หวนคืนสู่เซิร์ฟเวอร์ที่เปลี่ยนไป

เสียงกระดิ่งลมทองแดงสั่นระรัวเบาๆ เมื่อบานประตูไม้สักของร้านกาแฟเล็กๆ ถูกผลักเปิดออก ลมหนาวปลายฤดูใบไม้ร่วงพัดพาเอาเศษใบไม้แห้งเข้ามาวนเวียนอยู่ปลายรองเท้า ทว่าเรย์ไม่ได้สนใจสิ่งรอบตัวเลยแม้แต่น้อย สายตาของเขายังคงจับจ้องอยู่บนหน้าจอโฮโลแกรมสีฟ้าใสที่ลอยเคว้งอยู่กลางอากาศ ข้อมูลตัวเลขและผังโครงสร้างกิลด์ที่ซับซ้อนราวกับใยแมงมุมสะท้อนอยู่ในนัยน์ตาสีเข้มคู่นั้น นิ่งสนิทและเย็นเยียบ "ห้าปี... นานพอที่จะทำให้รากฐานทุกอย่างเน่าเฟะจนถึงแก่นเลยสินะคะ" เสียงพึมพำลอดผ่านริมฝีปากที่เม้มเข้าหากันแน่น เรย์กดปลายนิ้วลงบนอากาศเพื่อเลื่อนดูหน้าต่างสถานะตัวละครของตนเอง [เรนเดล - เลเวล 1] ตัวเลขที่ปรากฏอยู่บนหน้าจอช่างน่าขันสิ้นดีสำหรับอดีตหัวหน้ากิลด์ผู้เคยอยู่บนจุดสูงสุดของตารางจัดอันดับเซิร์ฟเวอร์ ทว่านี่คือราคาที่ต้องจ่ายหลังจากการลบตัวละครทิ้งเพื่อแลกกับการตัดขาดจากความเน่าเฟะของวงการอีสปอร์ตในอดีต โลกเสมือนจริงของ *Ashes of Eden* ในตอนนี้ หาใช่โลกใบเดิมที่เขาเคยรู้จักอีกต่อไปแล้ว ในอดีต มันคือดินแดนแห่งอิสรภาพที่ผู้คนต่างเข้ามาเพื่อแสวงหาเกียรติยศและความท้าทาย แต่ระบบเศรษฐกิจภายในเกมที่ถูกขับเคลื่อนด้วยกลุ่มทุนและการผูกขาดในปัจจุบัน ได้แปรเปลี่ยนมันให้กลายเป็นตลาดมืดขนาดมหึมา กิลด์ใหญ่ๆ กลายเป็นบริษัทธุรกิจที่ไร้ซึ่งหัวใจ ส่วนผู้เล่นอิสระก็ไม่ต่างอะไรจากฟันเฟืองราคาถูกที่พร้อมจะถูกบดขยี้ได้ทุกเมื่อหากหมดประโยชน์ เรย์สูดลมหายใจเข้าลึกเพื่อปรับจังหวะการหายใจ ก่อนจะเอื้อมมือไปคว้า ‘เอ็นวีอาร์-เฮดเซ็ท’ (NVR-Headset) รุ่นล่าสุดที่วางอยู่บนโต๊ะ น้ำหนักของมันเบากว่ารุ่นเมื่อห้าปีก่อนมาก แต่มันกลับรู้สึกหนักอึ้งราวกับแบกรับชะตากรรมของใครบางคนไว้ "ถ้าคิดจะเริ่มต้นใหม่จากศูนย์... อย่างน้อยก็ขอเลือกสนามรบที่ไม่มีใครอยากเหลียวแลก็แล้วกันนะคะ" เขาสวมอุปกรณ์ลงบนศีรษะ ปิดเปลือกตาลง และปล่อยให้ความมืดมิดกลืนกินสติสัมปชัญญะชั่วขณะ ก่อนที่เสียงสังเคราะห์ของระบบจะดังขึ้นในโสตประสาท [กำลังเชื่อมต่อเข้าสู่เซิร์ฟเวอร์หลัก: มิติแห่งเอเดน] [ระบบตรวจสอบความสมบูรณ์ของชีวมาตร... ผ่าน] [ยินดีต้อนรับกลับสู่โลกแห่งความเป็นจริงอีกครั้งค่ะ, ผู้เล่นเรนเดล] วูบ! แสงสีขาวเจิดจ้าสาดส่องจนต้องหรี่ตาลง เมื่อภาพรอบตัวเริ่มชัดเจนขึ้น เรย์พบว่าตนเองไม่ได้ยืนอยู่กลางมหานครหลวง ‘อาร์เคเดีย’ ที่เคยคราคร่ำไปด้วยผู้คนและตึกระฟ้าสไตล์โกธิคผสมไซเบอร์พังก์ดังเช่นในอดีต สิ่งที่ปรากฏเบื้องหน้าคือซากปรักหักพังของป้อมปราการหินสีดำสนิทที่ถูกปกคลุมไปด้วยเถาวัลย์มีพิษ พื้นดินแห้งแล้งแตกraระแหง ท้องฟ้าเหนือหัวเป็นสีม่วงอมแดงราวกับถูกย้อมด้วยเลือด บรรยากาศรอบตัวเงียบสงัดจนน่าขนลุก มีเพียงเสียงลมหวีดหิวที่พัดผ่านซากเสาหินผุกร่อน ราวกับเสียงกระซิบจากวิญญาณที่ถูกลืมเลือน "นี่น่ะเหรอ... 'ฐานที่มั่นตะวันตก' ที่เคยเป็นเขตปลอดทหารอันรุ่งเรือง" เรย์กวาดสายตามองไปรอบๆ ด้วยแววตาที่อ่านไม่ออก ระบบได้ทำการรีเซตพื้นที่รอบนอกทั้งหมดเพื่อเปิดทางให้กับการขยายแผนที่ใหม่เมื่อสามปีก่อน และผลลัพธ์ก็คือสถานที่แห่งนี้ถูกทิ้งร้างกลายเป็นดินแดนรกร้างไร้ค่า ไม่มีทรัพยากร ไม่มีมอนสเตอร์ระดับสูงคุ้มค่าแก่การฟาร์ม และที่สำคัญที่สุด... มันคือที่ตั้งของ ‘กิลด์ร้าง’ ที่เขาได้รับมอบสิทธิ์ในการครอบครองผ่านพินัยกรรมปริศนาของผู้เล่นคนหนึ่งที่หายสาบสูญไป กริ๊ง... เสียงแจ้งเตือนข้อความจากระบบดังขึ้นขัดจังหวะการสำรวจ เรย์ก้มมองหน้าต่างแชทที่กะพริบอยู่ มุมปากของเขาโค้งขึ้นเล็กน้อยเป็นรอยยิ้มเยาะ [ระบบช่องสนทนา: สตรีมเมอร์ 'รินะ' ได้เข้ามาในเขตพื้นที่ของคุณ] [ข้อความจากรินะ: "นี่มันบ้าอะไรเนี่ย! ไหนตาแก่บอกว่าที่นี่มีคอนเทนต์เด็ดให้สตรีมฟะ! มีแต่ซากหินกับฝุ่นผงเนี่ยนะ? หลอกดาวชัดๆ!"] เรย์ส่ายหัวเบาๆ ให้กับความใจร้อนและตรงไปตรงมาของสตรีมเมอร์สาวที่เขาจ้างวานมาผ่านหน้าต่างประกาศรับสมัครงานออนליין แม้เธอจะมีฝีมือการเล่นสายแอสซาซินที่รวดเร็วและแพรวพราวระดับท็อปเท็นของเซิร์ฟเวอร์ แต่ชื่อเสียงของเธอก กำลังดิ่งลงเหวเพราะถูกกิลด์เก่าเตะโด่งออกมาด้วยข้อหา "ทำลายภาพลักษณ์องค์กร" จากการทะเลาะกับสปอนเซอร์รายใหญ่ "ใจเย็นๆ ก่อนสิคะ คุณรินะ ที่นี่ไม่ได้มีแค่ฝุ่นผงหรอกค่ะ แต่มีอนาคตของคุณรออยู่ต่างหาก" เรย์พิมพ์ตอบกลับด้วยความนิ่งสงบ [ข้อความจากรินะ: "อนาคตบ้าบออะไรเล่า! นายเป็นใครเนี่ยตัวเลเวล 1? อย่าบอกนะว่าเป็นไอ้เด็กเส้นที่จ้างฉันมาวันนี้อ่ะ? ถ้าไม่มีอะไรทำเงินให้ฉันเคลียร์หนี้ห้าแสนจีเวล ฉันจะปาดคอ NPC แถวนี้แล้วเลิกสตรีมจริงๆ ด้วยนะ!"] เรย์หัวเราะในลำคอเบาๆ กับความหัวร้อนของอีกฝ่าย เขากดเปิดแผนที่ย่อยแล้วปักหมุดนำทางไปยังจุดใจกลางของซากป้อมปราการ ซึ่งเป็นที่ตั้งของประตูหินบานยักษ์ที่ถูกผนึกไว้ด้วยโซ่ตรวนเวทมนตร์สีดำสนิท "ถ้าคุณอยากได้เงินห้าแสนจีเวลภายในสัปดาห์นี้... ก็จงเดินตามฉันมาเงียบๆ แล้วใช้ดาบเล่มนั้นช่วยเปิดทางให้หน่อยนะคะ" เขาก้าวเดินนำหน้าไปอย่างมั่นคง ท่ามกลางความมืดมิดของดินแดนรกร้าง โดยไม่รู้เลยว่าการก้าวเท้าเข้าไปใกล้ประตูผนึกบานนั้น จะเป็นการปลุกบางสิ่งที่หลับใหลมานานนับร้อยปีให้ตื่นขึ้นจากการหลับใหล ครืนนน—! พื้นดินใต้ฝ่าเท้าสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนเรย์ต้องหยุดชะงัก ท้องฟ้าสีม่วงอมแดงเหนือป้อมปราการพลันแปรเปลี่ยนเป็นสีดำสนิทในพริบตา เมฆหมอกก่อตัววนเป็นรูปวงกลมราวกับพายุเฮอร์ริเคน ดวงอาทิตย์จำลองในระบบเกมดับวูบลงเหลือเพียงความมืดมิดที่มีแสงสีแดงฉานสาดส่องลงมาจากรอยแยกบนท้องฟ้า [ประกาศฉุกเฉินจากเซิร์ฟเวอร์หลัก!] [ตรวจพบการปลุกพลังงานปริศนาในเขต 'ฐานที่มั่นตะวันตก'] [ปลดล็อกเงื่อนไขพิเศษ: บอสลับแห่งยุคบรรพกาล 'คาร์纳ส ผู้กลืนกินดารา' กำลังจะตื่นจากการหลับใหลในอีก 10 วินาที!] [คำเตือน: นี่ไม่ใช่ภารกิจตามเนื้อเรื่องปกติ ผู้เล่นทั้งหมดในรัศมี 50 กิโลเมตรจะถูกผนึกการฟื้นฟูพลังชีวิต และหากพ่ายแพ้ ไอเทมสวมใส่ทั้งหมดจะสูญสลายถาวร!] เรย์เบิกตากว้างขึ้นเล็กน้อย ความรู้สึกตื่นเต้นที่ไม่ได้สัมผัสมานานหลายปีแล่นพล่านไปทั่วปลายนิ้ว เขาหันกลับไปมองทางด้านหลังที่ร่างของสตรีมเมอร์สาวกำลังยืนตัวแข็งทื่อด้วยความตกตะลึง "เฮ้... นายพาฉันมาที่ซากปรักหักพังหรือสุสานนรกกันแน่เนี่ย!" เสียงตะโกนของรินะดังลอดไรฟันด้วยความตื่นตระหนกสุดขีด เรย์ไม่ได้ตอบคำถามนั้น เขายกมุมปากขึ้นเป็นรอยยิ้มบางๆ พลางดึงฮู้ดเสื้อคลุมขึ้นคลุมศีรษะ พร้อมกับที่หน้าต่างระบบสีทองอร่ามที่มีความปลอดภัยระดับสูงสุดปรากฏขึ้นตรงหน้าขัดขวางสายตาของเขาทั้งหมด [ระบบตรวจพบการตัดสินใจที่ท้าทายกฎของเซิร์ฟเวอร์] [คุณต้องการรับคำท้าทายจาก 'บอสลับระดับ SSS' หรือไม่?] [ใช่ / ไม่ใช่ (การปฏิเสธจะทำให้กิลด์ถูกลบถาวรทันที)] ขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางก้าวแรกไปกับเรย์และรินะในโลกใบใหม่นี้นะคะ!