จุดต่ำสุดของคนไร้ค่า

"เงินค่าจ้างของแกหมดสิทธิ์รับแล้วนะ ไอ้เศษสวะเซน!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยดังลั่นระเบียงหินอ่อนของดันเจี้ยนระดับ S "ซากปรักหักพังแห่งราชาอสูร" กลิ่นคาวเลือดของมอนสเตอร์ยังคงคละคลุ้งอยู่ในอากาศ แต่สิ่งที่น่าสะอิดสะเอียนยิ่งกว่ากลับเป็นรอยยิ้มบิดเบี้ยวบนใบหน้าของ 'บารอน' หัวหน้าปาร์ตี้อัศวินโลหะสีทอง ผู้ถือดาบใหญ่ประดับเพชรพลอยระยิบระยับ เซน (Xen) ยืนนิ่งสงบอยู่เบื้องหน้า ร่างกายของเขามอมแมมไปด้วยรอยแผลและคราบเขม่าจากการร่ายเวทสนับสนุนติดต่อกันนานกว่าสี่สิบแปดชั่วโมง ดวงตาสนธยาของเขาเหลือบมองถุงเงินเหรียญทองที่ถูกโยนลงแทบเท้า เสียงโลหะกระทบพื้นดังเคร้ง สะท้อนความไร้ค่าที่อีกฝ่ายจงใจมอบให้ "พวกเราอุตส่าห์เมตตาให้แกมาร่วมทีมในฐานะตัวสำรองไร้ประโยชน์ เพื่อให้แกได้เศษขยะติดปลายนวมไปประทังชีวิต แต่ดูสภาพแกตอนนี้สิ... แค่ยืนทรงตัวยังยากเลยไม่ใช่หรือครับ?" มีร์น่า นักเวทสาวประจำปาร์ตี้ผู้สวมชุดคลุมขนสัตว์ราคาแพง ยื่นมือไปคลอเคลียแขนของบารอนพร้อมกับหัวคิกคักอย่างสนุกสนาน สายตาที่เธอมองมายังเซนเต็มไปด้วยความเหยียดหยามราวกับเขากำลังมองมอนสเตอร์ชั้นต่ำริมทางเดิน ภายในเกมออนไลน์เสมือนจริงและโลกต่างมิติที่หลอมรวมกันนี้ พลังคือทุกสิ่ง ผู้คนบูชาเลเวล ไอเทُمสวมใส่ระดับตำนาน และชื่อเสียง เซนผู้เลือกเล่นคลาส "นักเวทไร้นาม" ซึ่งปรากฏชื่อบนระบบสเตตัสเพียงแค่เครื่องหมายคำถาม (?) ย่อมตกเป็นเป้าของการดูถูกเหยียดหยามมาโดยตลอด โดยที่พวกมันไม่มีทางรู้เลยว่า ทุกครั้งที่บอสระดับ S เกือบจะกวาดล้างปาร์ตี้จนย่อยยับ เป็นเวทมนตร์ต้องห้ามที่ถูกซ่อนเร้นไว้ของเซนต่างหาก ที่คอยดึงพวกมันกลับมาจากความตายครั้งแล้วครั้งเล่า "นี่คือข้อสรุปของพวกท่านสินะครับ" น้ำเสียงของเซนราบเรียบ ไร้ซึ่งความโกรธเกรี้ยว หรือแม้แต่ร่องรอยของความเสียใจ มันคือความสงบที่น่ากลัว... ความสงบก่อนที่พายุคลั่งจะกลืนกินทุกสิ่ง "ใช่! อย่ามาทำเสียงหยิ่งใส่ฉันนะไอ้หน้าโง่!" บารอนก้าวเข้าไปกระชากคอเสื้อของเซนอย่างแรง ใบหน้าของอัศวินหนุ่มบิดเบี้ยวด้วยความฮึกเหิมจากอำนาจ "แกมันก็แค่ตัวถ่วง เป็นภาระที่ทำให้ปาร์ตี้ของเราเสียเวลา ไสหัวไปซะ! ก่อนที่ฉันจะใช้ดาบเล่มนี้ส่งแกกลับจุดเกิดจนเลเวลลดฮวบ!" รอบตัวของพวกเขา สมาชิกคนอื่นๆ ในปาร์ตี้ต่างพากันส่งเสียงหัวร่อต่อกระซิก ไม่มีใครสักคนที่จะยื่นมือเข้าช่วย หรือแม้แต่จะสบตาตรงๆ กับเซน พวกเขาเลือกที่จะมองข้ามความจริงที่ว่า ตลอดเส้นทางอันโหดร้ายนี้ ใครกันที่เป็นคนแบกรับภาระความเสียหายทั้งหมดไว้ ทันใดนั้นเอง... อุณหภูมิภายในโถงดันเจี้ยนก็ลดฮวบลงอย่างฉับพลัน บรรยากาศที่เคยร้อนระอุจากกองไฟเวทมนตร์กลับกลายเป็นความเย็นยะเยือกที่เสียดแทงกระดูกดำ ลมหายใจของทุกคนเริ่มกลายเป็นไอสีขาว ประกายไฟสีดำสนิทราวกับรัตติกาลไร้ก้นบึ้งเริ่มก่อตัวขึ้นรอบข้อเท้าของเซน แรงกดดันระดับมหาศาลที่ถูกกดทับไว้ภายใต้ขีดจำกัดของระบบเกมเริ่มทะลักทะลายออกมา สั่นสะเทือนไปถึงผนังหินแกรนิตของดันเจี้ยนจนเกิดรอยร้าว บารอนชะงักมือที่กำคอเสื้อของเซนโดยไม่รู้ตัว ความรู้สึกหวาดกลัวอย่างรุนแรงพุ่งพล่านขึ้นมาจับขั้วหัวใจโดยปราศจากเหตุผล เหงื่อกาฬไหลโทรมหน้าผากของอัศวินผู้ยิ่งใหญ่ "นะ... นี่มันเกิดอะไรขึ้น? แกทำอะไรกับระบบสเตตัสวะ!" บารอนตะโกนเสียงหลง ถอยหลังกรูดด้วยความตื่นตระหนก ทว่า ท่ามกลางความตื่นตระหนกของเหล่าคนโง่เขลา ร่างของหญิงสาวผู้หนึ่งก็ก้าวเดินแหวกความมืดเข้ามา ลูน่า (Luna) จอมเวทสาวผู้สวมชุดคลุมนักเวทสีเงินยวง ใบหน้าของเธองดงามราวกับเทพธิดาแต่เย็นชาดั่งน้ำแข็ง เธอไม่ได้ชายตามองกลุ่มของบารอนเลยแม้แต่น้อย วินาทีที่เธอเดินมาถึงเบื้องหน้าของเซน หญิงสาวกลับคุกเข่าลงข้างหนึ่งบนพื้นหินที่เย็นเฉียบอย่างนอบน้อม ดวงตาสดใสเปี่ยมไปด้วยความศรัทธาสนิทใจ เธอยื่นมือทั้งสองข้างประคองมือของเซนขึ้นอย่างทะนุถนอม ราวกับกำลังสัมผัสสิ่งศักดิ์สิทธิ์ที่สูงส่งที่สุดในจักรวาล "ท่านเซน... ฝุ่นผงพวกนี้ช่างน่ารำคาญเสียจริงครับที่จะให้พระองค์ต้องเปลืองแรงลดตัวลงไปจัดการด้วย" เสียงหวานใสของลูน่าก้องกังวาน ทำลายความเงียบงันทั้งหมด เธอเงยหน้าขึ้นมองบุรุษผู้เป็นนายด้วยแววตาที่เทิดทูนบูชาอย่างถึงที่สุด "โปรดอนุญาตให้ข้าพเจ้า... เป็นผู้กวาดล้างพวกสวะที่บังIอาจมาล่วงเกินพระองค์ให้หายไปจากสารบบของโลกใบนี้เองเถอะนะครับ" เซนมองลงไปยังหญิงสาวผู้ภักดี มุมปากของชายหนุ่มยกขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่มันคือสัญญาณแห่งจุดจบ "ตามใจเธอสิครับ ลูน่า" เซนกล่าวเสียงเบา "แต่ช่วยทำให้พวกมันรู้ซึ้งถึงความแตกต่างระหว่าง 'ผู้สร้าง' กับ 'เศษขยะ' ให้ชัดเจนเสียก่อนก็แล้วกัน" สิ้นคำพูดนั้น หน้าต่างระบบสีแดงฉานนับร้อยจอภาพก็ดีดเด้งขึ้นกลางอากาศ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบส่วนกลางที่ดังลั่นจนแก้วหูของทุกคนแทบแตก: *[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการปลดล็อกขีดจำกัดสูงสุดของคลาส "จอมเวทไร้นาม"!]* *[คำเตือน: สิทธิ์การควบคุมดันเจี้ยนทั้งหมดถูกโอนย้ายไปยังผู้เล่น "เซน" เป็นที่เรียบร้อย...]* บารอนและสมาชิกปาร์ตี้อัศวินทองคำต่างเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึงจนลูกตาแทบหลุดออกจากเบ้า เมื่อพื้นหินใต้ฝ่าเท้าของพวกเขาเริ่มแตกสลาย และความมืดมิดอันไร้ขอบเขตกำลังพุ่งขึ้นมาจากเบื้องล่างเพื่อกลืนกินพวกมันทั้งเป็น! ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านผลงานของจอมเวทไร้นาม และเราจะร่วมเดินทางไปตบหน้าพวกโอหังด้วยกันในตอนต่อไปนะครับ!