หมูกระทะกู้ชาติ

"ถ้ามึงยังเอามีดแล่หมูมาจิ้มหน้ากูอีกทีเดียว ร้านนี่พินาศแน่ไอ้คุณชาย!" เสียงตวาดแว้ดของมะลิพร้อมเสียงตะหลิวเหล็กกระทบขอบกระทะดังเคร้ง! เรียกว่าปลุกประสาทสัมผัสทุกส่วนให้ตื่นตัวได้ดีกว่ากาแฟดำสามแก้วควบ ธันวา สะดุ้งโหย่งจนตัวลอย ถอยหลังกรูดไปชนลังเบียร์พลาสติกที่กองสูงเป็นภูเขาเลากาจนขวดส่งเสียงกระทบกันกรุ๊งกริ๊ง ชายหนุ่มผู้เคยดำรงตำแหน่งซีอีโอหมื่นล้าน กวาดสายตามองสภาพแวดล้อมรอบตัวด้วยความรู้สึกเคว้งคว้าง พื้นปูนซีเมนต์หยาบๆ ใต้ทางด่วนที่มีคราบน้ำมันเครื่องดำๆ ฝังแน่น โต๊ะพลาสติกสีแดงซีดเจ็ดตัวที่ถูกเช็ดจนขึ้นเงาด้วยผ้าขี้ริ้วผืนเดียวกัน และเตาถ่านกะลาปาล์มที่กำลังพ่นควันโขมงโฉงเฉงกลบรัศมีแสงไฟนีออนสีส้ม นี่คือ "จักรวรรดิหมูกระทะ" ริมทางที่มะลิเพียรสצורสร้างขึ้นด้วยหยาดเหงื่อและแรงกาย ส่วนเขา... อดีตมหาเศรษฐีผู้ถูกตระกูลตัดหางปล่อยวัด บัดนี้ใส่ผ้ากันเปื้อนลายหมีพูห์สีเหลืองอ๋อยที่สั้นเต่อจนน่าขัน ยืนถือกระบวยตักน้ำซุปสั่นระริก [ติ๊ง! ภารกิจเร่งด่วน: เปิดร้านหมูกระทะวันแรก ยอดขายต้องไม่ต่ำกว่าหนึ่งหมื่นบาทภายในสามชั่วโมง มิฉะนั้น ระบบจะทำการยึดกางเกงชั้นในทุกตัวของท่านในรัศมีสามกิโลเมตร!] เสียงแจ้งเตือนจากระบบมหาเศรษฐีตกอับดังขึ้นในหัว สมองของธันวาแทบระเบิด ใครมันจะไปคิดว่าระบบที่อ้างว่าทรงพลังที่สุดในจักรวาล จะมีเงื่อนไขการลงโทษที่จ발และไร้ศักดิ์ศรีได้ขนาดนี้! ยึดกางเกงชั้นใน? ถ้าเขาต้องเดินแก้ผ้าโทงๆ อยู่ใต้ทางด่วน มีหวังได้กลายเป็นไวรัลติ๊กต็อกในฐานะ "คนบ้าหุ่นแซ่บประจำสะพานลอย" เป็นแน่แท้ "ยืนเหม่ออะไรอยู่เล่า! ลูกค้ากลุ่มแรกมานู่นแล้ว หน้าตาเหมือนพวกเจ้าหนี้เก่าเธอด้วย รีบตั้งสติแล้วเอาเมนูไปรับออเดอร์ซะ!" มะลิกระแทកเสียงดุ มือเรียวสวยที่เปรอะคราบมันหมูตบลงบนบ่ากว้างของธันวาฉาดใหญ่จนเจ้าตัวหน้าคะมำ ธันวากลืนน้ำลายลงคอเหนียวหนืด เขาเงยหน้าขึ้นมองกลุ่มคนที่เดินเข้ามาหย่อนก้นลงนั่งที่โต๊ะตัวแรก ร่างกายพลันแข็งทื่อราวกับถูกสาปให้เป็นหิน นั่นมัน... "เสี่ยชัยยุทธ" เจ้าพ่อเงินกู้นอกระบบที่เขาเคยเซ็นเช็คค้ำประกันให้สามสิบสลึงเอ้ย สามสิบล้านบาทเมื่อเดือนก่อน! และข้างกายคือ "เลขาฯ ทรงโต" ที่เคยหัวเราะเยาะใส่หน้าเขาในวันที่เขาถูกขับไล่ออกจากตู้คอนเทนเนอร์สำนักงานชั่วคราว โลกนี้มันช่างแคบเสียจริง หรือนรกตั้งใจส่งตัวละครมารังควานเขาในอีเวนต์เปิดร้านวันแรกกันแน่? "อ้าวๆๆ ดูสิครับท่าน... นี่มันคุณธันวาอดีตท่านประธานผู้สูงส่งไม่ใช่เหรอวะ?" เสี่ยชัยยุทธหัวเราะร่วนลงพุง ไขมันรอบเอวกระเพื่อมตามจังหวะการย่างหมูสามชั้นบนเตา ดวงตาหรี่เล็กมองธันวาด้วยแววตาสสมเพชเวทนาคละเคล้าความเย้ยหยัน "ตกอับจนต้องมาเป็นเด็กเสิร์ฟร้านหมูกระทะข้างถนนแล้วรึวะเนี่ย? ฮ่าๆๆๆ เก่งนักไม่ใช่เหรอตอนกู้เงินกูไปซื้อหุ้นปั่นน่ะ!" เลขาฯ สาวข้างกายส่งเสียงหัวเราะคิกคัก เอาศอกสะกิดแขนเจ้านายพร้อมเบะปากมองบน "นั่นสิคะเสี่ย หน้าตาดีซะเปล่า แต่สมองกลวงโบ๋ ทีนี้จะเอาเงินที่ไหนมาใช้หนี้พวกเราล่ะคะเนี่ย สงสัยต้องให้มาล้างจานขัดส้วมชดใช้ใช้หนี้ไปจนตายมั้งคะเนี่ย" บรรยากาศรอบโต๊ะเริ่มมาคุ มะลิที่ยืนอยู่หลังเตาย่างหน้าตึงเปรี๊ยะ มือที่ถือตะหลิวบีบแน่นจนข้อนิ้วขาวซีด หญิงสาวกำลังจะก้าวเท้าออกไปเอาเรื่องให้รู้ดำรู้แดง แต่ถูกมือหนาของธันวาคว้าข้อมือเอาไว้เสียก่อน ธันวาผ่อนลมหายใจออกยาวเหยียด ใบหน้าที่เคยตื่นตระหนกแปรเปลี่ยนเป็นความนิ่งสงบ เยקטเย็นชาอย่างไร้ที่ติ รัศมีของอดีตผู้นำองค์กรหมื่นล้านแผ่ซ่านออกมาจากร่างภายใต้ผ้ากันเปื้อนหมีพูห์อย่างน่าประหลาด จนแม้แต่เสี่ยชัยยุทธยังเผลอชะงักไปชั่วขณะ "เงินสามิสิบล้านบาทที่คุณว่า..." ธันวาเอ่ยขึ้น น้ำเสียงทุ้มนุ่มแต่ทรงพลังกังวานไปทั่วบริเวณที่จอแจ "ผมไม่ได้ลืมหรอกครับ และแน่นอนว่าผมไม่ได้คิดจะเบี้ยวหนี้คุณด้วย" "อ้าว! พูดดีนี่หว่า งั้นก็จ่ายสดมาสิครับท่านประธาน! มีปัญญาไหมล่ะ หรือมีแต่เศษเหรียญในกระป๋องนมข้นหวานนั่น?" เสี่ยชัยยุทธตบโต๊ะเสียงดังสนั่น เรียกร้องความสนใจจากผู้คนละแวกนั้นให้หันมามอง [ติ๊ง! ตรวจพบเป้าหมายแสดงพฤติกรรมดูถูกเหียดหยามระบบและผู้ถือครอง ระบบอนุมัติวงเงินฉุกเฉิน "บัตรดำอัลตร้าแบล็คคาร์บอน" วงเงินไม่จำกัด ทำการตบหน้า (Face-Slap) กลับคืนทันที!] เสียงแจ้งเตือนหวานหูตอกย้ำความสะใจดังขึ้นในโสตประสาท ธันวาแค่นยิ้มมุมปาก รอยยิ้มที่ทำให้สาวๆ ใจละลาย แต่วันนี้มันกลับแฝงไปด้วยความน่าสะพรึงกลัวอย่างถึงที่สุด เขาสอดมือเข้าไปในกระเป๋าผ้ากันเปื้อนหมีพูห์ หยิบกระเป๋าเงินหนังแท้ราคาแพงระยับที่เยินเล็กน้อยออกมา ก่อนจะดึงบัตรสีดำสนิทที่ทำจากวัสดุคาร์บอนไฟเบอร์ผสมทองคำขาวบริสุทธิ์ออกมาแผ่นหนึ่ง บัตรที่ไม่มีชื่อธนาคาร ไม่มีแถบแม่เหล็กเปิดเผย แต่สะท้อนประกายแสงไฟนีออนเป็นระยิบระยับราวกับดวงดาวในกาแล็กซี่ ธันวาโยนบัตรสีดำใบนั้นลงกลางโต๊ะหมูกระทะตรงหน้าเสี่ยชัยยุทธ เสียงกระทบกับจานพลาสติกดัง *กริ๊ง* เบาๆ "เครื่องรูดบัตรของคุณล่ะครับ... เอาออกมาสิ" ธันวาพูดด้วยน้ำเสียงราบเรียบ ทว่าเฉียบขาดจนเสี่ยชัยยุทธถึงกับหน้าถอดสี "ม... มึงเล่นอะไรวะ? การ์ดพลาสติกเด็กเล่นแบบนี้ คิดว่าจะหลอกกูได้เรอะ!" เสี่ยชัยยุทธแค่นเสียงหัวเราะกลบเกลื่อนความหวั่นวิตกที่จู่ๆ ก็แล่นพล่านขึ้นมาในอก ขณะที่เลขาฯ สาวหน้าซีดเผือดเมื่อมองใกล้ๆ แล้วพบว่าวัสดุของบัตรใบนั้นไม่ใช่ของปลอมตามท้องตลาดแน่ๆ "ผมให้เวลาคุณสามวินาทีในการหยิบเครื่องรูดบัตรพกพาออกมาจากกระเป๋าเสื้อสูทของคุณ... ไม่อย่างนั้น ยอดหนี้สามสิบล้านของคุณ จะกลายเป็นศูนย์ทันที พร้อมกับดอกเบี้ยปรับข้อหาหมิ่นประมาทอีกร้อยเท่าที่คุณจะต้องจ่ายให้ผมแทน" ธันวายื่นหน้าเข้าไปกระซิบ น้ำเสียงเยือกเย็นจนเสี่ยชัยยุทธรู้สึกเสียวสันหลังวาบอย่างบอกไม่ถูก ด้วยสัญชาตญาณดิบของเจ้าพ่อเงินกู้ที่ผ่านศึกมาโชกโชน เสี่ยชัยยุทธรีบคว.านหาเครื่อง EDC (เครื่องรูดบัตรไร้สาย) ออกมาจากกระเป๋าเสื้อในอย่างลนลาน มือสั่นเทาจนแทบทำเครื่องหล่นพื้น เขากดแป้นพิมพ์ตัวเลขยอดเงิน "30,000,000" ลงไปอย่างกล้าๆ กลัวๆ แล้วยื่นเครื่องให้ธันวา ธันวากดรหัสผ่านหหลักสี่ตัวลงไปอย่างไม่ลังเล เสียงเครื่องรูดบัตรส่งสัญญาณ *ปี๊บ!* ยาวนานติดต่อกันสามวินาที ครืดดดด... เสียงพิมพ์ใบเสร็จกระดาษความร้อนพุ่งออกมาจากเครื่องอย่างรวดเร็ว พร้อมกับหน้าจอ LCD ที่แสดงข้อความสีเขียวเด่นชัดเจนว่า: **"TRANSACTION APPROVED - APPROVED AMOUNT: 30,000,000.00 THB"** ความเงียบสงบราวกับป่าช้าเข้าครอบงำบริเวณโต๊ะหมูกระทะทันที เสี่ยชัยยุทธเบิกตากว้างเท่าไข่ห่าน อ้าปากค้างจนแมลงวันแทบบินเข้าปาก เลขาฯ สาวข้างกายทรุดฮวบลงไปกองกับพื้นด้วยความตกใจสุดขีด ขาทั้งสองข้างอ่อนแรงจนยืนไม่อยู่ มะลิที่ยืนมองเหตุการณ์ทั้งหมดอยู่ด้านหลัง อ้าปากค้างจนตะหลิวในมือร่วงหล่นลงพื้นเสียงดัง *เคร้ง!* เธอมองหน้าธันวาสลับกับกระดาษใบเสร็จยาวเฟื้อยในมือของเสี่ยชัยยุทธด้วยความรู้สึกทึ่งแกมช็อกตาค้าง ธันวาก้มลงหยิบบัตรดำคาร์บอนไฟเบอร์ขึ้นมาปัดฝุ่นเบาๆ ก่อนจะเก็บใส่กระเป๋าอย่างใจเย็น เขาก้มมองเสี่ยชัยยุทธที่ตอนนี้หน้าซีดเผือดราวกระดาษทิชชู เหงื่อกาฬแตกพลั่กเต็มใบหน้า "หนี้สามิสิบล้าน... จ่ายหมดแล้วนะครับเสี่ย" ธันวายิ้มละมุนละไม ยิ้มแบบสุภาพบุรุษสุดๆ แต่ในสายตาของเสี่ยชัยยุทธ มันคือรอยยิ้มของยมทูตชัดๆ "อ้อ... แล้วก็ค่าหมูกระทะโต๊ะนี้ ผมเลี้ยงเองครับ ถือว่าทำบุญให้คนตาบอด" พูดจบ ธันวาหันหลังกลับไปหามะลิที่ยังยืนแข็งทื่อเป็นหินปูนปั้น พร้อมกับเอ่ยด้วยน้ำเสียงอบอุ่นว่า "คุณมะลิครับ เตาถ่านโต๊ะสี่ไฟเริ่มมอดแล้ว ช่วยเติมถ่านให้ลูกค้าพิเศษกลุ่มนี้หน่อยสิครับ บริการต้องประทับใจนะ" มะลิกลืนน้ำลายฝืดคอ พยักหน้ารัวๆ อย่างคนสมองเบลอ เธอยังไม่ทันได้หายตกใจกับเหตุการณ์ตรงหน้า เสียงโทรศัพท์มือถือราคาแพงในกระเป๋าเสื้อกั๊กของเสี่ยชัยยุทธก็แผדเสียงแหลมสูงดังลั่นขึ้นทำลายความเงียบ เสี่ยชัยยุทธมือสั่นเทายกโทรศัพท์ขึ้นแนบหู เสียงปลายสายที่ตะโกนโหววกเหวกด้วยความตื่นตระหนกดังลอดออกมาจนทุกคนได้ยินชัดเจน "บอสครับ! แย่แล้วครับ! บัญชีส่วนกลางของเราจู่ๆ ก็มีเงินสดสามสิบล้านโอนเข้ามาจากธนาคารกลาง แล้วระบบอายัดบัญชีเครือข่ายเราทั้งหมดถูกปลดล็อก แต่... แต่ชื่อผู้ถือหุ้นใหญ่รายใหม่ของบริษัทเราตอนนี้ กลายเป็นชื่อของ... ของ..." เสี่ยชัยยุทธหน้าซีดเผือดเป็นไก่ต้ม ดวงตาเบิกโพลงหันขวับกลับมามองธันวาที่ยืนกอดอกยิ้มมุมปากอย่างเหนือกว่า ปลายสายตะโกนชื่อนั้นออกมาด้วยน้ำเสียงสั่นเครือจนแทบขาดใจ "...กลายเป็นชื่อของ **คุณธันวา** คนเดียวเบ็ดเสร็จร้อยเปอร์เซ็นต์แล้วครับบอส!" --- ขอบคุณรี้ดเดอร์ทุกท่านที่ติดตามและร่วมเดินทางไปกับความซวยที่แสนจะรวยของธันวานะครับ