ฟื้นคืนชีพในวันที่โลกกลายเป็นดันเจี้ยน

กลิ่นคาวสนิมเหล็กและกลิ่นอับชื้นของหยาดน้ำฝนที่ผสมเข้ากับกลิ่นเลือดจางๆ บนพื้นหินปูนคือสิ่งแรกที่ปลุกประสาทสัมผัสของเรย์ให้ตื่นขึ้น ไม่ใช่เสียงนาฬิกาปลุกอันน่ารำคาญ หรือแสงแดดอุ่นยามเช้าอย่างที่ชีวิตในอดีตเคยเป็น ดวงตาสีดำสนิทกวาดมองไปรอบห้องโถงกว้างของศูนย์คัดเลือกฮันเตอร์เขตเจ็ด เพดานคอนกรีตสูงลิ่วมีรอยร้าวโยงใยราวกับใยแมงมุม แสงไฟนีออนกะพริบติดๆ ดับๆ สาดแสงสีขาวนวลชวนปวดหัวลงมากระทบกับแผ่นหลังของฝูงชนนับร้อยคนที่กำลังยืนอัดแน่นด้วยความตื่นตระหนก ทุกคนต่างสวมชุดเกราะหนังเทียมราคาถูก มือถือป้ายหมายเลขประจำตัวด้วยอาการสั่นเทา "ผู้มีรายชื่อต่อไป... ฮันเตอร์เรย์ หมายเลข F-094 เตรียมตัวเข้าสู่ห้องทดสอบสมรรถภาพ" เสียงประกาศจากลำโพงไร้สายแหบพร่าและเต็มไปด้วยความไร้อารมณ์ ดังแทรกผ่านความเงียบงันที่ปกคลุมบรรยากาศตึงเครียดนี้ ร่างกายของเรย์ในยามนี้ผอมบางเกินกว่าจะเป็นฮันเตอร์ กล้ามเนื้อมีเพียงน้อยนิดตามประสาคนเคยเป็นนักวิเคราะห์ข้อมูลหลังโต๊ะทำงานมากกว่านักรบแถวหน้า เสื้อผ้าที่สวมใส่ก็เก่าคร่ำครึจนแทบจะเรียกว่าผ้าขี้ริ้วได้เต็มปาก เรย์ก้มมองฝ่ามือของตัวเองที่มีรอยด้านจากการถือปากกาและจดบันทึกข้อมูล ความทรงจำในโลกเก่าที่ถูกเพื่อนร่วมงานหักหลังและผลักลงไปในหลุมมอนสเตอร์ยังคงชัดเจน แต่สิ่งที่ไม่คุ้นเคยคือพลังงานความร้อนประหลาดที่ไหลเวียนอยู่ใต้ผิวหนัง ราวกับมีฟันเฟืองจักรกลขนาดมหึมาพยายามหมุนขับเคลื่อนอยู่ในอก "เฮ้ ไอ้สวะ F-094 แกจะยืนเหม่อไปถึงไหนวะ? อยากตายคาห้องทดสอบนักหรือไง!" เสียงตะคอกห้วนๆ ดังมาจากเจ้าหน้าที่ควบคุมการประลอง ร่างท้วมในชุดสูทสีเทายับยู่ยี่เดินเข้ามาผลักไหล่ของเขาด้วยความรังเกียจ สายตาสมเพชเวทนาคู่นั้นมองตรงมายังป้ายหมายเลขสีเทาหม่นบนอกเสื้อของเรย์ เรย์ไม่ได้ตอบโต้อะไร เขาเพียงแค่ปรายตามองเจ้าหน้าที่คนนั้นด้วยแววตานิ่งสงบ เยือกเย็น จนอีกฝ่ายถึงกับชะงัก ชายร่างท้วมรู้สึกเหมือนถูกแช่แข็งด้วยสายตาคู่นั้นชั่วขณะ ก่อนจะสะบัดหน้าหนีด้วยความหงุดหงิดแล้วกวักมือไล่ให้เรย์เดินเข้าไปในประตูเหล็กกล้าบานใหญ่เบื้องหน้า ประตูบานนั้นปิดทับลงทันทีที่เรย์ก้าวผ่าน ความมืดสลัวโอบล้อมรอบตัว ก่อนที่หลอดไฟวงกลมบนเพดานจะค่อยๆ สว่างขึ้นทีละดวง เผยให้เห็นลานประลองทรงกลมกว้างขวาง ผนังทำจากโลหะผสมพิเศษที่ใช้รองรับแรงกระแทกจากเวทมนตร์และแรงกายระดับสูง ตรงกลางห้องมีร่างของ 'หุ่นเชิดฝึกซ้อมเหล็กกล้า' (Iron Marionette) แรงก์ E ยืนตระหง่าน ร่างกายมันเต็มไปด้วยรอยขีดข่วนและดาบเล่มโตในมือที่พร้อมจะบดขยี้สิ่งมีชีวิตทุกชนิดที่ย่างกรายเข้าไป ในกฎของโลกใบนี้ที่กลายเป็นดันเจี้ยนเต็มรูปแบบ ฮันเตอร์แรงก์ F คือจุดต่ำสุดของห่วงโซ่อหาร—เป็นเพียงเหยื่อล่อหรือตัวตายตัวแทนในการสำรวจดันเจี้ยนเบื้องต้น ไม่มีใครคาดหวังให้ฮันเตอร์แรงก์ F รอดชีวิตจากการทดสอบนี้ พวกเขาแค่มองมันเป็นพิธีกรรมคัดกรองขยะออกไปจากสังคมเท่านั้น "เริ่มต้นการทดสอบสมรรถภาพ... ณ บัดนี้" เสียงคอมพิวเตอร์สังเคราะห์ดังขึ้นพร้อมกับดวงตาสีแดงฉานของหุ่นเชิดเหล็กกล้าที่สว่างวาบขึ้น *ตึง!* พื้นห้องสั่นสะเทือนเมื่อหุ่นเชิดพุ่งทะยานเข้าหาเรย์ด้วยความเร็วดุจพายุ ดาบเหล็กขนาดใหญ่กวาดผ่าอากาศมาในแนวขวาง หวังจะตัดร่างของชายหนุ่มออกเป็นสองท่อนในคราเดียว ในเสี้ยววินาทีแห่งความเป็นความตายนั้น สมองของเรย์ทำงานด้วยความเร็วสูงยิ่งกว่าซูเปอร์คอมพิวเตอร์ การคำนวณวิถีดาบ น้ำหนักตัว แรงเหวี่ยง และจุดอ่อนข้อต่อของหุ่นเชิดถูกประมวลผลเสร็จสิ้นภายในพริบตา เขาก้มตัวลงต่ำอย่างเฉียดฉิว ลมดาบพัดผ่านเส้นผมสีดำสนิทจนรู้สึกเย็นวาบที่หนังศีรษะ ทว่า ในขณะที่เขากำลังจะกลิ้งตัวหลบตามสัญชาตญาณ เสียงก้องกังวานอันไพเราะแต่เย็นเยียบก็ดังขึ้นในห้วงความคิด—ไม่ใช่เสียงจากภายนอก แต่เป็นเสียงที่ดังมาจากส่วนลึกของจิตวิญญาณ [ติ๊ง! ตรวจพบสภาวะวิกฤตถึงขีดสุด... เงื่อนไขการปลุกพลังระบบสลับขั้วสมบูรณ์] [ระบบสุ่มบั๊ก (Bug Gacha System) ทำการเชื่อมต่อกับโฮสต์: เรย์ สำเร็จ] เรย์หยุดชะงักการเคลื่อนไหวไปชั่วขณะ ดวงตาเบิกกว้างขึ้นเล็กน้อยเมื่อหน้าต่างโปร่งใสสีฟ้าเรืองแสงปรากฏขึ้นตรงหน้า ท่ามกลางสถานการณ์ที่หุ่นเชิดเหล็กกล้ายกดาบขึ้นเตรียมฟาดลงมาเป็นครั้งที่สอง [ยินดีต้อนรับสู่ระบบสุ่มบั๊ก! เนื่องจากโฮสต์อยู่ในสถานะฮันเตอร์แรงก์ F ที่มีโอกาสรอดชีวิต 0.00% ระบบจึงมอบสิทธิพิเศษในการ 'สุ่มบั๊กสถานะ' 1 ครั้งเพื่อความอยู่รอด] [คำเตือน: บั๊กที่สุ่มได้อาจสร้างความเปลี่ยนแปลงระดับโครงสร้างต่อความเป็นจริง โปรดใช้วิจารณญาณในการใช้งาน] ภาพหน้าจอโฮโลแกรมหมุนวนอย่างรวดเร็วราวกับวงล้อเสี่ยงโชค รายชื่อทักษะและสถานะที่เป็นไปไม่ได้นับร้อยวิ่งผ่านสายตาของเขาด้วยความเร็วสูง— *บั๊กความเป็นอมตะชั่วคราว, บั๊กค่าพลังทะลุขีดจำกัด, บั๊กสลับร่างกับบอส*... ในขณะเดียวกัน ที่ห้องควบคุมเบื้องหลังกระจกนิกรีนสีดำสนิท ร่างเพรียวบางในชุดคลุมสีดำสนิทประดับลวดลายดาราศาสตร์กำลังยืนกอดอกจ้องมองภาพเหตุการณ์ในลานประลองผ่านจอภาพมอนิเตอร์ ดวงตาสีม่วงเข้มคู่นั้นฉายแววครุ่นคิดและสนใจใคร่รู้เป็นอย่างยิ่ง "น่าสนใจ..." เสียงหวานใสพึมพำออกมาเบาๆ เอลาร่า อาจารย์สาวลึกลับผู้คุมสอบประจำเขตนี้ เอียงคอเล็กน้อยอย่างใช้ความคิด "เด็กคนนั้น... หลบดาบแรกด้วยวิถีการคำนวณที่สมบูรณ์แบบเกินกว่ามนุษย์ธรรมดาจะทำได้ในเสี้ยววินาที ทั้งที่พลังมานาในตัวเป็นศูนย์แท้ๆ เขาเป็นใครกันแน่?" เธอยกเรียวคิ้วขึ้นเมื่อเห็นเรย์ยืนนิ่งเผชิญหน้ากับหุ่นเชิดเหล็กกล้าโดยไม่ขยับหนี ทั้งที่ดาบกำลังจะฟันผ่าลงมาอยู่รำคาญ "คิดจะยอมแพ้แล้วงั้นเหรอ? น่าผิดหวังจัง..." เอลาร่าพึมพำเบาๆ พร้อมกับเตรียมกดปุ่มระงับการทดสอบเพื่อช่วยชีวิตเด็กหนุ่มผู้โชคร้ายคนนั้น ทว่า ในวินาทีที่คมดาบเหล็กกำลังจะสัมผัสกับไหล่ของเรย์ มุมปากของชายหนุ่มกลับยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย—รอยยิ้มที่เยือกเย็น ลึกล้ำ และเต็มไปด้วยความมั่นใจที่เกินเลยกว่ามนุษย์ทั่วไปจะมีได้ [การสุ่มบั๊กเสร็จสิ้น!] [ท่านได้รับบั๊กพิเศษระดับตำนาน: "รีเซ็ตตรรกะระบบ (System Logic Reset)" - อนุญาตให้โฮสต์แก้ไขกฎเกณฑ์ของเป้าหมายในระยะ 5 เมตรได้ 1 ครั้งตามใจชอบ!] เรย์ก้าวเท้าไปข้างหน้าหนึ่งก้าวอย่างมั่นคง มือขวายื่นออกไปแตะที่อากาศเบื้องหน้าอย่างแผ่วเบา ราวกับเขากำลังสัมผัสกับผืนผ้าใบที่พร้อมจะถูกขีดเขียนใหม่ "ถ้าโลกนี้มันถูกกำหนดกฎเกณฑ์มาให้ฮันเตอร์แรงก์ F ต้องตาย..." เรย์กระซิบเสียงเบา ลมหายใจอุ่นร้อนพ่นออกมาท่ามกลางบรรยากาศที่หยุดนิ่ง "...งั้นผมคงต้องขออนุญาต... เปลี่ยนกฎใหม่ทั้งหมดก็แล้วกันนะ" *เปรี๊ยะ!* เสียงราวกับกระจกแตกดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งห้องทดสอบ แสงสีทองเจิดจ้าพุ่งทะยานจากฝ่ามือของเรย์แผ่ขยายออกไปครอบคลุมร่างของหุ่นเชิดเหล็กกล้าตัวยักษ์ และในวินาทีต่อมา หน้าจอระบบทั่วยืนยันผลการประเมินก็เกิดอาการรวนอย่างหนักจนสัญญาณไฟดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิด [คำเตือนระบบ: ตรวจพบความผิดพลาดร้ายแรงในโครงสร้างดันเจี้ยน...] [ระดับความอันตรายของเป้าหมายถูกยกระดับกะทันหัน...] [ระดับความยากของการทดสอบ: SSS-Rank ได้ถูกปลดล็อกโดยไม่ได้รับอนุญาต!] ขอบคุณที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปกับ "การ์ดมาสเตอร์ลิซ่า" ในตอนนี้นะคะ