เสียงนินทาในโซเชียล

"นี่มันอะไรกันคะปัน... ฉันว่าแกต้องรีบดู เดี๋ยวนี้เลย!" น้ำหวานโยนสมาร์ทโฟนลงบนโต๊ะไม้ในโรงอาหารคณะวิศวะฯ เสียงกระแทกของเครื่องดนตรีชิ้นนั้นไม่ได้ดึงดูดความสนใจเท่ากับแววตาที่ตื่นตระหนกของเพื่อนสนิท ปันชะงักมือที่กำลังถือแก้วชานมไข่มุก คิ้วเรียวขมวดเข้าหากันพลางกวาดสายตาผ่านหน้าจอที่แสดงโพสต์จากเพจ ‘สารพัดความลับชาววิศวะ’ ซึ่งมียอดแชร์พุ่งทะยานไปไกลเกินกว่าจะหยุดยั้ง รูปถ่ายคิมขณะยืนคุยกับปันในมุมลับตาของตึกกิจกรรมเมื่อวานถูกแปะหราอยู่บนหน้าจอ ภาพที่ดูเหมือนการโอบกอดหากมองจากมุมไกล ถูกตีความไปไกลจนถึงขั้น ‘พี่เฮดว้ากใช้อำนาจมืดฉวยโอกาสกับเฟรชชี่’ คอมเมนต์นับพันไหลรัวเหมือนน้ำป่าที่กัดเซาะความมั่นใจของปันจนพังทลาย "คนพวกนี้... พวกเขาไม่รู้อะไรเลยด้วยซ้ำ ทำไมถึงเขียนกันแรงขนาดนี้คะ" ปันพึมพำ เสียงสั่นเครือจนน้ำหวานต้องเอื้อมมือมาคว้ามือเธอไว้แน่น "มันไม่ใช่แค่เรื่องนินทาแล้วนะปัน คณะกรรมการนิสิตกำลังจะตั้งคณะกรรมการสอบสวนพี่คิมเพราะกระแสกดดันจากข้างนอกนี่แหละ ใครบางคนจงใจปล่อยข่าวนี้เพื่อทำลายเขา... หรืออาจจะทำลายเราทั้งคู่" ปันนิ่งอึ้ง สมองของเธอประมวลผลถึงเหตุการณ์เมื่อวาน คิมเพียงแค่โน้มตัวลงมาปัดเศษใบไม้บนไหล่ของเธอ เพราะเกรงว่าเธอจะคันผิวหนังหากต้องไปซ้อมเชียร์ต่อ แต่ในเลนส์กล้องของใครบางคน ช่วงเวลาที่แสนบริสุทธิ์นั้นกลับกลายเป็นอาวุธที่แหลมคมที่สุด ท่ามกลางเสียงซุบซิบที่ดังลอดมาตามโต๊ะข้างๆ สายตาหลายคู่ที่แอบมองมาด้วยความสมเพชและเคลือบแคลง ปันรู้สึกเหมือนตัวเองกำลังยืนอยู่บนทุ่งหญ้าที่ถูกไฟลามเลีย เธอรักคิม และเธอก็รู้ดีว่าความรักนี้อาจเป็น ‘ตราบาป’ ในสายตาของคนอื่น แต่เธอไม่เคยคิดเลยว่ามันจะรุนแรงถึงขั้นทำลายเกียรติยศของชายหนุ่มที่เธอเคารพรัก เย็นวันนั้น ณ ห้องซ้อมเชียร์ที่บรรยากาศเย็นเยียบผิดปกติ คิมยืนเด่นอยู่กลางห้อง สายตาคมกริบของเฮดว้ากที่เคยสร้างความเกรงขามให้กับทุกคนในรุ่น บัดนี้กลับดูเหนื่อยล้าและเต็มไปด้วยรอยร้าวที่ซ่อนอยู่ใต้ใบหน้าเรียบเฉย เขายืนเผชิญหน้ากับรุ่นพี่ปีสี่ที่เดินเข้ามาพร้อมเอกสารในมือ ท่ามกลางสายตานับร้อยคู่ของน้องปีหนึ่งที่แทบไม่กล้าหายใจ "ผมขอยืนยันว่าสิ่งที่ปรากฏในโซเชียล ไม่ใช่ความจริงครับ" คิมเอ่ยด้วยน้ำเสียงทุ้มต่ำแต่หนักแน่น ทว่ารุ่นพี่ปีสี่กลับหัวเราะในลำคอ "ความจริงหรือเปล่าไม่สำคัญหรอกคิม แต่สิ่งที่สำคัญคือ ‘ภาพลักษณ์’ ของคณะเรา ถ้าแกยังไม่จัดการตัวเองให้ดี เรื่องนี้อาจจะลามไปถึงการพิจารณาตำแหน่งเฮดว้ากของแกด้วย" ปันที่นั่งอยู่แถวหน้าสุดกำหมัดแน่นจนเล็บจิกเข้าที่ฝ่ามือ เธอเห็นคิมเหลือบมองมาทางเธอเพียงชั่วครู่ แววตาคู่นั้นไม่ได้มีร่องรอยของความโกรธเคือง แต่มันกลับเต็มไปด้วยความห่วงใยที่ปันไม่อยากให้มันเกิดขึ้น เพราะเธอรู้ดีว่านั่นคือสิ่งที่ทำให้เขาตกเป็นเป้าโจมตีได้ง่ายที่สุด "ถ้าปันบอกความจริง... จะช่วยพี่คิมได้ไหมคะ" ปันลุกขึ้นยืนกะทันหัน เสียงของเธออาจจะไม่ได้ดังมาก แต่ความเงียบงันในห้องทำให้ทุกคนได้ยินอย่างชัดเจน คิมขยับตัวทันที "นั่งลง ปัน เรื่องนี้ไม่เกี่ยวกับเธอ" "มันเกี่ยวค่ะ! เพราะคนในรูปคือหนู และหนูไม่ยอมให้ใครเอาเรื่องไม่จริงมาทำลายอนาคตพี่!" ความโกลาหลเริ่มก่อตัวขึ้น เสียงวิพากษ์วิจารณ์ดังระงมเหมือนผึ้งแตกรัง คิมเดินตรงเข้ามาหาปัน แววตาของเขาสั่นไหว เขาไม่ได้ต้องการให้เธอเอาตัวเองมาเป็นเกราะกำบังให้เขา ทว่าในวินาทีที่เขากำลังจะเอ่ยปากห้าม เสียงประตูห้องซ้อมก็ถูกเปิดออกอย่างแรง พร้อมกับการปรากฏตัวของคนที่ไม่ควรจะอยู่ที่นี่ในเวลานี้ หญิงสาวคนหนึ่งในชุดเดรสหรูหราเดินเข้ามาพร้อมกับสมาร์ทโฟนที่ไลฟ์สดอยู่ เธอหยุดยืนตรงหน้าคิมและปัน รอยยิ้มที่มุมปากของเธอดูเยือกเย็นเกินกว่าจะเป็นรอยยิ้มของคนปกติ "ในเมื่อทั้งคู่ยืนยันว่าบริสุทธิ์ใจขนาดนั้น..." เธอเอ่ยผ่านกล้องไลฟ์สดที่รุมล้อมด้วยยอดวิวหลักหมื่น "งั้นเรามาดูคลิปฉบับเต็ม... ที่เห็นมากกว่าแค่การปัดเศษใบไม้กันดีไหมคะ พี่คิม?" ปันรู้สึกเหมือนโลกทั้งใบหมุนคว้าง เมื่อเห็นไฟล์วิดีโอที่หญิงสาวคนนั้นเพิ่งกดส่งเข้าจอโปรเจกเตอร์ขนาดใหญ่กลางห้อง... วิดีโอที่ใครก็ไม่รู้แอบถ่ายไว้ แต่มันกลับเป็นมุมที่บิดเบือนความจริงจนน่ากลัว! คิมหน้าถอดสีทันทีที่เห็นภาพนั้น เขาหันมาสบตาปันด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรู้สึกผิดอย่างที่สุด "ปัน... พี่ขอโทษ แต่นี่มันไม่ใช่ทั้งหมดที่เธอเห็น" ขอบพระคุณทุกหัวใจที่ยังคงเชื่อมั่นในตัวปันและคิมนะคะ - ชานมไข่มุกหวานร้อย