เปิดโปงความชั่ว

"เอกสารทั้งหมดนี่... นายท่านผู้เฒ่าจะให้ผมจัดการอย่างไรดีครับ?" เสียงทุ้มต่ำของนายทหารคนสนิทดังขึ้นท่ามกลางความเงียบงันที่กดทับห้องประชุมจนแทบหายใจไม่ออก สายตาของทุกคนในห้องพุ่งตรงไปยังชายชราในชุดเครื่องแบบสีเขียวขี้ม้าที่ดูเก่าแก่แต่ทว่าแฝงไปด้วยอำนาจล้นพ้น รัศมีแห่งความกดดันแผ่ซ่านออกมาจากร่างนั้นราวกับภูเขาลูกใหญ่ที่พร้อมจะถล่มลงมาทับคนขี้ขลาดให้แหลกคามือ เฉินหยวนที่เคยทะนงตนว่ากุมความลับไว้ในกำมือ บัดนี้เข่าของเขาอ่อนแรงจนเกือบทรุดลงไปกองกับพื้น กู้เฉิงยืนตัวตรงดั่งหินผา ทว่าในดวงตาคมกริบของเขากลับปรากฏแววไหวระริก นี่ไม่ใช่การตรวจสอบภายในธรรมดา แต่มันคือการ "ล้างไพ่" ครั้งใหญ่ที่เขารอคอยมานาน หลินเยว่กระชับมือที่กุมมือสามีไว้แน่น เธอสัมผัสได้ถึงความเย็นเฉียบจากฝ่ามือของกู้เฉิง แต่นางกลับยิ้มบางๆ แล้วขยับกายไปเบื้องหน้าเล็กน้อย สายตาของนางไม่ได้มีความกลัวแม้แต่น้อย แต่มันมีความแหลมคมดุจใบมีดที่ผ่านการเจียระไนมาอย่างดี "เอกสารเหล่านั้นไม่ใช่แค่บันทึกการทุจริตหรอกค่ะ" หลินเยว่เอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงราบเรียบแต่ก้องกังวานในความเงียบ "แต่มันคือแผนผังเครือข่าย 'มดปลวก' ที่คอยกัดกินกองทัพของเรามานานหลายปี... ท่านผู้เฒ่าคะ ท่านจะให้พวกเราดูแค่หน้าปก หรือจะให้พวกเราได้เห็น 'หัวโขน' ที่แท้จริงของคนชั่วกันดีคะ?" ชายชราหันมามองหลินเยว่ มุมปากของเขาหยักยิ้มขึ้นเล็กน้อย "เจ้าเด็กคนนี้... ตาถึงจริงๆ" เขาโยนแฟ้มเอกสารหนาปึกวางลงบนโต๊ะไม้กลางห้อง ปึกกระดาษนั้นเปิดออก เผยให้เห็นรายชื่อตัวเลขบัญชีและตราประทับลับที่ใครเห็นก็ต้องหน้าถอดสี เฉินหยวนพยายามจะพุ่งตัวเข้ามาแย่งชิง แต่กู้เฉิงไวกว่า เขารวบข้อมือเฉินหยวนไว้แน่นด้วยแรงมหาศาล ก่อนจะกดอีกฝ่ายให้นั่งลงกับพื้นด้วยความเด็ดขาด "คิดจะทำลายหลักฐานต่อหน้าท่านอดีตผู้บัญชาการทหารสูงสุดอย่างนั้นหรือ เฉินหยวน... แกประเมินความโง่ของตัวเองต่ำไปหน่อยนะ" กู้เฉิงกระซิบเสียงเย็นเยียบ ความวุ่นวายเริ่มปะทุขึ้นเมื่อเหล่าทหารที่ภักดีต่อเฉินหยวนเริ่มส่งเสียงอื้ออึง แต่แล้วชายชราก็ชักปืนพกคู่ใจออกมาวางลงบนโต๊ะ "ใครที่คิดว่าเงินของไอ้คนพวกนี้มันหอมหวานกว่าเกียรติยศของชาติ ก็ก้าวออกมา!" ความเงียบเข้าปกคลุมอีกครั้ง ราวกับเวลาหยุดเดิน หลินเยว่ใช้จังหวะนี้ก้าวเข้าไปใกล้โต๊ะ นางหยิบรูปถ่ายใบหนึ่งในแฟ้มขึ้นมา มันคือภาพแม่สามีของนางที่กำลังเจรจาลับๆ กับเฉินหยวนในโรงเตี๊ยมท้ายตลาด หลินเยว่หัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงนั้นเต็มไปด้วยความสมเพช "ไม่ต้องสงสัยเลยว่าทำไมช่วงนี้ตลาดมืดถึงปั่นป่วนนัก" หลินเยว่หันไปสบตาคนในห้อง "เพราะมีคนโลภคอยส่งเสบียงหลวงไปขายให้พวกค้าของเถื่อนเพื่อแลกกับเครื่องประดับหรูหราไงล่ะคะ... น่าเสียดายนะคะที่ความหรูหราพวกนั้น กำลังจะกลายเป็นโซ่ตรวนที่จะดึงพวกคุณทุกคนลงนรกในไม่ช้า" เฉินหยวนหน้าซีดเผือดจนแทบไร้สีเลือด เขาพยายามอ้าปากโต้เถียงแต่คำพูดกลับติดอยู่ในลำคอ กู้เฉิงหันมามองภรรยาด้วยความรักและชื่นชม เขาไม่เคยหลงผิดที่เลือกผู้หญิงคนนี้มาเป็นคู่ชีวิต เธอไม่เพียงแต่ค้าขายเก่ง แต่เธอยังเป็นพันธมิตรที่พร้อมจะลุยไฟไปกับเขาเสมอ สถานการณ์ในกองทัพพลิกผันไปอย่างสิ้นเชิง ความจริงถูกเปิดเผยออกมาเป็นฉากๆ ทั้งการฉ้อโกง การขายความลับทางทหาร และการสร้างเครือข่ายผู้มีอิทธิพลเถื่อน ทุกอย่างถูกตีแผ่ด้วยหลักฐานที่แน่นหนาเกินกว่าจะปฏิเสธได้ เสียงตะโกนสาปแช่งจากเหล่าทหารต่อนายทหารโกงกินดังกระหึ่มไปทั่วค่าย กองกำลังที่เคยดูเข้มแข็งของเฉินหยวนพังทลายลงในพริบตา ทว่า ในขณะที่ความเงียบสงบกำลังจะคืนกลับมาหลังจากการกวาดล้าง ชายชราผู้เป็นตำนานก็เดินเข้าไปหาหลินเยว่แล้วกระซิบคำหนึ่งที่ทำให้รอยยิ้มของนางแข็งค้าง "เจ้าจัดการกับคนตรงหน้าได้ดี... แต่เจ้าลืมไปแล้วหรือว่า 'เงามืด' ที่แท้จริงน่ะ ไม่ได้มีแค่คนพวกนี้" เขายื่นซองจดหมายปิดผนึกสีเลือดให้หลินเยว่ ในนั้นไม่มีเนื้อความอะไรเลย นอกจากตราประทับที่นางคุ้นตาที่สุด... มันเป็นตราประทับเดียวกับที่นางเคยพบในมิติลับของตนเองเมื่อครั้งแรกที่ทะลุมิติมา! หัวใจของหลินเยว่เต้นระรัว กู้เฉิงสังเกตเห็นอาการของภรรยาจึงรีบดึงนางเข้ามาในอ้อมกอด แต่ทว่าเมื่อกู้เฉิงก้มลงมองซองจดหมายนั้น ดวงตาของเขาก็เบิกโพลงด้วยความตกใจยิ่งกว่า เพราะเขารู้ดีว่าตราประทับนี้... มันคือตราของบิดาที่ตายไปนานแล้วของเขาเอง! ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและส่งกำลังใจให้ส้มหวานมิติลับมาถึงตอนนี้นะคะ!