เงินก้อนแรกช็อกโลก

“คุณคินน์ครับ... นี่มันหมายความว่ายังไงครับ? ยอดในบัญชีของคุณ... มันไม่ใช่ตัวเลขที่คนธรรมดาจะมีได้นะครับ” เสียงของพนักงานธนาคารระดับวีไอพีสั่นเครือจนแทบจับใจความไม่ได้ เขาจ้องมองหน้าจอแท็บเล็ตที่แสดงตัวเลขมหาศาลจนเกินขีดจำกัดของระบบธนาคารทั่วไป มือที่ถือปากกาดิจิทัลของเขาสั่นระริกราวกับเห็นผี คินน์นั่งไขว่ห้างอยู่บนโซฟาหนังแท้ราคาแพงในห้องรับรองพิเศษ เขากระตุกยิ้มที่มุมปากเล็กน้อย สายตาเรียบเฉยทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกสูงเสียดฟ้าที่มองเห็นเมืองทั้งเมืองเบื้องล่างด้วยความรู้สึกเหนือกว่า สิ่งที่เคยเหยียบย่ำเขามาตลอดชีวิต บัดนี้มันช่างดูตัวเล็กจ้อยราวกับฝุ่นผง “แค่เศษเงินที่ผมเก็บออมไว้น่ะครับ คุณไม่ต้องตื่นเต้นไปหรอก” คินน์ตอบด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลทว่าเย็นเยียบ “ภารกิจของผมคือการทำธุรกรรมให้จบภายในสิบนาที คุณทำได้ใช่ไหมครับ?” รินที่ยืนอยู่ข้างกายคินน์ในชุดสูทสีดำเนี้ยบกริบขยับแว่นสายตาเล็กน้อย เธอรู้อยู่เต็มอกว่าตัวเลขเหล่านั้นไม่ได้มาจาก 'การออม' แต่มาจากพลังอำนาจที่เหนือเหตุผลที่เพิ่งตื่นขึ้นในตัวคินน์เมื่อไม่กี่ชั่วโมงก่อน แต่เธอเลือกที่จะเก็บงำความสงสัยนั้นไว้ภายใต้ท่าทีเยือกเย็น “เป้าหมายแรกของเราคือ กิลด์สกายไลท์” คินน์หันมาพูดกับริน “ที่ที่ไอ้พวกเวรนั่นใช้อ้างอิงเพื่อถีบหัวผมออกไปน่ะครับ” “ทราบแล้วค่ะ... หมายถึง ทราบแล้วครับคุณคินน์” รินรีบปรับน้ำเสียง “ดิฉันส่งคำสั่งซื้อหุ้นใหญ่ของกิลด์ไปให้ฝ่ายกฎหมายเร่งดำเนินการแล้ว เงินจำนวนหนึ่งล้านบาทที่คุณต้องการใช้เป็นก้อนแรกสำหรับการ ‘จ่ายค่าทำขวัญ’ ให้กับตัวแทนกิลด์เพื่อเซ็นสัญญาโอนสิทธิ์ขาด พร้อมจะเข้าบัญชีปลายทางในอีกสามสิบวินาทีครับ” ท่ามกลางบรรยากาศที่ตึงเครียด โทรศัพท์ของตัวแทนกิลด์สกายไลท์ที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้ามก็ดังขึ้น คินน์มองชายวัยกลางคนที่เคยเป็นหัวหน้าหน่วยฮันเตอร์ที่หักหลังเขาด้วยสายตาที่เปรียบเสมือนใบมีด ชายคนนั้นหน้าซีดเผือดทันทีที่เห็นเบอร์โทรศัพท์ที่ปรากฏบนหน้าจอ “คินน์... นี่แกไปเอาเงินมาจากไหน? แกไปทำอะไรผิดกฎหมายมาใช่ไหม!” ชายคนนั้นตะคอกใส่ คินน์เพียงแค่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ “ผมทำธุรกิจที่ ‘สะอาด’ กว่าการส่งลูกน้องไปตายในดันเจี้ยนเพื่อแลกกับค่าคอมมิชชั่นเยอะครับคุณหัวหน้า” คินน์ลุกขึ้นยืน ร่างกายของเขาส่งกลิ่นอายของอำนาจที่ไม่อาจปฏิเสธได้ “เช็คดูยอดเงินในบัญชีบริษัทของคุณสิครับ หนึ่งล้านบาท... สำหรับค่าเสียเวลาที่ผมจะต้องเซ็นชื่อไล่พวกคุณออก” ชายคนนั้นทำมือสั่นเทาขณะกดเข้าแอปพลิเคชันธนาคาร เมื่อตัวเลขสีเขียวปรากฏขึ้นตรงหน้า เขาก็แทบจะทรุดตัวลงกับพื้น เงินหนึ่งล้านบาทที่ไม่ใช่เงินสกปรก แต่มันคือเงินที่ถูกโอนมาจากบัญชีส่วนตัวของคินน์ ซึ่งถูกตีตราประทับตราธนาคารกลางว่าเป็น 'เงินที่ถูกต้องตามกฎหมายและได้รับสิทธิคุ้มครองสูงสุด' “แก... แกต้องการอะไรกันแน่!” “สิ่งที่ผมต้องการน่ะหรือครับ?” คินน์เดินเข้าไปกระซิบข้างหูชายคนนั้น “ผมต้องการให้พวกคุณทุกคน ที่เคยหัวเราะเยาะบนความตายของเพื่อนร่วมทีมผม ได้ลิ้มรสการเป็นคนไร้ที่ยืนในสังคมฮันเตอร์... อ้อ แล้วก็นะครับ ผมเพิ่งซื้อตึกสำนักงานกิลด์นี้ไปเมื่อห้านาทีก่อน ตอนนี้เชิญคุณเก็บของออกจากอาคารของ 'ผม' ได้แล้วครับ” บรรยากาศในห้องเงียบกริบ พนักงานธนาคารต่างอ้าปากค้าง รินมองภาพนั้นด้วยความรู้สึกภาคภูมิใจ เธอนึกย้อนไปถึงวันที่คินน์ยังเป็นเพียงฮันเตอร์ระดับ F ที่ไม่มีแม้แต่เศษเงินจะซื้อยารักษาแผล วันนี้เขากลายเป็นเจ้าชีวิตของพวกที่เคยเหยียบย่ำเขาได้อย่างเบ็ดเสร็จ “ไปกันเถอะริน ธุระของเราที่นี่เสร็จสิ้นแล้ว” คินน์หันหลังกลับ เดินออกไปโดยไม่เหลียวหลังมองความพ่ายแพ้ของอดีตหัวหน้าหน่วย ทว่าทันทีที่ก้าวพ้นประตูธนาคาร เสียงแจ้งเตือนจากระบบสเตตัสระดับพระเจ้าก็ดังขึ้นในหัวของคินน์ เสียงนั้นกังวานและเย็นเยียบกว่าครั้งใดที่เคยได้ยิน [ภารกิจแรกสำเร็จ: อิทธิพลเหนือสมาคมฮันเตอร์เริ่มก่อตัว] [ได้รับรางวัล: ทักษะ 'ดวงตาพระเจ้า' - มองเห็นสเตตัสที่ซ่อนอยู่ของทุกคนในระยะ 100 เมตร] [คำเตือน: มีตัวตนระดับ 'ภัยพิบัติ' กำลังจ้องมองคุณอยู่จากยอดตึกฝั่งตรงข้าม... และเขากำลังก้าวเท้าลงมาเพื่อทักทายคุณ] คินน์ชะงักฝีเท้า หัวใจเต้นแรงขึ้นด้วยสัญชาตญาณดิบ เขารีบกวาดสายตามองไปบนยอดตึกตามคำเตือนของระบบ และสิ่งที่เขาเห็นทำเอาเลือดในกายเย็นเฉียบ... ชายในชุดสูทสีเงินคนนั้น ไม่ใช่ฮันเตอร์ทั่วไป แต่มันคือ 'ฆาตกรเงา' ที่ถูกจ้างมาเพื่อสังหารเขาในดันเจี้ยนเมื่อปีที่แล้ว! ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามการเดินทางของคินน์ในก้าวแรกที่สั่นสะเทือนโลกใบนี้ แล้วพบกันใหม่ตอนหน้าครับ พ่อค้าอาหารแห่งดันเจี้ยน