ปะทะฝีปากครั้งแรกในห้องประชุม

กลิ่นหอมของกาแฟคั่วบดเข้มข้นลอยอบอวลอยู่เหนือโต๊ะประชุมกระจกนิรภัยเทม퍼ed glass ขนาดใหญ่ แต่สิ่งที่ร้อนระอุยิ่งกว่าอุณหภูมิของเครื่องดื่มคาเฟอีนในเวลานี้ กลับเป็นกระแสไฟฟ้าที่แล่นพล่านอยู่ระหว่างคนสองคนที่นั่งอยู่คนละฝั่ง "ถ้าโปรเจกต์รีโนเวทห้องพักเพนต์เฮาส์ของแกรนด์ โอเรียนเต็ล ออกมามีดีไซน์ที่เต็มไปด้วยความฉูดฉาดไร้รสนิยมแบบที่คอลเลกชันล่าสุดของคุณพยายามนำเสนอ ฉันเกรงว่ามันคงจะทำลายชื่อเสียงที่สั่งสมมาสามสิบปีของโรงแรมเราป่นปี้ไม่เหลือชิ้นดีนะคะ คุณมินตรา" น้ำเสียงราบเรียบ เย็นเยียบ และเฉียบคมราวกับใบมีดโกนที่อาบยาพิษถูกเอ่ยขึ้นจากริมฝีปากที่เคลือบด้วยลิปสติกสีแดงก่ำ รินรดา ทายาทสาวผู้กุมบังเหียนอาณาจักรโรงแรมหรูระดับห้าดาว นั่งไขว่ห้างด้วยท่าทางเนี้ยบกริบไร้ที่ติ สายตาสีเข้มคมกริบมองตรงมาที่หญิงสาวฝั่งตรงข้ามราวกับกำลังประเมินราคาชิ้นงานศิลปะตำหนิที่เธอไม่คิดแม้แต่จะชายตาแล มินตราเม้มริมฝีปากเข้าหากันเล็กน้อย เปลวไฟแห่งความไม่พอใจพุ่งพล่านขึ้นมาเผาไหม้ความอดทนที่มีอยู่อย่างจำกัด ดีไซเนอร์สาวผู้เพิ่งคว้ารางวัลการันตีฝีมือจากเวทีระดับอินเตอร์เชิดหน้าขึ้นเล็กน้อย ดวงตากลมโตฉายแววพยศและท้าทายอย่างไม่เกรงกลัวอำนาจมืดใดๆ เธอยกมือขึ้นกอดอก ปล่อยให้รอยยิ้มเยาะหยันแต้มขึ้นที่มุมปากอย่างไม่ปิดบัง "ถ้าคุณรินรดาจะกรุณาเปิดกะโหลก... อภัยค่ะ เปิดมุมมองให้กว้างกว่ากรอบสี่เหลี่ยมโบราณคร่ำครึที่พวกคุณใช้บริหารโรงแรมนี้มาเป็นสหัสวรรษ คุณก็จะเห็นว่าโลกแฟชั่นและอินทีเรียร์ดีไซน์มันก้าวไปถึงไหนต่อไหนแล้วค่ะ ดีไซน์ที่ฉูดฉาดและกล้าหาญของฉัน ไม่ได้เรียกว่าไร้รสนิยม แต่มันเรียกว่า 'High-Fashion Biting' ที่พร้อมจะขยี้ความจำเจเดิมๆ ให้แหลقค่ายังไงล่ะคะ" ความเงียบงันเข้าปกคลุมห้องประชุมชั่วขณะ บรรยากาศตึงเครียดจนแทบจะใช้มีดตัดได้ ทีมงานและผู้บริหารคนอื่นที่นั่งอยู่รอบโต๊ะต่างพากันกลั้นหายใจ ไม่มีใครกล้าแม้แต่จะขยับตัว เพราะรู้ดีว่าการปะทะกันระหว่าง 'เจ้าแม่โรงแรมผู้เยือกเย็น' กับ 'ดีไซเนอร์สาวผู้มีพายุในหัวใจ' นั้น รุนแรงและอันตรายแค่ไหน รินรดาไม่โกรธ เธอกลับหัวÂสั้นๆ ในลำคอ รอยยิ้มเย็นเยียบผุดขึ้นที่มุมปากสวย ทว่าแววตากลับวาวโรจน์ด้วยความท้าทายที่ถูกกระตุ้น "ปากเก่งไม่เบานี่คะ หวังว่าผลงานบนกระดาษที่คุณจะนำมาเสนอในอีกสามวินาทีข้างหน้า จะคมคายและน่าประทับใจได้สักครึ่งหนึ่งของคารมที่คุณเพิ่งพ่นออกมานะ" มินตราสูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อสะกดกลั้นอารมณ์ที่กำลังเดือดพล่าน เธอยื่นมือไปหยิบรีโมทคอนโทรลบนโต๊ะ กดเปิดหน้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่ด้านหลัง ภาพสเกตช์สามมิติของห้องเพนต์เฮาส์สุดหรูที่ถูกตีความใหม่ด้วยความโมเดิร์น เปรี้ยวเฉี่ยว และหรูหราแบบไฮแฟชั่นปรากฏขึ้นสู่สายตาทุกคนในห้อง ทันทีที่ภาพนั้นฉายชัด รินรดาที่เคยนั่งไขว่ห้างด้วยท่าทีผ่อนคลายอย่างเหนือกว่า ถึงกับชะงักไปเล็กน้อย ดวงตาคู่คมกวาดมองรายละเอียดทุกซอกทุกมุมของดีไซน์ที่ผสานความคลาสสิกของโรงแรมเข้ากับความเย้ายวนอันทันสมัยได้อย่างลงตัวอย่างไร้ที่ติ ความเงียบที่เกิดขึ้นในตอนนี้ไม่ใช่ความอึดอัดอีกต่อไป แต่เป็นความตะลึงงันที่แม้แต่ตัวทายาทสาวเองก็ยากจะปฏิเสธ มินตราสังเกตเห็นประกายความทึ่งที่ไหววูบผ่านนัยน์ตาคู่สวยของอีกฝ่าย แม้ว่ารินรดาจะรีบซ่อนมันไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉยอย่างรวดเร็วก็ตาม ดีไซเนอร์สาวยกยิ้มมุมปากอย่างผู้กำชัยชนะ เธอโน้มตัวไปข้างหน้าเล็กน้อย สายตาสบประสานกับดวงตาคู่คมของอีกฝ่ายอย่างไม่หลบเลี่ยง "ไงคะ? ดีไซน์ที่สั่นคลอนกรอบโบราณของคุณได้หรือยัง หรือจะต้องให้ฉันอธิบายซ้ำว่าความหรูหราที่แท้จริงมันหน้าตาเป็นยังไงกันแน่" รินรดาขยับตัวเล็กน้อย ความนิ่งสงบเมื่อครู่ถูกแทนที่ด้วยความกรุ่นโกรธที่ระคนความทึ่ง เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ก้าวเท้าเข้ามาประชิดโต๊ะประชุมฝั่งที่มินตรีนั่งอยู่ รัศมีกดดันแผ่ซ่านออกมาจนบรรยากาศรอบตัวแทบจะหลอมละลาย รินรดาก้มตัวลงเล็กน้อย ใบหน้าสวยเฉียบอยู่ห่างจากมินตราเพียงแค่คืบ ลลมหายใจอุ่นร้อนปะทะกันจนหัวใจของทั้งคู่กระตุกวูบอย่างผิดจังหวะ "คุณมั่นใจเกินไปแล้วนะคะ มินตรา..." เสียงกระซิบแผ่วเบาแต่ทรงพลังลอดไรฟันของรินรดา มินตราหัวใจเต้นแรงขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้ ไม่ใช่เพราะความกลัว แต่เป็นเพราะระยะห่างที่ใกล้จนเกินไปและแววตาคู่คมที่กำลังจ้องลึกเข้ามาในดวงตาของเธอ มันเป็นความรู้สึกแปลกประหลาดที่ร้อนรุ่มและอันตรายยิ่งกว่าการถกเถียงเรื่องงานเสียอีก ก่อนที่มินตราจะได้สวนกลับด้วยคำพูดจิกกัดตามถนัด เสียงเคาะประตูก็ดังขึ้นขัดจังหวะความตึงเครียดที่กำลังสתุมเป็นประกายไฟ *ก๊อก... ก๊อก...* ประตูห้องประชุมถูกผลักเปิดออกโดยเลขาหน้าห้อง พร้อมกับการก้าวเข้ามาของบุคคลที่สามที่ทำให้สีหน้าของรินรดาเปลี่ยนสีไปในทันที ร่างสูงโปรดของใครบางคนก้าวเข้ามาพร้อมรอยยิ้มพราวเสน่ห์ "ขอโทษที่มาสายครับ พอดีการจราจรข้างล่างติดนิดหน่อย... อ้าว ริน ผมไม่ได้ขัดจังหวะอะไรสำคัญใช่ไหมครับ?" มินตราหันไปมองผู้มาใหม่ ก่อนจะเหลือบกลับมามองรินรดา และเธอก็สังเกตเห็นทันทีว่าแววตาเย็นชาของทายาทสาวผู้ไร้พ่ายคนนี้กำลังไหวระริกด้วยความรู้สึกบางอย่างที่เธออ่านไม่ออก ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปในโลกแฟชั่นและหัวใจที่ร้อนระอุกับควีนบีทูโกนะคะ!