เปิดศึกหน้าจอ

"ถ้าเล่นได้แค่นี้... แนะนำให้ไปนอนกอดหมอนข้างที่บ้านเถอะครับ อย่ามาเป็นภาระให้ทีมเลย" เสียงทุ้มกังวานที่เจือความเย้ยหยันดังลอดออกมาจากลำโพงบลูทูธราคาแพง สั่นสะเทือนไปทั่วห้องสตรีมที่ตกแต่งด้วยไฟนีออนสีม่วงส้ม รวินท์ขบกรามแน่นจนสันนัดขึ้นเป็นสันชัด ดวงตากลมโตภายใต้กรอบแว่นกรองแสงสีฟ้าจ้องเขม็งไปยังหน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่ ยอดวิวผู้ชมในไลฟ์สดตอนนี้พุ่งทะยานทะลุแสนแปดพันคนในเวลาไม่ถึงสิบนาที ข้อความในช่องแชทไหลผ่านรวดเร็วจนอ่านแทบไม่ทัน ทุกคนกำลังตื่นเต้นกับความเดือดดาลของสตรีมเมอร์หนุ่มปากกล้าประจำแพลตฟอร์ม รวินท์ หรือที่แฟนคลับรู้จักกันในนาม 'Wind_V' สูตรสำเร็จความกวนประสาทและฝีมือการเล่นเกมระดับพระกาฬ มือเรียวสวยเคาะลงบนโต๊ะไม้สีดำดังปังใหญ่จนไมโครโฟนคุณภาพสูงจับเสียงลมหายใจฮึดฮัดของเจ้าตัวได้ชัดเจน "เมื่อกี้ใครพูดวะ? หูฝาดป่ะเนี่ย" รวินท์หัวנסในลำคอ รอยยิ้มหยันผุดขึ้นที่มุมปากสวย "ไอ้คนที่บอกว่าผมเป็นภาระ ช่วยถอดสมองแล้วก้มดูแท็บสกอร์บอร์ดด้วยนะครับว่าใครแบกทีมจนหลังแทบหัก หรือว่าสายตาไม่ดีพอจะแยกออกว่าอันไหนคือโปรแกรมเมอร์เกมระดับท็อป กับอันไหนคือคนขับรถบรรทุกที่หลงเข้ามาในเซิร์ฟเวอร์" คำพูดเจ็บแสบตอกกลับทันควันเรียกเสียงกรี๊ดกราดในแชทให้ลั่นสนั่นยิ่งกว่าเดิม รวินท์ไม่ใช่คนประเภทที่จะยอมก้มหัวให้ใคร ไม่ว่าอีกฝ่ายจะเป็นโปรสตรีมเมอร์ชื่อดังหน้าไหน ถ้ากล้าเปิดก่อน เขาก็พร้อมซัดกลับแบบไม่ไว้หน้าเช่นกัน แต่ทว่า... คู่กรณีในแมตช์นี้ไม่ใช่สตรีมเมอร์โนเนมที่ไหน มันคือ **'Khim'** หรือ **คิมหันต์** โปรดิวเซอร์เกมชื่อดังระดับประเทศ ผู้กุมบังเหียนบริษัทพัฒนาเกมยักษ์ใหญ่ และยังเป็นเจ้าของฉายา 'ไอซ์คิง' ประจำวงการอีสปอร์ต เพราะนอกจากฝีมือจะเฉียบขาดแล้ว ใบหน้าหล่อเหลานิ่งสนิทไร้อารมณ์ของอีกฝ่ายยังกลายเป็นไวรัลทุกครั้งที่ปรากฏตัว และที่สำคัญ... คิมหันต์เกลียดการโดนปีนเกลียวที่สุด ในห้องสตูดิโอส่วนตัวที่เงียบสงบ แสงไฟสีขาวนวลสะท้อนกับกรอบแว่นสายตาของชายหนุ่มร่างสูงโปร่ง คิมหันต์นั่งไขว่ห้างอยู่บนเก้าอี้หนังแท้ราคาแพง นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเป็นจังหวะช้าๆ ขณะที่ดวงตาคมกริบราวกับพญาอินทรีจอดสนิทอยู่บนหน้าจอสมาร์ทโฟน ซึ่งกำลังเปิดไลฟ์สตรีมของ 'Wind_V' อยู่พอดี มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย เป็นรอยยิ้มที่ไม่ได้ไปถึงดวงตา แต่กลับทรงพลังพอดึงดูดให้คนที่พบเห็นใจสั่นได้ไม่ยาก เขากดพิมพ์ข้อความลงในแชทสตรีมด้วยบัญชีหลักที่ไม่มีการปิดบังตัวตน *[Khim_Official]: ปากเก่งแบบนี้... หวังว่าฝีมือจะดีเหมือนเสียงเห่าในไลฟ์นะครับ เจอกันตาหน้า อย่าเพิ่งกดออกซะก่อนล่ะ* ข้อความตัวอักษรสีทองโดดเด่นเด้งขึ้นกลางหน้าจอของรวินท์ทันที บรรยากาศในห้องสตรีมเงียบกริบลงไปชั่วขณะ ก่อนที่แชทจะระเบิดระเบ้อด้วยสติกเกอร์รูปไฟลุกและเสียงฮือฮา รวินท์เบิกตากว้าง จ้องมองชื่อที่ปรากฏหราบนจอ บัญชีของคิมหันต์ โปรดิวเซอร์ตัวพ่อที่เขาเพิ่งจะจิกกัดไปเมื่อครู่ กล้าดียังไงถึงมาพิมพ์ท้าทายเขาต่อหน้าผู้ชมแสนกว่าคนแบบนี้! "โอ้โห ท่านโปรดิวเซอร์ผู้สูงส่งเสด็จมาเองเลยเหรอครับนั่น นึกว่าหลับคาโต๊ะทำงานไปแล้วซะอีก" รวินท์หัวเราะในลำคอ น้ำเสียงกวนประสาทถูกงัดออกมาใช้เต็มพิกัด "ได้ครับคุณคิม ถ้าตาหน้าคุณไม่สามารถทำดาเมจทะลุหลักพันได้ ผมนี่แหละจะเขียนรีวิวแฉเกมของคุณให้เละเป็นโจ๊กคาสตรีมเอง คอยดู!" การปะทะคารมผ่านหน้าจอระหว่างสตรีมเมอร์ปากกล้าและโปรดิวเซอร์หน้านิ่งเริ่มทวีความร้อนแรงขึ้นเรื่อยๆ จนอัลกอริทึมของแพลตฟอร์มเริ่มดันไลฟ์นี้ขึ้นเป็นอันดับหนึ่งของหน้าฟีด ยอดผู้ชมทะยานขึ้นหลักสองแสนอย่างรวดเร็ว สื่อหลายสำนักเริ่มแคปหน้าจอและแชร์คลิปออกไปจนกลายเป็นไวรัลชั่วข้ามคืน รวินท์ไม่รู้เลยว่า... การหาเรื่องคิมหันต์ในครั้งนี้ ไม่ใช่แค่การเล่นสนุกแก้เบื่อ แต่มันคือการเปิดประตูต้อนรับเสือร้ายเข้าสู่ถ้ำของตัวเองอย่างแท้จริง เวลาผ่านไปเกือบตีสอง การสตรีมมาราธอนสิ้นสุดลง รวินท์ทิ้งตัวลงพิงพนักเก้าอี้ด้วยความเหนื่อยล้า ถอนหายใจยาวเหยียดขณะกดปิดระบบไลฟ์สด หน้าจอคอมพิวเตอร์ดับลง เหลือเพียงแสงไฟนีออนสลัวในห้อง เขายกมือขึ้นนวดขมับเบาๆ ความเครือจากการใช้เสียงมาหลายชั่วโมงทำให้รู้สึกระคายคอไม่น้อย รวินท์เอื้อมมือควานหาแก้วน้ำบนโต๊ะ ทว่าจังหวะนั้นเอง... *ก๊อก ก๊อก ก๊อก* เสียงเคาะประตูดังขึ้นสามครั้งที่หน้าห้องนอน ท่าိတ်กลางความเงียบสงัดยามวิกาล มันดังชัดเจนจนทำให้หัวใจของสตรีมเมอร์หนุ่มกระตุกวาบ รวินท์ขมวดคิ้วมุ่นด้วยความสงสัย ดึกป่านนี้แล้ว ใครจะมาเคาะห้องเขา? รูมเมทก็ไม่อยู่ หรือจะเป็นพนักงานส่งของส่งผิดห้อง? ร่างบางลุกขึ้นยืนเต็มความสูง เดินตรงไปยังประตูกลางความมืดมือควลูกบิดแล้วกระชากเปิดออกทันทีด้วยความหงุดหงิด "บอกแล้วไงว่าไม่ต้องมาส่งพัสดุดึกดื่—" คำพูดทั้งหมดกลืนหายลงไปในลำคอทันที เมื่อดวงตากลมโตสบเข้ากับร่างสูงโปร่งของใครบางคนที่ยืนอยู่หน้าห้อง ชายหนุ่มในชุดเสื้อเชิ้ตสีดำพับแขนเสื้อขึ้นลวกๆ เผยให้เห็นเส้นเลือดปูดโปนบนท่อนแขนแข็งแรง ใบหน้าหล่อเหลาคมคายไร้ที่ติ และดวงตาคู่คมที่กำลังจ้องมองตรงมาที่เขาด้วยแววตานิ่งสนิทแต่ลึกล้ำเกินกว่าจะคาดเดา คิมหันต์... โปรดิวเซอร์หน้านิ่งคนนั้น มายืนอยู่หน้าประตูห้องพักของเขาในยามวิกาลได้อย่างไร! "ไงครับ... ปากเก่งบนจอเมื่อกี้ หายไปไหนหมดแล้วล่ะครับคุณสตรีมเมอร์" เสียงทุ้มต่ำเอ่ยกระซิบชิดริมฝีปาก ขณะที่ขายาวก้าวล้ำเข้ามาในห้องโดยที่รวินท์ยังไม่ทันได้อนุญาต และก่อนที่เขาจะได้ทันตั้งตัว แผ่นหลังบางก็ถูกดันให้ถอยร่นจนชิดกับบานประตู ปิดตายทุกหนทางหนีด้วยอ้อมแขนแกร่งที่กักตัวเขาไว้ตรงกลาง ... ฝากติดตามตอนต่อไปด้วยนะครับ ขอบคุณผู้อ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับ "ไฟเยอร์บลัด" ครับ