คลั่งเพื่อคนสำคัญ

เสียงโลหะฉีกกระชากอากาศดังสนั่นหวั่นไหว พร้อมกับร่างของฮันเตอร์สาวแรงก์ A ที่กระเด็นกระแทกเข้ากับกำแพงศิลาของดันเจี้ยนระดับปรมาจารย์ เลือดสีสดพรั่งพรูออกจากปากของรินะ ร่างกายของเธอบอบช้ำจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิมจากแรงกดดันของ "อสูรเงาคลั่ง" มอนสเตอร์ระดับบอสที่ถูกเซ็ตอัพขึ้นมาโดยกลุ่มกิลด์ใหญ่เพื่อกำจัดเธียเตอร์คู่ชีวิตของผมให้พ้นทาง "รินะ!" ผมคำรามในลำคอ ดวงตาเบิกกว้างด้วยความโกรธเกรี้ยวที่แผดเผาจนแทบคลั่ง หัวใจของผมเต้นระรัวราวกับกลองศึก ภาพในอดีตย้อนกลับเข้ามาในหัว—วันที่เราสองคนไม่มีอะไรเลย วันที่ผมเป็นแค่ฮันเตอร์แรงก์ศูนย์ไร้ค่าที่ถูกคนเหยียบย่าม แต่วันนั้น... มีเพียงรินะคนเดียวที่กุมมือผมไว้ รอยยิ้มของเธอในห้องเช่าแคบๆ คือเหตุผลเดียวที่ทำให้ผมยังหายใจอยู่จนถึงทุกวันนี้ แล้วพวกมัน... กล้าดียังไงถึงมาทำลายรอยยิ้มนั้น! "ฮ่าๆๆๆ! แกมันก็แค่ไอ้ขยะแรงก์ศูนย์ จะไปทำอะไรได้วะไอ้เรน!" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของรองหัวหน้ากิลด์มังกรเพลิงดังมาจากด้านหลัง พวกมันยืนกอดอกมองดูความพินาศด้วยความสะใจ พวกมันตั้งใจส่งรินะมาตายในดันเจี้ยนนี้ เพื่อบีบให้ผมจนมุมและยอมเซ็นยกสิทธิ์เหมืองแร่เวทมนตร์ให้ ผมไม่ได้หันกลับไปมองหน้าเศษสวะพวกนั้นแม้แต่เสี้ยววินาทีเดียว สมาธิทั้งหมดของผมถูกดึงเข้ามาสู่หน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่ลอยเด่นอยู่เบื้องหน้า [ แจ้งเตือนจากระบบมหาเศรษฐี: ตรวจพบความปรารถนาอันแรงกล้าของผู้ใช้ ] [ สกิลติดตัว 'พลังเงินตราล้างบางโลก' ทำงาน ] [ ต้องการอัปเกรดสกิล 'เนตรกวาดล้างแรงก์ศูนย์' สู่ขั้นสูงสุด (SSS-Rank) หรือไม่? ] [ ค่าใช้จ่ายในการอัปเกรดทันที: 1,000,000,000 เครดิต ] หนึ่งพันล้านเครดิต... เงินจำนวนที่สามารถซื้อคฤหาสน์ใจกลางเมืองได้สิบหลัง แต่มันเทียบไม่ได้เลยแม้แต่ปลายนิ้วก้อยกับลมหายใจของผู้หญิงที่ผมรัก "หึ... หนึ่งพันล้านงั้นเหรอ?" ผมแค่น้ำเสียง冷笑 (เยдяอเยาะ) ออกมาเบาๆ มือขวายื่นออกไปข้างหน้าอย่างมั่น "หักเงินจากบัญชีดำของฉันให้หมด... อัปเกรดเดี๋ยวนี้!" [ ติ๊ง! หักยอดเงิน 1,000,000,000 เครดิต สำเร็จ ] [ ยอดเงินคงเหลือในบัญชี: 99,450,000,000 เครดิต ] [ กำลังวิวัฒนาการสกิล... 10%... 50%... 100% สำเร็จ! ] [ ท่านได้รับสกิลระดับ SSS: 'ราชันเนตรอมตะและบัญชาความตาย' ] ตู้มมมม! คลื่นพลังงานสีทองอร่ามผสมผสานกับออร่าสีดำสนิทระเบิดออกรอบตัวผม แรงกดดันระดับมหาภัยแผ่ขยายปกคลุมไปทั่วทั้งดันเจี้ยน แรงโน้มถ่วงรอบตัวแปรปรวนจนพื้นศิลาแตกร้าวละเอียดเป็นผุยผง อสูรเงาคลั่งที่กำลังจะพุ่งเข้าไปปลิดชีพรินะถึงกับหยุดชะงัก มันสั่นสะท้านด้วยสัญชาตญาณดิบที่กรีดร้องบอกให้รู้ว่า สิ่งที่อยู่เบื้องหน้าไม่ใช่ฮันเตอร์แรงก์ศูนย์อีกต่อไป... แต่มันคือ "ภัยพิบัติ" พวกสวะกิลด์มังกรเพลิงที่เคยยืนหัวเราะเยาะ หน้าซีดเผือกจนไร้สีเลือด เข่าของพวกมันอ่อนยวบลงไปกองกับพื้นโดยอัตโนมัติภายใต้แรงกดดันมหาศาล "อะ... อะไรวะเนี่ย?! แรงกดดันนี่มันบ้าอะไรกัน!" เสียงตะโกนด้วยความหวาดกลัวดังขึ้น ผมก้าวเดินช้าๆ ผ่านร่างของอสูรเงาคลั่งที่ตอนนี้ทำได้เพียงหมอบกราบลงกับพื้นด้วยความหวาดกลัว สายตาของผมทอดมองไปยังรินะที่นอนหายใจรวยรินอยู่ไม่ไกล ผมรีบเข้าไปประคองร่างอันบอบบางของเธอขึ้นมาอ้อมแขนอย่างทะนุถนอม หัวใจของผมเจ็บปวดราวกับถูกบีบเมื่อเห็นคราบเลือดบนใบหน้าสวย "รินะ... พี่มาแล้วครับ" เสียงของผมสั่นเครือเล็กน้อย แต่นุ่มนวลที่สุดเมื่อพูดกับเธอ รินะค่อยๆ ลืมตาขึ้นอย่างยากลำบาก นัยน์ตาคู่สวยมองตรงมาที่ผม เธอยกมืออันสั่นเทาขึ้นสัมผัสแก้มของผมเบาๆ เหมือนกลัวว่านี่จะเป็นความฝัน "เรน... คุณ... ทำไมถึง..." "ผมบอกแล้วไงครับว่า ผมจะปกป้องคุณเอง" ผมยิ้มให้เธอ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความอบอุ่นและเด็ดเดี่ยว ก่อนจะวางเธอลงพิงกับผนึกหินอย่างปลอดภัย จากนั้น... ผมก็ลุกขึ้นยืนช้าๆ หันกลับไปเผชิญหน้ากับเหล่าเศษสวะที่เคยเหยียบย่ำเราสองคน ดวงตาของผมเปลี่ยนเป็นสีทองประกายคมกริบ พร้อมกับบัตรเครดิตสีดำสนิทที่ปรากฏขึ้นมาบนปลายนิ้ว "พวกแก... เตรียมตัวชดใช้หรือยังครับ?" เงาฮันเตอร์ไร้เงา ขอขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและสนับสนุนกันมาโดยตลอดนะครับ