ฟื้นคืนชีพในร่างยัยนางร้าย

"คุณหลินอิง ในเมื่อคุณทำตัวเสื่อมเสียจนไม่อาจเป็นสะใภ้ตระกูลหลี่ได้อีกต่อไป งานหมั้นวันนี้ก็ควรจบลงเสียที นี่คือหนังสือสัญญาถอนหมั้น... เซ็นชื่อลงไปซะ แล้วออกจากชีวิตของผมไปเงียบๆ" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความรังเกียจดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันของห้องโถงใหญ่ หลินอิงกะพริบตาถี่ๆ ความรู้สึกเจ็บจี๊ดที่ขมับราวกับถูกเข็มหมื่นเล่มทิ่มแทงค่อยๆ จางหายไป สิ่งที่ปรากฏชัดเจนเบื้องหน้าไม่ใช่ความมืดมิดของห้วงสุดท้ายแห่งชีวิต แต่เป็นใบหน้าคมคายของ 'หลี่เจี้ยน' ชายผู้ที่เธอเคยรักจนหมดใจในชาติก่อน กลิ่นไอของยุค 70 อบอวลอยู่ในบรรยากาศ กระดาษสัญญาถอนหมั้นที่ถูกวางลงบนโต๊ะไม้ขัดมันนั้นดูสั่นไหวในสายตาของเธอ เสียงซุบซิบจากแขกเหรื่อรอบข้างที่จงใจให้เธอได้ยินถากถางเข้ามาไม่ขาดสาย "นังผู้หญิงไร้ยางอาย คนแบบนี้ต้องให้บทเรียนเสียบ้าง..." "นั่นสิ แย่งคู่หมั้นน้องสาวตัวเอง แถมยังทำเรื่องฉาวโฉ่ ใครจะไปเอาลง" หลินอิงกวาดสายตามองไปรอบห้อง ความรู้สึกเย็นเยียบในใจแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งงันที่น่าประหลาด เธอไม่ได้ร้องไห้ฟูมฟายเหมือนที่ใครๆ คาดหวัง ในหัวของเธอไม่ได้มีภาพความอัปยศ แต่กลับมีตัวเลขเรืองแสงสีฟ้าพุ่งผ่านม่านตา—*ระบบเศรษฐีระดับโลกตรวจพบ: สภาวะความเกลียดชังพุ่งสูงถึง 99.9%—กำลังแปลงเป็นแต้มสินทรัพย์* *ติ๊ง!* [ตรวจพบความเกลียดชังในสถานที่: 200 คน] [แปลงแต้มเป็น: เงินฝากในบัญชีธนาคารต่างประเทศ (ไม่จำกัดวงเงิน)] [ยอดเงินปัจจุบัน: 999,999,999,999 หยวน] ริมฝีปากบางเฉียบของหลินอิงเหยียดยิ้มเย็นชา เธอขยับกายลุกขึ้นยืนสง่างามท่ามกลางสายตาทุกคู่ที่จ้องมองมาด้วยความสมเพช ความทรงจำของการถูกทรยศในชาติก่อนไหลย้อนกลับมาเหมือนเขื่อนแตก แต่ครั้งนี้... เธอไม่ใช่ผู้หญิงโง่เขลาคนเดิมอีกแล้ว "คุณบอกว่าอยากให้ฉันเซ็นงั้นหรือ?" เสียงของเธอราบเรียบ เย็นชา และทรงพลังจนหลี่เจี้ยนชะงักไปครู่หนึ่ง "ใช่ อย่าให้ผมต้องพูดซ้ำ" เขาขมวดคิ้ว รู้สึกหงุดหงิดที่สายตาของหลินอิงเปลี่ยนไป มันไม่มีความอาลัยอาวรณ์เหลืออยู่เลย มีเพียงความว่างเปล่าที่ราวกับเขากลายเป็นเพียงฝุ่นผงใต้เท้า หลินอิงหยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงบนโต๊ะขึ้นมา เธอไม่ได้เซ็นชื่อในกระดาษแผ่นนั้น แต่กลับตวัดปลายปากกาขีดฆ่าข้อความบนหนังสือสัญญาจนยับเยิน ก่อนจะปามันใส่หน้าชายหนุ่มอย่างไม่ไยดี "คนที่จะถอนหมั้นคือฉันต่างหาก หลี่เจี้ยน" เธอเน้นย้ำแต่ละคำชัดถ้อยชัดคำ "และขอให้จำไว้ว่า ผู้ชายที่สมควรได้รับความรักจากฉัน คือคนที่คู่ควรมากกว่าเศษสวะอย่างคุณ" ทั้งห้องโถงตกอยู่ในความเงียบสนิทราวกับป่าช้า ทุกคนเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง หลี่เจี้ยนหน้าแดงก่ำด้วยความโกรธจัด "แก! นังบ้า! แกคิดว่าจะมีใครเอาแกเหรอ!" ทันใดนั้นเอง เสียงเครื่องยนต์คำรามก้องมาจากนอกอาคาร แรงลมจากการหมุนของใบพัดเฮลิคอปเตอร์ทหารลำยักษ์พัดผ่านหน้าต่างจนผ้าม่านปลิวไสว ผู้คนต่างแตกตื่นวิ่งออกไปดูที่ระเบียง แรงสั่นสะเทือนทำให้แจกันราคาแพงบนโต๊ะสั่นไหว ชายหนุ่มในชุดเครื่องแบบทหารเต็มยศก้าวลงจากเฮลิคอปเตอร์ท่ามกลางเสียงฝูงชนที่ส่งเสียงอื้ออึง นายทหารหนุ่มผู้มีแววตาดุดันราวกับพยัคฆ์ร้ายก้าวผ่านฝูงชนเข้ามาด้วยท่วงท่าทรงอำนาจ เขาคือ 'พันโทเว่ยฉิง' ผู้ที่เป็นดั่งมัจจุราชในสนามรบและเป็นคนที่ไม่มีใครกล้าสบตาเกินสามวินาที เขาก้าวมาหยุดตรงหน้าหลินอิง ก่อนจะคุกเข่าลงข้างหนึ่งต่อหน้าทุกคน ท่ามกลางความตื่นตะลึงของเหล่าแขกเหรื่อ "ผมมารับคุณแล้ว หลินอิง" เสียงของเขาแหบพร่าทว่าเต็มไปด้วยความภักดี "ในบัญชีของคุณ... มีเงินมากพอที่จะกว้านซื้อตระกูลหลี่ให้หายไปจากแผนที่ประเทศนี้ภายในหนึ่งชั่วโมง... คุณจะเริ่มจัดการพวกเขาเลยไหมครับ?" ในวินาทีนั้น หลินอิงมองเห็นเลขศูนย์จำนวนมหาศาลบนหน้าจอระบบที่สว่างวาบขึ้นมา พร้อมกับสายตาของหลี่เจี้ยนที่เริ่มซีดเผือดจนไร้สีเลือด เธอยื่นมือไปแตะไหล่ของเว่ยฉิงเบาๆ ก่อนจะหันไปยิ้มให้คู่หมั้นเก่าที่กำลังตัวสั่นเทา "จัดการเลยค่ะที่รัก... เริ่มจากทรัพย์สินทั้งหมดของเขาก่อนเลยนะ" เสียงกดปุ่มอนุมัติโอนเงินผ่านระบบธนาคารระดับโลกดังขึ้นเบาๆ ในโสตประสาทของเธอ พร้อมกับเสียงกริ๊ดร้องด้วยความตกใจของหลี่เจี้ยนที่ได้รับข้อความแจ้งเตือนอายัดบัญชีทั้งหมดในพริบตา ทว่าจู่ๆ ประตูห้องโถงก็ถูกพังเข้ามาโดยกลุ่มชายชุดดำที่ดูเหมือนกองกำลังติดอาวุธระดับประเทศ พร้อมกับคำสั่งการที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีคนกล้าทำ! ขอบคุณที่ร่วมเดินทางไปกับม่านหมอกโรแมนซ์นะคะ แล้วพบกันในตอนต่อไปค่ะ