มิติลับกับกล่องแป้งใบแรก

"ถ้าพวกท่านยังไม่ออกไปจากประตูบ้านหลังนี้ภายในสามวินาทีนี้ อย่าหาว่าฉันคนนี้ใจร้ายก็แล้วกันค่ะ!" เสียงตบโต๊ะดังสนั่นจนเศษฝุ่นบนคานไม้เก่าคร่ำคร่าร่วงหล่นลงมาปะปนกับกลิ่นอับของบ้านไม้ชั้นเดียว ลินดาหอบหายใจเบาๆ หน้าอกกระเพื่อมไหวตามแรงอารมณ์ ร่างกายนี้ไม่ใช่ของเธอเมื่อวานนี้... อดีตซีอีโอสาวมือฉกาจผู้เคยเจรจาธุรกิจมูลค่าร้อยล้านต้องมาสิงอยู่ในร่างของหญิงสาวชาวไร่ผู้แสนอ่อนแอในต่างโลก โชคดีที่จิตวิญญาณนักสู้และการค้าไม่ได้ตายตามร่างเดิมไปด้วย เบื้องหน้าของเธอคือ "ป้าสะใภ้จอมฉก" หรือที่ชาวบ้านเรียกขานกันลับหลังว่าแม่มดเฒ่าจอมสูบเลือดสูบเนื้อ สองมืออวบอูมของหล่อนกำลังควานหยิบกระปุกแป้งสาลีล้ำค่าและโหลน้ำตาลทรายแดงก้นครัวใส่ย่ามผ้ากระสอบอย่างหน้าด้านๆ โดยมีลูกสาวร่างท้วมคอยยืนคุมเชิงยิ้มเยาะเย้ย "ตายจริง! นึกว่าใครที่ไหน ยัยเด็กไม่มีพ่อไม่มีแม่ ปีกกล้าขาแข็งถึงขนาดกล้าขึ้นเสียงใส่ฉันเชียวหรือ?" ป้าสะใภ้แค่นเสียงหัวเราะในลำคอ ใบหน้าอัปลักษณ์บิดเบี้ยวด้วยความโมโห ดวงตาตี่เล็กกวาดมองไปรอบครัวเรือนที่แทบไม่มีอะไรกิน "สามีแกก็เป็นแค่ไอ้ทหารพิการปลดประจำการ ทำนาหลังขูดเลือดขูดเนื้อก็แทบไม่พอยาไส้ ข้าวของพวกนี้เก็บไว้แกก็ทำอะไรไม่เป็น รังแต่จะเน่าคาไห สู้เอามาให้ฉันดูแลแทนไม่ดีกว่าหรือไง? ถือว่าทำบุญให้ญาติผู้ใหญ่ก็แล้วกัน!" รอยยิ้มเยาะเยศและวาจาดูถูกเหยียดหยามพรั่งพรูออกมาอย่างไร้ยางอาย ลินดากัดฟันกรอด ความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมไหลทะลักเข้ามาเหมือนสายน้ำเชี่ยวกราก ญาติฝ่ายสามีกลุ่มนี้สูบเลือดสูบเนื้อบ้านของเธอมานานเท่าไหร่แล้ว? ตั้งแต่คาร์ลสามีของเธอต้องบาดเจ็บกลับมาจากสนามรบ ครอบครัวนี้ก็ถูกรังแกและปล้นชิงเสบียงไปครั้งแล้วครั้งเล่า จนเกือบอดตายคาฤดูหนาวที่ผ่านมา ทว่า... นั่นมันเรื่องของเจ้าของร่างเดิมค่ะ! สำหรับลินดาผู้กุมความลับระดับพลิกแผ่นดิน คนพวกนี้เป็นได้แค่ตัวตลกที่กำลังเต้นอยู่บนฝ่ามือของเธอเท่านั้น "ทำบุญหรือคะ? น่าเสียดายที่ศาลเจ้าบ้านฉันไม่เคยต้อนรับเปรตขอส่วนบุญค่ะ!" ลินดาก้าวเท้าเข้าไปประชิดตัวอย่างรวดเร็ว แววตาคมกริบดุจใบมีดโกนอาบน้ำผึ้งทำให้ป้าสะใภ้ผงะถอยหลังไปครึ่งก้าวโดยไม่รู้ตัว "ข้าวของในบ้านหลังนี้ ทุกเมล็ดทุกหยดมาจากหยาดเหงื่อของสามฉัน ไม่ใช่เศษทานจากขอทานข้างถนน ถ้าท่านยังไม่อยากให้ฉันไปประกาศประจานความหน้าด้านของครอบครัวท่านกลางตลาดกลางหมู่บ้านล่ะก็... วางของพวกนั้นลง แล้วไสหัวออกไปจากบ้านฉันเดี๋ยวนี้!" "แก! นังเด็กปากดี!" ป้าสะใภ้หน้าดำคร่ำเครียดด้วยความโกรธจัด เงื้อมือขึ้นหมายจะตบสั่งสอนเด็กอวดดี *หมับ!* ข้อมืออวบอูมถูกคว้าจับไว้แน่นด้วยมือหนากรำแดดที่เพิ่งเปิดประตูก้าวเข้ามาในบ้าน ร่างสูงใหญ่ของคาร์ลปรากฏขึ้นราวกับเทพแห่งสงคราม แววตาคมดุจเหยี่ยวจ้องมองผู้บุกรุกด้วยรังสีอำมหิตที่แผ่ซ่านจนอุณหภูมิในห้องลดฮวบลงทันที แม้ขาข้างหนึ่งจะเดินกะเผลกเล็กน้อยจากการบาดเจ็บในอดีต แต่สัญชาตญาณนักรบแนวหน้ายังคงอยู่ครบถ้วน "ภรรยาผมบอกให้พวกท่านออกไป... ฟังไม่เข้าใจภาษาคนหรือครับ?" น้ำเสียงทุ้มต่ำทรงพลังเอื้อnเอ่นออกมาเรียบเรื่อย แต่น่ากลัวจนป้าสะใภ้ถึงกับตัวสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว สองแม่ลูกลนลานทิ้งข้าวของในย่ามกระจายเกลื่อนพื้น ก่อนจะวิ่งหนีเตลิดเปิดเปิงออกไปจากบ้านหลังน้อยราวกับเจอผีสาง เมื่อความเงียบสงบกลับคืนมา ลินดาก็ถอนหายใจยาวเหยียด เธอหันไปสบตากับสามีหนุ่มผู้ซื่อสัตย์ คาร์ลรีบวางเครื่องมือเกษตรลงบนโต๊ะแล้วเข้ามาสำรวจเนื้อตัวเธอด้วยความกังวล "ลินดา... เธอเป็นอะไรไหม? พวกมันทำร้ายเธอหรือเปล่า?" ความห่วงใยอันบริสุทธิ์และดวงตาที่เต็มไปด้วยความรักล้นปรี่ทำให้หัวใจของอดีตนักธุรกิจสาวกระตุกวูบ ความอบอุ่นที่ไม่เคยได้รับจากโลกเก่าแผ่ซ่านเข้ามาในอก เธอแย้มรอยยิ้มอ่อนโยนให้เขาก่อนจะส่ายหน้าเบาๆ "ฉันไม่เป็นไรค่ะพี่คาร์ล... แค่จัดการขยะพวกนั้นนิดหน่อยเอง" ในจังหวะที่ลินดาหันกลับมาเก็บกวาดข้าวของบนพื้น ปลายหางตาก็เหลือบไปเห็นรอยสักรูปกลีบดอกไม้ประหลาดที่หลังมือซ้ายของตนเองเกิดเปล่งแสงเรืองรองจางๆ ทันใดนั้น... เสียงกระดิ่งกังวานใสก็ดังขึ้นในหัว พร้อมกับมิติสีขาวโพลนขนาดมหึมาที่ปรากฏแก่สายตา! มันคือคลังสินค้าขนาดใหญ่ที่อัดแน่นไปด้วยชั้นวางสเตนเลสเงางาม ตู้แช่ควบคุมอุณหภูมิ และที่สำคัญที่สุด... เครื่องผสมแป้งอุตสาหกรรม เตาอบลมร้อนระดับพรีเมียม และวัตถุดิบทำเบเกอรี่นานาชนิดที่เธอเคยมีในชาติก่อนถูกจัดเรียงไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยราวกับปาฏิหาริย์! ลินดากลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบาก หัวใจเต้นระรัวด้วยความตื่นเต้น มิติลับนี้ไม่ได้ตามเธอมาเปล่าๆ แต่มันคือ "ทุนก้อนแรก" ที่จะพลิกชะตาชีวิตของเธอและสามีให้กลายเป็นมหาเศรษฐีแห่งยุค! เธอเอื้อมมือไปหยิบถุงแป้งสาลีเนื้อเนียนละเอียดถุงแรกออกจากชั้นวางในมิติ กลื่นหอมหวานละมุนของเนยแท้และวานิลลาลอยอบอวลขึ้นมาแตะจมูกทันที ท่ามกลางความตกตะลึงของคาร์ลที่ยืนมองภรรยาหยิบวัตถุดิบปริศนาออกมาจากอากาศธาตุต่อหน้าต่อตา แต่ทว่า... ในวินาทีที่ลินดากำลังจะอธิบายความลับนี้ให้สามีฟัง เสียงทุบประตูกระแทกระทั้นอย่างรุนแรงจากภายนอกก็ดังขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับเสียงตะโกนโวยวายของหัวหน้าหมู่บ้านที่พ่วงมาด้วยสีหน้าถมึงทึงและข่าวร้ายที่ทำให้ลมหายใจสะดุด "ลินดา! คาร์ล! ออกมานี่เดี๋ยวนี้! พวกแกไปทำอะไรกับลูกสาวบ้านรองจนเป็นลมล้มพับไป... เตรียมตัวรับโทษทัณฑ์ข้อหาทำร้ายชาวบ้านได้เลย!" ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางเข้าสู่โลกแห่งกลิ่นหอมและกลยุทธ์การค้าบทแรกด้วยกันนะคะ!