พิธีการที่มาพร้อมกลิ่นคาวเลือด

กลิ่นอายคาวเลือดของหมึกสีชาดที่เพิ่งแห้งสนิทบนพระราชโองการแผ่นนั้น ยังคงติดตรึงอยู่ปลายจมูกของหลี่เหม่ยจินราวกับมันถูกละเลงลงบนผิวเนื้อของนางเอง "ใต้เท้าหลี่... หรือควรเรียกว่า *พระชายารองหลี่* ดีเล่าเจ้าคะ" น้ำเสียงเยาะหยันที่แฝงไว้ด้วยยาพิษของกงгунชราผู้ถือพระราชโองการดังขึ้น ท่ามกลางความเงียบงันของโถงพิธีการหลวงที่ประดับประดาด้วยผ้าแพรสีชาดละลานตา ทว่ากลับเย็นเยียบราวน้ำแข็งขั้วโลก เหม่ยจินมิได้กะพริบตาแม้แต่น้อย ร่างระหงในชุดพิธีการปักลายหงส์ทองคู่โบตั๋นยืนหยัดตรงแน่ว ปลายเล็บเรียวยาวที่ซ่อนอยู่ภายใต้แขนเสื้อกว้างจิกเข้ากับฝ่ามือจนรู้สึกได้ถึงความเจ็บปวด—ความเจ็บปวดที่นางจงใจใช้มันเพื่อเตือนสติว่า บิดาของนางไม่ได้ตายด้วยโรคชรา แต่นางกำลังยืนอยู่บนกองเลือดของสกุลหลี่เพื่อทวงความยุติธรรมกลับคืนมา "ฝ่าบาททรงมีพระเมตตา ข้าหลวงผู้นี้เพียงแต่น้อมรับพระราชโองการด้วยความสำนึกในพระมหากรุณาธิคุณ หาได้บังอาจอาจเอื้อมต่อตำแหน่งอันสูงส่งไม่" สุ้มเสียงของนางราบเรียบ เยือกเย็น และมั่นคง ราวกับผิวน้ำในบึงลึกยามไร้ลม นางกวาดสายตามองบัญชีงบประมาณพิธีการหลวงนับร้อยเล่มที่กองอยู่เบื้องหน้า ตัวเลขเงินท้องคลังที่ถูกเบิกจ่ายเพื่อการจัดงานพระราชพิธีฉลองชัยชนะของฉินอ๋องถูกเขียนขึ้นด้วยลายมือที่คุ้นตาอย่างยิ่ง... ลายมือของขุนนางฝ่ายคลังผู้จงรักภักดีต่อฮองเฮาจ้าว นิ้วเรียวบางพลิกกระดาษแผ่นแล้วแผ่นเล่าอย่างเชื่องช้า ท่ามกลางสายตานับสิบคู่ของเหล่าขันทีและนางกำนัลที่ถูกส่งมาคุมเชิง นางหยุดลงที่หน้ากระดาษแผ่นหนึ่ง—*เงินสามแสนตำลึงทอง* ถูกระบุว่าใช้สำหรับจัดซื้อหยกขาวแกะสลักเพื่อประดับแท่นบูชาฟ้าดิน ทว่าตัวเลກในบัญชีกลับถูกขูดลบและเขียนทับด้วยหมึกอีกเฉดหนึ่งอย่างลวกๆ หางตาของเหม่ยจินเหลือบเห็นเงาร่างสูงใหญ่ที่ทอดทับลงมาจากกรอบประตูไม้แกะสลักลายวิจิตร ฉินอ๋อง มู่หรงเซียว ก้าวเข้ามาในโถงพิธีด้วยอาภรณ์สีดำสนิทปักลายมังกรเงินยลดิ้นทอง กลิ่นอายความดุดันและกลิ่นอายคาวเลือดจากการศึกสงครามแผ่ซ่านกดดันจนบรรยากาศในห้องแทบหยุดหายใจ ดวงตาคมกริบดั่งเหยี่ยวคู่นั้นกวาดมองร่างนางด้วยความรู้สึกที่อ่านไม่ออก ระหว่างความเหี้ยมเกรียมกระหายอำนาจ กับประกายความพึงพอใจที่ซ่อนอยู่ลึกจนยากจะหยั่งถึง "ดูท่า... พระชายารองหลี่ของเราจะพบสิ่งน่าสนใจในกองขยะพวกนั้นเสียแล้วกระมัง" มู่หรงเซียวเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงอำนาจดึงดูดทุกสายตาให้หันไปคุกเข่าคำนับ ทว่าเหม่ยจินกลับยังคงยืนนิ่ง นางเงยหน้าสบตากับบุรุษผู้ขึ้นชื่อว่าเป็นทั้งคู่คิดและศัตรูตัวฉกาจผู้นี้อย่างไม่เกรงกลัว "ทูลท่านอ๋อง หม่อมฉันเพียงแต่สงสัยว่า... เหตุใดหยกขาวสามแสนตำลึงทองที่ควรจะถูกส่งมายังแท่นบูชาหลวง จึงมีน้ำหนักหายไปถึงสามส่วน เมื่อเทียบกับปริมาณหยกที่กองอยู่ตรงนั้น" เหม่ยจินผผายมือไปยังลังไม้ใบใหญ่ที่ถูกเปิดออก เผยให้เห็นหยกเนื้อหยาบสีขุ่นมัวที่แม้แต่สามัญชนยังไม่ชายตาแล ความเงียบเข้าปกคลุมโถงพิธีชั่วขณะ เหล่าขันทีหน้าซีดเผือกจนแทบล้มทั้งยืน มู่หรงเซียวสาวเท้าเข้ามาหยุดยืนเบื้องหน้านาง ระยะห่างระหว่างทั้งสองใกล้เสียจนเหม่ยจินได้กลิ่นอายบุรุษและกลิ่นจางๆ ของสนิมเหล็กจากสนามรบ ร่างสูงโน้มตัวลงกระซิบข้างใบหูของนางด้วยน้ำเสียงที่ทำเอาหัวใจคนฟังกระตุกวูบ "เจ้าฉลาดเกินไปแล้ว... เจ้าสี่... การขุดคุ้ยเรื่องนี้ขึ้นมา เท่ากับเจ้าเอาคอของตนเองไปพาดไว้บนคมดาบของฮองเฮาจ้าว รู้ตัวหรือไม่" เหม่ยจินแย้มยิ้มริมฝีปากบางเฉียบ รอยยิ้มที่งดงามหยาดเยิ้มทว่ากลับเย็นยะเยือกเสียยิ่งกว่าน้ำค้างกลางฤดูหนาว นางไม่ถอยหลังแม้แต่ก้าวเดียว เงยหน้าสบตาเขาตรงๆ "หากคมดาบของฮองเฮาจะปลิดชีพหม่อมฉันได้จริง หม่อมฉันก็ยินดี... ขอเพียงได้ลากคอผู้ที่อยู่เบื้องหลังความพินาศของสกุลหลี่ลงมาตายตกไปตามกันด้วยเท่านั้นเพคะ" มู่หรงเซียวจ้องมองนางด้วยแววตาที่ไหววูบไปชั่วขณะ มุมปากหยักลึกยกยิ้มขึ้นอย่างพึงพอใจในความกล้าหาญและสติปัญญาที่เหนือล้ำกว่าสตรีใดในแผ่นดินนี้ มือหนายื่นออกไปราวกับจะสัมผัสแก้มเนียนนุ่มของนาง ทว่าก่อนที่ปลายนิ้วจะทันแตะโดนผิวเนื้อ ขันทีคนสนิทของฉินอ๋องก็วิ่งหน้าตาตื่นเข้ามาคุกเข่าแทบเท้า พร้อมกับประคองหีบไม้ประทับตราลับด้วยสองมือสั่นเทา "ท่านอ๋อง! เกิดเรื่องใหญ่แล้วพ่ะย่ะค่ะ... มีพระราชโองการลับจากตำหนักใน... ส่งตรงถึงมือพระชายารองโดยเฉพาะ!" มู่หรงเซียวชะงักมือ ดวงตาคมกริบหน่านำความเยือกเย็นกลับมาสู่ใบหน้าอีกครั้ง เขารับหีบไม้ใบนั้นมาด้วยตนเอง ก่อนจะเปิดออกช้าๆ และหยิบม้วนกระดาษสีทองอร่ามขึ้นมาอ่าน เพียงแค่กวาดสายตาผ่านตัวอักษรบรรทัดแรก ใบหน้าของฉินอ๋องก็มืดมนลงดั่งพายุฝนตั้งเค้า รังสีสังหารแผ่พุ่งออกมาจากร่างจนนางกำนัลรอบข้างทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความหวาดกลัว มู่หรงเซียวหันกลับมามองเหม่ยจินด้วยสายตาที่ยากจะคาดเดา รอยยิ้มเยียบเย็นปรากฏขึ้นที่มุมปากอีกครั้ง ก่อนที่เขาจะโยนกระดาษแผ่นนั้นลงตรงหน้าของนาง "ฮองเฮามีรับสั่ง... พระราชทาน 'สุราจันทราโลหิต' แก่พระชายารองหลี่ เพื่อเป็นการล้างมลทินในพิธีแต่งตั้งวันนี้" ... ขอบพระคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามอ่านและร่วมเดินทางไปในหมากกระดานนี้ด้วยกันนะคะ