ดิ่งลงสู่นรกอเวจี

"เสียดายนะเรย์ นายมันเก่งเกินไป... เก่งจนกลายเป็นขวากหนามที่พวกเราต้องกำจัดทิ้ง" เสียงกระซิบของ 'ไคเซอร์' เพื่อนรักที่ร่วมเป็นร่วมตายกันมานานหลายปี ฟังดูเยือกเย็นและเหี้ยมเกรียมยิ่งกว่าลมหายใจของปีศาจในดันเจี้ยนชั้นลึก เรย์ไม่ได้หันกลับไปมอง เขาทำเพียงแค่กำด้ามดาบในมือแน่นจนเส้นเลือดปูดโปน ความเจ็บปวดจากการถูกแทงข้างหลังด้วยกริชอาบยาพิษที่ช่องท้องเริ่มแผ่ซ่านไปทั่วร่าง ความเย็นเยียบแล่นพล่านไปถึงกระดูก "ทำไม..." เรย์เค้นเสียงถาม แม้เลือดสีแดงฉานจะเริ่มไหลทะลักออกมาจากบาดแผล "ทำไมเหรอ?" ไคเซอร์หัวเราะร่า พร้อมกับออกแรงถีบเข้าที่กลางหลังของเรย์อย่างจัง "เพราะโชคชะตาที่นายมีมันขวางทางรวยของพวกเราไงล่ะ! ไปเถอะ ไปตายในเหวนรกนั่นซะ แล้วอย่าได้โผล่หน้ากลับมาให้เห็นอีกเลย!" ร่างของเรย์ร่วงหล่นลงสู่ความมืดมิดเบื้องล่าง แรงดึงดูดของดันเจี้ยนชั้นที่ 99 กระชากวิญญาณของเขาราวกับจะฉีกร่างให้เป็นชิ้นๆ เสียงระบบดังเตือนขึ้นในหัวของเขาด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งความเมตตา [คำเตือน: ความเสียหายขั้นรุนแรง... ค่าประสบการณ์ทั้งหมดสูญสิ้น] [คำเตือน: เลเวลลดลงสู่ระดับต่ำสุด... ระดับ 0] [ระบบทำการปิดผนึกไอเทมระดับตำนานทั้งหมด... ไม่สามารถใช้งานได้] ความมืดมิดที่โอบล้อมเริ่มกลืนกินสติสัมปชัญญะของเขา เรย์หลับตาลงพร้อมกับความแค้นที่สุมอยู่ในอก ชีวิตที่ทุ่มเทให้เพื่อน ความภักดีที่มอบให้กลุ่มกิลด์... ทุกอย่างกลายเป็นขยะไร้ค่าในชั่วพริบตา ... เวลาผ่านไปนานเท่าใดไม่มีใครรู้ ในความมืดมิดที่ไร้ซึ่งแสงสว่าง สัมผัสอุ่นๆ ที่แตะลงบนแก้มปลุกให้เรย์ลืมตาขึ้น สิ่งที่เขาเห็นคือดวงตาสีมรกตคู่หนึ่งที่สั่นระริกด้วยความกังวล ใบหน้าของเด็กสาวในชุดภูตที่ซอมซ่อดูคุ้นตาอย่างประหลาด "ตื่นแล้วเหรอคะ... เอ่อ ขอโทษค่ะ นายท่าน" เด็กสาวรีบก้มหน้าลงด้วยความหวาดกลัวเมื่อเห็นแววตาที่แข็งกร้าวของเรย์ เรย์ยันกายลุกขึ้นอย่างยากลำบาก เขาสัมผัสได้ถึงความว่างเปล่าภายในร่างกาย พลังเวทที่เคยล้นปรี่กลับเหลือเพียงความว่างเปล่า เขามองไปที่หน้าต่างสถานะของตัวเองที่ปรากฏขึ้นกลางอากาศ: [ชื่อ: เรย์ | เลเวล: 0 | อาชีพ: ไม่มี] "เธอเป็นใคร" เรย์ถามด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แต่แฝงไปด้วยอำนาจที่แม้จะตกต่ำแต่ก็ไม่อาจลบเลือน "หนูชื่อลูน่าค่ะ... เป็นภูตที่ถูกทอดทิ้งในเขตดันเจี้ยนชั้นล่างนี้ นายท่าน... ท่านตกลงมาทับหนูจนบาดเจ็บ แต่ท่านกลับแบ่งขนมปังชิ้นสุดท้ายให้หนู ทั้งที่ท่านกำลังจะตาย" ลูน่าตอบพลางกอดร่างตัวเองไว้ เรย์นิ่งอึ้ง เขาจำเหตุการณ์นั้นไม่ได้เลย แต่นั่นก็ไม่สำคัญเท่ากับสิ่งที่เขาต้องทำต่อไป เขาไม่ใช่เรย์คนเดิมที่อ่อนแอและเชื่อใจคนง่ายอีกแล้ว ความแค้นจะถูกเปลี่ยนเป็นพลัง และถ้าโลกนี้ขับเคลื่อนด้วยความแข็งแกร่ง เขาก็จะใช้ 'เงิน' ซื้อทุกอย่างกลับคืนมา "ลูน่า ฟังนะ จากนี้ไป เธอจะเป็นคนของฉัน เราจะออกไปจากนรกนี่ และเมื่อเราออกไปได้ คนที่ส่งฉันลงมาที่นี่จะต้องชดใช้ด้วยราคาที่พวกมันจ่ายไม่ไหว" ลูน่ามองใบหน้าของชายหนุ่มตรงหน้า แววตาที่เคยหม่นหมองของเธอเริ่มมีประกายแห่งความหวัง ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีดำสนิทก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าเรย์ มันไม่ใช่ระบบปกติที่นักผจญภัยคนอื่นมี แต่มันคือสิ่งที่ไม่เคยมีใครเห็นมาก่อน [ระบบ: ไอเทมตู้เซฟพระเจ้า เปิดใช้งาน] [ข้อความจากระบบ: คุณสามารถแลกเปลี่ยน 'ความมั่งคั่ง' ในโลกความเป็นจริง เป็น 'แต้มค่าสถานะ' หรือ 'ไอเทมระดับเทพ' ได้อย่างไร้ขีดจำกัด] [ยอดเงินคงเหลือในบัตรเครดิตดำ: Infinite (ไม่จำกัดวงเงิน)] เสียงแจ้งเตือนของธนาคารมหาอำนาจดังขึ้นก้องอยู่ในมิติแห่งนี้ เรย์เหยียดยิ้มที่มุมปาก ในเมื่อพวกมันพรากพลังของเขาไป เขาก็จะใช้พลังเงินตรานี่แหละ ทุบทำลายโชคชะตาที่พวกมันขีดไว้ให้พินาศ! เขากดปุ่มบนหน้าต่างระบบด้วยนิ้วที่สั่นเทาด้วยความตื่นเต้น เสียงรูดบัตรดังขึ้นในอากาศว่างเปล่า... *ติ๊ด!* ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวที่ควรจะไม่มีทางมาถึงที่นี่ได้ ก็ดังสนั่นหวั่นไหวเหนือเพดานหินของดันเจี้ยนอเวจี มันไม่ใช่เครื่องบินทั่วไป แต่มันคือพาหนะสุดหรูที่ติดตั้งปืนใหญ่ทำลายล้างสูง ลมกรรโชกแรงจากการหมุนของใบพัดทำให้เศษหินกระเด็นกระจัดกระจาย บันไดเชือกหย่อนลงมาจากเบื้องบน พร้อมกับชายชุดดำร่างยักษ์ที่ตะโกนก้องลงมา "ยินดีด้วยครับท่านเรย์! รถหุ้มเกราะและกองกำลังสนับสนุนของท่านมาถึงแล้วครับ... จะให้เราเริ่มกวาดล้างกิลด์ที่หักหลังท่านเลยไหมครับ?" ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับจุดเริ่มต้นของความแค้นนี้ด้วยกันนะครับ