"ถอดเกราะของแกออกมา เรย์"
เสียงของหัวหน้าทีม ‘สายฟ้าสีคราม’ เย็นเยียบราวกับน้ำแข็งขั้วโลก มันไม่มีแววของความเป็นเพื่อนร่วมตายหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เรย์จ้องมองใบหน้าที่เคยเชื่อใจได้ผ่านกระจกหน้ากากที่ร้าวพังของเขา เลือดอุ่นๆ ไหลซึมออกมาจากบาดแผลที่สีข้าง มันหยดลงบนพื้นหินของดันเจี้ยนระดับ B ที่เต็มไปด้วยกลิ่นคาวเลือดและซากศพของมอนสเตอร์
"พวกเราไม่ได้ตกลงกันไว้อย่างนี้" เรย์แค่นยิ้ม มุมปากของเขาแตกยับเยิน "เราบอกว่าจะแบ่งสมบัติกันคนละครึ่ง ไม่ใช่การให้ฉันเป็นเหยื่อล่อเพื่อที่พวกนายจะหนีออกไป"
"สมบัติเหรอ? แกมันก็แค่ขยะระดับ F ที่ทำหน้าที่เป็นกระสอบทรายให้เราได้จนถึงตอนนี้ก็บุญหัวแค่ไหนแล้ว" ชายร่างยักษ์ผู้เป็นหัวหน้าทีมถ่มน้ำลายลงพื้น มันเดินเข้ามาใกล้แล้วกระชากคอเสื้อของเรย์จนตัวลอย "ส่งอุปกรณ์กู้ภัยและยาฟื้นฟูมาซะ แล้วก็นั่งรอความตายตรงนี้ให้เงียบที่สุด ถ้าไม่อยากให้มันเจ็บตัวไปมากกว่านี้"
เรย์ไม่ได้ขัดขืน ไม่ใช่เพราะเขายอมแพ้ แต่เพราะเขาเห็น ‘ริน’ ที่ยืนอยู่ด้านหลังกลุ่มคนเหล่านั้น มือของเธอสั่นเทา ดวงตาคู่สวยที่เคยเต็มไปด้วยความอ่อนโยนบัดนี้เอ่อคลอไปด้วยหยาดน้ำตา เธอพยายามจะก้าวเข้ามา แต่กลับถูกมือหนึ่งของลูกทีมกระชากแขนไว้
"ไปกันเถอะ อย่าเสียเวลากับเศษขยะนี่เลย" หัวหน้าทีมโยนเรย์ลงกับพื้นอย่างไม่ไยดี ก่อนจะหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้เรย์นอนจมกองเลือดเพียงลำพังในความมืดมิดของดันเจี้ยนชั้นลึก
ความเงียบงันเริ่มกัดกินโสตประสาท เสียงฝีเท้าของทีมที่ห่างออกไปจนลับตา ทิ้งไว้เพียงเสียงหอบหายใจแผ่วเบาของเรย์ เขากัดฟันแน่น มือขวากำหมัดจนสั่นพยายามยันกายขึ้น ความโกรธแค้นไม่ใช่สิ่งที่ปะทุอยู่ในอก แต่มันคือความว่างเปล่าที่เย็นเยียบจนถึงขั้วหัวใจ... หากนี่คือจุดจบของชีวิตที่แสนไร้ค่า เขาก็ยอมรับมันไม่ได้
*ติ๊ง!*
เสียงสัญญาณประหลาดดังขึ้นในหัวของเขา ราวกับเสียงแจ้งเตือนที่คุ้นเคยแต่กลับทรงพลังกว่าที่เคยได้ยินมา ก่อนที่หน้าจอโฮโลแกรมสีทองอร่ามจะปรากฏขึ้นตรงหน้าท่ามกลางความมืดมิด
[ตรวจพบความต้องการอันแรงกล้าเพื่อการอยู่รอด... ระบบ ‘มหาเศรษฐีดันเจี้ยน’ เริ่มต้นการทำงาน]
[สถานะผู้ใช้งาน: เรย์]
[เลเวล: ติดลบ (ในระดับที่ระบบไม่สามารถประเมินได้)]
[เงื่อนไขการเปิดใช้งาน: ความแค้นที่ถูกหักหลัง และความปรารถนาที่จะทวงคืนทุกอย่าง]
[ของขวัญต้อนรับ: บัตรเครดิต 'Black Infinity' (วงเงินไร้ขีดจำกัด) พร้อมสิทธิ์การเบิกงบถล่มดันเจี้ยนทุกรูปแบบ!]
เรย์นิ่งอึ้ง สายตาจับจ้องไปที่ตัวเลขศูนย์ที่เรียงรายอยู่หลังเครื่องหมายดอลลาร์บนหน้าจอ เขาไม่ได้ฝันไป ความเจ็บปวดที่สีข้างดูเหมือนจะจางหายไปเมื่อเขารับรู้ได้ถึงอำนาจที่ไหลเวียนอยู่ในปลายนิ้ว
[แจ้งเตือน: ตรวจพบมอนสเตอร์ระดับบอส ‘ราชันอสรพิษทมิฬ’ กำลังมุ่งหน้ามาที่พิกัดนี้ หากท่านต้องการอยู่รอด กรุณาเลือกว่าจะใช้ ‘งบประมาณ’ ของท่านทำสิ่งใด?]
[1. สั่งซื้อหุ่นยนต์รบอัตโนมัติเกรด SSS: 50,000,000 เครดิต]
[2. สั่งซื้อปืนใหญ่ทำลายล้างสนามรบ: 120,000,000 เครดิต]
[3. เรียกใช้บริการ ‘หน่วยรักษาความปลอดภัยพิเศษระดับตำนาน’ มาปกป้องผู้ว่าจ้าง: 500,000,000 เครดิต]
เรย์แค่นหัวเราะในลำคอ เสียงหัวเราะที่ฟังดูน่าขนลุกกว่าเสียงขู่ของอสรพิษที่กำลังใกล้เข้ามา เขาไม่ได้เลือกทางใดทางหนึ่ง แต่เขากดรัวไปที่ทุกตัวเลือกพร้อมกับกดปุ่ม ‘ชำระเงิน’ อย่างไม่ลังเล
"ถ้าพวกมันทิ้งฉันไว้ให้ตาย..." เรย์กระซิบกับความว่างเปล่า ดวงตาของเขาฉายแววอำมหิตที่ไม่มีใครเคยได้เห็นมาก่อน "ฉันก็จะใช้เงินนี่แหละ ซื้อทุกอย่างในดันเจี้ยนนี้มาทำลายพวกมันให้สิ้นซาก"
เสียงรูดบัตรในจินตนาการดังก้องขึ้นในโสตประสาท ดั่งเสียงประกาศก้องว่ากฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ได้เปลี่ยนไปแล้ว ทันใดนั้น เหนือเพดานถ้ำดันเจี้ยนที่หนาทึบกลับมีแสงสว่างจ้าทะลวงลงมา ราวกับสวรรค์กำลังเปิดทางให้แก่มหาเศรษฐีผู้กลับมาจากความตาย
เฮลิคอปเตอร์จู่โจมล้ำสมัยจำนวนนับสิบลำบินวนอยู่เหนือช่องว่างนั้น พร้อมกับทหารรับจ้างนับร้อยในชุดเกราะที่ไม่มีขายในตลาดฮันเตอร์ทั่วไป กระโดดลงมาจากเครื่องด้วยความเร็วที่เหนือชั้น พวกเขาตั้งแถวหน้ากระดานอย่างเป็นระเบียบ หันกระบอกปืนนับร้อยกระบอกไปทางทิศที่ทีม ‘สายฟ้าสีคราม’ เพิ่งจะเดินจากไป
รินที่ถูกลากตัวไปไกลแล้วชะงักฝีเท้า เธอหันกลับมามองด้วยความตกตะลึง เมื่อเห็นแสงสีฟ้าจากอาวุธระดับตำนานกำลังชาร์จพลังงาน เตรียมพร้อมที่จะถล่มทุกอย่างที่ขวางหน้า
เรย์ลุกขึ้นยืนหยัดอย่างองอาจ บาดแผลที่สีข้างได้รับการสมานจนสนิทด้วยพลังงานสีทองของระบบ เขาสวมเสื้อคลุมสีดำสนิทที่ระบบเพิ่งเนรมิตให้และเดินออกไปเบื้องหน้า
"ยินดีต้อนรับสู่โลกใบใหม่ครับ" เรย์พูดกับอากาศที่ว่างเปล่า ก่อนจะหันไปสบตากับหัวหน้าทีมที่กำลังวิ่งย้อนกลับมาด้วยความหวาดกลัว "พวกนายลืมของสำคัญไว้... ของที่พวกนายจะต้องจ่ายคืนด้วยชีวิตของตัวเอง"
ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับจุดเริ่มต้นของความคลั่งไคล้นี้ในแบบฉบับของพ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยนนะครับ
ฮันเตอร์ระดับติดลบ กับระบบเบิกงบถล่มดันเจี้ยน•ตอนที่ 1
ถูกทิ้งไว้กับความตาย
ผลงานโดย พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ฮันเตอร์ระดับติดลบ กับระบบเบิกงบถล่มดันเจี้ยน นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
