ศึกปะทะผ่านหน้าจอ

ยอดวิวทะลุหนึ่งแสนแตกภายในเวลาไม่ถึงสิบนาที—นี่มันสถิติใหม่ของช่อง *‘Minnie_Me’* สตรีมเมอร์สาวดาวรุ่งพุ่งแรง (ที่พักหลังเริ่มพุ่งลงเหวเพราะความซุ่มซ่ามของตัวเอง) หน้าจอคอมพิวเตอร์ขนาดใหญ่สะท้อนแสงไฟนีออนสีชมพูม่วงจากห้องนอนสไตล์มินิมอลที่รกระเกะระกะไปด้วยตุ๊กตากับถ้วยบะหมี่กึ่งสำเร็จรูป มินนี่กำลังนั่งกุมขมับ หูฟังเกมingเกรดพรีเมียมแทบจะหลุดร่วงจากศีรษะขณะที่ดวงตากลมโตจ้องเขม็งไปยังหน้าจอแชต์ที่ไหลเลื่อนราวกับสายน้ำท่วม *(มินนี่ซัง: พี่มินนี่โดนแบกอีกแล้ว 555555)* *(แมวส้มกินปลาทู: ทีมตรงข้ามเขาอุตส่าห์ยืนนิ่งให้ยิง ยังยิงไม่โดนเลยแม่ ไหวไหมเนี่ย)* *(หัวไข่ไทเกอร์: ใครวะไอ้คนที่ชื่อ V_Vincent เนี่ย โคตรแบดบอย โคตรตึง โคตรเอาเรื่อง!)* "ทุกคนคะ! ปากพวกคุณนี่มัน... น่าหยิกให้เนื้อเขียวจริงๆ เลยนะคะ!" มินนี่โวยวายเสียงใสใส่ไมโครโฟน แก้มป่องๆ ขึ้นสีแดงเรื่อด้วยความหัวเสีย "ฉันแค่... แค่กะระยะผิดพลาดทางเทคนิคย่ะ! ใครจะไปรู้เล่าว่าตาโปรเพลย์เยอร์เกษียณอายุคนนั้นจะโผล่มาแจมห้องแรงก์นี้พอดี ไอดอลบ้าบออะไร ใจร้ายใจดำที่สุด!" เหตุการณ์เมื่อห้านาทีก่อนยังติดตรึงอยู่ในสมอง ในเกมจัดอันดับระดับเซียนที่เธอตั้งใจจะเก็บแต้มเพื่อกู้ชื่อเสียงจากไลฟ์รอบที่แล้ว จู่ๆ ระบบก็สุ่มจับคู่ผู้เล่นลึกลับเข้ามาในทีม ชื่อไอดีเรียบง่ายแต่ทรงพลังอย่าง *'V_Vincent'* ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ และนั่นคือจุดเริ่มต้นของหายนะ เขาไม่ได้พูดอะไรเลยสักแอะตลอดครึ่งแรกของเกม... จนกระทั่งมินนี่เดินไปติดกับดักของศัตรูแบบโง่ๆ และตะโกนขอความช่วยเหลือลั่นบ้าน เสียงทุ้มต่ำนุ่มนวลแต่แฝงความเยдяชาแบบไม่เกรงใจใครก็ดังผ่านไมค์ทีมเข้ามาประโยคเดียวสั้นๆ *(ผู้เล่น V_Vincent: "ถ้าฝีมือระดับนี้ แนะนำให้เปลี่ยนไปเล่นขายขำในติ๊กต็อกน่าจะรุ่งกว่านะครับ ยัยสตรีมเมอร์ขี้โวยวาย")* กรี๊ดดดดด! กรี๊ดสิคะรออะไร! ผู้ชายคนนั้นกล้าดียังไงมาวิจารณ์ซุปเปอร์สตรีมเมอร์อนาคตไกลอย่างเธอ แถมยังพูดด้วยน้ำเสียงสุภาพนอบน้อมแต่กวนประสาทที่สุดในสามโลก! วินเซนต์ อดีตโปรเพลเยอร์มือวางอันดับ 1 ของประเทศที่ผันตัวไปเป็นสตรีมเมอร์สายเงียบขรึม คนที่พวกแฟนคลับอวยนักอวยหนาว่าเป็นเจ้าชายน้ำแข็ง... น้ำแข็งบ้าอะไร นั่นมันก้อนน้ำแข็งติดสปริงชัดๆ กวนประสาทซะไม่มี! มินนี่สูดหายใจเข้าลึกๆ พยายามยื้อยิ้มสู้กล้องทั้งที่เส้นเลือดที่ขมับปูดโปน "โอเคค่ะ ทุกคน ในเมื่ออีตาพี่วินเซนต์อะไรนั่นกล้าท้าทายอำนาจมืดของมินนี่ เราจะมาแก้แค้นกันในตาหน้าค่ะ! ฉันจะกดคิวท้าดวลตัวต่อตัวกับเขาให้ดู ใครแพ้ต้องโดนทำโทษกลางไลฟ์!" ในขณะเดียวกัน ที่ห้องพักสุดหรูโทนสีเทาดำสไตล์โมเดิร์น บรรยากาศกลับเต็มไปด้วยความเงียบสงบที่ชวนให้อึดอัด วินเซนต์เอนกายพิงพนักเก้าอี้เกมมิ่งตัวโปรด นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะเบาๆ เป็นจังหวะขณะมองดูหน้าจอไลฟ์สดของตัวเองที่มีผู้ชมแห่เข้ามาดูเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วเนื่องจากกระแสดราม่าเมื่อครู่ หน้าจอของเขากำลังเปิดหน้าต่างสตรีมของยัยสตรีมเมอร์ขี้โวยวายคนนั้นอยู่พอดี ภาพใบหน้าหวานที่กำลังทำแก้มป่อง ขมวดคิ้วยุ่งด้วยความโกรธเคือง ปากเล็กๆ ขยับบ่นงุบงิบตลอดเวลา มัน... ช่างน่ารำคาญสิ้นดี... แต่ก็น่ามองอย่างประหลาด "แหมๆๆๆ พ่อรูปหล่อ" เสียงทุ้มกวนๆ ของกัส เพื่อนสนิทและอดีตเพื่อนร่วมทีมที่วีดีโอคอลค้างไว้ดังแทรกขึ้น "นั่งมองหน้าจอของน้องมินนี่เขานานเกินสามนาทีแล้วนะวิน แกแอบปิ๊งเขาตั้งแต่ในเกมแล้วใช่ไหมล่ะ ยอมรับมาเถอะ" วินเซนต์ปรายตามองหน้าจอมือถือที่มีใบหน้ายิ้มแย้มกวนประสาทของกัสปรากฏอยู่ เขายกกาแฟดำขึ้นจิบช้าๆ ก่อนจะตอบด้วยน้ำเสียงนิ่งสนิทตามสไตล์ "ฉันแค่กำลังประเมินความสามารถของคู่แข่ง เพื่อไม่ให้เกมมันน่าเบื่อเกินไปเท่านั้นเอง กัส... นายว่างมากนักหรือไง ถึงได้โทรมาเพ้อเจ้ออะไรตอนนี้" "โอייה ปากแข็งเบอร์นี้ ระวังจะโบ้ไม่รู้ตัวนะเพื่อนรัก" กัสหัวเราะร่วนอย่างอารมณ์ดี "เขาส่งคำท้าดวลตัวต่อตัวมาแล้วโน่น นายจะรับคำท้าแม่สาวขี้โวยวายคนนั้นไหมล่ะ หรือกลัวว่าจะแพ้เด็กมัน?" วินเซนต์แค่นหัวเราะในลำคอเล็กน้อย ดวงตาคมกริบฉายประกายความท้าทายขึ้นมาวูบหนึ่ง เขากดรับคำท้าบนหน้าจอทันทีอย่างไม่ลังเล "คนอย่างฉันไม่เคยกลัวใครอยู่แล้ว" วินเซนต์เอ่ยเสียงเรียบ "โดยเฉพาะคนที่แยกไม่ออกระหว่างปุ่มหนีกับปุ่มบวก... เดี๋ยวฉันจะสอนเล่นเกมให้ดูเป็นขวัญตาเอง" ตัดกลับมาที่ฝั่งมินนี่ เมื่อเห็นข้อความตอบรับการท้าดวลเด้งขึ้นมาบนหน้าจอ เธอก็แทบจะลุกขึ้นกระโดดโลดเต้นด้วยความฮຶดเหิม รอยยิ้มเจ้าเลفةปรากฏขึ้นบนใบหน้าหวาน ดวงตากลมโตเป็นประกายด้วยความมุ่งมั่นที่จะเอาคืนให้สาสม "ฮึ! รับคำท้าแล้วสินะคะ ตาคนปากแข็ง! วันนี้แหละ ฉันจะทำให้คุณรู้ซึ้งถึงคำว่า 'เหนือฟ้ายังมีฟ้า' และเหนือโปรเพลเยอร์ ก็คือซุปเปอร์สตรีมเมอร์อย่างมินนี่คนนี้นี่แหละค่ะ เตรียมตัวรับความอับอายขายขี้หน้าออกสื่อได้เลย!" มินนี่กดปุ่มเข้าสู่ห้องแข่งขันส่วนตัว หัวใจเต้นรัวด้วยความตื่นเต้นผสมความโกรธนิดๆ แต่ในขณะที่เธอกำลังจะกดเลือกตัวละคร เสียงแจ้งเตือนข้อความแชต์ส่วนตัวในเกมก็ดังขึ้น เป็นข้อความจากคู่กรณีที่ส่งตรงมาหาเธอแบบลับๆ โดยไม่ผ่านหน้าจอไลฟ์สด *(V_Vincent: ถ้าตาหน้าเธอแพ้... ต้องยอมทำตามคำสั่งฉันหนึ่งข้อ... ยัยเด็กขี้แย)* มินนี่ชะงักไปนิด นิ้วเรียวที่กำลังจะพิมพ์ตอบโต้ข้อความกวนประสาทนั้นต้องหยุดชะงักลงทันที เมื่อจู่ๆ หน้าจอคอมพิวเตอร์หลักของเธอก็เกิดอาการกระตุกอย่างรุนแรง ภาพทุกอย่างค้างเติ่ง เสียงเพลงประกอบไลฟ์สดตัดขาดหายไปในพริบตา เหลือเพียงความมืดสนิทและเงาสะท้อนใบหน้าตกใจของเธอเองบนจอกระจก วินเซนต์ที่นั่งมองหน้าจอของตัวเองอยู่ ขมวดคิ้วมุ่นทันทีเมื่อสัญญาณสตรีมและเกมของฝ่ายตรงข้ามตัดขาดหายไปอย่างไร้ร่องรอย ก่อนที่ข้อความแชต์จากระบบจะเด้งขึ้นมาเตือนว่า *'ผู้เล่น Minnie_Me ได้ออกจากห้องแข่งขันแล้ว'* ดวงตาคมกริบกวาดมองหน้าจอที่ว่างเปล่า มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นเล็กน้อยอย่างนึกสนุก ทว่าในวินาทีต่อมา เสียงเคาะประตูกระดิ่งหน้าห้องพักของเขากลับดังขึ้นก้องกังวานในความเงียบสงบยามดึก... และที่น่าตกใจยิ่งกว่า คือเสียงโวยวายคุ้นหูที่ดังทะลุประตูห้องเข้ามาอย่างไม่เกรงใจใคร "เปิดประตูเดี๋ยวนี้เลยนะคะ! อีตาโปรเพลย์เยอร์จอมแสบ เน็ตบ้านคุณมันทำพิษใส่ฉันใช่ไหมฟะ!" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกคนที่แวะมาติดกับดักความกวนของพ่อหนุ่มปากแข็งกับยัยสตรีมเมอร์ตัวแสบคนนี้นะคะ!