เสียงปรบมือเยาะเย้ยรอบห้องจัดเลี้ยงหรูหราดังระงมราวกับฝูงแร้งกำลังรุมทึ้งซากสัตว์ รินรดากะพริบตาช้าๆ เพื่อปรับโฟกัสภาพตรงหน้า กลิ่นแชมเปญราคาแพงผสมผสานกับกลิ่นอายความเสแสร้งตลบอบอวลจนน่าคลื่นไส้ กระจกคริสตัลบานใหญ่สะท้อนภาพหญิงสาวในชุดราตรีปักคริสตัลระยิบระยับ ทว่าใบหน้ากลับซีดเซียว ดวงตาคู่นั้น... ดวงตาที่เคยเฉยชาเด็ดเดี่ยวในฐานะซีอีโอสาวผู้กุมอาณาจักรธุรกิจหมื่นล้าน กลับฉายแวววับด้วยความตื่นรู้และความเยือกเย็นที่น่ากลัว
นี่ไม่ใช่ห้องทำงานกระจกใสมองเห็นวิวตึกระฟ้าใจกลางมหานคร แต่เป็นงานหมั้นอัปยศที่เธอถูกจัดฉากให้กลายเป็นตัวตลกของสังคมไฮโซ!
"รินรดา ฉันว่าเธอยอมรับความจริงเถอะนะ" เสียงแหลมสูงของพิมพ์พรรณ เพื่อนสนิท (ที่สวมรอยเป็นงูพิษข้างกายมาตลอด) ดังแทรกขึ้นท่ามกลางเสียงซุบซิบ "ในเมื่อคุณากรเขาไม่ได้รักเธอแล้ว แถมธุรกิจเครื่องสำอางตระกูลหลินของเธอก็ใกล้จะล้มละลาย การถอนหมั้นวันนี้... ถือว่าเธอไว้หน้าพวกเรามากพอแล้วล่ะค่ะ"
คุณากร คู่หมั้นหนุ่มรูปหล่อผู้สวมสูทสั่งตัดพิเศษ ยืนโอบเอวหญิงสาวอีกคนอย่างสนิทสนม สายตาที่เขามองรินรดามีแต่ความรังเกียจเดียดฉันท์ ราวกับเธอกำลังขอเศษทาน
"ใช่ รินรดา เธอไม่มีอะไรคู่ควรกับผมอีกต่อไปแล้ว หนี้สินสามร้อยล้านที่พ่อแม่เธอทิ้งไว้... หวังว่าเธอคงไม่หน้าด้านมาเรียกร้องสินสอดอะไรจากผมอีกนะ" คุณากรเอ่ยด้วยน้ำเสียงดูแคลน ท่ามกลางเสียงหัวเราะคิกคักของแขกเหรื่อรอบงาน
รินรดายกมือขึ้นแตะลำคอเรียวระหงของตนเอง สมองที่ผ่านการบริหารบริษัทข้ามชาติมานับทศวรรษประมวลผลสถานการณ์ในเสี้ยววินาที ความทรงจำของร่างนี้ไหลทะลักเข้ามาผสมผสานกับจิตวิญญาณเดิม ร่างนี้ถูกรังแก ถูกเหยียบย่ำ และถูกต้อนให้จนมุมด้วยแผนการสกปรกของคนพวกนี้ เพื่อฮุบสมบัติชิ้นสุดท้ายที่ครอบครัวเธอเหลืออยู่
ทว่า... รินรดาคนเดิมที่อ่อนแอและตรอมใจตาย ได้ตายไปจากโลกนี้แล้วค่ะ
หญิงสาวค่อยๆ ยกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้ม รอยยิ้มที่ไม่ได้มีความเศร้าโศกหรือเจ็บปวดแม้แต่น้อย แต่เป็นรอยยิ้มของนักล่าที่กำลังมองเหยียบย่างเข้าสู่กรงขัง
"อ้อ..." รินรดาเปล่งเสียงออกมาเบาๆ ทว่ากังวานก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยงที่เริ่มเงียบลงเนื่องจากผิดคาดในปฏิกิริยาของเธอ "นี่คือทั้งหมดที่พวกคุณคิดว่าฉันจะพังสินะคะ?"
คุณากรขมวดคิ้ว "เธอหมายความว่ายังไง รินรดา? สติหลุดไปแล้วหรือไง ถึงได้มายืนยิ้มอยู่ตรงนี้?"
"ฉันมีสติตียิ่งกว่าตอนที่ตอบตกลงหมั้นกับผู้ชายไร้ค่าอย่างคุณเสียอีกค่ะ คุณากร" รินรดาปรายตามองชายหนุ่มหัวจรดเท้าด้วยแววตาราวกับกำลังมองเศษขยะข้างถนน "ธุรกิจล้มละลาย? หนี้สินสามร้อยล้าน? สำหรับพวกคุณมันอาจเป็นตัวเลขที่มหาศาลจนต้องกราบกรานขอความเห็นใจ... แต่สำหรับฉัน มันเป็นเพียงเศษเงินค่าขนมที่ฉันสามารถจ่ายได้ด้วยการกะพริบตาเดียว"
สิ้นคำพูดนั้น เสียงหัวเราะรอบงานก็ดังขึ้นอีกครั้ง พิมพ์พรรณปิดปากหัวเราะคิกคัก "เธอนี่เพ้อเจ้อไม่เปลี่ยนเลยนะคะรินรดา ตระกูลหลินถังแตกจนไม่มีเงินแม้แต่จะซื้อกาแฟกินแล้ว ยังจะมาทำเป็นปากดีอีก"
รินรดาไม่ได้โต้เถียง เธอก้าวเท้าเดินออกจากกลุ่มคนเหล่านั้นอย่างสง่างาม ท่วงท่าดุจนางพญาหงส์ที่กำลังกางปีก ท่ามกลางความตกตะลึงของทุกคนที่คาดว่าเธอจะร้องไห้ฟูมฟายวิ่งหนีอายออกไปจากงาน
ในวินาทีนั้นเอง เสียงปริศนาอันเย็นเยียบก็ดังขึ้นในห้วงความคิดของเธอ
[ติ๊ง! ตรวจพบจิตวิญญาณผู้บริหารระดับสูง ระบบ 'ฟาร์มเศรษฐีเกษตรพันล้าน' ทำการเชื่อมต่อสำเร็จ 100%]
[ของขวัญต้อนรับการกลับมา: ปลดล็อกพื้นที่ดินออร์แกนิกเกรดพรีเมียม 50,0 ר่อง และวงเงินบัตรเครดิตดำไร้ขีดจำกัด (Black Unlimited Card) เชื่อมต่อกับบัญชีส่วนตัวเรียบร้อย]
รินรดากลั้นยิ้มไว้ภายใต้ใบหน้าเรียบเฉย เธอยื่นมือเข้าไปในกระเป๋าคลัตช์ใบหรู หยิบบัตรโลหะสีดำสนิทที่สะท้อนแสงไฟระยิบระยับออกมาอย่างไร้ความกังวล
ทว่า ก่อนที่เธอจะได้หันกลับไปตบหน้าคนพวกนี้ด้วยอำนาจเงินที่แท้จริง ประตูบานใหญ่ของห้องจัดเลี้ยงก็ถูกผลักเปิดออกด้วยแรงมหาศาล
ร่างสูงสง่าในชุดสูทเข้ารูปสีดำสนิทก้าวเข้ามาท่ามกลางความเงียบงัน รัศมีกดดันอันทรงพลังแผ่ซ่านออกมาจนทุกคนต้องก้มหัวหลบสายตาโดยอัตโนมัติ กวินทร์... นักลงทุนหนุ่มผู้เย็นชาและถูกตราหน้าว่าเป็นแกะดำของตระกูลใหญ่ เดินตรงมาหยุดอยู่เบื้องหน้ารินรดา
ดึงดูดสายตาทุกคู่ในงานให้หันมามองเป็นตาเดียว เมื่อกวินทร์เอื้อมมือมาโอบไหล่บางของเธอไว้ หลวมๆ แต่แสดงความเป็นเจ้าของอย่างชัดเจน ก่อนที่เขาจะตวัดสายตาคมกริบมองคุณากรและแขกในงานด้วยรอยยิ้มเยือกเย็น
"ขอโทษด้วยนะครับทุกท่าน..." กวินทร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่ทรงพลัง "พอดีว่าภรรยาในอนาคตของผม... เขาแค่มาเดินเล่นในงานกระจอกๆ นี้แก้เบื่อเท่านั้นเองครับ"
รินรดาเงยหน้าขึ้นสบตากับชายหนุ่ม มุมปากหยิบบางยกยิ้มขึ้นอย่างรู้ทันเกม... เกมการแก้แค้นและสร้างอาณาจักรหมื่นล้านครั้งนี้ สนุกกว่าที่เธอคิดไว้เสียอีกค่ะ
***
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งความมั่งคั่งและการล้างแค้นนี้นะคะ
"เอวาลินน์ปลายพู่กัน"
นางร้ายสายเปย์ ขอเททิ้งธุรกิจหมื่นล้านเพื่อทำฟาร์มออร์แกนิก•ตอนที่ 1
ฟื้นขึ้นมาในร่างที่ไร้ค่า
ผลงานโดย เอวาลินน์ปลายพู่กัน
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (เอวาลินน์ปลายพู่กัน)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนค่ะ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง นางร้ายสายเปย์ ขอเททิ้งธุรกิจหมื่นล้านเพื่อทำฟาร์มออร์แกนิก นะคะ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะคะ รักทุกคนค่ะ 💕"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!
