ความล้มเหลวที่สอนบทเรียน

เสียงโลหะบดเบียดกันดังสนั่นลั่นโสตประสาท คล้ายกับเสียงกระดูกข้อต่อของยักษ์มารที่กำลังบิดขี้เกียจ กลิ่นฉุนของกำมะถันและไอน้ำร้อนจัดพวยพุ่งเข้าปะทะหน้ากากกันฝุ่นจนเกิดฝ้าขาวมัว คินก้าวถอยหลังด้วยสัญชาตญาณ สองเท้าเหยียดยันลงบนพื้นหินแกรนิตที่สั่นสะเทือนจากแรงระเบิดใต้พิภพ ดวงตาคมกริบภายใต้เลนส์แว่นตากลไกจ้องมองไปยัง ‘ค้อนสงครามแบล็กฮอร์น’ ในมือซ้าย ซึ่งบัดนี้ปรากฏรอยร้าวรานราวกับเส้นใยแมงมุมสีแดงฉาน นี่คือความผิดพลาดที่คำนวณไม่ถึง “คิน! ถอยออกมาก่อน ค่าความทนทานของมันต่ำกว่าเกณฑ์วิกฤตแล้วนะ!” เสียงตะโกนของลิน่าดังฝ่าเสียงคำรามของดันเจี้ยนชั้นที่สี่ เธอขยับกายไปหลบหลังเสาหินขนาดใหญ่ ดวงตาสีฟ้าใสฉายแววกังวลอย่างเห็นได้ชัด แม้เธอจะสูญเสียเซนส์การเล็งเป้าหมายในโลกจริงจนไม่สามารถร่ายเวทโจมตีโดยตรงได้ แต่วิสัยทัศน์ทางกลไกของเธอยังคงแม่นยำยิ่งกว่าระบบนำทางอัตโนมัติ “ผมคำนวณมุมหักเหของแรงกระแทกพลาดไปนิดเดียวครับ…” คินตอบกลับด้วยน้ำเสียงราบเรียบ แม้เหงื่อกาฬจะไหลซึมตามไรผม สมองของเขากำลังประมวลผลข้อมูลนับร้อยบรรทัดในเสี้ยววินาที ระบบฟิสิกส์ของโลก VRMMO นี้สมจริงเกินไป แรงสะท้อนจากการโจมตีบอสระดับผู้พิทักษ์เมื่อครู่ ไม่ได้ถูกซับด้วยสเตตตัวละคร แต่ถ่ายเทตรงไปยังเนื้อเหล็กของอาวุธโดยตรง พรวด! เงาสีดำทมิฬพุ่งแหวกความมืดเข้าประชิดตัวในพริบตา กรงเล็บมหึมาของ ‘อสูรกายเหล็กกล้าการGargoyle’ ตวัดเข้าใส่ร่างของคินอย่างเหี้ยมเกรียม ในจังหวะความเป็นความตาย คินเลือกใช้ค้อนสงครามที่ร้าวรานนั้นรับการโจมตีแทนการหลบหลีก เพื่อรักษาตำแหน่งยืนให้ลิน่าปลอดภัย เสียงโลหะปะทะกันดังสนั่นหวั่นไหว แรงปะทะมหาศาลทำให้พื้นหินใต้ฝ่าเท้าแตกร้าวเป็นวงกว้าง และวินาทีนั้นเอง— *แกร๊ก! เคร้ง!* คมเหล็กชั้นยอดที่เขาใช้เวลาตีขึ้นรูปนานกว่าสามวันและผสานแร่หายากถึงเจ็ดชนิด แตกสลายคามือ เศษเหล็กนับร้อยชิ้นกระเด็นกระดอนไปคนละทิศคนละทาง พร้อมกับหน้าต่างแจ้งเตือนสีแดงฉานที่เด้งขึ้นตรงหน้า [คำเตือน: อาวุธหลัก 'ค้อนสงครามแบล็กฮอร์น' ถูกทำลายอย่างถาวรเนื่องจากฝืนรับแรงกระแทกเกินขีดจำกัด!] ความเงียบงันเข้าปกคลุมพื้นที่ชั่วขณะ มีเพียงเสียงหอบหายใจของคนทั้งสองและเสียงคำรามต่ำๆ ของบอสที่เตรียมง้างกรงเล็บสังหารครั้งต่อไป การสูญเสียอาวุธหลักในดินแดนสนธยาที่ไร้ซึ่งร้านค้าหรือจุดเซฟ เปรียบเสมือนการตัดแขนขาของช่างตีเหล็กผู้ยึดมั่นในตรรกะแห่งการต่อสู้ ลิน่ากัดริมฝีปากแน่น เธอก้าวออกมาจากที่กำบัง นิ้วเรียวยาววาดผ่านอากาศเบื้องหน้าอย่างรวดเร็วเพื่อเรียกหน้าต่างระบบควบคุมสถานะ “คิน ยืมสิทธิ์การควบคุมมาสิ ฉันจะใช้ระบบซัพพอร์ตเบี่ยงเบนความสนใจมันเอง นายยังมีมีดสั้นสำรองอยู่ในกระเป๋าคาดเอวใช่ไหม?” คินก้มมองมือเปล่าของตนเอง ความรู้สึกชาหนึบวิ่งพล่านจากปลายนิ้วขึ้นมาถึงหัวไหล่ แต่นัยน์ตาของเขากลับไม่มีความตื่นตระหนกแม้แต่น้อย มีเพียงประกายความดื้อรั้นที่ถูกจุดขึ้นภายใต้ความเยือกเย็น “มีดสั้นเล่มนั้นใช้สำหรับตัดแต่งชิ้นงาน ไม่ใช่การสังหารหมู่ครับคุณลิน่า…” คินเอ่ยเบาๆ พร้อมกับดึงมีดสั้นเล่มเล็กที่ส่องประกายแสงสีฟ้าจางๆ ออกมาจากเข็มขัด “แต่ถ้าเราผสานกลไกการสะท้อนแรงของพื้นห้องนี้เข้ากับทักษะควบคุมมานาของคุณ… เราก็ยังพอมีโอกาสพลิกเกม” บอสอสูรกายเหล็กกล้าอ้าปากกว้าง เตรียมพ่นคลื่นเสียงทำลายล้างที่สามารถฉีกกระชากผู้เล่นเลเวลสูงให้กลายเป็นจุลในคราวเดียว ลิน่าประสานสายตากับคิน พยักหน้ารับอย่างรู้ใจโดยไม่ต้องเอ่ยคำใดเพิ่มเติม ทันใดนั้น หน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่มีสัญลักษณ์แปลกประหลาดไม่คุ้นเคย ก็เด้งขึ้นมากลางอากาศอย่างไร้สาเหตุ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นในหัวของคินและลิน่าพร้อมกัน [ประกาศจากระบบกลาง: ผู้เล่น 'คิน' ได้ปลดล็อกเงื่อนไขลับ 'เศษซากแห่งตำนาน' — พื้นที่ลับใต้ดินชั้นที่ 5 กำลังเปิดทำการ และมีสิ่งที่ไม่ควรตื่น… ได้ลืมตาขึ้นแล้ว] โปรดติดตามตอนต่อไปครับ