ซุปตาร์ตกกระป๋องกับทางเลือกสุดท้าย

เอกสารสัญญายกเลิกการว่าจ้างสามฉบับรวด ถูกโยนลงมากองบนโต๊ะเครื่องแป้งหรูหราในห้องแต่งตัวศิลปินอย่างไม่ไยดี เสียงกระดาษราคาแพงกระทบกับผิวไม้ดังป้าบ สะท้อนก้องความเงียบงันที่น่าอึดอัดภายในห้อง "ฉันคิดว่าเธอน่าจะมีสำนึกพอที่จะเดินออกไปเองโดยไม่ต้องรอให้ทางค่ายต้องส่งหนังสือเตือนนะคะ รินรดา" น้ำเสียงแหลมสูงเจือความเยาะเย้ยถากถางดังขึ้นจากหน้าประตู รินรดาเงยหน้าขึ้นจากเงาสะท้อนของกระจกบานใหญ่ ดวงตากลมโตคู่สวยที่เคยประกายแสงเจิดจ้าบนพรมแดงมานับครั้งไม่ถ้วน บัดนี้ฉายแววเย็นชาและท้าทาย เธอค่อยๆ หมุนตัวกลับมาเผชิญหน้ากับพายอาร์ นักแสดงสาวรุ่นน้องผู้กุมตำแหน่งลูกรักคนใหม่ของช่อง ที่กำลังยืนกอดอกพิงกรอบประตูด้วยรอยยิ้มเหนือกว่า "สำนึกเหรอคะ? น่าเสียดายจังค่ะพายอาร์ พอดีว่าคุณสมบัติข้อนั้นมันไม่มีอยู่ในคู่มือการเอาตัวรอดของฉันซะด้วยสิ" รินรดายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มเยфеส กิริยาท่าทางไม่ได้มีความสะทกสะท้านต่อกองเอกสารมรณะตรงหน้าแม้แต่น้อย เธอลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ชุดเดรสสีแดงเพลิงที่ตั้งใจจะใส่ไปงานประกาศรางวัลคืนนี้ขับเน้นรูปร่างเพรียวระหงให้ดูโดดเด่นสะดุดตา จนพายอาร์ต้องแอบกัดริมฝีปากด้วยความขัดใจ "ปากดีไปเถอะค่ะ! คลิปฉาวชวนช็อกนั่นว่อนโซเชียลไปหมดแล้ว ทั้งผู้จัดการส่วนตัวที่โกงเงิน ทั้งข่าวเสียหายเรื่องแย่งสามีชาวบ้าน... ต่อให้เธอมีเก้าชีวิต นางเอกร้อยล้านอย่างเธอก็จบสิ้นกันทีในวงการนี้แหละค่ะ!" พายอาร์กระแทกเสียงด้วยความสะใจ สมองของเธอวาดภาพรินรดากำลังร้องไห้ฟูมฟายกราบกรานขอความเห็นใจ แต่สิ่งที่ได้รับกลับเป็นเสียงหัวเราะเบาๆ ในลำคอที่ดูถูกเหยียดหยามเสียยิ่งกว่าอะไรทั้งหมด "อ๋อเหรอคะ? ข่าวโคมลอยที่เธอลงทุนจ้างปองเก่งมาปล่อยเนี่ยนะ... ลงทุนลงแรงดีนี่คะ น่าเสียดายที่สมองส่วนคิดวิเคราะห์มันดันสวนทางกับงบประมาณที่เสียไปซะหน่อย" รินรดาก้าวเท้าเข้าไปใกล้รุ่นน้องทีละก้าวอย่างไม่เกรงกลัว กดสายตาคมกริบคุกจนพายอาร์ต้องเป็นฝ่ายผถอยหลังกรูดโดยไม่รู้ตัว "จำไว้นะคะพายอาร์ ของปลอมต่อให้เอาทองคำเปลวมาแปะยังไง มันก็คือของปลอมวันยังค่ำ... ระวังตัวไว้ให้ดีเถอะค่ะ วันที่ความจริงมันตบหน้าเธอเข้าฉาดใหญ่ ระวังจะไม่มีแผ่นดินจะให้ซุกหัวนอน" พูดจบ รินรดาก็คว้ากระเป๋าถือแบรนด์เนมคู่ใจ สะพายไหล่อย่างมั่น อกมั่นใจแล้วเดินสวนออกไปจากห้องแต่งตัวท่ามกลางสายตาตื่นตะลึงและโกรธเกรี้ยวของพายอาร์ที่กรีดร้องตามหลังมาด้วยความคลุ้มคลั่ง ทว่า... พ้นจากประตูห้องแต่งตัวมาได้ รอยยิ้มเย้ยหยันบนใบหน้าของรินรดาก็แทบจะเลือนหายไป เธอยกมือขึ้นลูบอกตัวเองเบาๆ ลมหายใจสะดุดติดขัดชั่วขณะเมื่อความจริงอันโหดร้ายกระแทกเข้ากลางใจ งานอีเวนต์สามสิบงานถูกยกเลิกเกลี้ยง สัญญาพรีเซ็นเตอร์มูลค่าหลายสิบล้านปลิวหายไปในพริบตา ค่าปรับผิดสัญญาที่ทางค่ายเดิมเรียกเก็บสูงจนเธอต้องทำงานทั้งชาติก็ใช้ไม่หมด และที่สำคัญที่สุด... บัญชีธนาคารของเธอตอนนี้เหลือตัวเลขกลมๆ แค่หลักร้อยปลายๆ เท่านั้น "ให้ตายเถอะ... ยัยรินเอ๊ย จากซุปตาร์ตัวแม่ กลายเป็นซุปตาร์ตกกระป๋องในเวลาไม่ถึงสี่สิบแปดชั่วโมง สถิตินี้เธอกวาดเรียบทุกสถาบันเลยนะเนี่ย" เธอบ่นพ럼กับตัวเองขณะก้าวเดินออกมายังชั้นล่างของตึกค่ายบันเทิงเก่าที่เคยสังกัด เสียงซุบซิบนินทาและสายตาสมเพชเวทนาจากเหล่าพนักงานและศิลปินฝึกหัดที่มองมาเปรียบเสมือนหอกแหลมคมนับพันเล่มที่พุ่งเข้าใส่ แต่รินรดายังคงเชิดหน้าขึ้นสูง เธอยอมหักไม่ยอมงอ นี่คือคติประจำใจที่ทำให้เธอเติบโตมาได้จนถึงจุดนี้ และเธอไม่มีวันยอมก้มหัวให้หมาหมู่พวกนั้นเด็ดขาด! ทว่าเป้าหมายต่อไปของเธอไม่ใช่การกลับห้องเช่าไปนอนร้องไห้ฟูมฟาย... รินรดาก้มมองนามบัตรสีดำสนิทที่ทำจากโลหะผสมไทเทเนียมในมือ นามบัตรเรียบหรูไร้ลวดลาย มีเพียงชื่อและเบอร์โทรศัพท์ย่อสลักด้วยตัวอักษรสีเงินวาววับของ 'คิรากร กรุ๊ป' อาณาจักรสื่อและความบันเทิงอันดับหนึ่งของประเทศที่แม้แต่ช่องยักษ์ใหญ่ยังต้องก้มหัวให้ และเหนือสิ่งอื่นใด... ประธานบริหารสูงสุดของที่นั่นคือ 'คิรากร' ผู้ชายที่ขึ้นชื่อเรื่องความเยือกเย็น ไร้ความปรานี และเกลียดข่าวอื้อฉาวที่สุดในสามโลก ข่าวลือบอกว่าเขาคือปีศาจไร้หัวใจที่พร้อมจะบดขยี้ทุกคนที่กล้าเข้ามาสร้างความวุ่นวายในอาณาจักรของเขา แต่สำหรับรินรดากลับมองว่า... คนที่เย็นชาและไร้ความปรานีที่สุดนั่นแหละ คือพันธมิตรที่ทรงพลังที่สุดในการลากคอพวกตลบตะแลงมาลงทัณฑ์! แท็กซี่คันเก่าจอดเทียบฟุตบาทหน้าตึกระฟ้าทรงล้ำอนาคตใจกลางเมืองหลวง รินรดาก้าวลงจากรถ ปรับชุดเดรสสีแดงให้เข้าที่สูดลมหายใจเข้าปอดลึกๆ แล้วก้าวเท้าฉับๆ มุ่งตรงไปยังประตูกระจกอัตโนมัติของอาณาจักรคิรากรทันที "ขอประทานโทษด้วยค่ะคุณ รบกวนขอทราบการนัดหมายล่วงหน้าด้วยค่ะ" พนักงานต้อนรับสาวสวยหน้าเคาน์เตอร์เอ่ยทักด้วยรอยยิ้มสุภาพตามหน้าที่ แต่ดวงตากลับมองสำรวจรินรดากลับหัวจรดเท้าด้วยแววตาดูถูกอย่างไม่คิดจะปิดบัง เมื่อจำได้ว่าผู้หญิงตรงหน้าคืออดีตนางเอกสาวที่เพิ่งตกเป็นข่าวฉาวโฉ่ "ฉันไม่มีนัดค่ะ" รินรดาตอบเสียงเรียบ สีหน้าไร้ความเกรงกลัว "ถ้าไม่มีการนัดหมาย ทางเราเกรงว่า..." "บอกเขาว่า 'รินรดา' มาขอพบเรื่องโปรเจกต์ล้างบางขยะเปียกในวงการบันเทิง" รินรดาแทรกขึ้นด้วยน้ำเสียงทรงพลังและเด็ดเดี่ยวจนพนักงานสาวถึงกับชะงักอึ้งไปชั่วขณะ "ถ้าท่านประธานของคุณไม่อยากพลาดข่าวเด็ดที่จะทำให้หุ้นในเครือพุ่งกระฉูดร้อยจุดในวันพรุ่งนี้ ก็เชิญโทรศัพท์แจ้งเลขาฯ หน้าห้องของเขาซะเดี๋ยวนี้ค่ะ!" บรรยากาศรอบเคาน์เตอร์เงียบกริบลงทันตาเห็น พนักงานต้อนรับหน้าเสีย ลังเลอยู่ครู่ใหญ่ก่อนจะหยิบโทรศัพท์ภายในขึ้นมาต่อสายด้วยมือสั่นเทา รินรดายืนกอดอกรอด้วยความมั่นใจเต็มร้อย แม้ในใจลึกๆ จะแอบภาวนาขอให้ผู้ชายที่ชื่อคิรากรคนนั้นยอมเสียเวลาพบคนตกอับอย่างเธอสักหนาทีก็ยังดี ห้านาทีต่อมา ลิฟต์แก้วส่วนตัวของผู้บริหารระดับสูงที่ตั้งอยู่มุมสุดก็เปิดออก พร้อมกับการปรากฏตัวของชายหนุ่มในชุดสูทสั่งตัดเข้ารูปเนี๊ยบกริบ ใบหน้าหล่อเหลาราวกับเทพสลักแต่เย็นชาไร้อารมณ์ ดวงตาคมกปลาบดุดันกวาดมองผู้คนรอบตัวด้วยรัศมีกดดันที่ทำเอาทุกคนในล็อบบี้แทบไม่กล้าหายใจ นั่นคือ 'คิรากร' ประธานหนุ่มผู้ทรงอิทธิพลตัวจริงเสียงจริง และเขากำลังสาวเท้าตรงดิ่งมาหยุดยืนอยู่ตรงหน้ารินรดาด้วยสายตานิ่งสนิทที่อ่านไม่ออกว่ากำลังคิดอะไรอยู่! "เธอเองเหรอ... ผู้หญิงที่กล้าบุกมาพังตึกฉันเพื่อเรื่องไร้สาระ" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น นิ่งสนิทแต่ราดรดด้วยความเย็นเยือกที่ชวนให้ขนลุกซู่ รินรดาไม่หลบสายตา เธอเชิดคางขึ้นเล็กน้อย ส่งยิ้มกวนประสาทกลับไปให้คนตรงหน้าทันที "เรื่องไร้สาระเหรอคะท่านประธาน? ฉันว่ามันน่าจะเป็นดีลที่คุ้มค่าที่สุดในชีวิตการทำงานของคุณเลยต่างหากล่ะคะ..." -------------------------------------------------------------------------------- (ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับ "เมล่อนโซดา" ในตอนแรกนี้นะคะ อย่าลืมกดติดตามและกดหัวใจเพื่อเป็นกำลังใจให้ซุปตาร์ตัวตึงของเราในตอนต่อไปด้วยนะคะ!)