ฮันเตอร์ขยะกับระบบที่ไร้ที่มา

"รินทร์ นายมันก็แค่ตัวถ่วง... เลิกทำตัวเป็นปลิงเกาะชีวิตฉันสักที" เสียงกรีดร้องแหลมสูงของ 'แพรว' ดังสะท้อนก้องไปตามผนังถ้ำที่เต็มไปด้วยคราบเมือกสีเขียวในดันเจี้ยนระดับ B สิ้นคำพูดนั้น ดาบสั้นที่เคลือบด้วยพลังเวทวารีก็ถูกปักลงบนไหล่ซ้ายของรินทร์อย่างเลือดเย็น แรงกระแทกส่งร่างของเขาไถลไปกระแทกกับก้อนหินคมกริบ เลือดสีสดไหลซึมออกมาจากแผลฉกรรจ์ กลิ่นคาวเลือดคละคลุ้งไปทั่วบริเวณ รินทร์เงยหน้าขึ้นมองผู้หญิงที่เขาเคยรักและดูแลดุจไข่ในหินด้วยสายตาที่เย็นชา แม้ความเจ็บปวดจะแล่นพล่านไปทั่วเส้นประสาท แต่หัวใจของเขากลับนิ่งสนิทราวกับผิวน้ำที่ไม่มีวันกระเพื่อม "พวกเราตัดสินใจแล้ว รินทร์" ชายหนุ่มอีกคนที่ยืนอยู่ข้างแพรว—'กวิน' หัวหน้าปาร์ตี้ผู้มีแรงก์ระดับ A—เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบขณะขยับถุงมือหนังราคาแพง "นายมันฮันเตอร์ขยะที่เก่งแต่เรื่องซัพพอร์ตจิปาถะ วันนี้พวกเราต้องการแต้มผลงานเพื่อเลื่อนขั้นไปแรงก์ S นายไม่มีประโยชน์กับทีมอีกต่อไปแล้ว" รินทร์พยายามประคองตัวลุกขึ้น มือขวากุมแผลที่ไหล่แน่น เขารู้ดีว่านี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ แต่เป็นแผนการที่เตรียมมาเพื่อกำจัดเขาโดยเฉพาะ เพื่อที่ทั้งสองคนจะได้ฮุบ 'แกนอสูรระดับสูง' ที่เก็บได้ในดันเจี้ยนนี้ไปแบ่งกันเองโดยไม่ต้องหารสาม "ทิ้งฉันไว้ที่นี่... ก็เท่ากับฆ่าฉันทางอ้อม พวกนายคิดว่ากฎของกิลด์จะยอมรับเรื่องนี้หรือไง?" รินทร์เค้นเสียงถาม กวินหัวเราะร่วน ดึงดาบศักดิ์สิทธิ์ออกจากฝักแล้วชี้มาที่ปลายคางของรินทร์ "กฎน่ะมีไว้สำหรับคนที่มีค่าพอจะให้คุ้มครองเท่านั้น ส่วนนาย? ฮันเตอร์แรงก์ E ที่ไม่มีแม้แต่สกิลโจมตี... ใครเขาจะสนถ้าศพนายถูกอสูรเคี้ยวกินจนไม่เหลือซาก?" แพรวเดินเข้ามาใกล้ ถ่มน้ำลายลงพื้นข้างเท้าเขา "ขอบคุณที่เสียสละนะรินทร์... ลาก่อน" ทั้งสองคนหันหลังเดินจากไป ทิ้งให้รินทร์จมอยู่กับความมืดมิดและฝูงมอนสเตอร์ที่กำลังโหยหิว ร่างกายของเขาสั่นเทาด้วยความโกรธแค้นและเจ็บใจ นี่คือสิ่งที่เขาได้รับหลังจากอุทิศตนให้ทีมมาตลอดสามปีงั้นหรือ? เวลาผ่านไปเนิ่นนาน ลมหายใจของรินทร์เริ่มแผ่วเบา ร่างกายเย็นเฉียบจากการเสียเลือดมาก ภาพในหัวเริ่มเลือนลาง ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะหลับตาลงเพื่อยอมรับความตาย หน้าต่างโปร่งแสงสีแดงฉานกลับปรากฏขึ้นเบื้องหน้าอย่างกะทันหัน [ตรวจพบความปรารถนาอันแรงกล้าในวินาทีแห่งความตาย...] [กำลังทำการวิเคราะห์สถานะ... 'ดีบัฟศูนย์แต้ม' ถูกเปิดใช้งาน] [ขอแสดงความยินดี ท่านได้รับระบบ 'ข้ามขีดจำกัดวิวัฒน์' (Transcendent Evolution System)] [เงื่อนไขการตื่น: ความแค้นระดับสูงสุด X การถูกหักหลังโดยสมบูรณ์] รินทร์มองตัวอักษรเหล่านั้นด้วยความมึนงง ในขณะที่มอนสเตอร์หมาป่าเขี้ยวพิษตัวหนึ่งกระโจนเข้ามาจากเงามืด หมายจะขย้ำคอหอยของเขาให้แตกละเอียด "ไร้สาระ..." รินทร์พึมพำ แต่ในเสี้ยววินาทีที่เขี้ยวของมันจะสัมผัสผิวหนัง พลังงานสายหนึ่งก็ไหลทะลักเข้าสู่กระแสเลือดของเขา ราวกับน้ำป่าที่เขื่อนแตก มันไม่ใช่พลังเวทมนตร์ทั่วไป แต่มันคือพลังที่บิดเบือนกฎเกณฑ์ของโลกใบนี้! [ได้รับสกิลติดตัว: 'กัดกินดีบัฟ' (Passive) - เปลี่ยนความเสียหายที่ได้รับให้กลายเป็นค่าสถานะหลัก] [สถานะปัจจุบัน: ฮันเตอร์แรงก์ E (กำลังวิวัฒน์สู่ระดับ ???)] รินทร์เอื้อมมือไปคว้าคอของหมาป่าตัวนั้นด้วยมือเดียว แรงบีบมหาศาลทำให้กระดูกคอของมันแตกละเอียดคามือ เพียงแค่สัมผัสเดียว สิ่งมีชีวิตระดับ C ตายลงทันทีโดยที่เขาไม่ต้องออกแรงมากนัก! ดวงตาของรินทร์เปลี่ยนเป็นสีทองอร่าม เขายืนขึ้นช้าๆ แม้บาดแผลที่ไหล่จะยังคงมีเลือดไหล แต่เขากลับไม่รู้สึกถึงความเจ็บปวดอีกต่อไป มีเพียงความกระหายที่จะล้างแค้นและความทะเยอทะยานที่จะขึ้นไปเหยียบย่ำบนหัวของคนที่เคยดูถูกเขา ในขณะเดียวกัน ที่หน้าดันเจี้ยน กวินและแพรวกำลังเตรียมรายงานเท็จต่อสมาคมฮันเตอร์ ทว่าทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวรุ่นทหารพรานสีดำสนิทก็ดังสนั่นหวั่นไหวเหนือศีรษะ มันลดระดับลงจอดที่ลานกว้างอย่างอุกอาจ แรงลมมหาศาลพัดจนฝุ่นตลบอบอวล ประตูเฮลิคอปเตอร์เปิดออก หญิงสาวในชุดสูทสีขาวสะอาดตา ก้าวลงมาพร้อมกับแท็บเล็ตในมือ เธอคือ 'ลินิน' ผู้ช่วยมือขวาที่จงรักภักดีต่อรินทร์ที่สุด เธอไม่ได้มองกวินหรือแพรวด้วยซ้ำ แต่เธอกลับเดินตรงไปที่ทางเข้าดันเจี้ยนด้วยใบหน้าที่เคร่งขรึม "หยุดอยู่ตรงนั้น!" กวินตะโกนด้วยความหงุดหงิด "ที่นี่เป็นพื้นที่ควบคุมห้ามคนนอกเข้า!" ลินินหยุดกึก เธอกดปุ่มบนนาฬิกาข้อมือขวา หน้าจอโฮโลแกรมสว่างวาบขึ้น แสดงยอดบัญชีธนาคารที่มีตัวเลขยาวเหยียดจนกวินต้องเบิกตากว้าง เธอแค่นยิ้มที่มุมปากอย่างเย็นชาก่อนจะเอ่ยขึ้น "ดิฉันมาที่นี่ในนามของ 'ประธานกองทุนส่วนบุคคล' ของคุณรินทร์" ลินินพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจ "ดูเหมือนพวกคุณจะทำอะไรที่น่าสนใจกับเจ้านายของฉันไว้มากนะ... เตรียมตัวให้ดี เพราะนรกที่แท้จริงกำลังจะเริ่มต้นขึ้นตั้งแต่วินาทีนี้" ทันใดนั้น เสียงรูดบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัดวงเงินก็ดังขึ้นจากเครื่องอ่านบัตรในมือของลินิน แสงสีฟ้าสว่างวาบขยายตัวออกคลุมพื้นที่โดยรอบดันเจี้ยน กวินและแพรวทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัวเมื่อสัมผัสได้ถึงแรงกดดันมหาศาลที่พุ่งออกมาจากภายในถ้ำลึก หวังว่าเนื้อหาตอนแรกนี้จะทำให้ทุกท่านตื่นเต้นและอยากติดตามชีวิตของรินทร์ต่อไปนะครับ ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ให้การสนับสนุนเสมอมาครับ!