หนีตายจากใต้น้ำ

"อย่าเพิ่งขยับ! ถ้าคุณพ่นลมหายใจออกไปตอนนี้ เราทั้งคู่ได้กลายเป็นซากศพเฝ้าก้นทะเลสมใจอยากแน่ ดร.เมษา!" ธันวาส่งเสียงผ่านหน้ากากสื่อสารที่ขาดๆ หายๆ เขาคว้าข้อมือของเมษาไว้แน่นขณะที่แรงดันน้ำมหาศาลจากห้องนิรภัยใต้สมุทรที่กำลังพังทลายถาโถมเข้ามาเหมือนสัตว์ร้ายที่หิวโหย น้ำทะเลเย็นเฉียบทะลักผ่านรอยร้าวของผนังเหล็กกล้า เสียงโลหะบิดเบี้ยวกรีดร้องแข่งกับเสียงหัวใจของเขาที่เต้นรัวอยู่ในอก ดร.เมษาเบิกตากว้าง แววตาที่เคยสุขุมเยือกเย็นฉายแววตระหนก เธอพยายามจะเอ่ยปากแย้ง แต่ธันวากดนิ้วลงบนริมฝีปากเธอผ่านหน้ากากหนา "ฟังผมนะ เมษา... กฎของบอยล์ (Boyle's Law) กำลังจะฆ่าเราถ้าคุณไม่ฟัง" เขาเว้นจังหวะให้เธอกลืนน้ำลายที่เหนียวหนืด "ปริมาตรของก๊าซในปอดคุณแปรผกผันกับแรงดัน ถ้าเราโผล่พ้นน้ำไปโดยไม่ระบายอากาศที่ขยายตัวออกอย่างช้าๆ ปอดคุณจะแตกละเอียดภายในเสี้ยววินาที เหมือนลูกโป่งที่ถูกเป่าจนระเบิด" เมษาหลับตาลงแน่น พยักหน้าเบาๆ เธอตระหนักดีว่าในสถานการณ์วิกฤตเช่นนี้ ตรรกะของฟิสิกส์ไม่ใช่แค่ตำราในห้องเรียน แต่มันคือเส้นด้ายเส้นสุดท้ายที่ยื้อชีวิตพวกเขาไว้ "เราต้องใช้ถังสำรองนี่" ธันวาชี้ไปยังถังออกซิเจนขนาดเล็กที่ยึดอยู่กับผนังห้องที่กำลังเอียงกระเท่เร่ "แต่มันบรรจุก๊าซในสภาวะความดันสูง เราต้องคำนวณอัตราการปล่อยให้แม่นยำ ถ้าพลาดแม้แต่มิลลิวินาที ไนโตรเจนจะละลายเข้าสู่กระแสเลือดคุณจนเกิดอาการ Decompression Sickness หรือที่นักดำน้ำเรียกกันว่า 'โรคน้ำหนีบ' ซึ่งมันจะทรมานยิ่งกว่าการจมน้ำตายเสียอีก" "ธันวา... ฉัน..." เมษาลืมตาขึ้น สายตาของเธออ่อนลงเพียงชั่วครู่ "ถ้าฉันรอดไปได้ ฉันจะยอมรับว่าทฤษฎีของปู่คุณอาจจะมีมูล แต่ตอนนี้... ทำในสิ่งที่คุณต้องทำเถอะ ฉันเชื่อใจคุณ" คำสารภาพของเธอกระแทกใจธันวาอย่างจัง เขาไม่ใช่แค่นักฟิสิกส์ที่กำลังแก้สมการ แต่เขากำลังแบกรับชีวิตของผู้หญิงที่เขาหลงรักและเคารพในอุดมการณ์ มือของเขาเริ่มสั่นเล็กน้อย ก่อนจะสูดลมหายใจลึกเพื่อเรียกสติ "มองไปที่เกจวัดแรงดันข้างๆ ผม" ธันวาออกคำสั่ง "เราจะใช้หลักการถ่ายเทก๊าซผ่านวาล์วลดแรงดัน ผมจะนับหนึ่งถึงสาม แล้วเราจะค่อยๆ ปล่อยฟองอากาศออกมาเป็นจังหวะเหมือนจังหวะหัวใจ อย่ากลั้นหายใจเด็ดขาด... เข้าใจไหม?" ในขณะที่ธันวากำลังหมุนวาล์วอย่างประณีต พลันเสียงเครื่องจักรยักษ์ที่คอยพยุงโครงสร้างห้องนิรภัยก็ขาดสะบั้นลง เพดานห้องยุบตัวลงมาด้วยแรงมหาศาล กระแสไฟฟ้าลัดวงจรเกิดประกายไฟสว่างวาบไปทั่วห้องที่เต็มไปด้วยน้ำทะเลที่เริ่มสูงถึงระดับอก ธันวากระชากร่างของเมษาเข้ามาประชิดตัว ใช้ตัวเขาเองเป็นเกราะกำบังเศษเหล็กที่ปลิวว่อน "ตอนนี้แหละ! หายใจออก! ค่อยๆ ปล่อยมันออกมา!" ธันวาตะโกนผ่านเสียงคำรามของน้ำ ฟองอากาศขนาดเล็กพุ่งออกจากหน้ากากของพวกเขาสู่ผิวน้ำเบื้องบน ธันวาประคองร่างเมษาขึ้นสู่เบื้องบนอย่างเชื่องช้า เขาต้องคอยคุมจังหวะการลอยตัวตามกฎของอาร์คิมิดีส (Archimedes' principle) แรงพยุงที่เพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่พวกเขาเข้าใกล้ผิวน้ำทำให้การควบคุมความเร็วเป็นเรื่องยากลำบาก หากพุ่งเร็วเกินไป ปอดของพวกเขาจะฉีกขาด หากช้าไป... น้ำทะเลที่กำลังเย็นจัดจะทำให้ร่างกายเข้าสู่ภาวะช็อก วินาทีนั้นเอง ธันวาสังเกตเห็นเงาดำขนาดมหึมาเคลื่อนผ่านกระจกนิรภัยที่แตกละเอียดเหนือศีรษะ มันไม่ใช่ปลาหรือสิ่งมีชีวิตในทะเลลึกที่เขาเคยรู้จัก แต่มันเป็นรูปทรงเรขาคณิตที่สมมาตรจนน่าขนลุก มันกำลังขวางทางออกสุดท้ายของพวกเขาไว้! เมษาส่งสัญญาณมือบอกให้เขามองไปที่เงานั้น ดวงตาของเธอเบิกกว้างด้วยความหวาดกลัวที่มากกว่าครั้งไหนๆ เธอหยิบปากกาเลเซอร์จิ๋วออกมาจากกระเป๋าเสื้อกันน้ำ เตรียมพร้อมที่จะทำบางอย่างที่บ้าบิ่น "อย่าทำอะไรโง่ๆ นะเมษา!" ธันวาตะโกนผ่านคลื่นน้ำ "นั่นไม่ใช่สิ่งมีชีวิต แต่มันคือ 'ระบบป้องกันอัตโนมัติ' ที่เชื่อมโยงกับค่าความดันที่ผิดปกติ!" ในจังหวะที่ธันวากำลังจะเอื้อมมือไปคว้าเครื่องควบคุมจังหวะการหายใจ เงาดำนั้นกลับหยุดนิ่ง แล้วค่อยๆ หันมาหาพวกเขา มันไม่ใช่เครื่องจักรกล แต่เป็นเสียงสังเคราะห์ที่ดังสะท้อนผ่านหน้ากากของพวกเขาโดยตรง เสียงนั้นเย็นชาและคุ้นเคยอย่างประหลาด "รหัสผ่านสำหรับสถานีที่ 37... ไม่ถูกต้อง" ธันวาชะงัก รหัสผ่านที่ปู่ของเขาให้ไว้ไม่มีวันผิดพลาด เว้นเสียแต่ว่า... มีคนเปลี่ยนมันตั้งแต่วินาทีที่พวกเขาก้าวเข้าสู่ที่นี่! เขาหันไปมองเมษาที่จังหวะหายใจเริ่มติดขัด เธอไม่ได้มองที่เครื่องจักรนั้น แต่เธอกำลังจ้องมองที่นาฬิกาข้อมือของเธอ ซึ่งเข็มวินาทีของมันกำลังหมุนย้อนกลับไปอย่างไร้เหตุผล เมษาขยับริมฝีปากโดยไม่มีเสียง เธอไม่ได้กำลังหนีจากน้ำ... แต่เธอถูกส่งมาเพื่อ 'ขัง' เขาไว้ที่นี่แต่แรก "คุณ... รู้เรื่องนี้อยู่แล้วใช่ไหม ดร.เมษา?" ธันวาถามด้วยเสียงแผ่วเบา ขณะที่เงาดำนั้นเริ่มเปลี่ยนรูปทรงเป็นคุกเหล็กที่ค่อยๆ บีบอัดพื้นที่ว่างรอบตัวเขาให้แคบลงเรื่อยๆ ขอบพระคุณทุกท่านที่ร่วมเดินทางและค้นหาความจริงไปกับผมนะครับ วิทยาศาสตร์รอบตัว