จุดสิ้นสุดของเทพเจ้า

หน้าจอโฮโลแกรมสีแดงฉานสาดแสงสะท้อนลงบนนัยน์ตาสีดำสนิทของอาชวิน มันไม่ใช่สีแดงแห่งชัยชนะ แต่มันคือสีแห่งความพินาศที่ถูกปรุงแต่งขึ้นด้วยฝีมือของมิตรสหายที่เขาเคยไว้วางใจที่สุด *“บัญชีผู้ใช้ [Zenith_The_Undefeated] ถูกลบถาวรเนื่องจากคำสั่งจากระบบส่วนกลาง”* ข้อความแจ้งเตือนไร้ความรู้สึกนั้นปรากฏค้างอยู่กลางอากาศ ท่ามกลางเสียงหัวเยาะเย้ยของกลุ่มคนที่เคยเรียกเขาว่า ‘หัวหน้ากิลด์’ เสียงเหล่านั้นดังสะท้อนก้องอยู่ในห้องควบคุมอันเงียบเชียบ มีเพียงแสงไฟนีออนสลัวๆ จากคอมพิวเตอร์สเปกสูงที่สาดกระทบใบหน้าคมคายไร้ซึ่งรอยตื่นตระหนกของชายหนุ่ม “น่าเสียดายจริงๆ นะครับคุณเซน หยาดเหงื่อและเวลาเจ็ดปีที่คุณทุ่มเทให้ *‘Chronos Online’* สลายหายไปภายในคลิกเดียวแบบนี้ มันช่าง... ว่างเปล่าเสียเหลือเกิน” เสียงของ ‘คาร์เตอร์’ เพื่อนสนิทผู้ร่วมก่อตั้งกิลด์ดังขึ้น พร้อมกับรอยยิ้มเยาะที่ฉาบอยู่บนใบหน้าหล่อเหลาที่ถูกตกแต่งอย่างดี คาร์เตอร์กอดอกมองชายหนุ่มที่นั่งนิ่งอยู่บนเก้าอี้หนังราคาแพง ราวกับกำลังมองดูแมลงตัวหนึ่งที่ถูกบดขยี้ใต้รองเท้า เซน หรือ อาชวิน ไม่ได้ขยับเขยื้อน ร่างกายของเขานิ่งสนิทราวกับรูปปั้นหินสลัก นิ้วเรียวยาวที่เคยสร้างปาฏิหาริย์บนแป้นพิมพ์มานับครั้งไม่ถ้วน เพียงแค่วางประสานกันบนตัก ดวงตาคู่คมกวาดมองข้อความแจ้งเตือนการลบไอดีอย่างไร้ความรู้สึก ไม่มีความโกรธเกรี้ยว ไม่มีการสบถด่าทอ มีเพียงความเงียบงันที่กดดันจนคนรอบข้างเริ่มรู้สึกอึดอัด “นายคิดว่าการลบไอดีของฉัน จะทำให้พวกนายกลายเป็นเบอร์หนึ่งแทนที่ฉันได้จริงๆ งั้นเหรอ คาร์เตอร์” เสียงทุ้มต่ำและราบเรียบเอ่ยขึ้น มันไม่ได้ดังมากนัก แต่กลับทรงพลังจนทำให้เสียงหัวเราะรอบห้องเงียบกริบลงในทันที คาร์เตอร์ชะงักไปชั่วขณะ รอยยิ้มบนใบหน้ากระตุกเกร็งเล็กน้อยก่อนจะกลับมาเป็นปกติ “อย่ามาทำเป็นปากดีเลยเซน! นายมันก็แค่ไอ้พวกบ้าเกมที่หมดประโยชน์แล้ว ยุคสมัยของนายมันจบลงแล้วครับ! ต่อจากนี้กิลด์ ‘Apex’ จะอยู่ภายใต้การนำของผม และโลกของ Chronos Online จะจารึกชื่อของผม ไม่ใช่ไอ้สวะอย่างนาย!” บรรยากาศในห้องประชุมอัดแน่นไปด้วยความตึงเครียด สมาชิกคนอื่นๆ ในกิลด์ต่างหลบสายตา ไม่กล้าสบตากับชายหนุ่มที่นั่งอยู่ตรงกลาง แม้ว่าไอดีของเซนจะถูกลบไปแล้ว แต่บารมีและความน่ากลัวที่สะสมมานานหลายปี ทำให้พวกเขายังคงมีความหวาดกลัวฝังรากลึกอยู่ในใจ เซนค่อยๆ ลุกขึ้นยืนอย่างช้าๆ แรงกดดันรอบตัวที่แผ่ออกมาจากร่างสูงโปร่งทำให้อุณหภูมิในห้องลดฮวบลงอย่างเห็นได้ชัด เขากวาดสายตามองหน้าอดีตเพื่อนร่วมทีมทีละคนด้วยแววตาเย็นเยียบ ราวกับกำลังจดจำใบหน้าของคนตาย “จำเอาไว้ให้ดี... สิ่งที่พวกนายแย่งชิงไปในวันนี้ มันเป็นเพียงแค่เศษซากที่ฉันเบื่อที่จะเล่นมันแล้วต่างหาก” น้ำเสียงนั้นเรียบเฉย แต่มันกลับสร้างความหนาวเหน็บไปถึงกระดูกสันหลังของทุกคนในที่นั้น ก่อนที่เซนจะหันหลังให้และเดินออกจากห้องควบคุมไปอย่างไร้เยื่อใย โดยไม่แม้แต่จะหันกลับมามองหน้าจอสีแดงฉานที่ยังคงกระพริบเตือนอยู่เบื้องหลัง สายฝนโปรยปรายลงมาบางเบาเคล้ากับไอเย็นยามค่ำคืนของมหานคร อาชวินก้าวเดินออกมาสู่ท้องถนนเบื้องหน้า ร่างกายและจิตใจไม่ได้รู้สึกพ่ายแพ้แม้แต่น้อย ตรงกันข้าม เขากลับรู้สึกราวกับโซ่ตรวนที่พันธนาการไว้ตลอดเจ็ดปีได้ถูกปลดปล่อยออกไปแล้ว *“7 ปีกับการเป็นทาสให้ระบบงี่เง่า... พอที”* เขาพึมพำกับตัวเองเบื้องล่างริมฝีปาก ทันใดนั้นเอง ท่ามกลางความมืดมิดของตรอกซอกซอยที่เขาเดินผ่าน หน้าต่างโฮโลแกรมสีดำสนิท ไร้ซึ่งร่องรอยของระบบเกมเก่าที่คุ้นเคย ก็เด้งขึ้นมาขวางกั้นเบื้องหน้าอย่างไร้ที่มาที่ไป แสงสีทองเรืองรองสลักลวดลายโบราณปรากฏขึ้นบนอากาศธาตุ พร้อมกับข้อความเชิญชวนที่สั่นสะท้านวิญญาณ [ตรวจพบผู้เล่นระดับตำนาน: อาชวิน] [ระบบปฏิเสธเซิร์ฟเวอร์เก่า และกำลังเชื่อมต่อสู่: 'Project: Genesis' (เซิร์ฟเวอร์ลับระดับ Omega)] [คุณได้รับสิทธิ์พิเศษ: ผู้บุกเบิกคนแรกและคนเดียว] [ต้องการยอมรับข้อเสนอเพื่อเริ่มต้นใหม่อีกครั้ง หรือจะยอมจำนนต่อความพ่ายแพ้?] เซนหยุดเดิน นัยน์ตาสีดำสนิทสะท้อนแสงสีทองจากหน้าต่างโฮโลแกรมปริศนานั้น รอยยิ้มบางเบาที่มุมปากถูกยกขึ้นเป็นครั้งแรกในรอบหลายปี “เริ่มต้นใหม่อย่างนั้นเหรอ...” เขายังไม่ทันได้เอ่ยจบประโยค เสียงฝีเท้าเบาหวิวราวกับขนนกก็ดังขึ้นจากด้านหลัง พร้อมกับกลิ่นหอมจางๆ ของดอกไม้ป่าที่ไม่มีทางมีอยู่บนท้องถนนในเมืองใหญ่ ร่างระหงของหญิงสาวในชุดเดรสยาวสีขาวบริสุทธิ์ ปีกสีขาวนวลทอประกายระยิบระยับซ่อนอยู่ภายใต้แผ่นหลังบอบบาง ปรากฏตัวขึ้นยืนขวางทางเดินของเขาอย่างเงียบเชียบ “ยินดีต้อนรับกลับบ้านค่ะ นายท่านของฉัน...” ดวงตากลมโตสีฟ้าใสราวน้ำทะเลจ้องมองมาที่เขาด้วยประกายความภักดีที่ล้นปรี่จนแทบจะเอ่อล้นออกมาเป็นหยาดน้ำตา รอยยิ้มซุกซนแต่จริงใจปรากฏบนใบหน้าหวานล้ำ ราวกับเธอกำลังรอคอยช่วงเวลานี้มานานแสนนาน เซนเลิกคิ้วขึ้นเล็กน้อย มองหญิงสาวปริศนาผู้ก้าวออกมาจากความว่างเปล่าด้วยความแปลกใจเป็นครั้งแรกในค่ำคืนนี้ “เธอเป็นใคร?” เขากล่าวถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ หญิงสาวโค้งตัวลงทำความเคารพอย่างงดงาม ราวกับราชนิกุลจากต่างมิติ ก่อนจะเงยหน้าขึ้นสบตาเขาด้วยรอยยิ้มเจิดจ้า “ดิฉันคือ ‘ลูมิน่า’ เทพธิดาตกอับผู้ถูกเนรเทศ... และตอนนี้ เป็นเพียงสิ่งมีชีวิตชิ้นเดียวในจักรวาลนี้ที่จะคอยติดตามรับใช้ท่าน ไปจนกว่าโลกใบใหม่จะล่มสลายค่ะ!” ในวินาทีที่ลูมิน่าเอ่ยจบ หน้าต่างโฮโลแกรมตรงหน้าของเซนก็เปลี่ยนเป็นสีทองอร่ามเต็มพื้นที่ พร้อมกับเสียงเตือนจากระบบลึกลับที่ดังขึ้นในหัวของเขาอย่างชัดเจน [ยืนยันตัวตนสำเร็จ: เซน (ผู้เล่นอันดับ 0)] [กำลังเข้าสู่โลก: 'Genesis Online' — ดินแดนที่แม้แต่พระเจ้ายังต้องสั่นกลัว] [ระบบกำลังดาวน์โหลดแพ็กเกจเริ่มต้น... 10%... 50%... 100%...] [คำเตือน: บัญชีของคุณถูกผูกติดกับบัตรเครดิตไร้ขีดจำกัด 'Black Infinite Card' เรียบร้อยแล้ว ขอให้สนุกกับการล้างบางเซิร์ฟเวอร์ครับ นายท่าน] --- ขอบคุณที่ร่วมเดินทางสู่จุดเริ่มต้นของตำนานบทใหม่ไปกับผมนะครับ แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปครับ - จอมเวทไร้นาม