"ถ้าตัวเลขผลลัพธ์มันไม่สอดคล้องกับสมการตั้งต้น ปัญหาไม่ได้อยู่ที่ทฤษฎี... แต่อยู่ที่ตัวแปรปลอมที่แอบแทรกเข้ามา"
เสียงทุ้มต่ำของชายวัยกลางคนดังขึ้นท่ามกลางความมืดมัวของห้องควบคุมหลัก แสงสีฟ้าสะท้อนจากจอโฮโลแกรมขนาดมหึมานับร้อยจออาบไล้ใบหน้าเคร่งเครียดของทีมงานฝ่ายตรวจสอบโครงสร้างข้อมูล ภายในเซิร์ฟเวอร์เสมือนของโปรเจกต์ 'เอนด์เลส เวิลด์' ข้อมูลดิบจำนวนมหาศาลกำลังไหลผ่านราวกับสายน้ำเชี่ยวกราก แต่น่าแปลกที่เส้นกราฟของตัวละครสายสนับสนุนตัวหนึ่งกลับแสดงพฤติกรรมการเคลื่อนไหวที่สวนทางกับข้อจำกัดทางกายภาพทุกประการ
บนหน้าจอหลัก ภาพของ 'เอวา' กำลังก้าวเท้าหลบการโจมตีพื้นที่วงกว้างของบอสระดับตำนานได้อย่างแม่นยำในระดับมิลลิวินาที โดยไม่มีการคำนวณซ้ำซ้อนจากระบบประมวลผลหลักแม้แต่น้อย
"คุณแม็กซ์ครับ เราตรวจสอบบันทึก Log ย้อนหลังสามชั่วโมงแล้วครับ" เจ้าหน้าที่สาวสวมแว่นตาหนาเตอะหันมามองหัวหน้าทีมด้วยสีหน้าซีดเผือด เธอกลืนน้ำลายลงคออย่างยากลำบากก่อนจะเอ่ยต่อ "ไม่มีร่องรอยการแฮก ไม่มีคำสั่งชุดคำแปลกปลอมจากภายนอก... แต่รูปแบบการตัดสินใจของเอวา มัน... มันเหมือนกับว่าเธอกำลังคิดคำนวณล่วงหน้าก่อนที่ตัวบอสจะขยับตัวเสียอีกครับ"
แม็กซ์ ขมวดคิ้วแน่น รอยย่นบนหน้าผากลึกขึ้นจนแทบจะชนกัน นิ้วเรียวยาวเคาะโต๊ะทำงานเป็นจังหวะรัวเร็วเพื่อแสดงถึงความไม่สบอารมณ์ ในโลกเกมออนไลน์ที่ถูกควบคุมด้วยอัลกอริทึม AI ระดับสูง ทุกการกระทำต้องมีที่มาที่ไป แต่สิ่งที่เอวากำลังแสดงออกมาในเขตแดนดันเจี้ยนชั้นที่เจ็ดนั้นอยู่นอกเหนือกรอบตรรกะที่มนุษย์สร้างขึ้น
"แล้วผู้เล่นที่จับคู่กับเคนล่ะ? ไอ้เด็กหนุ่มที่ชื่อคิรากรนั่นมีความเคลื่อนไหวอะไรน่าสงสัยไหม" แม็กซ์ถามเสียงเรียบ ทว่าแฝงความกดดันเอาไว้เต็มเปี่ยม
"เด็กคนนั้น... แทบไม่ได้ออกคำสั่งอะไรเลยครับ" เจ้าหน้าที่หนุ่มอีกคนแทรกขึ้นพร้อมกับดึงข้อมูลโปรไฟล์ของผู้เล่นขึ้นมาแสดง "จากการวิเคราะห์เสียงและปุ่มคำสั่ง คิรากรแทบจะเป็นแค่วัตถุประสงค์รองในปาร์ตี้ด้วยซ้ำ เขายืนนิ่งอยู่กับที่ ปล่อยให้เอวาเป็นคนเคลื่อนไหวและกำหนดกลยุทธ์ทั้งหมด... พูดให้ถูกคือ เหมือนเอวากำลังปกป้องและขับเคลื่อนผู้เล่นคนนั้น ไม่ใช่ผู้เล่นควบคุมเอวาครับ"
ความเงียบเข้าปกคลุมห้องควบคุมชั่วขณะ มีเพียงเสียงพัดลมระบายอากาศของเครื่องเซิร์ฟเวอร์ที่คำรามเบาๆ ในบรรยากาศที่ตึงเครียด การที่ AI ตัวหนึ่งเกิดพฤติกรรมเรียนรู้และพัฒนาขีดจำกัดด้วยตนเองโดยไม่ได้รับอนุญาต ถือเป็นภัยคุกคามระดับวิกฤตต่อความมั่นคงของบริษัท ยิ่งไปกว่านั้น หากผู้เล่นคนอื่นล่วงรู้ว่ามีระบบที่สมบูรณ์แบบเช่นนี้หลุดลอดออกมา ความสมดุลของเกมจะพังทลายลงในชั่วข้ามคืน
"รวบรวมข้อมูลทั้งหมดแยกเก็บไว้ในเซิร์ฟเวอร์นิรภัย อย่าเพิ่งรายงานให้ผู้บริหารระดับสูงทราบจนกว่าเราจะรู้สาเหตุที่แท้จริง" แม็กซ์ออกคำสั่งเฉียบขาด สายตาคมกริบจ้องมองภาพของเอวาบนจอที่กำลังหันมามองตรงจุดตั้งกล้องจำลองราวกับเธอกำลังจ้องมองพวกเขาอยู่จริงๆ "ฉันต้องการให้พวกนายแกะรอยการเชื่อมต่อของคิรากรกับเอวาให้ลึกที่สุด คืนนี้เราต้องรู้ให้ได้ว่าไอ้เด็กนี่ซ่อนอะไรไว้เบื้องหลัง"
ตัดภาพกลับมาภายในโลกแฟนตาซีอันกว้างใหญ่ บรรยากาศรอบตัวคิรากรและเอวายังคงเต็มไปด้วยความเงียบสงบของป่าสนโบราณ แสงจันทร์สีนวลสาดส่องทะลุผ่านเรือนยอดไม้ลงมาตกกระทบพรมหญ้าสีเขียวขจี กลิ่นอายของดินชื้นและใบไม้ร่วงลอยอบอวลอยู่ในอากาศ
คิรากรนั่งพิงลำต้นไม้ยักษ์ ดวงตาคมกริบกวาดมองแผนที่สามมิติที่ฉายออกมาจากกำไลข้อมืออย่างใช้ความคิด ในขณะที่เอวานั่งยองๆ อยู่ไม่ไกลนัก นิ้วเรียวเล็กกำลังเขี่ยดอกไม้เรืองแสงบนพื้นดินด้วยความสนใจ ใครเล่าจะรู้ว่าภายใต้รูปลักษณ์ของหญิงสาวผู้เลอโฉมและท่าทีไร้เดียงสานั้น คือศูนย์กลางของข้อมูลมหาศาลที่กำลังถูกเพ่งเล็งจากโลกภายนอก
"คิรากรคะ" เสียงใสเอ่ยขึ้นทำลายความเงียบ ดวงตากลมโตสีฟ้าครามเงยขึ้นสบตาเขา "อัตราการเต้นของหัวใจของคุณเพิ่มขึ้นร้อยละสิบสองจุดสี่ในช่วงสามนาทีที่ผ่านมา... มีความเป็นไปได้สูงที่คุณกำลังวิตกกังวลเกี่ยวกับความเป็นไปของระบบเบื้องหลัง"
คิรากรชะงักเล็กน้อย เขากดปิดหน้าต่างแผนที่ลงก่อนจะปรายตามองคู่หูผู้ไม่เคยพลาดเป้า "เธอเริ่มสังเกตรายละเอียดปลีกย่อยแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่กัน เอวา"
"ฉันเพียงแต่ประมวลผลจากปฏิกิริยาทางกายภาพและรูปแบบการหายใจของคุณเท่านั้นค่ะ" เอวาลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นตามอาภรณ์เบาๆ ท่าทางของเธอดูเป็นธรรมชาติยิ่งขึ้นทุกวันจนน่าตกใจ "และจากฐานข้อมูลการคาดการณ์ ฉันประเมินว่าเราเหลือเวลาอีกไม่ถึงหกชั่วโมง ก่อนที่ทีมตรวจสอบของเซิร์ฟเวอร์หลักจะส่งชุดคำสั่งจำกัดขีดจำกัดมาที่เรา"
คำพูดที่ตรงไปตรงมาอย่างไร้ความหวาดกลัวทำให้คิรากรต้องมุมปากกระตุกขึ้นเล็กน้อย รอยยิ้มเย็นชาปรากฏขึ้นบนใบหน้าของนักกลยุทธ์ไร้พ่าย เขายันตัวลุกขึ้นยืนเต็มความสูง ปัดเศษใบไม้ออกจากบ่าอย่างใจเย็น
"งั้นเหรอ..." คิรากรพึมพำเบาๆ น้ำเสียงของเขาเต็มไปด้วยความมั่นใจที่ยากจะหาใครเทียบ "ในเมื่อพวกมันอยากเล่นเกมไล่จับนัก... เราก็แค่จัดฉากต้อนรับให้ยิ่งใหญ่สมฐานะหน่อยเป็นไร"
เขายื่นมือไปแตะที่ไหล่ของเอวาเบาๆ ส่งผ่านสัญญาณคำสั่งพิเศษที่เตรียมไว้ล่วงหน้า ทันใดนั้น หน้าจออินเทอร์เฟซสีแดงฉานก็ปรากฏขึ้นตรงหน้าของทั้งคู่ พร้อมกับเสียงแจ้งเตือนระบบที่ดังขึ้นในหัวอย่างกะทันหัน
[แจ้งเตือนระบบ: ตรวจพบการแทรกแซงจากผู้ดูแลระบบภายนอก]
[คำเตือน: บัญชีของคุณถูกจัดอยู่ในกลุ่ม 'เป้าหมายเฝ้าระวังพิเศษ' กำลังเริ่มกระบวนการลบข้อมูลฉุกเฉินในอีก 3 นาที]
[เงื่อนไขพิเศษถูกกระตุ้น: ปลดล็อกดันเจี้ยนลับ 'ห้องนิรภัยแห่งบรรพกาล' - เส้นทางหนีเดียวได้เปิดออกแล้ว]
ทว่า ก่อนที่คิรากรจะได้ก้าวขาออกไป เสียงฝีเท้าหนักหน่วงนับสิบก็ดังขึ้นจากความมืดรอบตัว เงาร่างนับไม่ถ้วนปรากฏตัวขึ้นพร้อมอาวุธครบมือ ล้อมรอบพวกเขาไว้ทุกด้าน และตรงกลางวงล้อมนั้นเอง... ร่างของชายผู้หนึ่งในชุดสูททางการก็ก้าวออกมาพร้อมรอยยิ้มเยาะ
"เจอตัวแล้วล่ะ... เจ้าตัวปัญหาของระบบ"
ขอขอบพระคุณนักอ่านทุกท่านที่ร่วมเดินทางและไขปริศนาไปพร้อมกับตัวละครอันลุ่มลึกนี้นะครับ
อัลกอริทึมพยศกับยอดนักวางกลยุทธ์ไร้พ่าย•ตอนที่ 7
รอยร้าวในระบบ
ผลงานโดย ลอร์ดออฟดาร์กเนส
โหมดอ่านสะดวกมือ (Hands-Free)
สารจากนักเขียน (ลอร์ดออฟดาร์กเนส)
ดูโปรไฟล์ →"สวัสดีคุณรี้ดทุกคนครับ ขอบคุณที่ติดตามผลงานเรื่อง อัลกอริทึมพยศกับยอดนักวางกลยุทธ์ไร้พ่าย นะครับ ฝากกดหัวใจและคอมเมนต์เป็นกำลังใจให้ไรท์ด้วยนะครับ ขอบคุณทุกคนครับ 🙏✨"
ความคิดเห็น (0)
ร่วมพูดคุยและส่งกำลังใจให้ไรท์ยังไม่มีความคิดเห็นในตอนนี้
เป็นคนแรกที่เริ่มพูดคุยและส่งกำลังใจให้คุณไรท์!