จุดจบที่เริ่มใหม่

“เซ็นซะ รินรดา... ถ้าเธอยังมีความเป็นคนเหลืออยู่บ้าง ก็จงเซ็นเอกสารโอนหุ้นทั้งหมดให้พี่ชายเธอเดี๋ยวนี้!” เสียงตะคอกของ ‘ภาคิน’ ชายที่รินรดาเคยเชื่อมั่นว่าคือรักแท้ ดังก้องกังวานอยู่ในห้องโถงกว้างของคฤหาสน์ตระกูลวรโชติเมธีที่กำลังจะถูกยึด บรรยากาศภายในห้องเย็นเยียบราวกับสุสาน กระดาษเอกสารสีขาวนับสิบแผ่นถูกเขวี้ยงใส่หน้าเธอจนมุมกระดาษบาดเข้าที่โหนกแก้ม เลือดสีแดงสดซึมออกมาแตะปลายจมูก แต่มันเทียบไม่ได้เลยกับความเจ็บปวดในอก รินรดาเงยหน้าขึ้น ดวงตาที่เคยพราวระยับด้วยความฉลาดเฉลียวบัดนี้ไร้แววสิ้นหวัง รอบกายเธอคือสมาชิกในครอบครัวที่เธอเคยทุ่มเทแรงกายแรงใจรักษาธุรกิจของพวกเขาไว้จนหยดสุดท้าย ทว่าวันนี้ พวกเขากลับมองเธอด้วยสายตาของศัตรู “ริน... หนูทำลายตระกูลเราย่อยยับนะลูก” เสียงมารดาของเธอดังขึ้น แฝงไปด้วยความเวทนาที่เคลือบยาพิษ “ถ้าหนูไม่ดื้อดึงไปลงทุนในโปรเจกต์บ้าๆ นั่น บริษัทคงไม่ต้องล้มละลาย ภาคินเขาก็แค่ต้องการช่วยครอบครัวเราให้รอด” รินรดาแค่นหัวเราะออกมาเบาๆ เสียงหัวเราะที่สั่นเครือแต่แฝงด้วยความสมเพช “ช่วยเหรอคะ? หรือแค่ต้องการสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ชื่อว่าที่ดินผืนงามใจกลางเมืองที่พ่อโอนให้ฉันเป็นมรดก?” “นังตัวดี!” ภาคินก้าวเข้ามาคว้าลำคอของเธออย่างแรงจนร่างบางเซถลาไปกระแทกกับมุมโต๊ะไม้เนื้อแข็ง “เลิกตอแหลสักที! บริษัทล้มเพราะความโง่ของเธอ! คนอย่างเธอไม่มีค่าอะไรอีกแล้ว นอกจากเป็นเครื่องมือขัดดอกให้เจ้าหนี้!” ความเจ็บปวดจากการถูกบีบคอประชันกับเสียงก่นด่าที่ประดังเข้ามาเหมือนห่าฝน รินรดารู้ดีว่านี่คือจุดจบ... เธอพลาดที่เชื่อใจคนผิด พลาดที่อ่อนแอให้คนโลภก้าวข้ามหัว ท่ามกลางภาพที่เริ่มพร่าเลือน ลมหายใจสุดท้ายของเธอคือความแค้นที่สุมอก *ถ้าชาติหน้ามีจริง... คนที่ทำกับฉันไว้ พวกคุณทุกคนจะต้องชดใช้ด้วยความฉิบหายที่สาหัสกว่านี้ร้อยเท่า* ... “คุณรินครับ... คุณริน ได้ยินผมไหมครับ?” เสียงทุ้มต่ำที่แสนคุ้นเคยปลุกรินรดาให้สะดุ้งเฮือกขึ้นจากภวังค์ เธอหอบหายใจถี่ ราวกับเพิ่งตะเกียกตะกายขึ้นมาจากก้นบึ้งของมหาสมุทร ผิวสัมผัสของโต๊ะทำงานไม้โอ๊คเย็นเยียบและเรียบเนียนผิดกับความหยาบกระด้างของพื้นปูนในความทรงจำสุดท้าย รินรดากระพริบตาถี่ๆ ปรับโฟกัสสายตา แสงไฟในห้องทำงานดูสว่างไสวเป็นปกติ ปฏิทินตั้งโต๊ะสีทองบ่งบอกวันที่ชัดเจน... สามปีก่อนหน้า! วันที่เธอเพิ่งเซ็นอนุมัติโครงการแรกที่ถือเป็นจุดเริ่มของความล่มจมในเส้นเวลาเดิม! “คุณรินครับ เอกสารการลงทุนโปรเจกต์โซนเศรษฐกิจพิเศษ... จะให้ผมดำเนินการส่งเรื่องต่อเลยไหมครับ?” ร่างสูงโปร่งของ ‘คีย์’ ทนายความหนุ่มที่เธอเคยมองข้ามในฐานะเพียงผู้ช่วย ยืนอยู่ตรงหน้าด้วยแววตาซื่อตรงและจงรักภักดี เขาสวมสูทเนี้ยบกริบ แว่นตากรอบเงินนั้นทำให้เขาดูสุขุมและเยือกเย็นกว่าใครที่เธอเคยรู้จักในชาตินี้ รินรดาค่อยๆ ลุกขึ้นยืน เธอหยิบเอกสารฉบับนั้นขึ้นมา นิ้วเรียวยาวกรีดไปตามตัวอักษรแต่ละบรรทัด นี่คือกับดัก... กับดักที่ภาคินวางไว้เพื่อให้เธอใช้ชื่อบริษัทค้ำประกันเงินกู้นอกระบบ และเมื่อโครงการล่ม พวกมันก็จะโยนความผิดทั้งหมดให้เธอ เธอยกยิ้มที่มุมปาก... รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความอ่อนโยนอยู่เลยแม้แต่น้อย มันคือรอยยิ้มของสัตว์ป่าที่กำลังจะเริ่มเกมล่า “คุณคีย์คะ” เสียงของเธอราบเรียบ เย็นชา และทรงพลัง “ฉีกเอกสารพวกนี้ทิ้งซะ แล้วเปลี่ยนเป็นคำสั่งฟ้องร้องบริษัทคู่สัญญาในฐานะฉ้อโกงและปลอมแปลงเอกสารแทน” คีย์ชะงักไปเล็กน้อย แววตาของเขาฉายประกายความแปลกใจ ก่อนจะเปลี่ยนเป็นความนับถืออย่างรวดเร็ว “คุณรินแน่ใจนะครับ? นั่นหมายความว่าเราจะทำลายพันธมิตรของภาคินทันที” “พันธมิตร?” รินรดาเดินไปที่หน้าต่าง มองลงไปยังถนนเบื้องล่างที่เต็มไปด้วยรถหรูที่เธอเคยพยายามเอาใจ “หลังจากวันนี้ไป ในสมจนานุกรมของฉัน จะไม่มีคำว่าพันธมิตรกับคนเนรคุณอีกต่อไป มีแต่ผู้ชนะและผู้ที่ต้องถูกกำจัด” เธอหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวขึ้นมา กดเข้าแอปพลิเคชันจัดการสินทรัพย์ที่เธอเคยเพิกเฉย รหัสผ่านที่เธอจำได้แม่นยำถูกกรอกลงไป ทันใดนั้น หน้าจอแสดงตัวเลขมูลค่าทรัพย์สินที่ถูกแช่แข็งไว้จาก ‘ระบบคืนกำไร’ ที่เธอเคยได้รับแต่มองข้ามไปก็เด้งขึ้นมา ตัวเลขมหาศาลที่ไม่จำกัดวงเงินปรากฏเด่นหรา *กริ๊ก* เสียงระบบยืนยันตัวตนดังขึ้นพร้อมกับวงเงินอนุมัติสูงสุดที่ไม่เคยมีใครในตระกูลนี้แตะต้องได้ “คุณคีย์ เตรียมรถให้พร้อม วันนี้เรามีนัดกับผู้ถือหุ้นใหญ่ของคู่แข่ง... ฉันจะซื้อบริษัทที่มันกำลังจะมาเทคโอเวอร์เรา ให้กลายเป็นบริษัทที่ต้องก้มหัวให้ฉันก่อนพระอาทิตย์ตกดิน” คีย์โน้มตัวลงก้มศีรษะให้เธอด้วยความเคารพอย่างสูงสุด “รับทราบครับคุณริน... ผมจะจัดการให้ทุกอย่างราบรื่นตามประสงค์ของคุณ” รินรดามองเงาตัวเองในกระจกเงาบานใหญ่ แววตาของเธอแข็งกร้าวและเปี่ยมด้วยอำนาจที่ได้มาจากความตาย ทว่า ในขณะที่เธอกำลังจะก้าวออกจากห้องทำงาน เสียงแจ้งเตือนข้อความบนหน้าจอโทรศัพท์ก็ดังขึ้น... *‘รู้ใช่ไหมว่าผมเห็นทุกอย่างที่เธอทำ... ยัยคุณหนูตกอับ?’* เป็นเบอร์แปลกที่ไม่แสดงตัวตน... พร้อมกับรูปถ่ายของเธอในห้องนี้ ที่เพิ่งถูกถ่ายไปเมื่อไม่กี่วินาทีก่อน! "ชาเขียวแก้วร้าย" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับเกมแค้นครั้งนี้ด้วยกันนะคะ