ค่าพลังเลขศูนย์กับระบบที่ผิดพลาด

“ตราประทับตระกูลเวทมนตร์อันทรงเกียรติ… วันนี้ถูกถอดถอนด้วยมติเอกฉันท์ของผู้นำตระกูล” เสียงประกาศก้องกังวานดังก้องไปทั่วห้องโถงหินแกรนิตสีเทาเข้ม ไอร้อนจากคบเพลิงเวทมนตร์ด้านข้างสั่นไหวตามแรงสะท้อนของเสียง เรย์ ยืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าแท่นพิธีวงแหวนอัคคี สายตาของเขามองตรงไปยังเบื้องหน้า—แผ่นศิลาประเมินผลึกมานาที่บัดนี้ปรากฏตัวเลขสีแดงฉานเด่นชัดเป็นรูปเลข ‘ศูนย์’ รอบกายเขาคือเสียงซุบซิบและสายตากดูถูกจากบรรดาญาติสนิทมิตรสหายและผู้อาวุโสแห่งตระกูลวาลคีเรีย ตระกูลผู้สืบสายเลือดจอมเวทชั้นสูงที่มีชื่อเสียงมาอย่างยาวนานนับร้อยปี แต่สำหรับเรย์แล้ว ตัวเลขศูนย์บนศิลานั้นไม่ได้สร้างความตื่นตระหนก หรือความเสียใจใดๆ เลยแม้แต่น้อย เขากลับรู้สึกถึงความสงบนิ่งอย่างประหลาด ราวกับกำลังยืนอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์ที่รันโค้ดผิดพลาดแล้วกำลังรอคอยการรีเซ็ตระบบ “เจ้าไม่มีแม้แต่เชื้อไฟแห่งมานาในร่างกาย เรย์” เค้าน์เตอร์ วาลคีเรีย ผู้เป็นบิดาแท้ๆ เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงเยียบเย็น สายตาที่มองบุตรชายไร้ซึ่งความอาทร มีเพียงความผิดหวังและรังเกียจราวกับมองเห็นเศษขยะชิ้นหนึ่งที่ต้องรีบปัดกวาดให้พ้นทาง “ในสถาบันเวทมนตร์หลวงและตระกูลของเรา ไม่มีที่ยืนให้คนไร้ค่าที่เป็นดั่งรอยด่างพร้อยหรอกนะ จงเก็บข้าวของของเจ้าแล้วไสหัวออกไปเสียจากคฤหาสน์หลังนี้ซะ” ความเงียบเข้าปกคลุมชั่วขณะ เรย์ไม่ได้ก้มหน้าหนี เขายังคงสบตากับผู้เป็นบิดาด้วยแววตาที่ลุ่มลึกและเต็มไปด้วยตรรกะอันเยือกเย็น สมองของเขาไม่ได้กำลังคร่ำครวญถึงโชคชะตา แต่มันกำลังคำนวณความเป็นไปได้ทั้งหมดในสถานการณ์ปัจจุบันอย่างรวดเร็ว “เข้าใจแล้วครับ ท่านพ่อ… ขอขอบคุณสำหรับบุญคุณที่เลี้ยงดูมาจนถึงวันนี้” เรย์โค้งตัวลงเล็กน้อยอย่างสุภาพ เป็นกิริยาที่แสดงถึงความห่างเหินและตัดขาดอย่างสิ้นเชิง ไร้ซึ่งน้ำตา ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว มีเพียงรอยยิ้มจางๆ ที่มุมปากซึ่งทำให้ผู้อาวุโสหลายคนในห้องโถงรู้สึกหนสันหลังวาบอย่างไม่มีสาเหตุ เขากลับมายังห้องพักส่วนตัวที่แทบจะว่างเปล่า ไร้ซึ่งข้าวของมีค่า มีเพียงกองตำราเวทมนตร์โบราณที่เขาใช้เวลาหลายปีในการศึกษาโครงสร้างของมัน เรย์หยิบสมุดบันทึกเล่มหนาขึ้นมาเปิดดู แผนภาพวงจรเวทที่ซับซ้อนถูกขีดฆ่าและแก้ไขด้วยหมึกสีดำจนยุ่งเหยิง สำหรับคนอื่น เวทมนตร์คือพรสวรรค์ที่พระเจ้าประทานมาผ่านสายเลือดและปริมาณมานา แต่สำหรับเรย์… เวทมนตร์มันก็เป็นเพียงแค่ ‘ภาษาโปรแกรม’ ชนิดหนึ่งที่มีกฎเกณฑ์ มีโครงสร้าง และย่อมมีช่องโหว่ให้แฮ็กเข้าไปได้เสมอ ในขณะที่เขากำลังจะก้าวเท้าออกจากคฤหาสน์ตระกูลวาลคีเรีย ท้องฟ้ายามบ่ายที่เคยปลอดโปร่งกลับถูกปกคลุมด้วยกลุ่มเมฆสีดำทะมึน สายลมกรรโชกแรงพัดพาเอาละอองฝุ่นและกลิ่นอายความกดอากาศต่ำเข้ามาปะทะร่างอย่างรุนแรง *ติ๊ง!* เสียงใสราศีย์กังวานดังขึ้นในโสตประสาทของเรย์ โดยที่ไม่มีใครรอบข้างได้ยินมัน [ตรวจพบจิตวิญญาณแห่งตรรกะที่บริสุทธิ์ภายใต้สภาวะค่าพลังเป็นศูนย์] [เงื่อนไขพิเศษผ่านการอนุมัติ: ระบบ ‘อัลกอริทึมเวทมนตร์’ (Magic Algorithm System) กำลังทำการเชื่อมต่อ…] [ซิงโครไนซ์สำเร็จ 100%] [ยินดีด้วยครับผู้ใช้ เรย์ ท่านได้รับสิทธิ์ในการเข้าถึง ‘ซอร์สโค้ด’ ของโลกเวทมนตร์แห่งนี้ เริ่มต้นการดาวน์โหลดอัปเดตระบบพื้นฐาน…] เรย์ชะงักฝีเท้าลงทันที ดวงตาคมกริบเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อหน้าต่างโปร่งแสงสีฟ้าใสปรากฏขึ้นลอยเด่นอยู่เบื้องหน้าสายตาของเขา ภายในหน้าต่างนั้นเต็มไปด้วยโค้ดคำสั่ง ภาษาโปรแกรม และข้อมูลมหาศาลที่ไหลผ่านรวดเร็วยิ่งกว่าสายน้ำ นี่มัน… ระบบปฏิบัติการที่ควบคุมกฎเกณฑ์ทั้งหมดของโลกใบนี้อย่างนั้นหรือ? “น่าสนใจเสียจริง…” เรย์พึมพำกับตัวเองด้วยรอยยิ้มที่จุดประกายความตื่นเต้นขึ้นในแววตา ในเมื่อตระกูลขับไล่เขาเพราะไร้มานา งั้นเขาก็จะใช้ระบบนี้เขียนกฎเกณฑ์ขึ้นมาใหม่ด้วยมือของเขาเอง ก่อนที่เขาจะได้สำรวจฟังก์ชันใหม่ของระบบ เสียงฝีเท้าฝ่าสายลมและเสียงหอบหายใจหนักหน่วงก็ดังขึ้นจากด้านหลัง “เรย์! หยุดรอก่อน!” เสียงหวานใสแต่ทรงพลังตะโกนเรียกชื่อเขา เรย์หันกลับไปมอง พบกับร่างเพรียวบางของเด็กสาวในชุดคลุมนักเวทสีขาวบริสุทธิ์ เส้นผมสีเงินยาวสลวยปลิวไสวไปตามแรงลม ดวงตากลมโตคู่นั้นเต็มไปด้วยความกังวลและความมุ่งมั่นอย่างเต็มเปี่ยม—เอลาร่า ทายาทแห่งตระกูลจอมเวทโบราณผู้โด่งดังและเป็นเพื่อนสนิทเพียงคนเดียวที่ยังคงเชื่อมั่นในตัวเขา “เอลาร่า? เธอมาทำอะไรที่นี่ ป่านนี้ทางตระกูลของเธอคงไม่ยอมให้มาคลุกคลีกับคนไร้ค่าอย่างฉันหรอกนะ” เรย์เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบตามเคย เอลาร่าก้าวเข้ามาประชิดตัวเขา ลมหายใจของเธอยังคงหอบถี่จากการวิ่งมาไกล เธอจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของเรย์ราวกับต้องการค้นหาความจริงบางอย่าง ก่อนจะเอ่ยประโยคที่ทำให้หัวใจของเรย์กระตุกวูบ “ฉันได้ยินข่าวเรื่องผลประเมินของคุณแล้ว… และฉันก็รู้ว่าพวกเขาโง่เง่าแค่ไหนที่มองไม่เห็นสิ่งที่คุณกำลังพยายามทำ” เอลาร่าสูดหายใจเข้าลึกๆ แววตาฉายประกายความท้าทาย “ฉันขอติดตามคุณไปด้วย เรย์… พาฉันไปดูหน่อยสิว่า ‘ทฤษฎีบ้าๆ’ ของคุณ มันจะพลิกแผ่นดินนี้ได้อย่างไร” เรย์มองรอยยิ้มที่เปี่ยมไปด้วยความเชื่อมั่นของเด็กสาวเบื้องหน้า หน้าต่างระบบตรงหน้าของเขาก็กะพริบแสงสีทองขึ้นมาทันที พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนชุดใหม่ที่ดังขึ้นในหัว [ภารกิจพิเศษระดับ SSS: ก่อตั้งพันธมิตรแห่งอัลกอริทึม (0/1)] [เป้าหมาย: ร่วมมือกับ ‘เอลาร่า’ เพื่อไขปริศนาหอคอยเวทมนตร์หลวง] [รางวัล: ปลดล็อกสิทธิ์การเขียนโค้ดระดับสูง ‘Root Access’ และทักษะวิเคราะห์มานาขั้นสุดยอด] มุมปากของเรย์ยกย่องขึ้นอย่างพึงพอใจ การเดินทางอันยาวนานและเต็มไปด้วยอันตรายกำลังจะเริ่มต้นขึ้นแล้ว… และคราวนี้ เขาไม่ได้เดินไปเพียงลำพังอีกต่อไป ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับก้าวแรกอันน่าตื่นเต้นนี้นะครับ