แผนต้อนรับเข้ากับดัก

"ยินดีด้วยกับชัยชนะอันแสนง่ายดายนะท่านเศรษฐี..." เสียงแหบพร่าดังก้องกังวาน "แต่ดูเหมือนว่า... เกมจริงมันเพิ่งจะเริ่มต้นขึ้นต่างหากล่ะ" ความเงียบงันภายในห้องประชุมใหญ่ของตระกูลธนภัทรไม่ได้น่ากลัวเท่ากับรอยยิ้มมุมปากของธันวา ชายหนุ่มผู้กุมอำนาจเบ็ดเสร็จในตลาดทุนแห่งนี้กำลังเคาะนิ้วลงบนโต๊ะไม้สักทองเป็นจังหวะเชื่องช้า ทว่าหนักหน่วงราวกับเสียงฝีเท้าของมัจจุราชที่กำลังคืบคลานเข้ามาใกล้ คินนั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้าม ใบหน้าคมคายเรียบเฉยไร้ระลอกคลื่นแห่งความตื่นตระหนก ดวงตาคมกริบมองตอบคู่ปรับด้วยแววตาที่ยากจะคาดเด, ภายในใจของเขากลับกำลังนับถอยหลังสู่วินาทีแห่งการพลิกเกมที่วางแผนไว้อย่างแยបยล "เริ่มต้นงั้นหรือครับธันวา" คินเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบ รอยยิ้มบางเบาปรากฏขึ้นที่มุมปากอย่างเยือกเย็น "ผมเกรงว่าสิ่งที่คุณกำลังจะเริ่ม... มันจะเป็นจุดจบของพวกคุณเองต่างหาก" "ปากดีให้มันตลอดรอดฝั่งเถอะคิน!" เสียงกระแทกโต๊ะดังลั่นพร้อมกับร่างท้วมของกรรมการบริหารคนหนึ่งที่ลุกขึ้นชี้หน้า "หุ้นในมือแกกำลังร่วงลงฮวบฮาบอย่างไร้ทิศทาง สัญญาเงินกู้จากธนาคารหลักสามแห่งถูกระงับกะทันหันภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที! ตอนนี้แกมันก็แค่ไอ้กระยาจกที่สวมสูทราคาแพงเท่านั้นแหละ!" เสียงฮือฮาดังระงับขึ้นรอบโต๊ะประชุม บรรดานักลงทุนและผู้ถือหุ้นต่างส่งสายตาสมเพชและเย้ยหยันมายังชายหนุ่มผู้เคยสร้างปาฏิหาริย์กว้านซื้อหุ้นจนเกือบฮุบกิจการทั้งหมด พวกเขาคิดว่าคินกำลังจนมุมและติดกับดักมหาสมุทรสีเลือดที่ธันวาจงใจขุดล่อไว้ ทว่า ในมุมอับสายตา ริน หญิงสาวผู้ยืนเคียงข้างคินมาตั้งแต่สมัยที่พวกเขายังต้องกินบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปประทังชีวิต กลับไม่ได้แสดงอาการหวาดกลัวแม้แต่น้อย เธอกุมมือหนาของคินไว้แน่นสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นและมั่นคงที่แผ่ออกมาจากฝ่ามือคู่นั้น รินรู้ดี... สามีของเธอมิเคยพ่ายแพ้ และทุกย่างก้าวที่ถอยหลังในวันนี้ คือการถอยเพื่อกระโดดข้ามหัวพวกมันให้จมดินต่างหาก "ดูเหมือนว่าข่าวลือเรื่องการล้มละลายของผม จะแพร่สะพัดไปเร็วกว่าที่คิดสินะครับ" คินลุกขึ้นยืนช้าๆ จัดปกเสื้อสูทสั่งตัดพิเศษให้เข้าที่ สายตากวาดมองรอบโต๊ะราวกับพญาอินทรีที่กำลังมองฝูงมดปลวก "ธันวา คุณคิดจริงๆ หรือว่าคนอย่างผม จะปล่อยให้ช่องโหว่แค่นี้มาทำลายอาณาจักรที่ผมสร้างขึ้นด้วยมือตัวเองได้?" ธันวาหรี่ตาลงเล็กน้อย ความรู้สึกสังหรณ์ใจประหลาดแล่นริ้วขึ้นมาในอก แต่เขาก็รีบปัดมันทิ้งไปเมื่อมองเห็นตัวเลขในหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงกราฟการเงินของคินดิ่งลงเหวอย่างต่อเนื่อง "อย่ามาทำเป็นเก่งไปเลยคิน สัจიธรรมของโลกนี้มีอยู่แค่เรื่องเดียว... เงินซื้อได้ทุกอย่าง และตอนนี้ เงินในบัญชีของแกมันเป็นศูนย์!" ธันวาหัวEdลั่นอย่างสะใจ ลุกขึ้นเผชิญหน้ากับคิน "ยื่นใบประกาศล้มละลายซะ แล้วคุกเข่าอ้อนวอนขอความเมตตาจากฉัน เผื่อฉันจะเวทนาให้แกกับเมียเด็กนี่ไปซุกหัวนอนที่สะพานลอย!" ความกดดันในห้องพุ่งสูงถึงขีดสุด บรรดาสายตานับคู่จ้องมองมายังจุดศูนย์กลางราวกับรอชมฉากจบอันน่าอนาถของผู้ชายที่เคยเย่อหยิ่งที่สุดในเมืองหลวง คินไม่ได้โกรธเคือง เขากลับหัวเราะออกมาเบาๆ เป็นเสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยอำนาจอันน่าสะพรึงกลัว มือขวาควักสมาร์ทโฟนรุ่นเรือธงออกมา กดแตะหน้าจอสองสามครั้งก่อนจะวางคว่ำลงบนโต๊ะกระจกใสตรงหน้าธันวา "เชิญตรวจสอบความสุขครั้งสุดท้ายของคุณได้เลยครับ..." คินกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลราวกับสุภาพบุรุษผู้ใจดี "เพราะอีกสามวินาทีข้างหน้า ทรัพย์สินทั้งหมดที่คุณภาคภูมิใจ... จะกลายเป็นของผมอย่างสมบูรณ์แบบ" ทันทีที่สิ้นคำพูด เสียงสัญญาณเตือนภัยดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งตึกระฟ้า หน้าจอหลักขนาดมหาสมุทรในห้องประชุมจู่ๆ ก็กระพริบเป็นสีแดงฉาน ระบบความปลอดภัยส่วนกลางถูกแทนที่ด้วยสัญลักษณ์สีทองอร่ามของ 'ระบบเศรษฐีไร้พ่าย' ธันวาเบิกตากว้างด้วยความตื่นตระหนก เมื่อข้อความแจ้งเตือนสถานะบัญชีธนาคารทั่วโลกของตระกูลธนภัทรปรากฏขึ้นพร้อมเพรียงกัน— *สถานะ: อายัดถาวร* *ยอดคงเหลือ: 0.00 บาท* รอยยิ้มบนใบหน้าของธันวาแข็งค้าง สีหน้าเปลี่ยนจากความเย่อหยิ่งกลายเป็นความซีดเผือดไร้สีเลือด เขากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก มือที่สั่นเทาคว้าแท็บเล็ตขึ้นมาดูพบว่าหุ้นทุกตัวที่เขาถือครองอยู่ถูกกว้านซื้อจนเกลี้ยงในราคาต่ำเตี้ยเรี่ยดินด้วยนามแฝงเดียว... 'เงาฮันเตอร์' "ทะ... เป็นไปได้ยังไง!" ธันวาคำรามลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง พุ่งตัวเข้าหาคินหมายจะกระชากคอเสื้อ "แกทำอะไรกับบัญชีของฉัน! แกทำอะไรกับตระกูลธนภัทร!" รินก้าวออกมาบังหน้าคินไว้เพียงเสี้ยววินาที ดวงตากลมโตจ้องมองธันวาด้วยความเย็นชาไร้ความปรานี ในขณะที่คินเพียงแค่ยกมือขึ้นปัดป้องอย่างง่ายดายราวกับปัดแมลงวัน พร้อมกับเอ่ยประโยคพิพากษาที่ทำให้ทุกคนในห้องต้องหยุดหายใจ "ยินดีต้อนรับสู่กับดักที่ผมบรรจงสร้างขึ้นเพื่อคุณ... ธันวา" ในวินาทีนั้นเอง ประตูห้องประชุมหลักก็ถูกผลักเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของชายชราในชุดสูทสากลสีดำสนิท ผู้เป็นประธานกรรมการธนาคารกลางแห่งชาติ พร้อมด้วยเจ้าหน้าที่รัฐระดับสูงอีกหลายสิบคนก้าวเข้ามาด้วยสีหน้าเคร่งขรึม ท่านประธานธนาคารเดินตรงมาหยุดอยู่ตรงหน้าคิน ก่อนจะโค้งคำนับลงอย่างนอบน้อมด้วยความเคารพสูงสุด ท่ามกลางความตกตะลึงจนกรามค้างของทุกคนในห้อง "เรียนท่านประธานใหญ่... การยึดทรัพย์และการโอนสิทธิ์ขาดในกลุ่มธุรกิจธนภัทรทั้งหมดเสร็จสิ้นสมบูรณ์ตามบัญชาของท่านแล้วครับ" ขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและดื่มด่ำไปกับห้วงอารมณ์อันเข้มข้นนี้ด้วยกันนะครับ "เงาฮันเตอร์ไร้เงา"