ล็อกอินสู่อันตรายด้วยกระเป๋าที่ตุงเงิน

เสียงเหล็กกล้าบดขยี้กันดังสนั่นหวั่นไหว เศษซากตึกราบ้านช่องถล่มลงมาฝุ่นตลบอบอวล กลางลานประลองรกร้างที่เต็มไปด้วยรอยแผลเป็นจากสงคราม "ลิน" หญิงสาวในชุดวิศวกรระบบสีเงินยวงกำลังคุกเข่าหอบหายใจอย่างรุนแรง เลือดสีสดไหลรินจากมุมปากของเธอ หยดลงบนพื้นคอนกรีตแตกละเอียด ร่างกายของเธอบาดเจ็บสาหัสจนระบบแจ้งเตือนสีแดงฉานกะพริบถี่อยู่ตรงหน้า ตรงหน้าเธอนั้นคือ "กิลด์อัศวินโลหิตดำ" กลุ่มผู้เล่นระดับท็อปของเซิร์ฟเวอร์ที่กำลังหัวเราะเยาะเย้ยด้วยความสะใจ "หมดทางหนีแล้วนะ แม่วิศวกรอัจฉริยะ โค้ดที่เธอเขียนแก้เกมเมื่อกี้มันไร้ค่าไปเลยเมื่อเจอกับพลังของพวกเรา ยอมยกสิทธิ์ควบคุมระบบซับพลายทั้งหมดมาซะดีๆ ไม่งั้นวันนี้เธอกับฐานลับนี่ได้กลายเป็นขี้เถ้าแน่!" หัวหน้ากิลด์แสยะยิ้มเหี้ยมเกรียม คทาเวทมนตร์ในมือชี้ตรงมาที่หน้าผากของลิน ลินกัดริมฝีปากแน่นจนห่อเลือด ดวงตาสีฟ้าครามฉายแววเด็ดเดี่ยว แม้ความเจ็บปวดจะแล่นพล่านไปทั่วร่าง แต่เธอกลับไม่ปริปากขอความช่วยเหลือแม้แต่คำเดียว สมองของเธอคำนวณอัตราความอยู่รอดที่เหลือศูนย์อย่างเย็นชา... เธอถูกต้อนจนมุมอย่างไร้ทางออกแล้วจริงๆ ในโลกเกมออนไลน์แฟนตาซีที่โหดร้ายแห่งนี้ เงินตราและกำลังพลคือพระเจ้า และเธอก็เป็นแค่ตัวสำรองที่ไม่มีค่าอะไรในสายตาของพวกมัน "น่าเสียดายจริงๆ นะครับที่ผมไม่ได้มาทันดูตอนที่พวกคุณกำลังรุมรังแกผู้หญิงคนนี้ด้วยตาตัวเอง..." เสียงทุ้มนุ่มลึกแต่แฝงไปด้วยความเยือกเย็นดังก้องขึ้นจากความว่างเปล่า ตัดผ่านเสียงลมพายุและเสียงหัวเราะเยาะอย่างเฉียบคม ทุกสายตาในลานประลองหันขวับไปมองยังต้นเสียงทันที แม้แต่ลินเองก็ยังเบิกตากว้างด้วยความตกใจ ที่ใจกลางซากปรักหักพังนั้น ชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิท รองเท้าหนังขัดมันวาวไร้รอยเปื้อนกำลังก้าวเดินออกมาอย่างสบายอารมณ์ ราวกับเขากำลังเดินชมสวนดอกไม้หลังบ้าน ไม่ใช่สนามรบที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายความตาย ทรงผมเซ็ตเนี้ยบ ใบหน้าคมคายประดับด้วยรอยยิ้มสุภาพที่ส่งไปไม่ถึงดวงตา ในมือของเขาไม่ได้ถือดาบเวทมนตร์หรือไม้เท้าศักดิ์สิทธิ์ แต่เป็นกระเป๋าเอกสารหนังแท้ราคาแพงระยับ "แกเป็นใครวะ? ไอ้อ่อน! แต่งตัวประหลาดหลุดมาจากโลกไหน อยากตายรึไงถึงกล้าเข้ามาเสือกในเขตกิลด์อัศวินโลหิตดำ!" ลูกน้องคนหนึ่งตะโกนขู่พร้อมชี้ดาบเข้าใส่ ชายหนุ่มหยุดเดิน เขายกมือขึ้นปัดฝุ่นที่มองไม่เห็นบนไหล่เบาๆ ก่อนจะปรายตามองกลุ่มผู้เล่นระดับท็อปเหล่านั้นด้วยสายตาที่คล้ายกับกำลังมองเศษขยะข้างทาง "ผมชื่อเซียนครับ... และผมก็คือนักล่าสมบัติผู้มีงานอดิเรกเป็นการซื้อทุกอย่างที่ขวางหน้า รวมถึง... ชีวิตของพวกคุณด้วย" สิ้นคำพูดของเซียน อากาศรอบตัวก็บิดเบี้ยว หน้าต่างโปร่งใสสีทองอร่ามนับร้อยจอดีดเด้งขึ้นกลางอากาศ เสียงระฆังเตือนดัง "ติ๊ง!" กังวานใส พร้อมกับข้อความขนาดมหึมาที่สว่างวาบจนแสบตา [ระบบเปย์ระเบิดจักรวาล (Pay-to-Win God System) ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ!] [เจ้าของบัญชี: เซียน] [สถานะความมั่งคั่ง: วงเงินไม่จำกัด (Unlimited Funds)] [ยินดีต้อนรับสู่ระบบสูงสุด กรุณาเลือกหมวดหมู่การใช้งานเพื่อล้างบางความอวดดีในรัศมี 10 กิโลเมตร] หัวหน้ากิลด์อัศวินโลหิตดำขมวดคิ้วมุ่น หัวเราะออกมาเสียงดังลั่น "ฮ่าๆๆๆ ระบบเปย์บ้าบออะไรวะ! เกมนี้ไม่มีระบบเติมเงินเว่อร์วังแบบนั้นหรอก แกคิดว่าหลอกเด็กเรอฟะ จัดการมัน!" สิ้นเสียงสั่งการ นักฆ่าเงาในกลุ่มพุ่งตัวหายวับไปในอากาศด้วยความเร็วสูง เป้าหมายคือการปลิดชีพเซียนในดาบเดียวเพื่อสั่งสอนความอวดดี ลินกรีดร้องออกมาด้วยความตกใจ "ระวัง!" ทว่า เซียนไม่แม้แต่จะหลบ เขายังคงยืนไขว่ห้างรอยิ้มอย่างใจเย็น นิ้วเรียวยาวล้วงเข้าไปในกระเป๋าเอกสารหนังแท้ หยิบการ์ดสีดำสนิทที่ทำจากโลหิตมังกรแท้ฝังเพชรเม็ดโตสะท้อนแสงไฟออกมา [ระบบตรวจพบการใช้จ่ายมูลค่า: 10,,000,000,000 เหรียญทอง] [ทำการซื้อสิทธิ์ขาด: อาณาเขตลานประลองทมิฬทั้งหมด] [ผลลัพธ์: ผู้เล่นภายนอกทั้งหมดถูกปลดสถานะโจมตี และถูกลดระดับเป็น 'ทาสรับใช้' ชั่วคราว] *พรึบ!* คลื่นพลังงานสีทองอร่ามแผ่ขยายออกไปราวกับสึนามิพัดผ่าน นักฆ่าเงาที่กำลังพุ่งเข้ามากลางอากาศ อยู่ๆ ก็แข็งค้างราวกับถูกสาป ดาบในมือร่วงหล่นลงพื้น ร่างกายของเขากระแทกพื้นอย่างแรงพร้อมกับสัญลักษณ์โซตรักษาการควบคุมที่ปรากฏขึ้นบนหน้าผาก ไม่ใช่แค่นั้น ผู้เล่นทั้งหมดของกิลด์อัศวินโลหิตดำต่างเข่าทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นพร้อมกันโดยไม่ได้นัดหมาย แรงกดดันระดับมหาศาลกดทับร่างของพวกเขาจนขยับเขยื้อนไม่ได้ แม้แต่หายใจยังทำได้ยากลำบาก ความมั่นใจและความยโสเมื่อครู่อันตรธานหายไปในพริบตา เหลือเพียงความหวาดกลัวสุดขั้วหัวใจที่ค่อยๆ กัดกินวิญญาณ หัวหน้ากิลด์เบิกตากว้าง จ้องมองเซียนด้วยความสั่นเทว่า "มะ... เป็นไปได้ยังไง? แกทำอะไรพวกเรา? แกใช้โกงอะไรวะ! ระบบในเกมนี้ไม่มีทางทำแบบนี้ได้!" เซียนเดินเข้าไปใกล้หัวหน้ากิลด์ที่กำลังนอนหมอบราบกับพื้น เขาก้มตัวลงเล็กน้อย ส่งยิ้มสุภาพตามแบบฉบับสุภาพบุรุษ แต่แววตากลับเย็นชาดุจน้ำแข็งขั้วโลก "โกงเหรอครับ? ไม่หรอกครับ... ผมแค่ใช้เงินซื้อความยุติธรรมในแบบของผมเองก็เท่านั้นเอง เงินสามารถซื้อได้แม้กระทั่งสิทธิ์ในการกำหนดกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้ คุณไม่รู้เหรอครับว่า... ในโลกนี้ ไม่มีปัญหาไหนที่แก้ไม่ได้ ถ้าใช้เงินแก้ปัญหามากพอ" เซียนพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงพลัง ก่อนจะหันไปมองลินที่กำลังนั่งมองเขาด้วยแววตาตะลึงงัน เธอมองชายหนุ่มที่เธอคิดว่าเป็นเพียงนักลงทุนธรรมดา แต่วันนี้เขากลับพลิกฟ้าคว่ำแผ่นดินด้วยการดีดนิ้วเพียงครั้งเดียว เซียนเดินผ่านร่างของพวกตัวร้ายไปอย่างไร้ความสนใจ เขาย่อตัวลงคุกเข่าข้างหนึ่งลงตรงหน้าลิน มือหนาเอื้อมไปเช็ดคราบเลือดที่มุมปากให้เธออย่างแผ่วเบาและทะนุถนอม ราวกับเธคือสิ่งล้ำค่าที่สุดในจักรวาล "เจ็บมากไหมครับ... ลิน?" น้ำเสียงของเซียนเปลี่ยนเป็นอ่อนโยนจนน่าใจหาย แตกต่างจากเมื่อครู่อย่างสิ้นเชิง ลินเม้มปากแน่น หัวใจดวงน้อยเต้นระรัวจนแทบจะกระโดดออกมานอกอก ความเย็นชาและกำแพงที่เธอสร้างไว้พังทลายลงในพริบตา "คุณ... มาได้ยังไง? แล้วนี่มัน..." "ผมบอกแล้วไงครับ ว่าผมจะดูแลคุณเอง ต่อให้โลกใบนี้พยายามจะทำลายคุณ ผมก็จะซื้อมันเก็บไว้แล้วสั่งให้มันหยุดหมุนเพื่อคุณคนเดียว" เซียนยิ้มละมุน พลางควักการ์ดสีดำใบเดิมออกมาอีกครั้ง [ระบบแจ้งเตือน: ทำการชำระเงินเพื่อซื้อสิทธิ์ความเป็นเจ้าของ 'วิศวกรระบบลิน' และหนี้สินทั้งหมดของเธอเรียบร้อยแล้ว] [ยอดเงินคงเหลือในระบบ: เป็นอนันต์] เซียนกดปุ่มยืนยันการทำธุรกรรมครั้งสุดท้ายบนหน้าจอโฮโลแกรมสีทอง เสียงระบบประกาศก้องกังวานไปทั่วทั้งเซิร์ฟเวอร์ พร้อมกับเสียงรูดบัตรเครดิตผ่านเครื่องรูดอากาศที่ดังชัดเจน ท่ามกลางความเงียบงันของทุกคน *แควก... ติ๊ง! (Approved)* ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับกิลด์มาสเตอร์เอสในตอนนี้นะครับ