แสงสุดท้ายในห้องกระจก

กลิ่นอายความเย็นเยียบของเครื่องปรับอากาศในห้องกระจกใสไร้รอยต่อ ผสมผสานเข้ากับกลิ่นจางๆ ของสนิมเหล็กและฝุ่นผงจากระบบระบายอากาศที่ถูกปิดตาย บรรยากาศรอบตัวอัดแน่นไปด้วยความกดดันชนิดที่สามารถบดขยี้แก้วหูให้แตกละเอียดได้โดยไม่ต้องอาศัยเสียงกรีดร้อง เอลานากะพริบตาถี่ๆ เพื่อปรับโฟกัสสายตาที่พร่ามัว ความเจ็บแปลบแล่นริ้วขึ้นมาจากข้อมือทั้งสองข้างที่ถูกพันธนาการด้วยกุญแจมือเหล็กกล้าไร้สนิม ตรึงติดไว้กับห่วงเหล็กบนผนังคอนกรีตเปลือย ศักดิ์ศรีที่เคยค้ำคอและความเย่อหยิ่งในฐานะแฮกเกอร์ระดับท็อปของโลกถูกกระชากทิ้งลงกับพื้นอย่างไร้ความปรานี ทว่าสิ่งที่น่ากลัวที่สุดในเวลานี้ไม่ใช่ความมืดมิดของเซฟเฮาส์ลับที่ไม่มีทางหาเจอ หากแต่เป็นเงาสะท้อนร่างสูงใหญ่ของบุรุษที่ยืนกอดอกอยู่หลังผนังกระจกใสฝั่งตรงข้าม อาคิน... อัลฟ่าหนุ่มผู้กุมอำนาจมืดเบ็ดเสร็จ ดวงตาคมกริบสีนิลคู่นั้นจ้องมองมาที่เธอราวกับนักล่ากำลังพินิจพิเคราะห์เหยื่อตัวน้อยที่ดิ้นรนอยู่ในกรงเล็บ ไม่มีคำพูดใดหลุดออกมาจากริมฝีปากหยักลึกได้รูป ความเงียบงันระหว่างพวกเขากลับทรงพลังและน่าสะพรึงกลัวยิ่งกว่าเสียงคำรามของพายุเฮอร์ริเคน "คิดจะซ่อนรหัสชุดนั้นไว้ที่ไหนล่ะ... เอลานา" เสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ มันดังลอดผ่านลำโพงซ่อนรูปตัวเล็กๆ บนผนัง เข้ามาสั่นสะเทือนโสตประสาทของหญิงสาวจนเธอต้องขบกรามแน่นจนสันนูนเด่นชัด เอลานาเชิดหน้าขึ้น แม้ร่างกายจะอ่อนล้าจากการถูกล่าข้ามคืน แต่แววตาคู่สวยที่จ้องตอบกลับไปนั้นเต็มไปด้วยความดื้อรั้นและไฟแค้นที่ไม่มีวันมอดดับ "ต่อให้แกขังฉันไว้ที่นี่จนตาย ความลับของคาร์ลอสและข้อมูลที่ฉันถืออยู่... ก็ไม่มีวันตกอยู่ในมือฆาตกรอย่างแกหรอก อาคิน" น้ำเสียงของเธอแหบพร่าแต่เต็มไปด้วยแรงพยศ อาคินแค่นหัวเราะในลำคอ เสียงนั้นเย็นเยียบและบาดลึกถึงขั้วหัวใจ ร่างสูงใหญ่ในชุดสูทสีเข้มสั่งตัดพิเศษขยับตัวก้าวเดินออกจากความมืด ชายหนุ่มเปิดประตูกระจกบานเลื่อนเข้ามาในห้องขังแคบๆ กลิ่นกายหอมสะอาดของบุรุษผู้ทรงอิทธิพล ผสมผสานกับกลิ่นบุหรี่ราคาแพงและฟีโรโมนดิบเถื่อนที่กดดันบรรยากาศรอบตัวให้ยิ่งอึดอัดจนแทบหายใจไม่ออก เขาย่างสามขุมเข้ามาใกล้ ร่างกายของเอลานาเกร็งโดยอัตโนมัติเมื่อเงาร่างสูงใหญ่ทาบทับลงมาบังแสงไฟดวงเดียวบนเพดาน อาคินหยุดยืนอยู่ตรงหน้าเธอ ห่างกันเพียงแค่คืบ นิ้วเรียวยาวแข็งแรงเอื้อมขึ้นมาแตะที่ปลายคางมนของเธออย่างถือวิสาสะ บังคับให้เธอเงยหน้าขึ้นรับสัมผัสอันทรงพลังที่เธอไม่อาจหลบเลี่ยง "ความอวดดีนี่มันช่างน่ารังเกียจ... แต่ในขณะเดียวกัน มันก็ทำให้ฉันอยากทำลายเธอให้แหลกคามือจนแทบทนไม่ไหวเหมือนกันนะ" อาคินกระซิบชิดริมหีบปากของเธอ ลมหายใจอุ่นร้อนปะทะเข้ากับแก้มเนียนอย่างจงใจ เอลานาเบือนหน้าหนีสัมผัสนั้นด้วยความรังเกียจ ทว่าอาคินกลับไม่ยอมแพ้ มือหนาอีกข้างเลื่อนลงมาโอบรอบเอวคอดกิ่วของเธอไว้แน่น ก่อนจะกระชากร่างบางเข้าหาตัวอย่างแรงจนแผ่นอกของเธอแนบชิดเข้ากับแผงอกแกร่ง แรงปะทะทำให้ลมหายใจของเธอสะดุด ความตึงเครียดทางเพศที่พุ่งพล่านขึ้นอย่างไร้เหตุผลทำให้หัวใจของหญิงสาวเต้นระรัวจนแทบกระเด็นออกมานอกอก "ปล่อยนะ... ไอ้อัลฟ่าสารเลว!" เธอตวาดลั่น พยายามบิดตัวหนีสัมผัสที่ร้อนรุ่มราวกับเปลวไฟ "ปากดีแบบนี้... คงต้องหาทางปิดปากด้วยวิธีอื่นสินะ" อาคินยิ้มเยาะ แววตาลึกล้ำเต็มไปด้วยความปรารถนาอันมืดบอดที่ถูกปลุกเร้า เขารวบข้อมือทั้งสองข้างของเธอที่ถูกล่ามไว้ด้วยมือข้างเดียวอย่างง่ายดาย ก่อนจะใช้มืออีกข้างเชยคางเธอขึ้นแล้วบดขยี้เรียวปากลงมาอย่างไร้ความปรานี จูบนั้นดุดัน หิวกระหาย และเอาแต่ใจ เป็นการลงทัณฑ์ที่ผสมผสานระหว่างความแค้นและความลุ่มหลงอย่างบ้าคลั่ง เอลานาพยายามเม้มปากแน่นและสะบัดหน้าหนี แต่เรียวแรงอันน้อยนิดย่อมไม่อาจต้านทานพละกำลังของอัลฟ่าหนุ่มผู้เหนือกว่าได้ อาคินใช้ฟันคมขบเม้มริมฝีปากล่างของเธอจนได้กลิ่นคาวเลือดจางๆ ก่อนจะแทรกเรียวลิ้นร้อนรุกรานเข้าไปกวาดต้อนความหวานภายในโพรงปากนุ่มอย่างเอาแต่ใจ รสจูบที่ลึกซึ้งและเร่าร้อนทำให้สมองของเอลานาขาวโพลน ขาทั้งสองข้างแทบหมดแรงทรุดลงไปกองกับพื้น โชคดีที่ท่อนแขนแข็งแกร่งของอาคินโอบรัดเอวเธอไว้มั่น รั้งร่างของเธอให้แนบชิดติดกับเรือนร่างกำยำของเขาอย่างไร้ช่องว่าง สัมผัสจากฝ่ามืออุ่นร้อนที่ลูบไล้ไปตามแผ่นหลังเนียนผ่านเนื้อผ้า ทำให้สติสัมปชัญญะของหญิงสาวเริ่มพร่าเลือน ความโกรธแค้นในตอนแรกถูกแทนที่ด้วยคลื่นความซาบซ่านที่แผ่ซ่านไปทั่วทุกอณูผิว อาคินผริมฝีปากออกช้าๆ อย่างเสียดาย ปล่อยให้แฮกเกอร์สาวคนเก่งหอบหายใจโกกอากาศเข้าปอดอย่างน่าสมเพช ดวงตาคู่คมจ้องมองใบหน้าแดงก่ำและริมฝีปากบวมเจ่อของเธอด้วยรอยยิ้มพึงใจ นิ้วหัวแม่มือหยาบกร้านไล่เช็ดคราบเลือดที่มุมปากให้อย่างเบามือ ราวกับจะบอกให้รู้ว่าเธอนั้นตกเป็นของเขาโดยสมบูรณ์แล้วในพื้นที่ปิดตายแห่งนี้ "นี่เป็นแค่การเริ่มต้นเท่านั้น... เอลานา" อาคินกระซิบพร่าชิดใบหูของเธอ เสียงหัวเราะต่ำในลำคอชวนให้ขนลุกซู่ "ตราบใดที่เธอยังอยู่ในห้องกระจกนี้ เธอก็ไม่มีวันหนีเงื้อมมือฉันพ้น... และไม่นานนัก เธอก็จะอ้อนวอนขอให้ฉันสัมผัสเธอด้วยซ้ำ" ก่อนที่เอลานาจะได้ทันโต้ เสียงสัญญาณเตือนภัยสีแดงฉานก็พลันกะพริบวาบขึ้นทั่วทั้งเซฟเฮาส์ พร้อมกับเสียงระเบิดตูมสนั่นที่ดังสะเทือนเลื่อนลั่นมาจากชั้นใต้ดิน! อาคินผละออกจากร่างบางทันที แววตาคมกริบแปรเปลี่ยนเป็นความเหี้ยมเกรียมในเสี้ยววินาที เมื่อหน้าจอแท็บเล็ตบนผนังปรากฏภาพของแขกไม่ได้รับเชิญ—คาร์ลอส อดีตหุ้นส่วนผู้ทรยศ กำลังนำกำลังพลบุกเข้ามาพังประตูนิรภัยชั้นนอกเพื่อชิงตัวเอลานากลับคืน! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมดำดิ่งไปในความมืดมิดนี้ด้วยกันนะครับ