ฮันเตอร์ไร้ค่าในดันเจี้ยนร้าง

"อย่าโทษพวกเราเลยริน... โลกของฮันเตอร์มันก็โหดร้ายแบบนี้แหละ นายมันก็แค่ตัวถ่วงระดับ E ที่เกิดมาเพื่อเป็นเหยื่อล่อมอนสเตอร์เท่านั้น" เสียงหัวเราะเยาะเย้ยของ ‘คาร์ล’ หัวหน้าปาร์ตี้ดังสะท้อนก้องไปทั่วโถงหินที่อบอวลไปด้วยกลิ่นคาวเลือด ปลายดาบของเขากดลงบนไหล่ของรินที่ทรุดเข่าลงกับพื้นด้วยความอ่อนแรง รอบกายของรินคือซากศพของมอนสเตอร์ระดับต่ำที่เขาเพิ่งจัดการไปจนหมดแรง แต่สิ่งที่ได้รับกลับมาไม่ใช่ค่าตอบแทน แต่มันคือการถูกทอดทิ้งให้เผชิญหน้ากับ ‘บอส’ ที่กำลังจะตื่นขึ้นในอีกไม่กี่อึดใจ รินเงยหน้าขึ้น ดวงตาเรียบเฉยที่ผ่านความเจ็บปวดมานับครั้งไม่ถ้วนจ้องมองคาร์ลด้วยความเย็นชา เขาไม่ร้องขอชีวิต ไม่ก้มกราบกราน นั่นยิ่งทำให้คาร์ลรู้สึกหงุดหงิดใจจนใบหน้าบิดเบี้ยว "ทำไมถึงไม่โวยวาย? ทำไมไม่ร้องขอความเมตตาเหมือนหมาข้างถนนตัวอื่น?" คาร์ลถามพลางกระชากคอเสื้อของรินขึ้นมา รินขยับยิ้มมุมปาก เป็นรอยยิ้มที่ทำให้คนมองรู้สึกหนาวสันหลังวาบ "เพราะฉันรู้ดีว่าขยะอย่างพวกนาย... ต่อให้ฆ่าฉันไป ก็หนีไม่พ้นโชคชะตาที่กำลังจะมาถึงหรอก" "ปากดี!" คาร์ลถีบรินเข้าที่หน้าท้องจนร่างปลิวไปกระแทกกับผนังถ้ำ ก่อนจะสั่งให้ลูกน้องเดินจากไปโดยไม่หันกลับมามอง ทิ้งให้รินนอนหายใจรวยรินท่ามกลางความมืดมิดที่มีเพียงแสงสลัวจากหินเรืองแสงที่ค่อยๆ ดับลง ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วร่าง กระดูกซี่โครงน่าจะหักไปหลายซี่ รินพยายามใช้มือยันกำแพงถ้ำเพื่อลุกขึ้น แต่ทว่าเสียงฝีเท้าหนักๆ ของบางสิ่งที่มหึมาและน่าสะพรึงกลัวกำลังย่างกรายเข้ามา มันคือ ‘โกเลมศิลาอาคม’ บอสประจำดันเจี้ยนระดับ D ที่พวกคาร์ลทิ้งงานเอาไว้ *ติ๊ง!* เสียงสัญญาณประหลาดดังก้องขึ้นในสมองของริน ราวกับเสียงกังวานของจักรวาลที่เพิ่งถูกปลุกให้ตื่น [ตรวจพบสภาวะวิกฤตถึงขีดสุด... เริ่มต้นกระบวนการติดตั้ง 'ระบบกดข้ามขีดจำกัด' (Limit-Break System)] [สถานะฮันเตอร์ของท่าน: ระดับ E (อ่อนแอจนน่าสมเพช)] [ข้อเสนอพิเศษ: ต้องการกดข้ามความเจ็บปวดและก้าวข้ามขีดจำกัดของมนุษย์หรือไม่?] รินแค่นหัวเราะในลำคอ เลือดสีแดงฉานไหลซึมจากมุมปาก เขาไม่มีอะไรจะเสียอีกแล้ว ในเมื่อโลกนี้มันบีบให้เขาตาย เขาก็จะขอตายแบบที่ไม่ได้เป็นแค่เบี้ยล่างของใคร "ตกลง... จัดการให้มันจบๆ ไปซะ" [รับทราบ ยืนยันการติดตั้ง... อัปเกรดทักษะ 'การวิเคราะห์จุดอ่อน' เป็น 'เนตรดวงตาพระเจ้า'] [วิเคราะห์เป้าหมาย: โกเลมศิลาอาคมระดับบอส] [จุดตายถูกระบุ: รอยร้าวเล็กๆ บริเวณข้อเท้าขวา... กดข้ามเวลาความเสียหายไปที่จุดเดียวด้วยพลังทำลาย 500%!] ทันใดนั้น พลังงานมหาศาลก็ไหลทะลักเข้าสู่เส้นเลือดของริน ความเหนื่อยล้าหายไปราวกับถูกลบออกด้วยยางลบ รินดีดตัวขึ้นจากพื้นด้วยความเร็วที่เหนือชั้นกว่าที่เคยเป็นมา เขาไม่ได้วิ่งหนี แต่เขาวิ่งเข้าหาโกเลมยักษ์ที่กำลังเงื้อหมัดหินเตรียมบดขยี้เขาให้กลายเป็นเนื้อบด เขาสไลด์ตัวหลบใต้ร่างมหึมาอย่างงดงาม ในจังหวะที่หัวใจเต้นรัวด้วยอะดรีนาลีน รินซัดฝ่ามือที่อัดแน่นด้วยพลังงานที่ระบบมอบให้เข้าที่ข้อเท้าของมันอย่างแม่นยำ *เปรี้ยง!* เสียงกระดูกหินแตกละเอียดดังลั่นไปทั่วถ้ำ โกเลมยักษ์เสียหลักล้มคว่ำลง พื้นดินสั่นสะเทือนไปทั่ว รินไม่รอช้า เขาปีนขึ้นไปบนแผ่นหลังของมันก่อนจะปักเศษเหล็กที่คาร์ลทิ้งไว้ลงไปในจุดศูนย์กลางของแกนพลังงานที่คอของมันจนมิดด้าม [ภารกิจสำเร็จ: กำจัดบอสโดยลำพัง] [ได้รับรางวัล: เลเวลอัป +10, ปลดล็อกสิทธิ์เข้าถึง 'ร้านค้ามิติ'] รินยืนหอบหายใจอยู่บนซากศพของบอส แววตาของเขาเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง ความเยือกเย็นถูกแทนที่ด้วยความทะเยอทะยานที่พุ่งพล่าน เขาเดินออกมาจากดันเจี้ยนร้างนั้นด้วยร่างที่เปื้อนฝุ่น แต่หัวใจกลับเบาสบายอย่างประหลาด ทว่าเมื่อก้าวพ้นปากถ้ำ สิ่งที่เขาพบคือคาร์ลและปาร์ตี้ของมันที่ยืนรออยู่พร้อมกับอุปกรณ์บันทึกภาพเวทมนตร์ พวกมันวางแผนจะถ่ายภาพร่างที่ไร้วิญญาณของเขาเพื่อใช้เป็นข้ออ้างในการเคลมผลงานดันเจี้ยน "เฮ้ย! นั่นมัน..." ลูกน้องคนหนึ่งของคาร์ลร้องลั่นด้วยความตกใจเมื่อเห็นรินเดินออกมาจากถ้ำด้วยสภาพที่ไร้รอยขีดข่วน คาร์ลหน้าถอดสีทันทีที่เห็นรอยเลือดบนมือของรินและซากโกเลมที่ดับสลายอยู่เบื้องหลัง "แก... แกทำได้ยังไง!" คาร์ลชักดาบออกมาด้วยความลนลาน รินเดินเข้าไปหาพวกมันช้าๆ กดดันจนพวกมันต้องถอยกรูด เขาล้วงมือเข้าไปในกระเป๋ากางเกงก่อนจะหยิบอุปกรณ์สื่อสารรุ่นล่าสุดออกมา แล้วกดทำรายการบางอย่าง "พวกนายบอกว่าโลกนี้มันโหดร้ายสินะ" รินเอ่ยน้ำเสียงราบเรียบแต่แฝงไว้ด้วยอำนาจที่ทำให้คนฟังใจสั่น "งั้นก็น่าจะเข้าใจดีว่า... เวลาที่คนเขาสูงกว่าเขากดดันลงมา มันจะรู้สึกยังไง" ทันใดนั้น เสียงเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวจำนวนหลายลำดังกระหึ่มเหนือท้องฟ้า พวกมันติดตราสัญลักษณ์ของ 'กิลด์ระดับตำนาน' ที่ไม่เคยมีใครเข้าถึงได้ง่ายๆ บันไดเชือกถูกทิ้งลงมาตรงหน้าของริน และร่างของหญิงสาวผู้สง่างามในชุดสูทสีดำสนิทก็ก้าวลงมา เธอคนนั้นคือ เอลาร่า อดีตหัวหน้ากิลด์อันดับหนึ่งที่หายตัวไปจากวงการ เอลาร่ามองผ่านคาร์ลไปอย่างไม่แยแส ก่อนจะก้มหัวทำความเคารพแก่รินท่ามกลางความตะลึงงันของทุกคนในที่นั้น "รถพร้อมแล้วค่ะ นายท่าน" เอลาร่ากล่าวด้วยน้ำเสียงนุ่มนวลแต่หนักแน่น "และบัญชีธนาคารระดับสูงสุดของท่านได้รับการยืนยันตัวตนแล้ว เงินทั้งหมดในระบบของกิลด์นี้... ถูกโอนย้ายเข้าสู่บัญชีของท่านเรียบร้อยแล้วค่ะ" คาร์ลเข่าอ่อนล้มลงกับพื้น ดวงตาเบิกโพลงด้วยความสิ้นหวังเมื่อได้รับแจ้งเตือนจากระบบส่วนตัวว่าเงินทุกบาททุกสตางค์ของปาร์ตี้เขาได้หายไปเกลี้ยงบัญชีภายในพริบตา รินก้าวขึ้นไปบนบันไดเชือก ทิ้งคาร์ลไว้เบื้องหลังในสภาพเหมือนคนเสียสติ เขาหันกลับมามองพวกมันเป็นครั้งสุดท้ายด้วยสายตาที่เปี่ยมไปด้วยการเย้ยหยันก่อนจะกล่าวทิ้งท้าย "ยินดีต้อนรับสู่โลกใบใหม่ที่พวกแกไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเงยหน้ามอง... ชีวิตของพวกแก หลังจากนี้ ผมจะเป็นคนกำหนดเองครับ" ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ร่วมเดินทางไปกับผมในจุดเริ่มต้นของความสะใจครั้งนี้ แล้วพบกันในบทถัดไปนะครับ - โอเวอร์ลอร์ดซีโร่ ครับ