จุดเริ่มต้นจากศูนย์

“ขายทิ้งซะเถอะคีย์ ถ้าจะให้กิลด์จมดิ่งลงไปกับหนี้สินของครอบครัวนายแบบนี้” เสียงของทนายความคนสนิทดังก้องอยู่ในห้องทำงานที่เงียบเชียบ ราวกับเสียงตัดสินโทษประหารชีวิต คีย์มองกองเอกสารตรงหน้าด้วยสายตาที่เรียบเฉย ทว่าในใจกลับมีคลื่นลมพายุที่พร้อมจะซัดถล่มทุกอย่างให้พังทลาย เขาเป็นชายหนุ่มผู้ถูกขนานนามว่าเป็นอัจฉริยะด้านการวางแผนในโลกความเป็นจริง แต่ในโลกแห่งความจริงที่กฎหมายและตัวเลขคือกรงขัง เขากลับพ่ายแพ้ให้กับความล้มละลายของครอบครัวอย่างสิ้นเชิง “ผมจะไม่ขายครับ” คีย์ตอบกลับด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิท มือที่สวมถุงมือหนังสีดำขยับปรับนาฬิกาข้อมือเล็กน้อย “กิลด์ ‘ไนท์ออฟดิเออร์’ คือสิ่งเดียวที่พ่อทิ้งไว้ให้ และมันไม่ใช่แค่สมบัติ แต่มันคือจุดยืนเดียวที่ผมเหลืออยู่” “ด้วยคนแค่สองคนน่ะเหรอ? นายกับยัยจอมเวทขี้ลืมคนนั้นน่ะนะ?” คีย์ไม่ตอบ เขาเพียงแค่ลุกขึ้นเดินไปยังแคปซูลเชื่อมต่อโลกเสมือน (VR Dive Pod) ที่ตั้งตระหง่านอยู่กลางห้อง แสงสีฟ้าอ่อนจากเครื่องจักรสะท้อนเข้ากับดวงตาที่คมกริบของเขา ภายในเกมนามว่า *Aetheria Online* คือที่เดียวที่เขาสามารถกุมอำนาจและวางแผนชี้เป็นชี้ตายได้ตามต้องการ ไม่ใช่แค่เศษเสี้ยวของโชคชะตาที่ถูกกำหนดไว้แล้ว เขาก้าวเข้าไปในแคปซูล เสียงระบบระบายอากาศทำงานดังหึ่งเบาๆ ก่อนที่หน้าจอแสดงผลจะสว่างวาบขึ้น [กำลังเชื่อมต่อ... ยินดีต้อนรับกลับสู่ Aetheria] ความรู้สึกไร้น้ำหนักแล่นผ่านร่าง คีย์ลืมตาขึ้นอีกครั้ง ท่ามกลางห้องโถงกิลด์ที่ทรุดโทรม หินอ่อนที่เคยงดงามบัดนี้แตกหัก ผ้าม่านสีน้ำเงินเข้มที่เป็นสัญลักษณ์ประจำกิลด์ขาดวิ่น มีเพียงร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่ยืนถือคทาเวทมนตร์อยู่ตรงมุมห้อง เธอกำลังพยายามร่ายเวทจุดไฟเพื่อให้ความอบอุ่นแก่เตาผิงที่มอดดับไปนานแล้ว “อ้าว... คุณคีย์? มาตั้งแต่เมื่อไหร่คะ?” ลูน่าหันมามองเขา ดวงตาสีอเมทิสต์ของเธอฉายแววสับสนชั่วครู่ ก่อนจะทำหน้าเหมือนเพิ่งนึกอะไรออก “ตายจริง! ฉันลืมไปเลยว่าต้องทำเควสต์กิลด์... หรือว่าเราทำไปแล้วนะ?” คีย์ถอนหายใจยาว สัมผัสถึงมิตรภาพที่ประหลาดล้ำและน่าปวดหัวที่สุดในชีวิต ลูน่าคือจอมเวทระดับท็อปที่ทรงพลังที่สุดที่เขาเคยพบ แต่เธอกลับมีอาการ 'สูญเสียความทรงจำระยะสั้น' ทุกครั้งที่ล็อกเอาต์ออกจากเกม นี่คือจุดอ่อนที่ร้ายกาจที่สุดที่ทำให้กิลด์ของเขาเกือบพังพินาศ แต่ก็นี่แหละ... คือตัวแปรเดียวที่เขายังพอจะควบคุมได้ “เรายังไม่ได้เริ่มครับลูน่า” คีย์เดินไปที่โต๊ะวางแผนกลางห้อง เขากางแผนที่ยุทธศาสตร์ของอาณาจักรออกมา แสงสีทองจากระบบฉายภาพโฮโลแกรมขึ้นมาเป็นจุดยุทธศาสตร์ต่างๆ “และเราไม่มีทางเลือกอื่นแล้ว เราต้องชิง 'ศิลาแห่งราชันย์' มาให้ได้ภายใน 48 ชั่วโมงนี้ ไม่เช่นนั้น กิลด์ของเราจะถูกระบบลบชื่อทิ้งถาวร” ลูน่าทำหน้ามุ่ยพลางเอียงคอ “ศิลาแห่งราชันย์? มันอยู่ที่ไหนนะคะ? แล้วทำไมเราต้องไปเอาด้วย... อ้อ! เพราะเราคือคนที่แข็งแกร่งที่สุดใช่ไหมคะ?” คีย์มองหน้าคู่หูสาวพลางยิ้มมุมปาก ความฉลาดเฉลียวของเขาบวกกับพลังเวทที่ไม่จำกัดของลูน่า คืออาวุธเดียวที่เขามี เขาไม่สนใจว่าคนอื่นจะมองว่าเขาบ้าหรือสิ้นหวังแค่ไหน กลยุทธ์คือการสร้างโอกาสจากความว่างเปล่า และเขากำลังจะสร้างตำนานขึ้นมาใหม่จากเถ้าถ่าน “ใช่ครับลูน่า... เพราะเราคือความหวังเดียว” ทันใดนั้นเอง บรรยากาศภายในห้องโถงก็เปลี่ยนไป อุณหภูมิลดฮวบจนลมหายใจกลายเป็นไอ เสียงระบบดังขึ้นกึกก้องไปทั่วทั้งกิลด์ ไม่ใช่เสียงแจ้งเตือนปกติ แต่เป็นเสียงที่สั่นสะเทือนไปถึงระบบฐานข้อมูลหลักของเกม [ประกาศระบบ: ผู้เล่น ‘คีย์’ และ ‘ลูน่า’ ได้รับการยอมรับจาก ‘เจตจำนงแห่งอาเซอร์ร็อธ’] [เงื่อนไขภารกิจลับระดับตำนาน: ‘กอบกู้บัลลังก์ที่สาบสูญ’ ถูกกระตุ้น!] [คำเตือน: หากท่านล้มเหลว โลกทั้งใบจะเข้าสู่ยุคมืดถาวร] คีย์เบิกตากว้าง จ้องมองข้อความที่ปรากฏตรงหน้า มันไม่ใช่ภารกิจกู้กิลด์ธรรมดา แต่มันคือบั๊กหรือความลับที่ถูกซ่อนไว้โดยผู้สร้างเกม ทันใดนั้น พื้นห้องโถงกิลด์ก็เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ประตูบานยักษ์หลังห้องที่ปิดตายมานานนับทศวรรษค่อยๆ แง้มออกช้าๆ พร้อมกับกระแสพลังงานสีดำทมิฬที่พุ่งทะลักออกมา “คุณคีย์คะ...” ลูน่าเปลี่ยนท่าทางจากความสดใสเป็นความเย็นชาในทันที คทาในมือส่องแสงสว่างจ้า “มีบางอย่าง... ไม่สิ มี ‘ใครบางคน’ กำลังเดินออกมาจากความมืดนั้น” เสียงฝีเท้าหนักๆ ของรองเท้าเกราะกระทบพื้นหินดังขึ้นเป็นจังหวะ ทุกจังหวะที่ขยับ ความกดดันมหาศาลก็ถาโถมเข้าใส่คีย์จนเขาต้องกัดฟันยืนหยัด ร่างเงาดำนั้นหยุดลงตรงหน้าพวกเขา ก่อนจะก้าวออกมาจากความมืดมิดเผยให้เห็นใบหน้าที่ทำให้คีย์ถึงกับหน้าถอดสี เพราะนั่นไม่ใช่ศัตรู... แต่เป็นตัวละครที่ทุกคนในเกมต่างรู้ดีว่าตายไปตั้งแต่วันแรกที่เปิดเซิร์ฟเวอร์ “ยินดีที่ได้พบอีกครั้ง... ทายาทคนสุดท้าย” เสียงทุ้มต่ำดังกังวานขึ้น ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผม ราชันย์แห่งอาเซอร์ร็อธ หวังว่าทุกท่านจะตื่นเต้นไปกับบทเริ่มต้นนี้ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ