เกมการเงินสะท้านโลก

"เสียงปรบมือเมื่อครู่... ดูเหมือนจะดังเกินไปหน่อยกระมังคะ คุณปู่เจิ้ง" น้ำเสียงใสกระจ่างแต่เย็นเยียบจนบาดลึกถึงขั้วหัวใจดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันราวกับป่าช้าภายในห้องประชุมใหญ่ชั้นแปดสิบของตระกูลหลิน แสงไฟนีออนสีขาวนวลสะท้อนกับรอยยิ้มมุมปากของหลินลี่อิน ร่างระหงในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปสีดำสนิทก้าวเดินออกมาจากเงาสลัวของเสาหินอ่อนอย่างเชื่องช้า ทุกย่างก้าวของเธอดุจดั่งเสียงนาฬิกามรณะที่กำลังนับถอยหลังลมหายใจของเหล่าผู้มีอิทธิพลในตลาดหุ้น เบื้องล่างของตึกระฟ้าคันยาวเหยียด โรลส์รอยซ์สีดำสนิทจอดนิ่งสนิท ประตูเปิดออก และบุคคลที่ก้าวลงมา... กลับไม่ใช่ใครอื่น แต่เป็น 'ท่านประธานเจิ้ง' ชายชราผู้ทรงอิทธิพลที่สุดในรอบศตวรรษแห่งโลกการเงินเอเชีย ผู้ซึ่งข่าวกรองทุกสำนักยืนยันเป็นเสียงเดียวกันว่าสิ้นลมหายใจไปแล้วเมื่อสามปีก่อน! บรรยากาศในห้องประชุมพลันบิดเบี้ยว ร่างของเฉินเหมยหลิงที่ยืนอยู่ข้างโต๊ะประธานถึงกับเข่าอ่อนทรุดฮวบลงไปกองกับพื้น ใบหน้าที่เคยเชิดชูด้วยความมั่นใจบัดนี้ซีดเผือดราวกับกระดาษ ไร้ซึ่งสีเลือด ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตื่นตระหนกสุดขีดเมื่อมองเห็นร่างของชายชราผู้ก้าวเข้ามาทีละก้าว พร้อมด้วยกลุ่มทนายความระดับแถวหน้าสิบชีวิตเดินเรียงแถวตามหลัง "เป็นไปไม่ได้..." เฉินเหมยหลิงพึมพำออกมาด้วยเสียงอันสั่นเครือ ร่างกายสั่นเทาจนเครื่องเพชรราคาแพงกระทบกันเกิดเสียงดังกรุ๊งกริ๊ง "ท่านประธานเจิ้ง... แก... แกควรจะตายไปตั้งแต่กองทุนร้อยล้านล่มสลายแล้วนี่!" ชายชราผู้ทรงอำนาจปรายตามองหญิงสาวผู้ตื่นตระหนกเพียงนิด ก่อนจะแย้มยิ้มเยียบเย็นที่มุมปาก ใบหน้าเต็มไปด้วยร่องوยแห่งประสบการณ์แต่แววตากลับคมกริบดุจเหยี่ยว "น่าเสียดายนะคุณเฉิน... คนอย่างฉัน ถ้ายังไม่ได้เห็นพวกสุนัขลอบกัดกระอักเลือดตายคามือ ฉันไม่มีทางยอมตายง่ายๆ หรอก" ลู่เฉิงหยวน ซึ่งยืนสงบนิ่งอยู่เคียงข้างภรรยามาโดยตลอด ยกมือขึ้นจัดกระดุมเสื้อสูทอย่างใจเย็น แววตาคมกริบของเขาไม่ได้กวาดมองกลุ่มทุนเงามืดที่กำลังหน้าถอดสีด้วยซ้ำ เขากลับหันมามองลี่อินด้วยความอ่อนโยนล้ำลึก ก่อนจะเอ่ยเสียงทุ้มต่ำราวกับกระซิบ "ที่คุณหญิงของผมบอกไว้... ไม่เคยผิดเพี้ยนเลยสักครั้งสินะครับ" "แน่นอนค่ะสามี" ลี่อินหันไปสบตาพร้อมรอยยิ้มพราวระยับในดวงตา "ของเล่นชิ้นโตที่พวกมันอุตส่าห์กู้หนี้ยืมสินเอาเงินแสนล้านมาทุ่มซื้อ... ตอนนี้คงได้เวลาเก็บกวาดขยะเข้าที่เดิมแล้วล่ะค่ะ" ย้อนกลับไปเมื่อสามชั่วโมงก่อนหน้านี้ กลุ่มทุนเงามืดภายใต้การนำของตระกูลเจิ้งสาขารองได้ร่วมมือกับเฉินเหมยหลิง ปล่อยข่าวลือโจมตีหุ้นในเครือลี่อินโฮลดิ้งอย่างหนักหน่วง พร้อมทุ่มเงินสำรองทั้งหมดกว้านซื้อหุ้นที่กำลังร่วงหล่น เพื่อหวังฮุบกิจการทั้งหมดในคราวเดียว โดยไม่รู้ตัวเลยว่า... ทุกตัวเลขที่พวกมันกดซื้อ และทุกบัญชีลับที่ใช้โอนเงินข้ามประเทศ ล้วนอยู่ภายใต้การควบคุมของ 'ระบบเศรษฐีพันล้าน' ที่ลี่อินถือครอง และถูกป้อนข้อมูลลวงเข้าสู่ระบบอัลกอริทึมของตลาดหลักทรัพย์อย่างไร้รอยต่อ เปรี้ยง! เสียงกระแทกแฟ้มเอกสารบนโต๊ะประชุมดังสนั่นโดยฝีมือของทนายความอาวุโสแห่งตระกูลเจิ้ง เอกสารนับร้อยหน้าถูกสาดกระเด็นลงตรงหน้าของเหล่ากรรมการบริหารที่เคยร่วมมือกับกลุ่มทุนเงามืด "ตรวจสอบดูให้ดีครับ!" ทนายความเอ่ยเสียงกร้าว "บัญชีการโอนเงินของพวกท่านทั้งหมดที่ใช้ปั่นหุ้นในวันนี้ ถูกอายัดโดยคำสั่งศาลสูงสุดเรียบร้อยแล้ว เนื่องจากมีความผิดฐานฟอกเงินและปั่นหุ้นร่วมกับองค์กรอาชญากรรมข้ามชาติ!" "ไม่จริง! นี่มันเรื่องบ้าอะไรกัน!" หนึ่งในกรรมการผู้เฒ่าตบโต๊ะลุกขึ้นยืน ใบหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธเกรี้ยวและหวาดกลัว "พวกเราแค่ทำตามแผนของกลุ่มทุนเจิ้ง พวกแกไม่มีสิทธิ์มาอายัดบัญชีฉัน!" "ไม่มีสิทธิ์งั้นเหรอคะ?" ลี่อินก้าวเท้าเข้าไปใกล้ชายชราผู้นั้นทีละก้าว กลิ่นน้ำหอมราคาแพงระคนกับบรรยากาศอันกดดันทำให้เขาต้องถอยหลังโดยไม่รู้ตัว เธอยกมือขึ้นกอดอก รอยยิ้มบนใบหน้าช่างงดงามราวกับปีศาจสาวพราวเสน่ห์ "เงินที่พวกคุณใช้ซื้อหุ้นเมื่อเช้า... ร้อยละแปดสิบเป็นเงินกู้ยืมจากธนาคารใต้ดินที่ฉันเป็นผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหญ่ที่สุด และตอนนี้... ฉันสั่งเรียกหนี้คืนทั้งหมด ณ วินาทีนี้ค่ะ!" เสียงถอนหายใจเฮือกใหญ่ดังขึ้นทั่วห้องประชุม ความจริงอันโหดร้ายกระแทกใส่หน้าทุกคนอย่างจัง พวกเขาไม่ได้กำลังฮุบกิจการของหลินลี่อิน... แต่พวกเขากำลังเดินตบเท้าเข้าไปในกรงเหล็กที่สองสามีภรรยาคู่นี้ร่วมกันสร้างขึ้นอย่างจงใจ เพื่อรอเวลาปิดประตูตีแมว! เฉินเหมยหลิงหน้าซีดเผือดจนกลายเป็นสีเขียวคล้ำ หญิงสาวพยายามคลานเข้าไปหาลู่เฉิงหยวน หมายจะใช้มารยาเดิมๆ เพื่อขอความเห็นใจ ร่างบางสั่นเทอะทะ หยาดน้ำตาคลอเบ้าอย่างน่าสงสาร "พี่เฉิงหยวน... ช่วยฉันด้วยค่ะ... ฉันถูกพวกมันหลอกใช้... ฮือ... คุณก็รู้ว่าฉันรักคุณแค่ไหน..." ลู่เฉิงหยวนก้มมองหญิงสาวที่หมอบกราบแทบเท้าด้วยสายตาที่ว่างเปล่าไร้ซึ่งความรู้สึกใดๆ ราวกับเธอนั้นเป็นเพียงฝุ่นผงข้างทาง เขาขยับถอยหลังหนึ่งก้าวเพื่อเว้นระยะห่างอย่างรังเกียจ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยไร้ความปรานี "อย่ามาแตะต้องตัวผม... และภรรยาของผมเกลียดที่สุดคือเศษขยะที่ชอบส่งกลิ่นเหม็นในพื้นที่ส่วนตัวของเรา" คำพูดนั้นราวกับมีดกรีดลงกลางใจของเฉินเหมยหลิง เธออ้าปากค้าง ร่างกายชาดิกไปทั่วสรรพางค์ ความจริงที่ว่าผู้ชายคนที่เธอเคยเหยียบย่ำและดูถูกเหียดหยามในอดีต บัดนี้ยืนอยู่บนจุดสูงสุดของโลกการเงิน โดยมีภรรยาที่ร่ำรวยและทรงอำนาจที่สุดคอยหนุนหลัง ทำให้เธอตระหนักได้ในวินาทีนั้นเองว่า... ชีวิตของเธอบัดนี้ได้พังทลายลงอย่างไม่มีวันหวนคืน "พอได้แล้วมั้งคะคุณปู่เจิ้ง" ลี่อินหันไปยิ้มให้ชายชราผู้ทรงอิทธิพล "จัดการส่วนที่เหลือให้เรียบร้อย ฉันกับสามีต้องรีบไปดินเนอร์ฉลองยอดกำไรแสนล้านวันนี้กันต่อค่ะ" ท่านประธานเจิ้งโค้งศีรษะให้เล็กน้อยด้วยความเคารพอย่างสูง "รับทราบครับคุณลี่อิน ทุกอย่างจะจบลงภายในหนาทีก่อนตลาดปิดทำการ" ลี่อินไม่แม้แต่จะชายตามองกลุ่มคนที่กำลังร่ำไห้คร่ำครวญคุกเข่าขอความเมตตาอยู่บนพื้น เธอหันหลังกลับอย่างสง่างาม มือเรียวเล็กสอดประสานเข้ากับฝ่ามืออุ่นหนาของลู่เฉิงหยวน ทั้งสองก้าวเดินเคียงคู่กันมุ่งหน้าไปยังลิฟต์แก้วส่วนตัวท่ามกลางเสียงสะท้านขวัญของศัตรูที่สูญสิ้นทุกสิ่งทุกอย่างในพริบตา บรรยากาศในลิฟต์ส่วนตัวเงียบสงบ มีเพียงเสียงดนตรีบรรเลงเบาๆ ลี่อินเอนศีรษะซบลงบนลาดไหล่กว้างของสามีหนุ่มอย่างผ่อนคลาย หลังจากศึกหนักที่ใช้พลังสมองไปไม่น้อย ทว่าในจังหวะนั้นเอง หน้าจอโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อสูทของลู่เฉิงหยวนก็สั่นเตือนขึ้นมาเบาๆ เขากดรับสายโดยไม่ได้ละสายตาจากภรรยาคนสวย ทว่าเสียงที่ดังลอดออกมาจากปลายสาย กลับไม่ใช่เสียงรายงานความคืบหน้าของเลขานุการตามปกติ... *“คุณลู่ครับ... ทางเราตรวจพบความเคลื่อนไหวปริศนาจากบัญชีลับนอกระบบ... เงินจำนวนอีกสามแสนล้านกำลังถูกโอนเข้าสู่... กระเป๋าเงินดิจิทัลของบุคคลปริศนา... และชื่อผู้รับปลายทางคือ... คนที่คุณคาดไม่ถึงที่สุดครับ!”* --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่อยู่เคียงข้างความแซ่บและร่วมเดินทางสายเปย์มาด้วยกันเสมอนะคะ!