ระบบสุ่มสกิลเริ่มต้นที่สั่นสะเทือนเซิร์ฟเวอร์

หน้าจอโฮโลแกรมสีครามตรงหน้ากรสะท้อนแสงเรืองรองเป็นระลอกคลื่น กล่องสุ่มสกิลระดับเริ่มต้นที่ได้มาจากการผ่านเงื่อนไขลับสุดยอด กำลังส่งเสียงฮัมเบาๆ ราวกับเครื่องยนต์เทอร์โบที่ถูกเร่งรอบจนถึงขีดสุด บรรยากาศภายในห้องทดลองเสมือนจริงเงียบงันจนได้ยินแม้กระทั่งเสียงลมหายใจของตัวเอง "ถ้ามันคือกับดัก... เราก็แค่ต้องเขียนรหัสปลดล็อกมันขึ้นมาใหม่ร่วมกันไม่ใช่หรือครับ อาจารย์ลิน?" ประโยคที่กรเคยเอ่ยไว้เมื่อครู่ยังคงก้องกังวานอยู่ในห้วงความคิด ขณะที่ดวงตาคมกริบจดจ้องไปยังแถบข้อมูลโค้ดเบื้องหลังหน้าต่างระบบ Vantablack Online เกม VRMMO แนวไซเบอร์พังค์ผสมแฟนตาซีที่ขึ้นชื่อเรื่องความโหดหินและระบบปัญญาประดิษฐ์ที่คาดเดาไม่ได้ อาจารย์ลินที่ยืนกอดอกพิงผนังห้องแล็บจำลองอยู่ไม่ไกล ขยับแว่นตากรอบบางเล็กน้อย ริมฝีปากบางเฉียบยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก ดวงตาคู่สวยคู่นั้นกวาดมองการกระทำของชายหนุ่มด้วยความสนใจ "นายกล้ามากนะกร ที่กล้าท้าทายอัลกอริทึมการสุ่มระดับ S-Rank ของเซิร์ฟเวอร์หลักด้วยโค้ดดิ้งดิบๆ แบบนั้น" เสียงหวานใสเอ่ยขึ้นเรียบๆ แต่แฝงด้วยความชื่นชม "ระวังตัวด้วยล่ะ ถ้าค่าความเสถียรของจิตใจต่ำกว่าศูนย์ นายอาจจะโดนระบบลบข้อมูลตัวละครทิ้งคาที่เลยก็ได้" "ความเสถียรเหรอครับ?" กรหัวเราะในลำคอเบาๆ นิ้วเรียวยาวพรมลงบนคีย์บอร์ดเสมือนจริงด้วยความรวดเร็วและแม่นยำราวกับนักเปียโนมืออาชีพ "สำหรับโปรแกรมเมอร์แล้ว... คำว่า 'เป็นไปไม่ได้' มันก็แค่บั๊กประเภทหนึ่งที่ยังไม่มีใครหาทางแก้ก็เท่านั้นเองครับ" ย้อนกลับไปเมื่อสิบนาทีที่แล้ว ระหว่างที่ผู้เล่นนับล้านคนทั่วโลกกำลังแย่งชิงทรัพยากรในเขตเริ่มต้น กรและอาจารย์ลินกลับเลือกที่จะเจาะทะลวงเข้าไปในชั้นข้อมูลใต้ดินของวิหารร้างแห่งลืมเลือน สถานที่ซึ่งไม่มีใครเคยคิดว่าจะมีเควสต์ซ่อนอยู่ ด้วยความสามารถในการอ่านโค้ดเกมระดับสูงของกร เขาไม่เพียงแต่หาทางเข้าเจอ แต่ยังดึงเอากล่องสุ่มสกิลประจำตัว หรือที่เรียกว่า 'Primal Core' ออกมาจากระบบแกนกลางของเซิร์ฟเวอร์ได้โดยตรง แต่มันไม่ได้มาง่ายๆ เพราะระบบความปลอดภัยของเกมกำลังพยายามดีดพวกเขากอกจากระบบ แรงกดดันทางจิตวิทยาสะท้อนออกมาเป็นอุณหภูมิในห้องที่ลดฮวบลงจนลมหายใจกลายเป็นไอสีขาว กรสูดหายใจเข้าลึกๆ เพื่อตั้งสติ เขาไม่ได้ใช้มือคลิกเปิดกล่องตามวิธีปกติของผู้เล่นทั่วไป แต่เขาเลือกที่จะใช้สคริปต์คำสั่งพิเศษที่เขียนขึ้นสดๆ เพื่อเข้าไป 'เจรจายอมจำนน' กับระบบสุ่ม แทนที่จะปล่อยให้มันสุ่มเลือกตามดวง "กำลังบายพาสระบบป้องกันชั้นที่สาม..." เสียงระบบ AI ของเกมแจ้งเตือนด้วยเสียงกระดานชนวนที่เย็นเยียบ *[Warning: User Korn is attempting to override the core mechanics. Probability of failure: 99.99%]* "เก้าสิบเก้าจุดเก้าเก้าเปอร์เซ็นต์งั้นเหรอครับ..." กรพึมพำกับตัวเอง แววตาไม่มีความหวาดกลัวเลยแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความท้าทายของนักสำรวจที่เจอสมบัติชิ้นใหญ่ "ตัวเลขก็คือตัวเลขที่มนุษย์สร้างขึ้นมา... มาดูกันว่านายจะฉลาดกว่าโค้ดที่ผมเขียนหรือเปล่า" นิ้วสุดท้ายกดลงบนปุ่ม Enter เต็มแรง! ตู้มมม! เสียงระเบิดกัมปนาทดังขึ้นในมิติเสมือนจริง หน้าจอโฮโลแกรมทั้งหมดเปลี่ยนจากสีครามเป็นสีแดงฉาน และในเสี้ยววินาทีนั้นเอง กาลเวลาในห้องทดลองก็คล้ายจะหยุดนิ่ง ทุกสิ่งทุกอย่างรอบตัวเปลี่ยนเป็นภาพสโลว์โมชั่น ละอองข้อมูลสีทองคำพวยพุ่งขึ้นจากพื้นดินราวกับภูเขาไฟระเบิด มันไม่ใช่แค่เอฟเฟกต์ธรรมดา แต่เป็นแรงสั่นสะเทือนที่ส่งผลไปถึงเซิร์ฟเวอร์หลักทั่วโลก! ที่สำนักงานใหญ่ของบริษัทผู้พัฒนาเกม Vantablack หน้าจอแสดงสถานะเซิร์ฟเวอร์หลักเกิดสัญญาณเตือนสีแดงกะพริบถี่รัว ทีมงานและโปรแกรมเมอร์ระดับหัวกะทิพากันวิ่งวุ่นด้วยความตื่นตระหนก เพราะกราฟพลังงานพุ่งทะลุเพดานวัดระดับความสามารถที่เคยมีมา "เกิดอะไรขึ้นวะ! ทำไมค่าพลังงานที่เขตเริ่มต้นถึงพุ่งสูงจนทะลุมาตรวัดได้?!" หัวหน้าทีมโปรแกรมเมอร์ตะโกนลั่นห้องควบคุม "ไม่รู้ครับ! ระบบกำลังบอกว่า... มีผู้เล่นคนหนึ่งกำลังทำการ 'รีไบรท์' สกิลระดับตำนานด้วยวิธีการที่อยู่นอกเหนือจากขอบเขตของเกม!" ในขณะเดียวกัน ภายในห้องทดลองส่วนตัวของกร ละอองข้อมูลสีทองเหล่านั้นได้รวมตัวกันกลายเป็นรูปร่างของหนังสือเวทมนตร์โบราณเล่มใหญ่ที่ปกคลุมด้วยโซ่ตรวนสีดำทมิฬ แต่วินาทีต่อมา โซ่ตรวนเหล่านั้นก็แตกละเอียดเป็นเสี่ยงๆ เมื่อโค้ดสีเขียวเรืองแสงที่กรเขียนขึ้นไหลเข้าไปแทนที่ *[ระบบประกาศทั่วโลก: ผู้เล่น 'กร' ได้ทำการปลดล็อกสกิลลับระดับตำนานขั้นสูงสุด - 'Omni-Rewrite' (โอมิ-รีไรท์)]* *[รายละเอียดสกิล: อนุญาตให้ผู้ใช้สามารถแก้ไข ตีความใหม่ หรือสร้างกฎทางกายภาพและเวทมนตร์ขึ้นมาใหม่ในพื้นที่จำกัดได้ตามต้องการ ไม่มีคูลดาวน์ แต่ใช้ค่ามานา (MP) และค่าความเสถียรทางจิตใจตามสัดส่วนความซับซ้อนของคำสั่ง]* ห้องทั้งห้องตกอยู่ในความเงียบงันอีกครั้ง อาจารย์ลินที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดถึงกับเบิกตากว้างเล็กน้อย รอยยิ้มมุมปากของเธอหายไป แทนที่ด้วยสีหน้าตกตะลึงอย่างหาได้ยากยิ่ง เธอนิ่งง้ำไปหลายวินาทีก่อนจะเปล่งเสียงหัวเราะเบาๆ ออกมาด้วยความทึ่ง "นาย... ซ่อนไพ่ตายแบบนี้ไว้ตั้งแต่เมื่อไหร่กันเนี่ย กร?" อาจารย์ลินเดินเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม กลิ่นหอมจางๆ ประจำตัวลอยมาแตะจมูก ดวงตาคู่สวยจ้องมองใบหน้าของเขาอย่างพิจารณา "สกิล 'Omni-Rewrite'... นี่มันไม่ใช่แค่สกิลต่อสู้ทั่วไป แต่มันคือสิทธิ์ในการเป็น 'พระเจ้า' 1 เปอร์เซ็นต์ในโลกใบนี้เลยนะ" กรถอนหายใจออกมาเบาๆ ด้วยความโล่งอก เม็ดเหงื่อผุดพรายขึ้นตามไรผม บ่งบอกว่าการกระทำเมื่อครู่ใช้พลังสมาธิไปมากแค่ไหน เขายิ้มรับคำชมนั้นด้วยท่าทีสุภาพตามเคย "ผมก็แค่ทำตามหลักการทางโปรแกรมมิ่งครับอาจารย์ ในเมื่อโลกใบนี้ถูกสร้างขึ้นด้วยโค้ด... การที่เราจะเขียนทับมันบางบรรทัด ก็ไม่ใช่เรื่องเกินความสามารถใช่ไหมครับ?" ทว่า ก่อนที่ทั้งสองคนจะได้ตรวจสอบรายละเอียดของสกิลใหม่ให้ลึกซึ้งกว่านี้ หน้าจอโฮโลแกรมตรงหน้าก็ดับวูบลงไปพร้อมกันทั้งหมด ความมืดมิดเข้าปกคลุมห้องทดลองเสมือนจริงชั่วขณะ ก่อนที่ข้อความแจ้งเตือนสีเลือดจะปรากฏขึ้นมาใหม่อีกครั้งด้วยตัวอักษรที่สั่นไหว *[คำเตือนระบบฉุกเฉิน: การใช้สกิล 'Omni-Rewrite' ในเขตเริ่มต้น ได้ปลดปล่อยเอนทิตีระดับภัยพิบัติที่ถูกผนึกไว้ใต้รากฐานของเซิร์ฟเวอร์]* *[เควสต์ลับพิเศษถูกกระตุ้นอัตโนมัติ: "ผู้กล้าแห่งรอยแยกความจริง" - ระดับความยาก SSS]* *[เป้าหมาย: กำจัด หรือ 'เขียนทับ' ตัวตนที่แท้จริงของผู้ดูแลระบบนอกกฎหมาย ที่กำลังมุ่งหน้ามายังพิกัดปัจจุบันของคุณภายใน... 10... 9... 8...]* เสียงแจ้งเตือนนับถอยหลังดังขึ้นเป็นจังหวะกระชั้นชิด พร้อมๆ กับพื้นห้องที่เริ่มสั่นสะเทือนอย่างรุนแรง รอยแยกสีดำสนิทปรากฏขึ้นกลางห้องแล็บ และเงาร่างสูงใหญ่ของสิ่งมีชีวิตที่ไม่ควรจะมีอยู่จริงในเกมนี้ ก็กำลังก้าวเท้าพ้นความมืดออกมาทีละน้อย... ขอขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางและเติบโตไปพร้อมกับตัวละครของเรา แล้วพบกันใหม่ในตอนถัดไปนะครับ!