กลิ่นอายของสนิมเหล็กและกลูโคสสังเคราะห์จากแคปซูลดำมืดตรงหน้า ชวนให้รู้สึกคลื่นไส้เล็กน้อยยามที่ระบบระบายอากาศพ่นละอองความเย็นระลอกสุดท้ายออกมา
"เปอร์เซ็นต์ความเสถียรของเซิร์ฟเวอร์หลัก... ตกฮวบลงไปเหลือสามสิบสี่จุดเก้าเปอร์เซ็นต์แล้วครับคุณอาร์ต ถ้าคุณยังดันทุรังจะกดล็อกอินตอนนี้ มีหวังสมองกล่องสำรองคงได้ทอดไข่ดาวได้พอดี"
เสียงทุ้มต่ำของระบบเอไอประจำตัวดังขึ้นผ่านหูฟังเนอรัลลิงก์ น้ำเสียงของมันเจือแววระάมระวังอย่างเห็นได้ชัด ต่างจากความเงียบงันรอบกายที่มีเพียงเสียงพัดลมระบายความร้อนของเซิร์ฟเวอร์นับร้อยเครื่องคำรามก้องราวกับฝูงแมลงยักษ์
อาร์ตแค่นหัวเราะในลำคอ นิ้วเรียวยาวที่ผ่านการเคาะแป้นพิมพ์คอมพิวเตอร์มานับไม่ถ้วนตวัดดึงสายเคเบิลเชื่อมต่อเข้ากับพอร์ตหลังทรีดของหมวกนิรภัยอย่างแม่นยำ ดวงตาสีเข้มใต้กรอบแว่นทรงเหลี่ยมพราวระยับด้วยประกายความท้าทาย
"ระบบพังหมายถึงโอกาสครับบอต สมมติฐานทางคณิตศาสตร์บอกไว้อย่างนั้น ถ้าเซิร์ฟเวอร์เสถียรร้อยเปอร์เซ็นต์ พวกผู้เล่นสายเติมเงินนับแสนคนคงกวาดทรัพยากรระดับตำนานไปหมดตั้งแต่วินาทีแรกแล้ว การที่ระบบมัน 'เซิร์ฟเวอร์แตก' ตั้งแต่วันแรกต่างหาก คือช่องว่างที่เปิดโอกาสให้คนฉลาดอย่างเราเข้าไปเก็บเกี่ยวเศษขนมปังที่ร่วงหล่น"
นิ้วเรียวเคาะปุ่มยืนยันครั้งสุดท้าย
*ติ๊ด... ฟู่ววว—*
โลกทั้งใบไม่ได้มืดดับลงอย่างที่ควรจะเป็น แต่มันกลับระเบิดออกเป็นละอองข้อมูลสีฟ้าสดใสที่แทรกซึมผ่านเส้นประสาททุกอณู ความรู้สึกแรกคือความหนาแน่นของอากาศที่กดทับลงบนผิวหนังราวกับดำดิ่งลงสู่ก้นมหาสมุทรออนไนต์ กลิ่นหอมจางๆ ของดินชื้นและกลิ่นอายหญ้าสดลอยแตะจมูก ตามมาด้วยเสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังระรัวจนแทบฟังไม่ทัน
[ยินดีต้อนรับสู่ "Aethelgard Online" - เซิร์ฟเวอร์ทดสอบพิเศษ Alpha-0]
[คำเตือน: ตรวจพบความผิดปกติในแกนกลางระบบ ความหนาแน่นของมานาเกินขีดจำกัดปลอดภัย 450%]
[ระบบกำลังปรับแต่งคลาสอาชีพตามความเหมาะสมของคลื่นสมองผู้ใช้งาน...]
[ประมวลผลเสร็จสิ้น...]
อาร์ตกระพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัส ภาพเบื้องหน้าคือจัตุรัสกลางเมืองโบราณที่สถาปัตยกรรมผสมผสานระหว่างกอธิคและเวทมนตร์ ท้องฟ้ายามเที่ยงวันถูกย้อมด้วยสีม่วงอมแดงประหลาด รอยแยกขนาดใหญ่บนท้องฟ้าคล้ายกระจกที่กำลังแตกร้าวเผยให้เห็นเฟืองจักรกลสีทองหมุนวนอยู่เบื้องหลัง ทว่าสิ่งที่ทำให้อาร์ตต้องเลิกคิ้วสูง ไม่ใช่บรรยากาศอันชวนพิศวงนั้น หากแต่เป็นหน้าต่างสถานะโปร่งแสงสีแดงฉานที่เด้งขึ้นมาขวางหน้า
[ประกาศฉุกเฉิน: เนื่องจากความผิดปกติของระบบ แกนข้อมูลคลาสเริ่มต้นจึงเกิดความเสียหาย]
[ท่านได้รับคลาสพิเศษ: 'เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด (บั๊กกี้)' (ระดับ: F-)]
[คำอธิบายคลาส: ผู้ควบคุมความตายที่มีข้อผิดพลาดทางโค้ดสวรรค์ สกิลทั้งหมดไม่สามารถใช้งานตามปกติได้ ค่าสถานะพื้นฐานถูกรีเซ็ตเป็นศูนย์ ยกเว้นสติปัญญาที่ล้นทะลักจนระบบเกือบระเบิด]
อาร์ตยืนนิ่งงันไปสามวินาทีเต็ม เขากวาดตามองหน้าต่างสกิลที่ว่างเปล่า มีเพียงสกิลเดียวที่แสดงผลอยู่ ณ มุมล่างซ้าย...
*สกิล: อัญเชิญซากโครงกระดูก (ชำรุด) - เลเวล 1*
*เงื่อนไข: เรียกโครงกระดูกรับใช้ 1 ตน อัตราความสำเร็จ 0.01% หากล้มเหลว ซากโครงกระดูกจะประกอบร่างเป็นฝันร้ายระดับบอสและไล่ล่าผู้ใช้ทันที*
"นี่มัน... โคตรซวยอัปลักษณ์เลยนี่หว่า" อาร์ตพึมพำเบาๆ รอยยิ้มมุมปากกลับผุดขึ้นมาอย่างอดไม่ได้ แทนที่จะหัวเสีย เขากลับรู้สึกตื่นเต้นจนเลือดในกายสูบฉีด สมองเริ่มคำนวณความน่าจะเป็นและช่องโหว่ของโค้ดที่ระบบเขียนผิดพลาดทันที
"เฮ้! นายตรงนั้นน่ะ! ระวัง!"
เสียงตะโกนห้าวหาญดังขึ้นพร้อมกับแรงลมกระโชกวูบใหญ่ อาร์ตยังไม่ทันได้หันไปมอง ร่างของหญิงสาวในชุดเกราะหนังสีดำสนิทและถือดาบใหญ่ยักษ์เล่มโตก็พุ่งเข้ามาคว้าคอเสื้อเขาแล้วกระชากถอยหลังไปสามก้าวอย่างรวดเร็ว
*โครม!*
พื้นหินตรงจุดที่อาร์ตยืนอยู่เมื่อครู่ระเบิดออกเป็นหลุมลึก เศษหินกระจายไปทั่ว ฝุ่นควันตลบอบอวล สิ่งที่โผล่ขึ้นมาจากใต้ดินคือ 'หุ่นเชิดเหล็กกล้าขึ้นสนิม' ระเวล 15 ที่หลุดรอดมาจากโซนปลดภัย มันส่งเสียงคำรามเสียดสีกันของเฟืองเหล็กและเงื้อมมือจักรกลหมายจะบดขยี้ทุกอย่างที่ขวางหน้า
"เจ้าคนสติหลุด! ยืนเหม่ออะไรอยู่กลางถนน! อยากไปเกิดใหม่เป็นปุ๋ยรึไงห๊ะ!"
เสียงหอบหายใจหนักหน่วงดังขึ้นข้างหู อาร์ตหันไปมองเจ้าของเสียง เธอคือหญิงสาวเรือนผมสีเงินยาวมัดรั้งไว้เป็นหางม้า ดวงตาสสีอำพันคมกริบฉายแววหงุดหงิดปนเป็นห่วง หน้าอกกระเพื่อมขึ้นลงตามจังหวะการหายใจจากการออกแรงเหวี่ยงดาบใหญ่เล่มมหึมามารับการโจมตีแทนเขา
นี่คือ 'ลูน่า' นักรบคลั่งดาบใหญ่ที่เพิ่งล็อกอินเข้ามาพร้อมกัน และเธอก็คือคนเดียวในเซิร์ฟเวอร์ที่อาร์ตเลือกจะผูกมัดสัญญาปาร์ตี้เริ่มต้นด้วย
"ขอบคุณครับคุณลูน่า เกือบไปจริงๆ ด้วย" อาร์ตเอ่ยด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไม่มีความตื่นตระหนกหลงเหลืออยู่เลยแม้แต่น้อย เขาย่อตัวลงเล็กน้อยเพื่อสำรวจรอยแตกบนพื้นหินใต้เท้าของหุ่นเชิดเหล็กกล้า
"ยังมีหน้ามาทำเป็นใจเย็นอีกนะ!" ลูน่ายกดาบใหญ่ขึ้นพาดบ่า ดวงตาจ้องมองหุ่นเชิดเหล็กด้วยความระแวดระวัง กล้ามเนื้อแขนเกร็งนูนเตรียมพร้อมพุ่งเข้าปะทะ "ฉันเป็นสายแทงค์ก็จริง แต่เลเวลเราเพิ่งจะเลเวล 1 กันทั้งคู่ เจ้าหุ่นเวรนี่เลเวล 15! ถ้าสู้แบบตรงๆ มีหวังโดนมันตบทีเดียวตัวแตกแน่ นายถอยไปซะ เดี๋ยวฉันเปิดช่องว่างแล้วนายวิ่งหนีไปซะ!"
ลูน่าพูดจบก็เตรียมพุ่งตัวออกไปเผชิญหน้า แต่ทว่า... มือเรียวเย็นเฉียบของอาร์ตกลับเอื้อมไปแตะที่ข้อศอกของเธอเบาๆ เป็นเชิงห้ามปราม
"ถอยไม่ได้หรอกครับคุณลูน่า เพราะถ้าเราถอยตอนนี้ เควสลับของเซิร์ฟเวอร์ก็จะหลุดมือไป" อาร์ตกล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่เด็ดขาด เขาสบตากับดวงตาสีอำพันที่เบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
"นายพูดบ้าอะไรของนาย เควสลับอะไรในดงมอนสเตอร์เวล 15 บ้าๆ นี่!"
"ก็เควสที่ทำให้เราก้าวกระโดดข้ามเลเวล 1 ไปจนถึงเลเวล 20 ในพริบตาเดียวไงครับ"
อาร์ตยิ้มบางๆ เขาชูมือซ้ายขึ้น นิ้วเรียวดีดนิ้วกลางกับนิ้วโป้งเข้าหากันเบาๆ ท่ามกลางสายตาไม่เข้าใจของลูน่า หน้าต่างระบบสีแดงฉานถูกดึงลากออกมากลางอากาศ รัวนิ้วพิมพ์คำสั่งแก้ไขโค้ดเฉพาะหน้าด้วยความเร็วสูงราวกับนักเปียโนมืออาชีพ
"นายจะทำอะไร..." ลูน่ากำลังจะเอ่ยท้วง แต่เสียงแจ้งเตือนจากระบบที่ดังขึ้นขัดจังหวะเธอกודกุมทุกเสียงรอบตัว
[ผู้เล่นอาร์ต ทำการฝ่าฝืนข้อกำหนดระบบโดยใช้สิทธิ์ 'เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด']
[กำลังแก้ไขบั๊กสกิล: อัญเชิญซากโครงกระดูก (ชำรุด) -> แปลงสภาพเป็น 'แฮกเกอร์ความตาย']
[เป้าหมาย: หุ่นเชิดเหล็กกล้าขึ้นสนิม (เวล 15)]
*เปรี้ยง!*
ลำแสงสีดำสนิทสายหนึ่งพุ่งออกจากปลายนิ้วของอาร์ต เจาะทะลุกระโหลกของหุ่นเชิดเหล็กกล้าในเสี้ยววินาที ดวงตาสีฟ้าของหุ่นจักรกลดับวูบลงทัน2ตา ร่างกายสูงใหญ่หยุดชะงักกะทันหัน ความเงียบสงัดเข้าปกคลุมชั่วขณะหนึ่ง ก่อนที่พื้นดินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาจะเริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงยิ่งกว่าเดิม
รอยแยกสีดำขนาดมหึมาปรากฏขึ้นกลางจัตุรัส แรงกดดันมหาศาลแผ่ซ่านออกมาจนลูน่าถึงกับเข่าอ่อนทรุดลงไปกองกับพื้น ใบหน้าซีดเผือดด้วยความหวาดกลัวที่สัญชาตญาณเตือนภัย
"นะ... นั่นมันตัวอะไร..." ลูน่าเสียงสั่นพร่า เงยหน้ามองเงามืดมหึมาที่กำลังปีนป่ายขึ้นมาจากรอยแยก
อาร์ตขยับแว่นตาเล็กน้อย รอยยิ้มพึงพอใจปรากฏขึ้นบนใบหน้าคมคาย ขณะที่เสียงแจ้งเตือนสุดท้ายของบทรอบนี้ดังขึ้นก้องในโสตประสาทของทั้งคู่...
[แจ้งเตือนระดับวิกฤต: ท่านได้ปลุก 'ราชาแห่งซากจักรกล - เทลอส' (บอสลับระดับ SSS) ให้ตื่นจากการหลับใหลล่วงหน้า 72 ชั่วโมง!]
โปรดติดตามตอนต่อไปนะครับ
(เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
เนโครแมนเซอร์สายซัพพอร์ต กับภารกิจกู้ชีพเซิร์ฟเวอร์แตก•ตอนที่ 1
ล็อคอินเข้าสู่ความผิดปกติ
ผลงานโดย เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เนโครแมนเซอร์ฝึกหัด)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง เนโครแมนเซอร์สายซัพพอร์ต กับภารกิจกู้ชีพเซิร์ฟเวอร์แตก นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
