิดผนึกตัวลงอย่างสมบูรณ์ ตัดขาดทุกลมหายใจและทางหนีทีไล่
แต่ทว่า ทันทีที่เสียงนับถอยหลังเริ่มต้นขึ้น เรนกลับไม่ได้ขยับตัวตั้งรับตามตำราที่กิลเบิร์ตคาดการณ์ไว้ เธอกลับพลิกฝ่ามือเรียกคัมภีร์เวทมนตร์เก่าคร่ำคร่าออกมาเล่มหนึ่ง พร้อมกับรอยยิ้มลึกลับที่จุดประกายขึ้นในความมืด... ก่อนที่ระบบจะส่งเสียงแจ้งเตือนระลอกใหม่ที่ทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของกิลเบิร์ตต้องแข็งค้างในทันที!
*[ระบบแจ้งเตือนฉุกเฉิน: ตรวจพบการปลดล็อกสกิลลับเฉพาะตัว "อัลกอริทึมย้อนกลับ (Reverse Algorithm)" — เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้นสำเร็จ การต่อสู้ครั้งนี้ไม่อยู่ภายใต้ขอบเขตการควบคุมของระบบเดิมอีกต่อไป!]*
ขอบพระคุณที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับตัวอักษรของ "พรีสต์สายลุย" เสมอมานะคะ!
อัลกอริทึมพ่ายรักกับนักวางแผนสายซัพพอร์ต•ตอนที่ 20
การดวลเดือดที่ไม่มีใครคาดคิด
ผลงานโดย พรีสต์สายลุย
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พรีสต์สายลุย)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมพ่ายรักกับนักวางแผนสายซัพพอร์ต นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!