รูดบัตรให้หน้าสั่น!

"ถ้าไม่มีปัญญาซื้อ ก็อย่าแม้แต่จะชายตาแลเลยค่ะคุณพี่... ของแบบนี้ต่อให้เอาเศษเงินในกระเป๋าของเหมยหลิงมารวมกัน ก็ยังซื้อหูหิ้วกระเป๋าใบนี้ไม่ได้ครึ่งใบด้วยซ้ำ" เสียงหัวเราะคิกคักดั่งเสียงกระดิ่งเงินกระดิ่งทองดังขึ้นกลางบูติกแบรนด์เนมระดับโลกชั้นนำในห้างสรรพสินค้าใจกลางเมือง เฉินเหมยหลิงยืนกอดอกเชิดหน้าขึ้นอย่างลำพองใจ สายตาคู่คมที่แฝงความดูถูกเหยียดหยามกวาดมองร่างของหลินลี่อินและลู่เฉิงหยวนตั้งแต่หัวจรดเท้า ใบหน้ารูปไข่ที่แต่งแต้มอย่างประณีตบิดเบี้ยวด้วยรอยยิ้มเยาะหยัน ขณะที่มือเรียวบางลูบไล้กระเป๋าหนังจระเข้รุ่นหายากลิมิเต็ดอิดิชั่นราคาแปดหลักบนชั้นวางราวกับมันเป็นสิทธิ์ขาดของเธอแต่เพียงผู้เดียว หลินลี่อินยังคงนิ่งเงียบ ดวงตาคู่คมกริบมองภาพตรงหน้าด้วยความรู้สึกที่แทบจะระเบิดออกมาเป็นเปลวเพลิง ไม่ใช่เพราะความโกรธเกรี้ยว... แต่เป็นเพราะความตื่นเต้นเร้าใจจากแรงกระตุ้นของระบบอัจฉริยะที่เพิ่งดังขึ้นในหัวสมองเมื่อเสี้ยววินาทีก่อนหน้านี้ [ติ๊ง! ภารกิจพิเศษประจำบท: จุมพิตสามีต่อหน้าศัตรูเพื่อประกาศความเป็นเจ้าของ รับรางวัลเงินสดทันที 10,000,000 หยวน!] สัมผัสนุ่มนวลที่ต้นคอและกลิ่นกายสะอาดบริสุทธิ์ของลู่เฉิงหยวนยังคงติดตรึงอยู่ในความรู้สึก ลี่อินเงยหน้าขึ้นมองชายหนุ่มที่ยืนนิ่งสงบอยู่เคียงข้าง เขาแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตสีเข้มเรียบง่ายที่เธอเพิ่งซื้อให้เมื่อวาน แม้จะไม่มีนาฬิกาเรือนหรูหรือสูทแบรนด์เนมราคาแพงสวมใส่ แต่ทว่าแผ่นหลังที่ตั้งตรงและดวงตาคมกราบที่ฉายแววปกป้องเธอมันกลับทรงพลังยิ่งกว่าผู้ชายรวยล้นฟ้าคนไหนในห้องนี้เสียอีก "มองอะไรกันคะ? หรือว่าสำนึกได้แล้วว่าตัวเองเป็นแค่พวกตกอับที่หลงเข้ามาเดินตากแอร์เฉยๆ?" มาดามหลิน—แม่เลี้ยงใจร้ายที่ยืนอยู่ข้างเหมยหลิงเอ่ยแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงแหลมสูง นางปรายตามองลู่เฉิงหยวนด้วยความรังเกียจเดียดฉันท์ราวกับเขาเป็นฝุ่นผงใต้รองเท้า "ผู้ชายแต่งตัวกระจอกแบบนี้ พามาเดินห้างหรูคงกะจะเกาะลูกสาวฉันกินล่ะสิคะ ถึงได้หน้าด้านหน้าทนยืนอยู่ได้" บรรยากาศภายในร้านเงียบกริบลงในพริบตา พนักงานขายหลายคนเริ่มซุบซิบและมองมาที่ลี่อินด้วยสายตาสมเพชเวทนา เพราะทุกคนในที่นี้ต่างรู้ดีว่าตระกูลหลินตัดหางปล่อยวัดหลินลี่อินไปแล้วหลังจากที่เธอเลือกแต่งงานกับผู้ชายไร้หัวนอนปลายเท้าคนนี้ ลี่อินมุมปากกระตุกขึ้นเป็นรอยยิ้มเย็นเยียบ รอยยิ้มที่ทำให้เฉินเหมยหลิงรู้สึกหนสันหลังวาบขึ้นมาอย่างไม่มีสาเหตุ "เกาะกินเหรอคะ?" ลี่อินทวนคำ น้ำเสียงนุ่มนวลแต่กลับทรงพลังจนทุกคนต้องชะงัก เธอก้าวเท้าเข้าไปใกล้สามีหนุ่ม เอื้อมมือเรียวไปจัดปกเสื้อให้เขาอย่างทะนุถนอม สายตาคู่สวยมองตรงไปยังแม่เลี้ยงและน้องสาวต่างแม่ด้วยประกายตาดุดันราวกับพญาเสือดาวที่กำลังจ้องเหยื่อ "น่าเสียดายนะคะที่สามีฉัน... เขาไม่ต้องพึ่งพาเศษเงินโสโครกของใคร เพราะต่อให้พวกคุณเอาเงินทั้งชีวิตมารวมกัน ก็ยังเทียบไม่ได้กับความร่ำรวยที่ฉันถือครองอยู่ตอนนี้แม้แต่นิดเดียว" "ฮ่าๆๆ! นังบ้า! แกเพ้อเจ้ออะไรเนี่ย? สมองกลับเพราะไม่มีเงินกินข้าวแล้วล่ะสิ!" เฉินเหมยหลิงกรีดร้องออกมาด้วยความขบขัน สีหน้าบิดเบี้ยวด้วยความริษยา "ดี! ถ้าแกปากดีนัก ก็หยิบเงินสดซื้อกระเป๋าใบนี้โชว์ฉันสิคะ! สองล้านห้าแสนหยวน! กล้าไหมล่ะคุณพี่ผู้ดีตกอับ!" พนักงานขายสาวคนสนิทรีบเออออหอมหมกตามทันที "ใช่ค่ะคุณหนูเหมยหลิง สินค้าชิ้นนี้มีจำกัดนะคะ ถ้าไม่มีปัญญาจ่ายเงินสดหรือบัตรเครดิตที่มีวงเงินเพียงพอ ทางเราก็คงต้องเชิญคุณออกจากร้านเพื่อไม่ให้เป็นการรบกวนลูกค้าระดับ VVIP ท่านอื่นค่ะ" ลู่เฉิงหยวนขมวดคิ้วมุ่น มือหนาเอื้อมไปจับมือขวาของภรรยาเบาๆ เป็นเชิงห้ามปรามและปกป้อง "ลี่อิน... ไม่ต้องไปสนใจพวกเขากลับกันเถอะครับ ผมพาไปทานอาหารอร่อยๆ ดีกว่า" แต่หลินลี่อินกลับส่ายหน้าช้าๆ รอยยิ้มพราวเสน่ห์ปรากฏขึ้นบนเรียวปากอิ่ม เธอหันไปสบตากับสามีด้วยความรักใคร่ลึกซึ้ง ก่อนจะกระซิบเบาๆ พอให้ได้ยินกันแค่สองคน "สามีคะ... วันนี้ฉันบอกแล้วไม่ใช่เหรอว่าฉันจะเปย์คุณให้จมกองเงินกองทองไปเลย" พูดจบ เธอก็สะบัดหน้ากลับไปมองพนักงานขายด้วยแววตาเฉียบคมดุจใบมีด มือเรียวควานหยิบกระเป๋าแบรนด์เนมใบหรูของตัวเอง แล้วดึงการ์ดสีดำสนิทขอบทองอร่ามที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับออกมาจากช่องลับ ดวงตาของพนักงานขายเบิกกว้างจนแทบทะลักออกมานอกเบ้า ทันทีที่เห็นลวดลายอันเป็นเอกลักษณ์บนบัตรใบนั้น—มันคือ 'เดอะ แบล็ค การ์ด' (The Black Card) บัตรเครดิตระดับตำนานที่ไม่จำกัดวงเงิน และมีมหาเศรษฐีระดับโลกถือครองไม่ถึงร้อยคนทั่วโลก! "ก... การ์ดใบนี้..." พนักงานสาวหน้าซีดเผือด เข่าแทบทรุดลงไปกองกับพื้น ลมหายใจสะดุดกึก "รูดค่ะ" ลี่อินโยนบัตรสีดำลงบนเคาน์เตอร์กระจกเสียงดังสนั่น น้ำเสียงราบเรียบแต่ทรงอำนาจกวาดสายตามองไปทั่วร้าน "เหมาสินค้าคอลเลกชันใหม่ทั้งหมดในร้านนี้ ทั้งกระเป๋า รองเท้า เครื่องประดับ และเสื้อผ้าทุกชิ้น จัดใส่กล่องส่งตรงไปที่คฤหาสน์ของฉัน... อ้อ ส่วนกระเป๋าใบที่ยัยเด็กนี่จับอยู่เมื่อกี้ จัดใส่ถุงแยกต่างหากแล้วเอาไปโยนทิ้งถังขยะหน้าร้านให้ฉันด้วยนะคะ เพราะของที่โดนคนไร้มารยาทจับต้อง มันสกปรกจนฉันเอามาใช้ร่วมไม่ได้อีกแล้วค่ะ" "กรี๊ด! นังลี่อิน! แกกล้าดียังไง!" เฉินเหมยหลิงกรีดร้องลั่นด้วยความคลุ้มคลั่ง หน้าตาบิดเบี้ยวด้วยความโกรธจัดจนแทบเสียสติ "แกเอาเงินที่ไหนมาทำเป็นอวดรวย! บัตรปลอมนั่นมันของปลอมชัดๆ!" "ของปลอมหรือของจริง เดี๋ยวคุณพนักงานเขาก็คงรู้เองแหละค่ะ" ลี่อินยิ้มหวานหยดย้อย หันไปทางผู้จัดการร้านที่วิ่งหน้าตาตื่นออกมาจากห้องทำงานด้านหลังทันทีที่ได้ยินเสียงเอะอะ ผู้จัดการร้านกวาดสายตามองบัตรบนเคาน์เตอร์ พลันใบหน้าที่เคยหยิ่งยโสก็เปลี่ยนเป็นซีดเผือดไร้สีเลือด เขารีบก้มตัวลงคำนับจนแทบจะเอาหน้าผากแนบพื้น เหงื่อกาฬไหลท่วมแผ่นหลัง มือสั่นเทาหยิบเครื่องรูดบัตรขึ้นมาด้วยความระมัดระวังสูงสุดราวกับกำลังถือวัตถุระเบิด เสียงเครื่องรูดบัตรดังขึ้น... *ติ๊ด!* ตามด้วยเสียงพิมพ์ใบเสร็จยาวเหยียดที่หลุดออกมาจากเครื่องอย่างต่อเนื่อง พนักงานทุกคนกลั้นหายใจ ลู่เฉิงหยวนมองภรรยาด้วยแววตาที่ลึกล้ำและซับซ้อนขึ้น ขณะที่เฉินเหมยหลิงและแม่เลี้ยงยืนตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัวที่เริ่มก่อตัวขึ้นในอก ผู้จัดการร้านเงยหน้าขึ้นมาด้วยรอยยิ้มเจื่อนสนิท ใบหน้าขาวซีดราวกับกระดาษ ก่อนจะเอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นเครือที่ดังลั่นไปทั่วทั้งร้าน "ร... ราบรื่น... ยอดเงินหักผ่านเรียบร้อยแล้วครับท่าน! ยอดรวมทั้งหมดสามสิบล้านหยวน... ยินดีต้อนรับท่านประธานหลินสู่ VVIP สูงสุดของเราครับ!" สิ้นเสียงประกาศนั้น ราวกับมีฟ้าผ่าลงกลางร้าน ท่ามกลางความเงียบงันที่น่ากลัว หลินลี่อินก็เอื้อมมือไปหยิบบัตรดำคืนมาอย่างใจเย็น เธอก้าวเข้าไปใกล้เฉินเหมยหลิงที่ยืนแข็งค้างเป็นหิน ปัดเศษฝุ่นที่ไหล่ของน้องสาวต่างแม่อย่างเบามือ ก่อนจะกระซิบลดเสียงต่ำข้างใบหูที่กำลังสั่นสะท้าน "จำไว้นะคะ... ว่าในโลกนี้ คนที่ไม่มีปัญญาซื้ออะไรเลย... แท้จริงแล้วคือใครกันแน่" ดวงตาคู่คมของหลี่อินประกายวาวโรจน์ ท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงของคนทั้งห้างที่หันมามอง และก่อนที่ใครจะได้ทันตั้งตัว เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำยักษ์ที่บินวนอยู่เหนือหลังคาห้างก็ส่งเสียงคำรามกึกก้อง พร้อมกับแสงไฟสปอตไลท์สว่างจ้าที่ส่องตรงลงมายังลานจอดรถ VIP ด้านล่าง—บุคคลลึกลับในชุดสูทสهลหรูระดับมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งของประเทศก้าวลงมาจากเครื่อง พร้อมกับบอดี้เกิร์ดนับสิบคนที่รีบวิ่งตรงมายังร้านนี้เพื่อคุกเข่าคำนับต่อหน้าลู่เฉิงหยวนและหลินลี่อินทันที! -------------------------------------------------------------- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาดื่มชาเขียวแก้วนี้ด้วยกันนะคะ หวังว่าจะแซ่บสะใจกันถ้วนหน้า แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าค่ะ!