คราบเลือดของรติกรบนพื้นหินอ่อนถูกขัดล้างจนสะอาดหมดจดราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น เช่นเดียวกับอำนาจมืดในอาณาจักรคาสิโนใต้ดินที่กลับคืนสู่การควบคุมเบ็ดเสร็จของคีรินทร์อีกครั้ง
ความเงียบงันยามราตรีปกคลุมเพנט์เฮาส์หรูชั้นบนสุด เสียงหัวใจสองดวงที่เต้นสอดประสานกันท่ามกลางแสงไฟนีออนสลัวจากมหานครเบื้องล่าง คือบทเพลงแห่งชัยชนะที่แท้จริง
"มองอะไรนักหนาครับ หืม... นับดาว"
เสียงทุ้มต่ำพร่าพร่ากระซิบติดริมใบหู พร้อมกับท่อนแขนแข็งแกร่งดุจเหล็กกล้าที่ตวัดรวบเอวคอดกิ่วเข้ามาแนบชิด จนแผ่นอกเปลือยเปล่าของเขาบดเบียดเข้ากับความนุ่มหยุ่นของเนินเนื้อสาวผ่านชุดคลุมผ้าไหมบางเบา
นับดาวสะดุ้งเล็กน้อยยามเมื่อปลายนิ้วหยาบกร้านของเจ้าพ่อคาสิโนลูบไล้ไล่ต่ำลงมาจากสะโพกกลมกลึง ปัดป่ายผ่านเรียวขาเนียนนุ่มอย่างจงใจยั่วเย้า ดวงตากลมโตฉายแววค้อนขวิดแต่มันกลับเต็มไปด้วยประกายหยาดเยิ้มที่ทำเอาคนมองแทบคลั่ง
"คนฉวยโอกาส... ไหนคุณบอกว่าจะปล่อยให้นับได้พักผ่อนไงคะ"
"ผมไม่เคยพูดสักคำว่าคืนนี้เราจะนอนหลับกันเฉยๆ นะครับ" คีรินทร์หัวเราะในลำคออย่างเจ้าเล่ห์ นัยน์ตาคมกริบดุจนักล่าทอดมองเรือนร่างอรชรด้วยความกระหายที่ไม่มีวันหมดสิ้น "รzekor (รติกร) มันตายไปแล้ว... โลกใบนี้ไม่มีใครหน้าไหนกล้าแตะต้องตัวเมียของคีรินทร์อีกแล้ว และตอนนี้ ถึงเวลาที่ผมทวงรางวัลของผมคืนบ้าง"
สิ้นคำประกาศิตริมฝีปากหยักลึกก็ทาบทับลงมาบดขยี้เรียวปากอิ่มทันทีอย่างไม่เปิดโอกาสให้ได้ประท้วง ความเร่าร้อนดุดันที่แฝงไว้ด้วยความโหยหาและทะยานอยากถูกถ่ายทอดผ่านรสจูบที่ล้ำลึกและยาวนาน ลิ้นร้อนเกี่ยวพันตักตวงความหวานล้ำจนน้ำลายใสไหลรินเปรอะมุมปาก นับดาวครางฮือในลำคอ มือเรียวเล็กยกขึ้นกำลาพเสื้อของเขาแน่นเพื่อยึดเหนี่ยวร่างกายที่อ่อนระโหยโรยแรงลงทุกทีภายใต้สัมผัสวาบหวาม
ร่างบางถูกอุ้นลอยขึ้นเหนือพื้นก่อนจะถูกวางราบลงบนเตียงนอนคิงไซส์กว้างขวาง คีรินทร์ตามทาบทับลงมาทันที น้ำหนักตัวที่กดทับลงมาไม่ได้สร้างความอึดอัดเลยแม้แต่น้อย กลับทำให้หัวใจของเธอพองโตด้วยความรู้สึกมั่นคงปลอดภัย ทว่าในขณะเดียวกัน ไฟสวาทที่เขาสุมขึ้นก็แผดเผาจนแทบหลอมละลาย
มือหนาทำหน้าที่ปลดเปลื้องอาภรณ์ชิ้นสุดท้ายออกอย่างไร้ความปรานี ผิวเนื้อเนียนละเอียดสะท้อนกับแสงไฟสีส้มอ่อนจนเปล่งประกายเย้ายวน คีรินทร์ก้มลงซุกไซ้ซอกคอหอมกรุ่น ขบเม้มผิวเนื้ออ่อนนุ่มจนเกิดรอยรักสีสپلกุหลาบเด่นชัด ไล่ต่ำลงมายังเนินอกอวบอิ่มที่กระเพื่อมไหวตามจังหวะลมหายใจ ริมฝีปากร้อนผ่าวครอบครองยอดปทุมถัน สลับกับการใช้ลิ้นตวัดหยอกเย้าจนนับดาวแอ่นกายเข้าหาด้วยความเสียวซ่าน สองมือจิกทึ้งเส้นผมสีดำสนิทของเขาแน่นเพื่อระบายความรัญจวน
"อ๊ะ... คีรินทร์... เบาหน่อยค่ะ"
"เรียกผมว่าพี่สิครับ... คนดี" เสียงกระซิบพร่าสั่นพร่าข้างกกหู พร้อมกับแรงกระตุ้นจากปลายนิ้วที่สำรวจลึกลงไปยังจุดอ่อนไหว ทำให้นับดาวสะดุ้งเฮือก ร่างกายบิดเร้าด้วยความกระสันซ่านที่พุ่งพล่านถึงขีดสุด
ความสัมพันธ์ของผู้ใหญ่ที่ผ่านร้อนผ่านหนาว ผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน ทำให้ทุกสัมผัสในค่ำคืนนี้เต็มไปด้วยความหมาย ไม่มีความหวาดระแวง ไม่มีความลังเล มีเพียงความยินยอมพร้อมใจและแรงปรารถนาอันดิบเถื่อนที่ถูกขัดเกลาด้วยความรักอันลึกซึ้ง
เมื่อเขาเคลื่อนกายเข้าสู่ hล้วงลึก ความแน่นคับและอบอุ่นโอบล้อมรอบตัวตนของเขาจนคีรินทร์ต้องคำรามต่ำในลำคอด้วยความสุขสม ใบหน้าคมคายเต็มไปด้วยหยาดเหงื่อจากการกลั้นอารมณ์ เขาก้มลงจูบซับน้ำตาที่เอ่อคลอเบ้าตาคู่สวยของเธอด้วยความทะนุถนอมในแบบที่คนอื่นไม่มีวันได้เห็น
จังหวะการเคลื่อนไหวเริ่มต้นอย่างเชื่องช้า เนิบนาบ ลึกซึ้ง ก่อนจะทวีความเร่าร้อนและรุนแรงขึ้นตามเพลิงสวาทที่โหมกระหน่ำ เสียงเนื้อกระทบกันผสานเสียงครางกระเส่าดังระงมไปทั่วห้องนอนกว้าง ทุกแรงกระแทกกระทั้นคือการประกาศความเป็นเจ้าของ ทุกหยาดหยดของเหงื่อไคลคือเครื่องยืนยันว่าไม่มีใครพรากพวกเขาออกจากกันได้อีกแล้ว
นับดาวโอบกอดแผ่นหลังกว้างที่มีรอยแผลเป็นจากอดีตไว้แน่น จิกเล็บลงบนผิวเนื้อเพื่อระบายความสุขสมที่ถาโถมเข้ามาดั่งคลื่นพายุ ร่างกายทั้งสองหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียว ท่ามกลางห้วงเวลาที่ราวกับหยุดนิ่ง และเมื่อจุดหมายปลายทางแห่งความสุขสมเดินทางมาถึงพร้อมกัน คีรินทร์ฝังตัวตนลึกที่สุด ปล่อยให้ความอุ่นซ่านแผ่ซ่านไปทั่วสรรพางค์กาย พร้อมกับเสียงหอบหายใจรดรินข้างแก้ม
ความเงียบสงบกลับมาเยือนอีกครั้ง คีรินทร์ดึงร่างเปลือยเปล่าของนับดาวเข้ามาซบแนบอกแกร่ง มือหนาลูบไล้เส้นผมสลวยอย่างอ่อนโยน ดวงตาคมกริบทอดมองออกไปนอกหน้าต่างกระจกใสที่สะท้อนภาพเมืองหลวงยามค่ำคืน
"นับดาว..." เขาเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ
"คะ?" หญิงสาวเงยหน้าขึ้นมองด้วยแววตาฉ่ำหวาน
"ต่อจากนี้ไป... เธอคือมาดามคีรินทร์ เจ้าของคาสิโน และเจ้าของชีวิตผมแต่เพียงผู้เดียว... เข้าใจไหมครับ"
นับดาวยิ้มรับทั้งน้ำตาแห่งความสุข ก่อนจะซุกตัวเข้าหาความอบอุ่นนั้นอย่างเต็มใจ พร้อมกับริมฝีปากที่ขยับตอบรับคำประกาศิตอันทรงอำนาจด้วยความเต็มตื้นในหัวใจ
"ค่ะ... สามีของนับดาว"
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทาง ฝ่าฟัน และดำดิ่งสู่ห้วงเสน่หาอันบิดเบี้ยวแต่เปี่ยมด้วยรักแท้นี้ร่วมกันมาจนถึงหน้าสุดท้ายนี้นะครับ
พันธนาการสวาทพิฆาตใจ•ตอนที่ 30
บทส่งท้าย: เมียรักเจ้าพ่อคาสิโน
ผลงานโดย วริศร์วิสกี้
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (วริศร์วิสกี้)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง พันธนาการสวาทพิฆาตใจ นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!