กลิ่นอายจางๆ ของไวน์แดงวินเทจผสมผสานกับกลิ่นโคโลญจ์ราคาแพงลอยอบอวลอยู่ในห้องทำงานส่วนตัวชั้นบนสุดของคาสิโน มันเป็นกลิ่นที่ให้ความรู้สึกอันตรายราวกับสัตว์ป่ากำลังรอตะครุบเหยื่อ รินรดายืนนิ่งอยู่เบื้องหน้าโต๊ะทำงานไม้ฮอกกานีเนื้อดี สายตาของเธอยังคงสะท้อนภาพของไพ่เอซโพดำที่มีรอยเลือดจางๆ จากห้องโถงด้านล่างติดตา แม้ว่าเธอจะเดินตามบอดี้การ์ดร่างยักษ์ขึ้นมาถึงที่นี่แล้วก็ตาม
"เชิญนั่งก่อนสิครับ... คุณดีลเลอร์คนเก่ง"
น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้น ทว่าเจ้าของเสียงยังคงนั่งไขว่ห้างหันหลังให้เธอกำลังมองทัศนียภาพยามค่ำคืนของเมืองผ่านกระจกใสบานยักษ์ คิรากรในยามนี้ไม่ได้สวมสูทเต็มยศเหมือนตอนอยู่ท่ามกลางฝูงชน เสื้อเชิ้ตสีดำถูกพับแขนขึ้นจนถึงข้อศอกเผยให้เห็นรอยสักลายเส้นดุดันและมัดกล้ามเนื้อที่บ่งบอกถึงความแข็งแกร่งของผู้ชายที่ผ่านสมรภูมิชีวิตมาอย่างโชกโชน
รินรดายังคงยืนหยัดด้วยสองขาของตัวเอง เธอยังไม่ยอมหย่อนตัวลงนั่งตามคำเชิญ แววตาคู่คมกริบมองแผ่นหลังกว้างนั้นด้วยความระแวดระวัง
"ฉันคิดว่าเรามีข้อตกลงกันแค่เรื่องการแข่งขันบนโต๊ะพนันรอบที่แล้ว... คุณคิรากร" รินรดาเอ่ยเสียงเรียบพยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจไม่ให้สั่นไหวไปตามบรรยากาศที่กดดัน "การเรียกฉันขึ้นมาพบเป็นการส่วนตัวแบบนี้ นอกเหนือจากกฎของคาสิโนแล้วนะครับ"
คิรากรหัวเราะในลำคอเบาๆ เป็นเสียงที่ทรงเสน่ห์แต่กลับทำให้คนฟังรู้สึกเสียวสันหลังวาบ ชายหนุ่มหมุนเก้าอี้กลับมาเผชิญหน้ากับเธอ ดวงตาคมปลาบดูลุ่มลึกและเต็มไปด้วยความเร้าใจราวกับเสือดาวที่เจอเหยื่อถูกใจ เขาลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ขายาวก้าวเข้ามาใกล้เธอทีละน้อย กลิ่นอายความเป็นผู้ชายพุ่งเข้าปะทะประสาทสัมผัสของเธอจนแทบหายใจไม่ทั่วท้อง
"กฎเหรอครับ..." คิรากรโน้มใบหน้าลงมาใกล้จนปลายจมูกเกือบจะชนกัน ลลมหายใจอุ่นๆ รดรินอยู่บริเวณพวงแก้มเนียน "จำไว้ให้ดีนะรินรดา... ในอาณาจักรแห่งนี้ ผมคือกฎ และผมก็เป็นคนร่างมันขึ้นมาเองทั้งหมด"
สายตาของเขาไม่ได้มองแค่ใบหน้าเรียบเฉยของเธอ แต่มันไล่ต่ำลงมาสำรวจสัดส่วนโค้งเว้าภายใต้ชุดดีลเลอร์รัดรูปอย่างจาบจ้วงและเปิดเผย ความร้อนแรงจากสายตาคู่นั้นแผดเผาผิวเนื้อของเธอราวกับมีไฟสุม รินรดากัดริมฝีปากแน่นพยายามถอยหลังหนี แต่ทว่าสะโพกของเธอกลับชนเข้ากับขอบโต๊ะทำงานเสียแล้ว ทำให้เธอตกอยู่ในวงแขนของเขาอย่างไร้ทางหลีก
"คุณต้องการอะไรกันแน่..." เธอเค้นเสียงถาม แม้ริมฝีปากจะสั่นระริกเล็กน้อย
"ตำแหน่ง 'ดีลเลอร์ส่วนตัว' ของผม" คิรากรกระซิบชิดริมใบหูของเธอ น้ำเสียงพร่าต่ำเต็มไปด้วยแรงปรารถนาอันดิบเถื่อน "เงินเดือนที่คุณต้องการ สิทธิพิเศษที่คุณคาดไม่ถึง หรือแม้แต่ความลับเกี่ยวกับพ่อของคุณที่หายสาบสูญไป... ผมให้คุณได้ทั้งหมด แลกกับการที่คุณต้องอยู่ใต้บัญชาของผมเพียงคนเดียว"
คำว่า 'พ่อ' กระแทกเข้ากลางใจของรินรดาอย่างจัง ประกายตาที่เคยเยือกเย็นไหววูบลงชั่วขณะ ข้อมูลเกี่ยวกับการหายตัวไปของพ่อคือสิ่งที่เธอตามหามาตลอดหลายปี และคิรากรก็รู้จุดอ่อนของเธอดีเสียยิ่งกว่าใคร
"คุณรู้เรื่องพ่อของฉันได้ยังไง..." รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตาเขา แววตาเต็มไปด้วยความสับสนและระแวง
"คนอย่างคิรากรอยากรู้อะไร ย่อมไม่มีอะไรที่ปิดบังได้" นิ้วเรียวแข็งแรงของมาเฟียหนุ่มเกลี่ยปอยผมที่ตกลงมาเคลียแก้มเนียนของเธออย่างถือวิสาสะ สัมผัสนั้นทั้งหยาบกระด้างและนุ่มนวลในเวลาเดียวกัน สร้างความปั่นป่วนในท้องของเธอจนแทบยืนไม่อยู่ "ว่ายังไงครับคนสวย... จะรับข้อเสนอของผม หรือจะปฏิเสธแล้วปล่อยให้เบาะแสเดียวที่มีหลุดลอยไป"
รินรดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก สมองประมวลผลอย่างรวดเร็วท่ามกลางความใกล้ชิดที่อันตรายถึงขีดสุด เธอกำลังก้าวเข้าสู่เกมที่เดิมพันด้วยศักดิ์ศรีและหัวใจ
คิรากรไม่รอให้เธอได้เอ่ยคำตอบ มือหนาเลื่อนลงมาโอบกระชับเอวคอดกิ่วของเธอเข้ามาแนบชิดจนแผ่นอกแกร่งแนบสนิทกับความนุ่มหยุ่นของเธอ แรงดึงดูดทางกายรุนแรงเกินกว่าที่ใครจะต้านทาน รสจูบอันเร่าร้อนและเอาแต่ใจถูกทาบทับลงมาปิดเรียวปากอิ่มของเธอทันทีอย่างไม่ทันตั้งตัว
รินรดาเบิกตากว้างด้วยความตกใจ เธยายามจะทุบ
อกแกร่งเพื่อประท้วง แต่ริมฝีปากที่ถูกครอบครองกลับดูดซับเสียงครางประท้วงนั้นไว้ทั้งหมด ลิ้นร้อนรุกรานเข้ามาตักตวงความหวานล้ำอย่างตะกละตะกลามและช่ำชอง รสชาติของไวน์แดงผสมผสานกับความดิบเถื่อนของจูบนั้นทำให้สติของเธอล่องลอยไปไกล ร่างกายที่เคยแข็งขืนค่อยๆ อ่อนระทวยลงอยู่ในอ้อมแขนของเขาอย่างยอมจำนนต่อสัมผัสวาบหวามที่แผดเผา
มือใหญ่อีกข้างลูบไล้ขึ้นมาตามแนวสันหลัง ขยับปลดกระดุมเสื้อตัวบนของเธอออกทีละเม็ดอย่างใจเย็น ท่ามกลางเสียงหอบหายใจกระชั้นชิดของคนทั้งคู่ ความสัมพันธ์ที่เริ่มต้นด้วยอำนาจและผลประโยชน์กำลังแปรเปลี่ยนเป็นไฟสวาทที่ร้อนแรงเกินกว่าจะควบคุม
ทว่า... ในจังหวะที่ลมหายใจของทั้งคู่กำลังหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกันและอารมณ์รักกำลังพุ่งทะยานถึงขีดสุด เสียงโทรศัพท์มือถือส่วนตัวของคิรากรบนโต๊ะทำงานก็ดังขึ้นทำลายบรรยากาศเร่าร้อนนั้นอย่างไม่รู้กาลเทศะ
คิรากรผละริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ดวงตาคมกริบฉายแววดุดันและหงุดหงิดระคนกัน เขาเหลือบมองหน้าจอโทรศัพท์เพียงแวบเดียว ก่อนที่นัยน์ตาคู่คมจะหรี่แคบลงด้วยความตกใจระคนเคร่งเครียด
หน้าจอแสดงสายเรียกเข้าจากเบอร์แปลก... แต่มี 'สัญลักษณ์รูปไพ่เอซโพดำ' ปรากฏขึ้นพร้อมข้อความสั้นๆ ที่ส่งตรงเข้ามาในระบบ
*‘ของขวัญชิ้นแรกจากอคิน... ส่งถึงห้องนอนของคุณแล้วนะคิรากร’*
วริศร์วิสกี้ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ
ดีลเลอร์มือฉมังกับเจ้าพ่อคาสิโนไร้หัวใจ•ตอนที่ 2
กฎของเจ้าบ้าน
ผลงานโดย วริศร์วิสกี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วริศร์วิสกี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง ดีลเลอร์มือฉมังกับเจ้าพ่อคาสิโนไร้หัวใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
