สกิลที่ไม่มีใครต้องการ

“เลิกเพ้อเจ้อได้แล้วน่าคุณ! เลือดคุณเหลือไม่ถึงร้อยด้วยซ้ำ ถ้าไม่อยากเสียค่าประสบการณ์ฟรีๆ ก็ถอยไปซะ!” เสียงตะคอกจากกิลด์เมมเบอร์ระดับแถวหน้าของเซิร์ฟเวอร์ดังขึ้นขนาบข้างผม คินไม่ได้หันไปมอง เขาเพียงแค่ขยับแว่นสายตาที่ไม่มีค่าสถานะใดๆ ในโลกแห่งความเป็นจริง แต่มันคือสัญลักษณ์ของความใจเย็นที่เป็นเอกลักษณ์ของเขา ในหน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้า เจ้า ‘วูล์ฟเฟนก์ผู้หิวกระหาย’ มอนสเตอร์ระดับบอสเลเวล 45 กำลังคำรามก้อง เขี้ยวแหลมคมยาวดุจมีดพกเปรอะเปื้อนไปด้วยหยดเลือดของสมาชิกปาร์ตี้ที่เพิ่งร่วงลงไปนอนกองกับพื้น “ผมไม่ได้เพ้อเจ้อครับ” คินตอบกลับด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อยที่ฟังดูขัดกับสถานการณ์วิกฤต “ผมแค่กำลังรอ... รอให้ระบบคำนวณการเคลื่อนไหวรอบสุดท้ายของมันเสร็จสิ้นเท่านั้นเอง” ท่ามกลางเสียงหัวเราะเยาะหยันจากพวกกิลด์ใหญ่ที่มองว่าเขาเป็นแค่ตัวถ่วง ‘ลินิน’ ที่ยืนหลบมุมอยู่หลังเสาหินกลับหรี่ตาลง เธอเห็นประกายบางอย่างในดวงตาของคิน ประกายของคนที่ไม่ได้กำลังเล่นเกมเพื่อเอาชนะ แต่กำลังเล่นงานบั๊กของเกมด้วยตรรกะที่บิดเบี้ยว คินก้าวออกมาข้างหน้าเพียงก้าวเดียว ท่ามกลางสายตาเวทนาของคนรอบข้าง เขาเรียกหน้าต่างสกิลขึ้นมา แล้วกดเลือกสิ่งที่ผู้เล่นทุกคนมองข้าม—*‘สกิลสะท้อนแสงเบื้องต้น’ (Basic Refraction)* มันเป็นสกิลระดับ F ที่ไม่มีใครใช้ มันทำได้แค่หักเหแสงรอบตัวให้เกิดภาพลวงตาเล็กน้อยในรัศมี 10 เซนติเมตร ซึ่งในเกมต่อสู้ที่รวดเร็วระดับมิลลิวินาทีแบบนี้ สกิลนี้แทบไม่มีค่าอะไรเลย “ใช้สกิลขยะนั่นเนี่ยนะ?” ใครคนหนึ่งในปาร์ตี้แค่นหัวเราะ คินไม่ตอบ แต่เขากลับปรับมุมองศาการเคลื่อนไหวร่างกายอย่างแม่นยำ ทุกจังหวะเท้าที่เขาขยับลงบนผืนดินจำลองนั้นผ่านการคำนวณมาแล้วว่าสอดคล้องกับ ‘อัลกอริทึมการคำนวณเงา’ ของบอสตัวนี้ เมื่อวูล์ฟเฟนก์พุ่งเข้าใส่ด้วยความเร็วเหนือเสียง คินไม่ได้หลบ เขาเปิดใช้ ‘สกิลสะท้อนแสง’ ในเสี้ยววินาทีที่แสงจันทร์ตกกระทบผิวหนังของมัน! ลำแสงที่หักเหจากสกิลระดับ F ไม่ได้ทำหน้าที่แค่ลวงตา แต่มันไป ‘รบกวน’ ค่าความแม่นยำ (Hitbox) ของระบบการจดจำเป้าหมายของบอส เมื่ออัลกอริทึมสับสนเพราะแสงที่หักเหผิดเพี้ยนไปเพียงจุดเดียว วูล์ฟเฟนก์ที่ควรจะขย้ำคอหอยเขาได้แม่นยำ กลับเสียจังหวะพุ่งเฉียดร่างของคินไปกระแทกเข้ากับเสาหินขนาดใหญ่จนมึนงง “ตอนนี้แหละครับ” คินพึมพำ เขาไม่ได้ใช้ดาบที่แหลมคมที่สุด แต่เขากลับหยิบ ‘หินกรวดธรรมดา’ ขึ้นมา แล้วปาเข้าไปที่จุดอ่อนเดียวของบอส ซึ่งเป็นจุดที่ระบบเปิดเผยให้เห็นได้ก็ต่อเมื่อบอสเกิดสถานะ ‘มึนงง’ (Stun) เท่านั้น เสียง ‘Critical Hit’ สีแดงฉานเด้งขึ้นกลางอากาศพร้อมกับหลอดเลือดของบอสที่ดิ่งวูบลงสู่ศูนย์ในชั่วพริบตา ท่ามกลางความเงียบงันที่แผ่ซ่านไปทั่วบริเวณ ทุกสายตาที่เคยดูแคลนต่างเบิกตากว้างจนแทบถลนออกมาจากเบ้า “เป็นไปไม่ได้... มอนสเตอร์ระดับ 45 ตายด้วยหินก้อนเดียวเนี่ยนะ?” ลินินที่แอบดูอยู่ถึงกับหลุดขำออกมาเบาๆ เธอส่งข้อความลับผ่านระบบแชทส่วนตัวถึงเขาอย่างรวดเร็ว ข้อความนั้นแสดงผลขึ้นตรงหน้าคิน: *‘เล่นสกปรกได้เนียนตาดีนี่คะเซียนคิน... สนใจมาลองเล่นเกมที่ซับซ้อนกว่านี้กับฉันไหม?’* คินอ่านข้อความนั้นแล้วหันไปมองหาที่มาของเสียง แต่ทว่า... ทันทีที่เขากดรับข้อความ หน้าต่างระบบก็เด้งแจ้งเตือนสีทองอร่ามขึ้นมาแทนที่ ไม่ใช่รางวัลปกติ แต่มันคือสิ่งที่ไม่ควรปรากฏในพื้นที่เลเวลเริ่มต้นนี้ [ระบบ: ยินดีด้วย คุณได้ปลดล็อก ‘ภารกิจระดับ SSS: ความลับที่ซ่อนอยู่ในรอยแยกของโลก (Hidden Quest: The Glitch in the Matrix)’] [คำเตือน: เมื่อก้าวเข้าสู่เส้นทางนี้ คุณจะไม่สามารถถอยกลับได้อีกต่อไป...] ในวินาทีนั้นเอง กองทัพเงาสีดำทมิฬนับร้อยก็ปรากฏตัวขึ้นล้อมรอบคิน ท้องฟ้าจำลองของเกมเริ่มแตกร้าวเหมือนกระจกที่ถูกทุบด้วยค้อนหนัก ผู้เล่นคนอื่นในพื้นที่เริ่มขยับตัวไม่ได้เหมือนถูกแช่แข็ง มีเพียงคินที่ยืนเด่นอยู่กลางสมรภูมิที่บิดเบี้ยว พร้อมกับร่างของหญิงสาวปริศนาในชุดโค้ทสีเทาที่ค่อยๆ ก้าวออกมาจากความมืดมิดเบื้องหลังบอสที่ตายไป “ยินดีที่ได้รู้จักนะคิน... ฉันรอคนที่จะมาทำลายเกมเฮงซวยนี้พร้อมกับฉันนานเหลือเกิน” ขอบคุณที่ติดตามการเดินทางของเซียนเกมเมอร์ในโลกแห่งบั๊กนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนหน้าครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต