ปะทะแม่สามีจอมปลอม

“จะเอาเท่าไหร่ก็ว่ามา แต่อย่าได้คิดจะก้าวเท้าข้ามธรณีประตูบ้านของฉันไปมากกว่านี้เลยค่ะ” หลินซูเหยาวางมีดปังตอลงบนเขียงไม้เสียงดัง ‘ฉึก’ ฝังลึกลงไปในเนื้อไม้ราวกับคำประกาศิต ดวงตาเรียวสวยคู่นั้นไม่ได้มีความเกรงกลัวต่อหญิงชราที่ยืนตวาดอยู่เบื้องหน้าแม้แต่น้อย ตรงกันข้าม... มันกลับเย็นชาดุจน้ำแข็งในฤดูเหมันต์ แม่เฒ่าจางชะงักไปครู่หนึ่ง กลิ่นอายคุกคามที่แผ่ออกมาจากร่างบอบบางของสะใภ้ผู้เคยอ่อนแอทำให้แกถึงกับผงะ แกกระแอมไอแก้เก้อ ก่อนจะเชิดหน้าขึ้น พยายามเรียกความน่าเกรงขามคืนมา “นังตัวดี! แกคิดว่าตัวเองเป็นใครกัน? ของในบ้านนี้ เงินเดือนของหย่งเหอ ทุกหยาดเหงื่อที่หามาได้ มันก็คือสมบัติของตระกูลจางทั้งสิ้น! ในเมื่อแกเป็นสะใภ้ ก็มีหน้าที่ปรนนิบัติปรนเปรอและส่งเงินทองมาให้แม่สามีอย่างฉันดูแล ไม่ใช่มาทำตัวเป็นแม่ไก่หวงไข่แบบนี้!” หลินซูเหยาคลี่ยิ้มออกมา เป็นยิ้มที่ไปไม่ถึงดวงตา แต่งแต้มด้วยความสมเพชอย่างชัดเจน นางค่อยๆ หยิบชามใบโตที่บรรจุเนื้อหมูสามชั้นตุ๋นน้ำแดงที่เพิ่งทำเสร็จออกมาจากครัว กลิ่นหอมฟุ้งของเครื่องเทศตระกูลถังและซอสถั่วเหลืองชั้นดีอบอวลไปทั่วบริเวณ กระตุ้นสัญชาตญาณความหิวโหยของแม่เฒ่าจางจนใบหน้าที่เหี่ยวย่นนั้นกระตุก “สมบัติของตระกูลจางหรือคะ?” หลินซูเหยาทวนคำ เสียงเรียบเรื่อยดุจน้ำไหล “ในวันที่หย่งเหอถูกขับไล่ออกมาเพราะความอัปยศที่ใครบางคนก่อไว้ตอนที่เขายังเด็ก ท่านเคยหยิบยื่นแม้แต่ข้าวต้มเพียงถ้วยเดียวให้เขาหรือไม่? ท่านตัดขาดเขาจากทะเบียนบ้านด้วยตัวเอง เพื่อไม่ให้เขาเป็นภาระแก่ทางเลือกชีวิตของลูกคนโปรดของท่าน วันนี้เมื่อเขาเติบใหญ่ มีหน้าที่การงานมั่นคง ท่านกลับกล้ามายืนทวงถามความกตัญญูถึงหน้าบ้าน... นี่มันไม่ใช่ความโลภ แต่มันคือความหน้าด้านที่หาที่เปรียบไม่ได้นะคะ” “แก! แกมัน...” แม่เฒ่าจางหน้าแดงก่ำ นิ้วเหี่ยวแห้งสั่นเทาชี้หน้าสะใภ้ “ฉันทำไมคะ?” หลินซูเหยาก้าวเข้าไปใกล้หนึ่งก้าว เงาดำจากร่างกายของนางทาบทับลงบนตัวหญิงชรา “วันนี้ฉันมีอาหารดีๆ มาเสนอ ท่านอยากได้ส่วนแบ่งใช่ไหม? ได้ค่ะ... แต่มันมีเงื่อนไข” หลินซูเหยาเหลือบมองถังไม้ที่บรรจุผักสดกรอบสีเขียวสดใสที่นางแอบเอาออกมาจาก ‘มิติฟาร์ม’ ในจังหวะที่แม่เฒ่าจางเผลอ ผักเหล่านี้ไม่เพียงแค่สดจนหยดน้ำยังเกาะอยู่บนใบ แต่มันยังมีกลิ่นหอมสะอาดสะอ้านที่ทำเอาคนที่ได้กลิ่นต้องน้ำลายสอ “หย่งเหอไม่เคยเป็นหนี้ท่าน แต่ในฐานะภรรยา ฉันเป็นคนมีเมตตา...” หลินซูเหยาหยิบเข่งผักส่งให้ “เอาผักกำนี้กลับไป ถ้าท่านขายมันให้ตลาดมืดในราคาที่ดีที่สุดที่ท่านจะหาได้ ท่านก็เอาเงินนั่นไปเสีย แต่อย่าได้หวังจะขู่กรรโชกเงินจากกระเป๋าของสามีฉันอีก หากมีครั้งหน้า... ฉันจะให้หน่วยรักษาความสงบมาเป็นพยานว่าใครกันแน่ที่บุกรุกและสร้างความวุ่นวายในบ้านพักทหาร” แม่เฒ่าจางมองผักในมือด้วยความงุนงง แต่กลิ่นหอมสดชื่นของมันกลับทำให้แกใจอ่อน แกคว้าตะกร้านั้นแล้วรีบหันหลังเดินจากไปโดยไม่ลืมทิ้งสายตาอาฆาตไว้เบื้องหลัง ทว่าทันทีที่หญิงชราลับสายตาไป หลินซูเหยาก็ถอนหายใจยาว นางพิงกำแพงบ้านด้วยความเหนื่อยอ่อน มือไม้สั่นเล็กน้อย การเผชิญหน้ากับความโลภของมนุษย์นั้นสูบพลังงานไม่น้อยไปกว่าการเพาะปลูกในมิติเลย *ตึง...* เสียงฝีเท้าหนักแน่นมั่นคงดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับสัมผัสที่อบอุ่นบนลาดไหล่ จางหย่งเหอกลับมาถึงพอดี กลิ่นอายของแดดและปืนผาที่ติดตัวเขามาทำให้หลินซูเหยารู้สึกอุ่นใจขึ้นทันตา “ทำไมไม่เรียกผมล่ะ?” เสียงทุ้มต่ำของเขาสั่นไหวด้วยความกังวล มือใหญ่หนาประคองใบหน้าภรรยาขึ้นมาสำรวจ “ผมบอกแล้วใช่ไหมว่าเรื่องพวกนี้ให้ผมเป็นคนจัดการ” “ถ้าให้ท่านจัดการ ท่านก็คงจะให้เงินนางไปเพื่อตัดความรำคาญใช่ไหมคะ?” หลินซูเหยาเงยหน้ามองเขา แววตาอ่อนโยนลง “เรามีเป้าหมายที่ต้องไปให้ถึง การเอาเงินไปถมในหลุมดำอย่างนางไม่มีวันจบสิ้นหรอกค่ะ ฉันต้องการให้เขารู้ว่า... สะใภ้คนนี้ไม่ใช่ทางผ่านที่จะมาฉกฉวยอะไรไปได้ง่ายๆ อีกแล้ว” จางหย่งเหอกระชับกอดแน่นขึ้น แววตาของเขามีร่องรอยของความเจ็บปวดที่ซ่อนอยู่ “ซูเหยา... ผมมีบางอย่างที่ต้องบอกคุณ วันนี้ที่หน่วยได้รับรายงานลับเรื่องการขยายเขตพื้นที่เกษตรกรรม และดูเหมือนว่า 'คนคนนั้น' ในครอบครัวเก่าของผม กำลังจะได้รับแต่งตั้งให้มาคุมโครงการที่หมู่บ้านนี้” หลินซูเหยาชะงักไป ความอบอุ่นที่ได้รับเมื่อครู่มลายหายไปในพริบตา แทนที่ด้วยความเย็นเยียบที่แล่นริ้วขึ้นมาตามไขสันหลัง “หมายความว่าอย่างไรคะ?” “หมายความว่า... แม่ของผมไม่ได้มาคนเดียว แต่นางกำลังเปิดทางให้พี่ชายต่างแม่ของผมเข้ามาควบคุมทรัพยากรทั้งหมดในเขตนี้ และนั่นรวมถึงฟาร์มที่เรากำลังสร้างด้วย” ในขณะที่หลินซูเหยากำลังจะเอ่ยถามต่อ จู่ๆ เสียงเคาะประตูที่รัวเร็วดุจห่าฝนก็ดังขึ้นที่หน้าบ้าน พร้อมกับเสียงตะโกนของเจ้าหน้าที่กองกำลังท้องถิ่นที่คุ้นเคย “จางหย่งเหอ! ออกมาเดี๋ยวนี้! มีคำสั่งด่วนจากส่วนกลางให้ทำการตรวจสอบพื้นที่เกษตรกรรมในความครอบครองของคุณทันที!” มนตรากรรมสะท้อนขอขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับรสชาติแห่งการแก้แค้นและมิติอันมหัศจรรย์นะคะ หวังว่าทุกท่านจะอิ่มเอมกับเนื้อหาในตอนนี้ค่ะ