เช็กอินรับคฤหาสน์หรูใจกลางเมือง

"เซ็นเอกสารโอนกรรมสิทธิ์ตรงนี้ค่ะ ท่านประธานหลิน" เสียงของเจ้าหน้าที่สำนักงานที่ดินเขตเศรษฐกิจพิเศษสั่นเครือเล็กน้อย ขณะยื่นแฟ้มหนังสีดำสนิทประดับตราทองคำแท้ให้หญิงสาว หลินลี่อินจรดปลายปากกาด้ามหรูลงบนกระดาษแผ่นสุดท้ายอย่างไร้ความลังเล ลายเส้นตวัดฉับไวและมั่นคงราวกับจะประกาศให้โลกรับรู้ว่า นับจากวินาทีนี้เป็นต้นไป แผ่นดินผืนใหญ่ใจกลางมหานครแห่งนี้ได้เปลี่ยนมือมาอยู่ภายใต้การครอบครองของเธออย่างสมบูรณ์แบบแล้ว ติ๊ง! เสียงแจ้งเตือนจากระบบเศรษฐีพันล้านดังขึ้นในโสตประสาท พร้อมกับหน้าจอสีทองเรืองแสงที่ปรากฏตัวเลขยอดเงินสดและสินทรัพย์ที่พุ่งทะยานอย่างไร้ขีดจำกัด [ติ๊ง! ภารกิจเช็กอินรายวันสำเร็จ: รับมอบกรรมสิทธิ์ "คฤหาสน์พฤกษาธารา" คฤหาสน์หรูมูลค่า 1,200 ล้านหยวน ใจกลางย่านธุรกิจระดับไฮ엔ด์ พร้อมกองกำลังแม่บ้านและบอดี้การ์ดส่วนตัวครบชุด ระบบได้ทำการโอนกรรมสิทธิ์เข้าสู่บัญชีชื่อของท่านเรียบร้อยแล้วค่ะ] มุมปากอิ่มสวยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกอิ่มเอมใจไหลซ่านไปทั่วร่าง ความรวยนี่มันช่างหอมหวานและเย้ายวนใจเสียจริง ใครจะไปคิดว่าอดีตตัวร้ายผู้โง่เขลาในนิยายน้ำเน่า จะได้กลายมาเป็นเจ้าแม่สายเปย์ที่กุมชะตาชีวิตของคนทั้งเมืองไว้ในมือแบบนี้ ลู่เฉิงหยวน ชายหนุ่มร่างสูงโปรดในชุดสูทสีเข้มเรียบหรูที่เธอบรรจงเลือกซื้อให้ด้วยตนเอง ยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้าง สายตาคมกริบมองเอกสารในมือของภรรยาด้วยแววตาที่ยากจะคาดเดา ในอกข้างซ้ายมีความรู้สึกอบอุ่นแปลกประหลาดแผ่ซ่านขึ้นมา มือหนาเอื้อมไปกุมมือเรียวบางของเธอไว้โดยอัตโนมัติ ราวกับต้องการย้ำเตือนว่าทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในเวลานี้ไม่ใช่ความฝัน "เหนื่อยไหมคะ?" ลี่อินหันไปส่งยิ้มหวานหยดย้อยให้สามีเด็ก แววตาคู่นั้นพราวระยับด้วยความเอ็นดู มืออีกข้างยกขึ้นปัดปอยผมที่ตกลงมาปรี่หน้าผากให้อย่างเบามือ "ไม่เลยครับ... มีคุณอยู่ ผมไม่เคยเหนื่อยเลย" เฉิงหยวนตอบเสียงทุ้มต่ำ นัยน์ตาคมทอประกายความอ่อนโยนยามที่มองสบตาภรรยา ภาพของชายหนุ่มผู้เคยถูกเหยียบย่ำจนจมดิน ถูกตราหน้าว่าเป็นไอ้เด็กวัดไร้หัวนอนปลายเท้าในวันนั้น บัดนี้ได้กลายเป็นสุภาพบุรุษหนุ่มผู้ทรงสง่าและเปี่ยมด้วยอำนาจ บารมีที่แผ่ออกมาจากตัวเขานั้นไม่ได้ด้อยไปกว่านักธุรกิจรุ่นใหญ่เลยแม้แต่น้อย ยิ่งได้ยืนเคียงคู่กับลี่อินผู้เป็นภรรยาที่มีความมั่งคั่งระดับหมื่นล้าน ทั้งคู่จึงกลายเป็นภาพสะท้อนของกิ่งทองใบຫยกที่สะกดทุกสายตาในห้องรับรองให้ต้องเหลียวมองด้วยความอิจฉา แต่ความสุขมักมีพวกน่ารำคาญเข้ามาขัดจังหวะเสมอ... แกร็ก! ประตูห้องรับรองวีไอพีถูกผลักเปิดออกอย่างแรงโดยไม่ได้รับอนุญาต เฉินเหมยหลิง นางเอกสาวใสซื่อผู้รักความยุติธรรมตามบทบาทในต้นฉบับก้าวเข้ามาด้วยใบหน้าบึ้งตึง ด้านหลังของเธอยังมีคุณหนูตระกูลใหญ่ผู้เคยร่วมวงนินทาลี่อินตามมาสมทบอีกสองสามคน "ลี่อิน! เธอทำบ้าอะไรลงไป!" เหมยหลิงโพล่งขึ้นเสียงดัง ทำลายบรรยากาศอันแสนหวานในห้องจนยับเยิน ใบหน้าที่แต่งแต้มมาอย่างประณีตบิดเบี้ยวด้วยความโกรธเกรี้ยว "ฉันได้ยินข่าวลือว่าเธอเอาเงินบริษัทไปซื้อคฤหาสน์ร้อยล้านให้ผู้ชายคนนี้จริง ๆ งั้นเหรอ? เธอกำลังทำให้ตระกูลหลินเสื่อมเสียชื่อเสียงนะ!" ลี่อินค่อย ๆ หันกลับมามองผู้มาใหม่ด้วยหางตา รอยยิ้มเยาะหยันถูกจุดขึ้นที่มุมปากอย่างไม่รีบร้อน เธอไม่ได้แสดงท่าทีตื่นตระหนกหรือหัวเสียเลยแม้แต่น้อย กลับกัน ท่าทีที่นิ่งสงบและเย่อหยิ่งของเธอกลับทำให้เหมยหลิงรู้สึกราวกับถูกตบหน้ากลางสาธารณชน "เงินก็เงินฉัน สามีก็สามีฉัน แล้วเธอเป็นใคร... ถึงมีหน้ามาเห่าหอนในพื้นที่ส่วนตัวของฉัน?" ลี่อินเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเรื่อย ทว่าเฉียบคมบาดลึกถึงขั้วหัวใจ "เธอ! นังคนไร้ยางอาย!" เหมยหลิงกรีดร้องออกมาด้วยความเหลืออด ชี้หน้าด่ากราด "เธอหลงผู้ชายจนโงหัวไม่ขึ้น เอาเงินบริษัทไปละลายเล่นแบบนี้ ระวังเถอะ... สักวันผู้ชายคนนี้มันจะฮุบสมบัติของเธอแล้วทิ้งเธอไปอย่างไร้ค่า!" เพียะ! เสียงตบฉาดใหญ่ดังสนั่นหวั่นไหวทั่วทั้งห้องรับรอง ไม่ใช่ฝีมือของลี่อิน แต่เป็นลู่เฉิงหยวนที่ก้าวออกมาบังภรรยาไว้ พร้อมกับใบหน้าหล่อเหลาที่เย็นชาจนน่ากลัว นัยน์ตาคมกริบดุจใบมีดโกนจ้องมองเฉินเหมยหลิงราวกับเธอกำลังมองซากศพไร้ค่า "คำก็ผู้ชายคนนี้ สองก็ผู้ชายไร้ค่า..." เฉิงหยวนเอ่ยเสียงต่ำลอดไรฟัน แรงกดดันมหาศาลแผ่พุ่งออกมาจากร่างสูงจนเฉินเหมยหลิงต้องผถอยหลังกรูดด้วยความหวาดกลัว "จำใส่สมองอันน้อยนิดของเธอไว้... ชีวิตของผม ดวงจิตของผม และลมหายใจของผม ล้วนเป็นของลี่อินแต่เพียงผู้เดียว ใครหน้าไหนที่กล้าแตะต้องภรรยาผม... จุดจบของมันจะไม่ใช่แค่รอยฝ่ามือนี้แน่!" ลี่อินอมยิ้มอย่างพึงพอใจ เธอขยับเข้าไปคล้องแขนสามีหนุ่มอย่างสนิทสนม พร้อมกับตบมือเบา ๆ เป็นเชิงชื่นชม "พูดได้ดีค่ะสามี... คนพวกนี้คงไม่รู้ว่า ต่อให้เอาสมบัติทั้งตระกูลของพวกเธอรวมกัน ก็ยังซื้อห้องน้ำในคฤหาสน์หลังใหม่ของฉันไม่ได้เลยด้วยซ้ำ" พูดจบ ลี่อินก็หยิบสมาร์ตโฟนรุ่นล่าสุดขึ้นมาปลดล็อกหน้าจอ กดส่งคำสั่งเสียงสั้น ๆ ไปยังหัวหน้าบอดี้การ์ดประจำตระกูล "เตรียมขบวนรถโรolls-royce ทั้งสิบสองคัน และแจ้งทางคฤหาสน์พฤกษาธาราได้เลยค่ะ... อีกครึ่งชั่วโมง ฉันจะพาคุณเฉิงหยวนไป 'เช็กอิน' บ้านหลังใหม่ของเรา" สิ้นเสียงคำสั่งของลี่อิน ใบหน้าของเฉินเหมยหลิงและพวกพ้องก็ซีดเผือดลงทันทีราวกับคนใกล้ตาย ความจริงที่ว่าลี่อินรวยล้นฟ้าและไม่ได้โง่เง่าเหมือนในอดีตอีกต่อไป ได้กระแทกเข้าใส่หน้าพวกหล่อนอย่างจังจนแทบจะทรงตัวยืนอยู่ไม่ได้ แต่ทว่า... ในจังหวะที่ลี่อินกำลังจะหมุนตัวเดินออกจากห้องรับรองเพื่อเดินทางไปยังคฤหาสน์หลังใหม่นั้นเอง เสียงแจ้งเตือนจากโทรศัพท์มือถือในมือของเธอกลับดังขึ้นอีกครั้ง... *ตี๊ด... ตี๊ด...* ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนจากระบบเศรษฐีพันล้าน แต่เป็นสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลกปริศนาที่ไม่มีชื่อบันทึกไว้ ลี่อินขมวดคิ้วเล็กน้อย กดรับสายด้วยความสงสัย ทว่าเสียงที่ลอดผ่านลำโพงออกมากลับทำให้รอยยิ้มบนใบหน้าของเธอค้างเติ่งไปในทันที *(คุณหนูหลิน... ตอนนี้ทรัพย์สินทั้งหมดของตระกูลหลินถูกอายัดโดยคำสั่งศาลสูงสุดแล้วครับ...)* หัวใจของลี่อินกระตุกวูบ ท่ามกลางความเงียบงันที่เข้าปกคลุมทั่วทั้งห้อง ลู่เฉิงหยวนที่สัมผัสได้ถึงความผิดปกติรีบดึงร่างบางเข้ามาโอบกอดไว้ทันที ใครเป็นคน3 เล่นตลกเบื้องหลังเรื่องนี้? หรือว่านี่คือเกมซ้อนเกมที่แม้แต่ระบบเศรษฐีพันล้านก็ยังคาดไม่ถึง? โปรดติดตามตอนต่อไปนะคะ... *(ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างและสนับสนุน "ชาเขียวแก้วร้าย" มาโดยตลอดนะคะ!)*