ความตายคือบทเรียนบทแรก

"หยดเลือดของท่าน... ช่างดูไร้ค่าเมื่อเทียบกับความทะเยอทะยานที่พังทลายของท่านนะ ฝ่าบาท" เสียงทุ้มต่ำที่แฝงไปด้วยความสมเพชกรีดแทงเข้าสู่โสตประสาทของ 'เอเลน่า ฟอน เวสเทิร์น' ราวกับคมมีดที่กำลังแล่เนื้อ เอเลน่าเบิกตาโพลง ความรู้สึกเจ็บปวดจากการถูกประหารด้วยกิโยตินที่ลำคอยังคงหลอกหลอน เธอยกมือขึ้นสัมผัสลำคอของตนเองด้วยความสั่นเทา—ไร้ซึ่งรอยบาก ไร้ซึ่งความเย็นเยียบของคมเหล็ก มีเพียงสัมผัสของผ้าปูเตียงเนื้อดีและกลิ่นกำยานราคาแพงที่คุ้นเคยจนน่าสะอิดสะเอียน เธอยังไม่ตาย? หรือนี่คือขุมนรกที่ต้อนรับคนบาปอย่างเธอ? เอเลน่ากวาดสายตามองไปรอบห้องนอนสีทองอร่ามที่คุ้นตา กาลเวลาที่หมุนย้อนกลับมาห้าปีเต็ม—ห้าปีก่อนที่ตระกูลเวสเทิร์นจะถูกริบทรัพย์ ห้าปีก่อนที่เธอจะกลายเป็น 'จักรพรรดินีผู้ล่มสลาย' และห้าปีก่อนที่ชายคนนั้น... คนที่เธอเคยเหยียบย่ำศักดิ์ศรีจนจมดินจะก้าวขึ้นมาเป็นผู้คุมอำนาจที่แท้จริงของอาณาจักร "ยังไม่ตื่นอีกหรือครับ ท่านหญิง? หรือต้องให้ผมประกาศรายชื่อหนี้สินที่กองอยู่หน้าประตูห้องให้ท่านฟังก่อน ถึงจะยอมลุกขึ้นมาเผชิญความจริง?" เสียงนั้น... เสียงที่อบอุ่นและเย็นชาในเวลาเดียวกัน เอเลน่าหันขวับไปทางต้นเสียง 'คาร์ลอส วินเทอร์' กำลังยืนพิงกรอบหน้าต่าง แสงแดดที่สาดส่องผ่านผ้าม่านไม่ได้ทำให้เขาสว่างไสวขึ้นเลย เขายังคงดูเป็นเพียงข้ารับใช้ผู้แสนต่ำต้อยในสายตาคนอื่น แต่ในวินาทีนี้... เอเลน่ากลับมองเห็น 'ปีศาจ' ที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดสูทราคาถูกนั่น เขากำลังถือสมุดบัญชีเล่มหนา รายงานการเงินของตระกูลที่กำลังเน่าเฟะจากภายในเพราะความฟุ้งเฟ้อของเธอเอง "คาร์ลอส..." เสียงของเธอแหบพร่า ทว่าแววตากลับวาวโรจน์ด้วยความเฉลียวฉลาดที่ถูกลับคมมาจากการดับสูญ "นายมาทำอะไรที่นี่ในเวลาที่นายควรจะไปตรวจสอบบัญชีลับของสภาสูงไม่ใช่หรือ?" คาร์ลอสชะงักไปเล็กน้อย มือที่ถือสมุดบัญชีสั่นไหวเพียงเสี้ยววินาที ก่อนจะกลับมานิ่งสนิทราวกับรูปปั้น "ท่านหญิงคงฝันร้ายจนเลอะเลือนแล้วกระมังครับ ผมเป็นเพียงผู้ดูแลบัญชีส่วนตัวของท่าน ไม่มีสิทธิ์ก้าวก่ายงานของสภาสูง" "หึ..." เอเลน่าแค่นหัวเราะในลำคอ เธอทิ้งตัวลงจากเตียงก้าวเดินไปหาชายหนุ่มด้วยท่วงท่าที่สง่างามราวกับราชินีที่กำลังจะกลับไปทวงบัลลังก์ เธอหยุดลงตรงหน้าเขา ใช้ปลายนิ้วเชยคางชายหนุ่มขึ้นมาให้สบตากับเธอ "เลิกแสดงละครเถอะ คาร์ลอส ฉันรู้ว่าสิ่งที่อยู่ในสมุดเล่มนั้นไม่ใช่แค่ตัวเลข แต่มันคือรายชื่อของทุกคนที่เตรียมจะทรยศฉัน... รวมทั้ง 'ท่าน' ที่กำลังวางแผนจะยึดครองอาณาจักรนี้ในอีกห้าปีข้างหน้า" บรรยากาศในห้องเปลี่ยนเป็นกดดันจนแทบหายใจไม่ออก คาร์ลอสขมวดคิ้วแน่น ดวงตาสีรัตติกาลของเขาหรี่ลงประเมินหญิงสาวตรงหน้า ราวกับว่านี่คือครั้งแรกที่เขาได้รู้จักตัวตนของเธอจริงๆ "ท่านรู้..." เขาเอ่ยน้ำเสียงต่ำ "ฉันรู้ทุกอย่าง" เอเลน่ากระซิบชิดใบหู "รวมไปถึงเรื่องที่นายแอบโอนทรัพย์สินส่วนตัวไปเก็บไว้ในธนาคารใต้ดินของอาณาจักรข้างเคียงเพื่อรอวันเอาคืนฉันด้วย" คาร์ลอสผลักเธอออกเบาๆ ทว่าดวงตาของเขากลับเต็มไปด้วยความฉงนและประหลาดใจอย่างที่สุด เขาไม่เคยเห็นเอเลน่าที่ไร้ซึ่งความเย่อหยิ่งจองหองเช่นนี้มาก่อน แววตาของเธอในยามนี้ไม่มีความหลงใหลในอำนาจจอมปลอม แต่มันคือแววตาของผู้ล่าที่ผ่านสมรภูมิมาอย่างโชกโชน "ท่านต้องการอะไรกันแน่?" คาร์ลอสถามด้วยน้ำเสียงที่ลดระดับความกวนประสาทลง เอเลน่าเดินกลับไปที่โต๊ะทำงาน หยิบปากกาหมึกซึมราคาแพงขึ้นมาแล้วเซ็นชื่อลงบนกระดาษเปล่าแผ่นหนึ่ง ก่อนจะเลื่อนมันไปข้างหน้าเขา "ฉันต้องการให้นายใช้เงินทั้งหมดที่นายซ่อนไว้... เข้าซื้อหุ้นส่วนของสภาสูงและกว้านซื้อหนี้สินของตระกูลขุนนางที่คิดจะกำจัดฉันให้หมดภายในเจ็ดวันนี้" เธอเงยหน้ามองเขาด้วยรอยยิ้มที่ทำให้คนมองเสียวสันหลัง "เพราะถ้าฉันล่มจม นายก็คงไม่มีโอกาสได้ขึ้นเป็นราชาของอาณาจักรที่ว่างเปล่าหรอก จริงไหม?" คาร์ลอสนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ ก่อนจะหัวเราะออกมาเบาๆ ในลำคอ รอยยิ้มที่เขาไม่เคยเผยให้ใครเห็นถูกส่งให้เธอ แต่มันเป็นรอยยิ้มที่แฝงไปด้วยความอันตรายพอๆ กับเธอ "แผนการใหญ่ขนาดนี้... ท่านหญิงคิดหรือครับว่าผมจะยอมร่วมหัวจมท้ายด้วยเพียงเพราะคำพูดลอยๆ ของท่าน?" เอเลน่าไม่ได้ตอบ แต่เธอกดรีโมทคอนโทรลข้างตัว หน้าจอโฮโลแกรมปรากฏขึ้นแสดงยอดเงินในบัญชีลับของตระกูลที่ควรจะเหลือศูนย์บาท... แต่มันกลับแสดงตัวเลขมหาศาลที่เธอยักยอกมาจากการลงทุนในอนาคตที่เธอจำได้แม่นยำ *ติ๊ด!* เธอสแกนนิ้วมือลงบนแผงควบคุมระบบการเงินระดับโลกที่เชื่อมต่อกับโครงข่ายลับ เสียงระบบยืนยันตัวตนดังขึ้นอย่างฉะฉาน เป็นจังหวะเดียวกับที่เสียงเครื่องยนต์ของเฮลิคอปเตอร์ส่วนตัวลำหรูดังกระหึ่มขึ้นจากลานจอดบนดาดฟ้าคฤหาสน์ มันคือสัญลักษณ์ของการเริ่มต้นใหม่ที่ไร้ทางถอย "ตอนนี้ นายมีเงินมหาศาลในมือแล้ว คาร์ลอส" เอเลน่ากระตุกยิ้มที่มุมปาก "จะร่วมทางไปกับฉันเพื่อเปลี่ยนประวัติศาสตร์ หรือจะรอตายไปพร้อมกับซากศพของอาณาจักรที่กำลังจะล่มสลาย... เลือกมาสิ!" คาร์ลอสมองหน้าจอที่แสดงตัวเลขที่เขายังแทบไม่เชื่อสายตา ก่อนจะก้าวเข้ามาประชิดตัวเอเลน่า มือหนาคว้าเอวเธอไว้แน่นแล้วโน้มตัวลงมากระซิบ "ดูเหมือนว่าผมจะประเมิน 'ของเล่น' ชิ้นนี้ต่ำไปสินะครับ... ตกลง ผมจะเล่นเกมนี้กับท่าน จนกว่าเลือดหยดสุดท้ายของศัตรูจะหลั่งลงบนพื้นดิน!" ทว่า ในวินาทีที่คาร์ลอสกำลังจะผละออก เสียงแจ้งเตือนจากสมาร์ทโฟนของเขาก็ดังขึ้นพร้อมข้อความจาก 'ศัตรูหมายเลขหนึ่ง' ที่ไม่มีใครคาดคิดว่าจะติดต่อมาในเวลานี้ [ข้อความจาก: จักรพรรดิองค์ปัจจุบัน - 'เอเลน่า ฉันรู้ว่าเธอตื่นแล้ว... เตรียมตัวให้พร้อม เพราะคืนนี้ งานเลี้ยงกวาดล้างตระกูลเวสเทิร์น จะเริ่มขึ้นก่อนกำหนดหนึ่งชั่วโมง'] คาร์ลอสเบิกตากว้าง หันมาสบตาเอเลน่าที่นิ่งงันไปครู่หนึ่ง ก่อนที่เธอจะแค่นยิ้มออกมาอย่างบ้าคลั่ง "หนึ่งชั่วโมงงั้นหรือ? งั้นเราก็มีเวลาเหลือเฟือ... ที่จะส่งพวกมันไปลงนรกก่อนงานเลี้ยงจะเริ่ม" เอวาลินน์ปลายพู่กันหวังว่าบทแรกนี้จะทำให้ทุกท่านลุ้นจนแทบหยุดหายใจไปพร้อมกับเอเลน่านะคะ!