ผู้เล่นตกอับกับรอยรั่วในระบบ

นิ้วเรียวยาวสั่นเทาเล็กน้อยขณะวางทาบลงบนปุ่มสีแดงฉานบนหน้าจอโฮโลแกรม แสงสีเลือดสาดสะท้อนเข้ากับดวงตาคู่คมที่ไร้ซึ่งประกายความหวัง ข้อความแจ้งเตือนสีแดงฉานขนาดใหญ่กระพริบเตือนอยู่ตรงหน้า... [คำเตือน: การลบตัวละคร "Ray" อาชีพ: นักวางแผนกลยุทธ์ (Level 1) จะทำให้ข้อมูลการเล่น ไอเทม และประวัติทั้งหมดหายไปอย่างถาวร คุณต้องการดำเนินการต่อหรือไม่?] เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อระงับความสั่นเทาในอก อดีตที่เคยรุ่งโรจน์ในฐานะนักกีฬาอีสปอร์ตระดับแนวหน้า แชมป์รายการใหญ่ที่ถูกพรากไปด้วยเล่ห์กลของกลุ่มทุนผู้มีอิทธิพล ภาพหน้าจอประกาศผลการแข่งขันในวันนั้นยังคงตามหลอกหลอน ความพยายามนับพันชั่วโมงถูกบดขยี้ด้วยเงินตราและความโลภ โลกเสมือนจริงของ "Nexus Online" ที่เขาเคยหลงใหล บัดนี้เป็นเพียงกรงขังที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายของความพ่ายแพ้ เขากดปุ่มยืนยัน [ระบบกำลังดำเนินการลบตัวละคร... 3... 2...] "ถ้าเจ้ากดปุ่มนั้น ชีวิตที่เหลือของนายคงเป็นได้แค่สุนัขจรจัดที่คอยเห่าหอนอยู่ริมถนนไปจนวันตายสินะ" เสียงทุ้มต่ำแต่นุ่มนวลดังขึ้นจากความมืดเบื้องหลัง เรย์สะดุ้งสุดตัว มือที่กำลังกดเลื่อนหลุดจากปุ่มโฮโลแกรมโดยสัญชาตญาณ เขารีบหันขวับกลับไปมอง ท่ามกลางหมอกสีเทาจางๆ ของโซนพักผ่อนผู้เล่นระดับเริ่มต้น ร่างระหงในชุดคลุมสีดำสนิทฮู้ดคลุมศีรษะจนบังใบหน้าครึ่งบนเผยให้เห็นเพียงริมฝีปากบางเฉียบที่กำลังยกยิ้มเยาะอย่างน่าหมั่นไส้ เรย์ขมวดคิ้วแน่น ประเมินสถานการณ์อย่างรวดเร็ว ระบบความปลอดภัยของโซนนี้ห้ามผู้เล่นทำร้ายกันเอง แต่การปรากฏตัวของอีกฝ่ายไร้ซึ่งเสียงฝีเท้า ระดับยศเหนือหัวถูกซ่อนไว้ด้วยไอเทมพรางตาขั้นสูง นั่นหมายความว่าอีกฝ่ายไม่ใช่ผู้เล่นมือใหม่ธรรมดาอย่างแน่นอน "เธอเป็นใคร? แล้วเข้ามาในพื้นที่ส่วนตัวของฉันได้ยังไง" เรย์ถามด้วยน้ำเสียงเย็นชา ดวงตาหรี่ลงวิเคราะห์ท่าทีของหญิงสาวปริศนา "ฉันจะเป็นใครไม่สำคัญหรอก เรย์ อดีตอัจฉริยะผู้พ่ายแพ้..." หญิงสาวก้าวเท้าเข้ามาใกล้ชิดขึ้น กลิ่นหอมจางคล้ายดอกไม้ป่าลอยแตะจมูก "สิ่งที่สำคัญคือ นายกำลังจะทำลายโอกาสสุดท้ายที่จะได้ล้างตาด้วยการหนีปัญหาแบบเด็กๆ ต่างหาก" "เธอรู้ชื่อฉันได้ยังไง?" เรย์ชะงัก หัวใจกระตุกวูบ ข้อมูลส่วนตัวของเขาในเกมนี้ถูกตั้งค่าเป็นส่วนตัวระดับสูงสุด ไม่มีทางที่คนแปลกหน้าจะล่วงรู้ตัวตนที่แท้จริงของเขาได้ เว้นแต่... "ฉันรู้มากกว่าที่นายคิด นายกำลังคิดว่าตัวเองถูกโกง ไม่มีทางชนะระบบที่ถูกควบคุมโดยพวกทุนหนาใช่ไหมล่ะ?" รินถอดฮู้ดออก เผยให้เห็นใบหน้าเรียวสวยได้รูปและดวงตาสองสีที่สะท้อนแสงเรืองรองจากหน้าจอระบบ เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเขา ราวกับกำลังอ่านทะลุถึงก้นบึ้งของจิตวิญญาณ "แต่นายลืมไปแล้วหรือว่า เกมนี้ไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยมนุษย์ร้อยเปอร์เซ็นต์... มันยังมี 'รอยรั่ว' ที่พวกมันมองไม่เห็นอยู่" เรย์นิ่งเงียบ สมองระดับอัจฉริยะเริ่มประมวลผลคำพูดนั้นอย่างรวดเร็ว "บัก (Bug)... เธอกำลังพูดถึงข้อผิดพลาดของระบบ?" "ฉลาดมาก สมกับที่เป็นอดีตมันสมองแห่งทีมสอร์ท" รินยิ้มมุมปากอย่างพึงพอใจ เธอปัดมือกลางอากาศ เรียกหน้าต่างข้อมูลโค้ดระบบสีเขียวมรกตที่เต็มไปด้วยตัวเลขและอักขระซับซ้อนขึ้นมา "กลุ่มคนที่ทำลายอนาคตของนาย ใช้ช่องโหว่ของแพตช์ล่าสุดในการเขียนสคริปต์โกงผลการแข่งขัน และฉันรู้ว่าช่องโหว่นั้นอยู่ที่ไหนใน Nexus Online แห่งนี้" เรย์มองหน้าต่างโค้ดตรงหน้า หัวใจที่เคยตายด้านไปแล้วเริ่มกลับมาเต้นระส่ำด้วยความเร้าใจ เลือดในกายสูบฉีด สัญชาตญาณนักวิเคราะห์ตื่นตัวเต็มพิกัด เขารู้ดีว่าการหาช่องโหว่ระดับรากฐานของเกมระดับ VRMMO ที่ใช้ปัญญาประดิษฐ์ควบคุมนั้นยากเย็นแค่ไหน แต่ถ้าผู้หญิงคนนี้ทำได้จริง... นั่นหมายความว่าเขามีโอกาสที่จะดึงพวกมันลงมาจากบัลลังก์ได้ "ทำไมต้องเป็นฉัน?" เรย์ถามเสียงเรียบ แต่แววตาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความสิ้นหวังถูกแทนที่ด้วยประกายแห่งความกระหายชัยชนะ "เพราะนายคือคนเดียวที่อ่านเกมขาดพอจะใช้ประโยชน์จากรอยรั่วนี้ได้โดยที่ระบบไม่ตรวจจับไงล่ะ" รินก้าวเข้าไปประชิดตัวจนเรย์ได้ยินเสียงลมหายใจ เธอโน้มใบกระซิบข้างใบหูด้วยน้ำเสียงแผ่วเบาแต่วางอำนาจ "สนใจจะร่วมมือกับอาจารย์คนนี้ เพื่อถอนรากถอนโคนพวกมันให้สิ้นซากไหมล่ะ นายท่าน?" เรย์มองปุ่มสีแดงที่ยังคงค้างอยู่บนหน้าจอ ก่อนจะกดยกเลิกคำสั่งลบตัวละครด้วยปลายนิ้วที่มั่นคง รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายเดือน "น่าสนใจดีนี่... แล้วเราจะเริ่มจากตรงไหนก่อนล่ะ?" [ติ๊ง! ผู้เล่น 'Ray' ได้รับคำเชิญเข้าสู่ภารกิจลับระดับความยาก: SSS - 'ผ่าตัดระบบโครงสร้างเงา'] [เงื่อนไข: ห้ามยกเลิกภารกิจ และต้องทำตามคำแนะนำของอาจารย์รินอย่างเคร่งครัด] [คุณต้องการยอมรับหรือไม่? (ใช่ / ไม่ใช่)] เรย์ยังไม่ทันได้เอื้อมมือไปกดปุ่มยอมรับ จู่ๆ หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดก็ดับวูบลง พื้นห้องพักผ่อนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานดังลั่นไปทั่วอาณาจักรเสมือนจริง รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางอากาศราวกับกระจกที่กำลังแตกละเอียด และก่อนที่เรย์จะได้ตั้งตัว มือเย็นเฉียบของใครบางคนก็คว้าหมับเข้าที่ข้อแขนของเขา พร้อมกับเสียงกระซิบที่ดังขึ้นจากความมืดมิดเบื้องหลัง... "แย่ล่ะ... ดูเหมือนพวกมันจะไวกว่าที่เราคิด เจ้าพวกสุนัขล่าเนื้อของระบบตามหาเราเจอแล้ว" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านตอนแรกด้วยกันนะครับ หวังว่าจะสนุกไปกับการเดินทางครั้งนี้นะครับ