ความทรงจำในฐานข้อมูล

นิ้วเรียวยาวของเรย์หยุดชะงักลงเหนือแป้นพิมพ์โฮโลแกรม แสงสีฟ้าครามที่สะท้อนจากหน้าต่างระบบเซิร์ฟเวอร์สำรองส่องกระทบใบหน้าด้านข้างของเขา ซึ่งนิ่งสนิทไร้ความรู้สึก เสียงหึ่งต่ำของพัดลมระบายความร้อนในห้องใต้ดินของกิลด์ร้างดังก้องขึ้นเป็นจังหวะ ราวกับเสียงเต้นของหัวใจจักรกลที่กำลังนับถอยหลังสู่ความลับที่ถูกฝังกลบมานานนับทศวรรษ "ระบบกู้คืนไฟล์เสร็จสิ้น 99.9%" เสียงแจ้งเตือนสังเคราะห์ของระบบดังขึ้นด้วยโทนเสียงเรียบเฉย แต่มันกลับดังก้องในโสตประสาทของอดีตโปรเพลเยอร์หนุ่มราวกับเสียงอสุนีบาต เรย์ผ่อนลมหายใจออกมาช้าๆ พยายามควบคุมจังหวะการเต้นของหัวใจที่เริ่มเร่งเร้าด้วยสัญชาตญาณอันเฉียบคม เขารู้ดีว่าสิ่งที่ซ่อนอยู่หลังแถบโหลดข้อมูลนี้ไม่ใช่แค่โค้ดโปรแกรมขยะของเกม VRMMO ทั่วไป แต่คือรากเหง้าของทุกสิ่งที่เชื่อมโยงเขากับอาจารย์เอลล่า ฟรึบ! หน้าต่างข้อมูลสีทองอร่ามขยายใหญ่ขึ้นกลางอากาศ บ่งบอกถึงระดับความลับสูงสุดที่ถูกปลดล็อก เอกสารดิจิทัลนับพันรายการเรียงรายเป็นลำดับชั้น พร้อมด้วยตราสัญลักษณ์กิลด์โบราณที่สาบสูญ—ตราประทับรูปปีกนกอินทรีหักสะบั้น ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของ "เทวทัศน์นิรันดร์" กิลด์อันดับหนึ่งในยุคปฐมกาลของเกมที่ถูกลบชื่อออกจากประวัติศาสตร์เซิร์ฟเวอร์ "ในที่สุดเจ้าก็เปิดมันจนได้สินะ... เรย์" เสียงนุ่มนวลทว่าแฝงด้วยความเหนื่อยล้าดังขึ้นจากมุมมืดของห้องใต้ดิน เรย์ไม่ได้สะดุ้งตกใจ เขาค่อยๆ หันกลับไปมองหญิงสาวในชุดคลุมสีดำสนิทที่ยืนพิงกรอบประตู แสงสลัวจากหน้าจอสะท้อนให้เห็นดวงตาคู่สวยที่มักจะฉายแววหยอกเย้าหรือสุขุมในยามปกติ ทว่าในเวลานี้ มันกลับเต็มไปด้วยร่องรอยของความเปราะบางที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน "อาจารย์..." เรย์เอ่ยเรียกเสียงแผ่ว สายตาคมกริบกวาดมองร่างของอีกฝ่ายสลับกับข้อมูลบนหน้าจอ "ไฟล์นี้ระบุว่า โปรเจกต์ 'เอออส' (AEOS) ไม่ใช่ชื่อระบบปัญญาประดิษฐ์เชิงบริหารจัดการทั่วไป แต่มันคือรหัสทดลองการอัปโหลดจิตสำนึกของมนุษย์เข้าสู่เซิร์ฟเวอร์แม่ข่าย... และผู้ทดลองหมายเลขศูนย์หนึ่ง คือผู้หญิงที่มีลายเซ็นดิจิทัลตรงกับโครงสร้างโค้ดของอาจารย์ทุกประการ" เอลล่าคลี่ยิ้มบางๆ รอยยิ้มที่เต็มไปด้วยความขมขื่นและความโล่งใจที่ได้ปลดปล่อย เธอเดินเข้ามาใกล้โต๊ะทำงานทีละน้อย ฝีก้าวของเธอนุ่มนวลราวกับไม่มีน้ำหนัก "เจ้าฉลาดเสมอ เรย์ สมกับที่เป็นผู้เล่นอัจฉริยะที่ข้าเคยจับตามองมาตั้งแต่การแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งนั้น... เสียดายก็แต่ ในโลกแห่งความเป็นจริง เจ้าเลือกที่จะปิดกั้นตัวเองจากผู้คน เพียงเพราะความผิดพลาดที่ไม่ได้เกิดจากเจ้าเลยสักนิด" "ผมไม่ใช่คนสำคัญขนาดนั้นหรอกครับ..." เรย์หลบสายตาเล็กน้อย ปมในใจที่เขาพยายามฝังกลบมาตลอดหลายปีถูกสะกิดขึ้นมาเบาๆ ด้วยคำพูดนั้น มือของเขากำเข้าหากันแน่นโดยไม่รู้ตัว "แต่สิ่งที่ผมสงสัยคือ ทำไมเอไอระดับตำนานที่ควรจะถูกรีเซ็ตค่าไปตั้งแต่เหตุการณ์เซิร์ฟเวอร์ล่มเมื่อเจ็ดปีก่อน ถึงยังคงมีตัวตนอยู่ได้ในฐานะ 'อาจารย์' ของผมในเกมนี้? หรือว่า... ทั้งหมดนี่คือแผนการของบริษัทผู้พัฒนาตั้งแต่แรก?" "ไม่ใช่แผนการของใครหรอก เรย์... มันคือความดื้อรั้น" เอลล่าหยุดยืนอยู่เบื้องหน้าเขา เธอเอื้อมมือเรียวบางออกไปสัมผัสหน้าจอโฮโลแกรมเบาๆ ภาพโฮโลแกรมสามมิติขนาดยักษ์ก็ปรากฏขึ้น มันคือภาพจำลองของห้องทดลองลับในโลกจริงเมื่อสิบปีก่อน หญิงสาวในชุดกราวด์สีขาวคนหนึ่งกำลังนั่งอยู่หน้าจอควบคุมหลัก ใบหน้านั้น... มีเค้าโครงที่ถอดแบบมาจากอาจารย์เอลล่าอย่างไร้ที่ติ "ร่างที่เจ้าเห็นอยู่นี้ ไม่ใช่เอไอที่ถูกสร้างขึ้นจากโค้ดธรรมดา แต่คือเศษเสี้ยวความทรงจำและจิตสำนึกของ 'ดร. เอลลินา' ผู้สร้างระบบเกมนี้ขึ้นมา... ผู้ซึ่งเลือกที่จะทิ้งร่างเนื้อที่กำลังจะดับสลาย แล้วขังตัวเองไว้ในโลกดิจิทัล เพื่อรอคอยใครสักคน... คนที่จะมาช่วยปิดสวิตช์ระบบหลักก่อนที่มันจะกลืนกินเซิร์ฟเวอร์ทั้งหมด" ความเงียบเข้าปกคลุมห้องใต้ดินชั่วขณะ มีเพียงเสียงคลิกเบาๆ ของระบบที่ยังคงรันข้อมูลต่อเนื่อง เรย์จ้องมองใบหน้าของหญิงสาว ความรู้สึกอบอุ่นที่เขาเคยได้รับจากการฝึกฝนร่วมกันในกิลด์ร้างแห่งนี้ บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยความตระหนักรู้ถึงน้ำหนักอันมหาศาลที่เธอนำแบกรับไว้คนเดียวตลอดหลายปี "แล้วทำไม... ถึงต้องเป็นผมล่ะครับ?" เรย์เงยหน้าขึ้นสบตาเอลล่าโดยตรง แววตาของเขาไม่มีความหวาดกลัว มีเพียงความมุ่งมั่นที่ลุ่มลึกและจริงจัง "มีผู้เล่นระดับท็อปนับแสนคนที่เก่งกาจและมีชื่อเสียงในเกมนี้ ทำไมอาจารย์ถึงเลือกอดีตโปรเพลเยอร์ที่ประกาศรีไทร์อย่างไร้ศักดิ์ศรีอย่างผม?" เอลล่าหัวเราะเบาๆ ในลำคอ น้ำเสียงของเธอกลับมามีความสดใสและขี้เล่นดังเดิม ทว่าแววตาคู่นั้นยังคงทอประกายความจริงใจอย่างลึกซึ้ง "เพราะเจ้ามีบางสิ่งที่พวกเขไม่มี... เรย์ เจ้าไม่ใช่คนที่เล่นเกมเพื่อชัยชนะหรือชื่อเสียง แต่เจ้าคือคนที่เข้าใจถึง 'ความเจ็บปวด' ของตัวละครและผู้เล่นในเกมนี้ คนที่เคยล้มเหลวอย่างงดงามเท่านั้น ถึงจะรู้ว่าควรจะลุกขึ้นสู้อย่างไรในย่านที่มืดมิดที่สุด" เธอยื่นมือมาแตะที่ไหล่ของเขาเบาๆ สัมผัสนั้นอบอุ่นและชัดเจน ราวกับยืนยันว่าเธอมีตัวตนอยู่จริง ไม่ใช่แค่ข้อมูลโค้ดในโลกเสิร์ฟเวอร์ "เอาล่ะ เจ้าเด็กหัวรั้น เวลาของเราเหลือน้อยแล้ว" เอลล่ากล่าวด้วยน้ำเสียงจริงจังขึ้นเมื่อระบบเริ่มส่งสัญญาณเตือนสีแดงกระพริบ "ไฟล์ข้อมูลที่เจ้าเพิ่งเปิดออกเมื่อครู่ ได้ส่งสัญญาณพิกัดตำแหน่งของเราไปยัง 'ระบบผู้คุมกฎหลัก' (Core Administrator) เรียบร้อยแล้ว พวกมันกำลังมา... และเป้าหมายของพวกมันคือการลบข้อมูลของข้าทิ้งอย่างถาวร" เรย์ลุกขึ้นยืนเต็มความสูง สายตาของเขาเปลี่ยนเป็นคมกริบราวกับใบมีด ความลังเลทั้งหมดหายวับไป ถูกแทนที่ด้วยสัญชาตญาณของเกมเมอร์ระดับท็อปที่พร้อมจะพลิกกระดานสถานการณ์อันสิ้นหวังนี้ "ถ้าพวกมันต้องการลบข้อมูลของอาจารย์..." เรย์เอื้อมมือไปคว้าคีย์บอร์ดเสิร์ฟเวอร์หลัก รัวนิ้วลงบนปุ่มคำสั่งด้วยความเร็วสูงจนเกิดภาพติดตา รอยยิ้มมุมปากปรากฏขึ้นเป็นครั้งแรกในบทนี้ รอยยิ้มของเซียนคีย์บอร์ดผู้พร้อมจะลุยเดี่ยวกับทั้งระบบ "ก็ต้องผ่านการอนุมัติจากผมเสียก่อน... ในฐานะลูกศิษย์คนเดียวของอาจารย์ครับ" ตึ้ง! หน้าจอหลักทั้งหมดดับวูบลงชั่วพริบตา ก่อนจะสว่างวาบขึ้นอีกครั้งด้วยแสงสีแดงฉาน พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบส่วนกลางที่ดังสนั่นหวั่นไหวไปทั่วทั้งกิลด์ร้าง [แจ้งเตือนระบบฉุกเฉิน: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้เล่นภายนอก] [สิทธิ์การเข้าถึงระดับสูงสุดถูกบังคับใช้โดย: ผู้เล่น 'Ray'] [คำเตือน: บอสลับแห่งระบบหลัก 'Guardian of Genesis' ได้ตื่นจากการหลับใหล และกำลังมุ่งหน้าสู่พิกัดปัจจุบันของคุณภายใน 10 วินาที—] เรย์หรี่ตาลงมองหน้าต่างนับถอยหลังที่กำลังกระพริบเป็นสีแดงฉาน ขณะที่เงาร่างมหึมาของบางสิ่งบางอย่างกำลังเคลื่อนตัวทะลุกำแพงข้อมูลเข้ามาใกล้ทุกที ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและตื่นเต้นไปกับความลับที่ถูกเปิดเผยในตอนนี้ด้วยนะครับ แม็กซ์ลุยศึกอีสปอร์ต